All Chapters of Pampered Wife of the Secret CEO: Chapter 171 - Chapter 180

Lucy’s POV “Fvck!” Mabilis akong hinila ni Feron papunta sa likuran niya. Pumuwesto rin naman agad si Andrew sa gilid ko para siguraduhing ayos lang ako. “Boss!” Mabilis na hinubad ng lalaki ang mask na suot niya at tumambad ang mukha ni Daniel sa amin, pagod at pawisan. “Ako ‘to. Sa wakas ay nakita ko na rin kayo!” “Daniel! Walang.hiya ka! Akala namin ay isa ka na sa mga kalaban!” inis na sigaw ni Feron na unti-unti din namang kumalma ang mukha. Lumuwag ang hawak niya sa kamay ko. “Sorry boss, natuwa lang ako na makita kayong nasa maayos na kalagayan. Nakita ko si Mister Hudson na tumatakas kasama ang ibang tauhan ng kapatid mo pero hindi ko siya nagawang habulin. Hindi niya kasama ang kapatid mo…” “He’s still inside,” mahinang sagot ni Feron, ramdam ko ang lungkot sa tono ng boses niya. “Kunin mo si Lucy at alalayan mo siya hanggang makarating kayo sa kotse.” “W-What? Bakit hindi ka kasama?” naguguluhan kong tanong at mahigpit ko siyang hinawakan sa braso. “Sumama ka na muna

Feron’s POV “You really are heartless person, papa,” nanggagalaiti kong sabi pagpasok palang niya sa kuwarto kung saan niya kami dinala. “Paano mo nagagawa ang mga ganitong bagay sa mga mismong anak mo? Kahit sana si Geff na lang ang tinuring mo ng maayos bilang anak pero hindi! You even ordered someone to shoot him! He became loyal to you all these years! Where's your conscience?” Sa halip na masaktan o ma-offend sa sinabi ko ay napahalakhak pa siya at umiling-iling. “Anong aasahan mo sa akin, Feron? Pareho kayong walang binigay sa akin kung hindi disappointments. Si Geff, oo masunurin siya pero pagdating sa negosyo, wala siyang kwenta! Nagkaanak nga ako pero hindi ko naman maasahan sa paghahandle ng mga businesses ko. At ikaw naman, sayang ka. Mahusay ka sanang magpatakbo ng negosyo kaso ng dahil sa putang.inang pag-ibig ‘yan, nawalan lahat ng saysay ang kakayahan mo! Kaya mas mainam pa kung pareho na kayong mawawala sa landas ko kung kayo lang din naman ang magiging dahilan ng

FERON'S POV Kitang-kita ko ang gigil at poot sa mukha ni papa. Gan'yan nga. Magalit ka papa. Magalit ka hanggang sa maramdaman mong mali ang ipinaglalaban mo! Marahas akong napailing. “Sa tingin ko ay hindi si mama ang nawala sa tamang pag-iisip kung hindi ikaw, papa. Walang matinong ama ay hindi magagawa ang mga ginawa at ginagawa mo," pagod na sabi ko sa kaniya at tiningnan ko siya ng diretso sa mga mata niya. “Pero kahit anong sabihin ko, alam ko namang hindi mo ako pakikinggan dahil sarili mo lang ang tama para sa’yo.” “Hindi ko kailangan ng kahit na anong salita mula sa’yo o kahit kanino, Feron," mahinahong sabi niya at lumakad palapit sa sofa. Naupo siya ng nakadekwatro. “Alam ko ang ginagawa ko.” Alam niya ang ginagawa niya? Sabagay, alam na alam naman niyang sinisira niya ang buhay ng mga anak niya! Gusto kong magwala, dahil alam kong kahibangan na lang ang tumatakbo sa utak niya. “Tama lahat ng desisyon ko, Feron. Wala kang karapatang kuwestyunin ang kahit ano sa mga gi

Lucy's POV“Papa!" malakas na sigaw ni Feron nang barilin ni Mr. Venile si Andrew sa kaliwang balikat nito. Dali-dali niya itong dinaluhan habang ako ay nanatiling tulala dahil sa labis na pagkabigla. Nakaupo ako sa sahig habang tutop ko ang aking bibig. Tama si Andrew. Hindi nga pala talaga mangingimi si Mr. Venile na tapusin kaming dalawa. Mabuti na lamang at hindi gaanong malala ang tama niya, hindi vital organs ang pinuntirya ng papa ni Feron. Gano’n pa man, sumisirit pa rin ang dugo mula sa kaliwang balikat ni Andrew. Halos mamutla na siya dahil sa dami ng dugong nawala sa kaniya buhat kanina.Mabilis na sinira ni Feron ang damit niya at agad iyong itinali sa kaliwang balikat ni Andrew para kahit papaano ay maampat ang pagdurugo noon.“Lucy…”Napalingon ako kay Feron nang tawagin niya ako."Lucy, calm down. Andrew is fine. He will be fine," Feron said as he looked into my eyes.Umiling ako. Paano naging maayos ang lagay ni Andrew? He's still losing blood!“L-Lucy, h-huwag mo ak

Feron’s POVPanic surged inside my system. I knew to myself, Andrew is right, that my father can kill them without blinking. I need to do something to protect them, to protect Lucy and the baby from my evil father.Kasuklam-suklam na ang mga bagay na ginagawa at sinasabi ni papa at hindi ko halos masikmura ang katotohanang siya talaga ang ama ko. Ang dugo niya ay nananalaytay sa ugat ko kahit na anong gawin o tanggi ko.Tinitigan ko si Lucy at kita ko na ang magkahalong kaba, takot, at pagod na mababakas sa mukha niya. Hindi p’wedeng magtagal pa kami rito. Makakasama na sa kaniya at kay baby ang lahat ng nangyayari ngayon at pakiramdam ko ay wala akong k’wenta para iparanas ang mga ganitong bagay sa kanila.Saglit kong mariing pinikit ang mga mata ko bago ko tuluyang binitiwan ang mga kamay niya at tumayo. “I won’t drop the case,” diretso kong sabi at ngumisi. “Sa tingin mo ba ay isusuko ko ang bagay na matagal ko nang planado para lang sa kanila?” Sa pagkakataong ‘yon ay kay Lucy n