บททั้งหมดของ Veil of the Billionaire's Child: บทที่ 41 - บทที่ 48

Nakita ni Marien si Pio na nakakandong at naglalambing kay Zionn habang sinasabing "I MISS YOU, PAPA...". Sinserong tinatanong naman ni Zionn ang bata kung kumusta ang araw nito habang hinalikan ang ulo nito, ngunit patuloy na nakatingin sa direksyon ni Marien — kaya agad itong umiwas ng tingin. Mahigpit na yumakap si Pio sa ama, at halatang sobrang na-miss niya ito. Tahimik lang na nakatayo si Marien sa malayuan, nakikinig sa usapan nila habang mabilis pa rin ang tibok ng kanyang puso. Iniisip niya kung bakit hinayaan niya itong halikan kanina at bakit parang naguguluhan siya ngayon, kahit na galit siya sa lalaki. Tanungin ni Pio kung okay lang ba ang mama niya, kaya napalunok si Marien at sinabing maayos lang siya. Ngunit bago pa matapos ang kanyang sasabihin, sinimulan na ni Zionn na sabihin na "Maybe she needs more kisse-" kaya agad na nanlaki ang mata ni Marien at bantaheng sasabihin na ibabato niya ito ng flower vase kung hindi ito titigil. Ngumisi lang si

Biglang sumigaw si Pio habang tinuturo si Zionn (tinatawag niyang "Poncio Pilato"), sinasabing "BAD KA!" at hindi na ito ang kanyang papa dahil sobrang bad nito. Umiiyak pa ang bata at sinasabing pinapaiyak nito ang mama niya. Nadadala si Marien sa emosyon ng anak at mariing nakagat ng labi para pigilin ang sariling pag-iyak. Hinaplos niya ang pisngi ni Pio at mahinang sinabing aalis na sila doon. Tahimik lang sina Zionn at Vienna at tila pinagmamasdan lamang sila. Iniwasan ni Marien na tignan ang mukha ni Zionn, at nang tawagin siya nito ay binati na lamang niya si Vienna at sinabing kailangan na nilang umalis. Napagtanto niya na nagpauto na naman siya sa lalaki at umasa na maayos na ang lahat para sa kanila ni Pio. Iniisip niya na baka tama lang na makita ng anak kung ano talaga ang ama nito, dahil hindi lang ang kanyang buhay ang sinira nito kundi pati na rin ang damdamin ng sarili nitong anak. Mahigpit niyang hinawakan ang kama

Inaantok na tanungin ni Pio si Marien kung saan sila pupunta habang palabas sila ng bahay ni Zionn. Halo-halong emosyon ang nararamdaman ni Marien kaya hindi niya masagot agad ang tanong ng anak — tanging nais lang niya ay makalabas sila doon. Alam niyang mali ang gagawin niya ngunit pinaniniwalaan niyang iyon ang paraan para maitama ang lahat, at ginagawa rin niya ito para kay Zionn — para malaya itong makalimutan ang nakaraan at makapagpatuloy. Nang tanungin ulit ni Pio tungkol sa papa niya, sinenyasan siya ni Marien na huwag maingay. Mabilis ang tibok ng puso ni Marien hanggang sa makalabas sila ng gate, at kahit nagdalawang isip siya ay ipinagpatuloy pa rin niya ang pag-alis. Nasa 8pm na nang sakay sila ng taxi, at tahimik lang na nakatingin sa labas ng bintana si Pio. Nang tawagin ni Marien ang anak, lumingon ito sa kanya at makikita ang mga luha sa mga mata nito. Sinabi ni Pio na miss na niya ang papa, hindi na galit, at humihiling na bumalik sila

Nakangisi si Zionn kay Ziann habang tinatanong nito kung kinakabahan ba siya. Inamin niya sa sarili na oo, kinakabahan siya dahil hindi pa rin siya makapaniwala na nakuha niya na si Marien, ang kanyang "honey" at magiging asawa, si Pazneah Marien Zamora-Montallejo — ang nag-iisang ina ni Pio at ng kanilang magiging mga anak sa hinaharap. Binati siya ni Ziann at sinabing "Congratulations, kuya. You finally got her...", sabay tapik sa balikat nito. Ngumiti si Zionn at nagpasalamat kay Ian (Ziann), at umasa na makahanap din ito ng kanya. Nasa harap siya ng altar, kinakabahan pa rin, habang nakatingin sa paligid ng simbahan. Perpekto at elegante ang lahat, puno ng puting rosas ang bawat haligi at nakakalat ang petals ng puting rosas sa aisle. Pinanatili niya ang kanyang ekspresyon ngunit sa loob ay excited at kinakabahan siya. Biglang sumigaw si Pio ng "Papa!" at ngumiti si Zionn, agad hinanap ang anak. Lumawak ang kanyang ngiti nang m