บททั้งหมดของ Veil of the Billionaire's Child: บทที่ 31 - บทที่ 40

“TITO Z?!” Hindi makapaniwalang sigaw ng anak ko nang makilala ang taong nasa tabi niya. Oo nga pala. Kilala na pala siya ng anak ko. Hindi ko nakita ang naging reaksiyon nito ng makita ang anak ko. Tahimik na ginulo lang nito ang buhok ni Pio pero hindi pa rin gumagalaw sa kinauupuan niya. Nakauwi na pala siya? Wala namang nabanggit sa amin si Sir Zaiden kahapon. Napatingin ako kay Dra. Fil at nakita ko itong ngiting-ngiti habang nakamasid sa anak ko at kay Poncio Pilato.

MARIIN kong ipinikit ang aking mga mata sa kabila ng blindfold kong suot. Gustong-gusto kong takpan ang magkabilang tainga ko para hindi marinig ang mga impit na palahawa at sigaw ng kung sino mang pumasailalim ng pagsusulit. Ito ba ang sinasabi ni Joan na private initiation? Bakit nakakatakot naman yata? Bakit kailangan pang dumaan sa pagsusulit na sinasabi nila para lamang mapabilang sa isang organization? Tama ba itong desisyon na pinasok ko? Mabilis na tinambol ng kaba ang puso ko nang biglang hilain ang braso ko ng hindi ko kilalang tao. Ang kaninang takot ko ay mas lalo pang nadagdagan. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako. Narinig kong nagtawanan ang mga ito.

CABIN NIYA? “A-Anong sabi mo? Cabin m-mo?” utal kong tanong dito. Nang tumango ito ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad ko siyang sinugod at pinagsu-suntok. “Hayop ka! Gago ka! Hindi mo alam kung paano ako naghirap dahil sa kawalanghiyaan mo! Gago ka!” Mabilis naman akong inawat ni Sir Zaiden pero pilit ko pa rin itong inaabot para kalmutin. Hindi ako pusa pero gustong-gusto kong kalmutin ang pagmumukha niya! “Paz, stop

BOMBA. Tila bombang sumabog sa tapat ng tainga ko ang mga narinig kong sinabi nito. Bakit kausap niya si Dra. Fil? At sino ang tinutukoy niyang pinsan nito? Nanghihinang napasandal ako sa likod ng pinto habang nakatulala lamang kay Karolin. Mukhang naramdaman yata nito na may taong nakatingin sa kanya kaya agad itong napalingon sa direksiyon ko. Nagulat pa ito ng makita ako. Mabilis nitong tinapos ang tawag at itinago ang cellphone sa bulsa niya. Bakit niya pa itatago, eh, narinig ko na? Hindi naman ako makapagsalita. Nakatulala lamang ako sa kanya.

Nagsisimula ang kabanata nang tanungin ni Marien (tinatawag din niyang "Paz") ang katulong ni Zionn (tinatawag niya ring "Poncio Pilato") kung nasaan ito. Sinabi ng katulong na maagang umalis at nagmamadali pa, kaya nahirapan si Marien na tanggapin ang pagtawag sa kanya ng "ma'am" at hiling na tawagin na lang siyang "Paz". Nag-isip siya kung bakit maagang umalis si Zionn — iniisip niya kung talagang marami itong trabaho sa kompanya, pero pinilit na lamang niyang kalimutan ito. Pagkatapos ay pumunta siya sa kwarto ni Pio, ngunit dahil mahimbing pa rin itong natutulog, pumunta na lamang siya sa banyo para maligo. Balak niyang tawagan o bisitahin ang kanyang ina sa Villa Verdict subdivision dahil hindi na niya ito nakita mula nang manirahan sila kay Zionn. Habang naliligo, muling pumasok sa isip niya ang mga nangyari — iniisip niyang mahina siya at madaling ma-uto, ngunit inaalala rin niya na ginagawa niya lahat para sa kaligayahan ni Pio. Kahit galit siya kay