Semua Bab เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+): Bab 181 - Bab 190

“ไม่รู้คืออะไร! หรือไปเอากับคนอื่นนอกจากฉัน!” มือหนาจับที่ปลายคางมน เพื่อให้เธอหันหน้ามามองเขา แล้วเขาก็ลดมือลงแล้วจับที่ต้นคอระหงเพื่อไม่ให้เธอเบือนหน้าหนีไปไหน “คือ...” “ตอบมา!” วินเทอร์รู้สึกหงุดหงิด จนหยุดการกระทำของตัวเองทุกอย่างแล้วจ้องมองใบหน้าหวานด้วยดวงตาแข็งกระด้างเพื่อให้เธอตอบคำถามที่เขาอยากรู้ “เจ็บ” วารินดานิ่วหน้าเมื่อมาเฟียหนุ่มออกแรงบีบที่ต้นคอของเธอแรงขึ้น เพื่อเค้นเอาคำตอบจากปากของหญิงสาว “งั้นตอบมา ว่าเคยเอากับผู้ชายคนอื่นไหม และอย่าโกหกไม่อย่างนั้นเธอไม่ตายดีแน่!” ฝ่ามือใหญ่ที่อยู่บนลำคอสาว มันเป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่าเขาพร้อมที่จะฆ่าเธอทุกเมื่อ ถ้าเธอทำให้เขาไม่พอใจ “อึก...” “อย่าให้ฉันต้องรอ ไม่อย่างนั้นชีวิตเธอจบไม่สวยแน่!” กรามแกร่งขบเข้าหากันอย่างรุนแรงเพื่อรอฟังคำตอบจากคนตัวเล็ก “ไม่เคย...วารินไม่เคยมีอะไรกับใคร” คำตอบของเธอมันทำให้เขาโล่งอก แต่ถึงกระนั้นต่อให้เธอไปมีอะไรกับผู้ชายคนอื่น เขาจะไปตามเก็บมันซะ โทษฐานที่มาแตะต้องของของเขา ใครที่มันเห็นร่างกายของวารินดานอกจากเขา ม

“ไม่มีได้ยังไง เมื่อคืนนี้ฉันจ่ายค่าตัวเธอตั้งล้านเหรียญ เธอคิดว่าฉันไม่มีสิทธิ์เหรอ” “อะไรนะ! คุณจะบ้าหรือไง เงินพวกนั้นก็เข้าคุณ คุณมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องกับฉัน บ้าไปแล้ว!” ใบหน้าหวานส่ายไปมา เมื่อคนตัวโตยังคงเจ้ากี้เจ้าการ “เงินฉันโอนไปที่บัญชีของเธอแล้ว หลังจากนี้เธอก็ต้องชดใช้ให้ฉัน” “อะไรนะ!” นี่คือสิ่งที่วารินดาถึงกับตกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ “ฉันไม่อยากได้ เอาเลขที่บัญชีของคุณมา ฉันจะโอนคืน” “ฉันไม่อยากได้เงินคืน” “บ้าหรือไง แล้วจะให้ฉันชดใช้อะไรให้คุณ ถ้าคุณไม่อยากได้เงิน!” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ เมื่อชายหนุ่มเล่นแง่ไม่ยอมเอาเงินคืนไป “ตัวเธอไง จำเอาไว้วารินดาหลังจากนี้ฉันเป็นเจ้าชีวิตของเธอ ต่อให้เธอพยายามหนีไปมากแค่ไหน ฉันจะลากตัวเธอกลับมา แม้ตอนนั้นเธอจะไร้ลมหายใจก็ตาม” มือหนายกขึ้นจับที่ปลายคางสวย แล้วมองเธอด้วยสายตากรุ่นโกรธ “ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก...ไม่อย่างนั้นเธอไม่มีทางรอดเงื้อมมือของฉันไปอีก” “แล้วทำไมไม่ฆ่าฉันให้ตายไปเลยล่ะ...” เธอบอกอย่างท

ความร่ำรวยของมาดิสัน เวลล์ แทบจะตีเป็นมูลค่าไม่ได้ เพราะมันเยอะมากมายมหาศาล จนคิดว่าอีกสิบชาติก็ไม่หมด แต่เงินที่สะพัดอยู่ตอนนี้มันก็ได้มาจากความลำบากของคนอื่นทั้งนั้น คืนนั้นที่เธออยู่ในโถงประมูลขนาดใหญ่ ผู้ชายมากหน้าหลายตาที่จ้องมองเรือนร่างของเธอ ทำเอารู้สึกขนลุกจนแทบจะอ้วกออกมา แต่เพราะฤทธิ์ยาทำให้ไม่สามารถควบคุมสติของตัวเองได้เลย มือทั้งสองข้างของวารินดากำเข้าหากันแน่น เมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีตของตัวเอง ครั้งนั้นพ่อของเธอเกือบต้องตายเพราะฝีมือของวินเทอร์ เนื่องจากพ่อเคยเข้ามาสืบคดีที่กาสิโนของมาดิสัน เวลล์ แต่กลับโดนคนของวินเทอร์เล่นงานจนปางตาย มันเลยทำให้ความรู้สึกของที่เคยรักเขา มันเลยทั้งรักทั้งเกลียดย้อนกลับไป 1 ปีก่อนหน้า “วาริน...” “พี่เรย์” “ตอนนี้คุณอาวิรุฬโดนทำร้ายอาการสาหัส” เสียงของเรวัชทำให้วารินดาที่กำลังถือแก้วน้ำอยู่ ปล่อยมือของตัวเองที่ถือแก้วจนมันร่วงแตกกระจาย “ตอนนี้พ่อเป็นยังไงบ้างคะ” น้ำตาของวารินดาไหลออกมา ความเจ็บปวดที่เท้าที่โดนเศษแก้วบาดยังไม่เท่ากับสิ่งที่ได้เธอได้ฟังหลังจากนี้

“ฉันต้องทำอะไรบ้างคะ” เพียงแค่คืนนี้คืนเดียวเท่านั้นที่เธอจะได้หลุดพ้นจากที่นี่ แม้จะไม่ได้หลักฐานอะไรกลับไป แต่เธอได้เห็นแล้วว่าเขาทำอย่างที่ข่าวลือบอกจริง ๆ และนั่นจะเป็นสำนวนคดีที่ให้ทีมอื่นสืบหาต่อไป “แค่รอลูกค้าเรียกไปดูแลเท่านั้น” สาววัยกลางคนบอก ซึ่งวารินดาก็พยักหน้ารับรู้ โดยที่เธอพยายามทำใจอยู่นาน แต่เพราะคิดว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงจะหลุดพ้นออกจากที่นี่ไปได้แล้ว ตอนนี้แค่พยายามพลางตัวเองไม่ให้ใครจับได้เท่านั้นเอง ที่ผู้หญิงวัยกลางคนเข้าใจว่าเธอเป็นพนักงานที่เข้ามาทำงานที่นี่เนื่องจากใบหน้าของเธอดันไปละม้ายคล้ายผู้หญิงคนนั้น ซึ่งไม่รู้ว่าตอนนี้เธอคนนั้นไปอยู่ที่ไหนบนเรือ แต่ถึงกระนั้นแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะเธอจะได้มีที่ซ่อนตัวก่อนจะถึงเช้า “ค่ะ” ดวงตาของวารินดาสอดส่ายมองไปรอบ ๆ อย่างระวังตัว เธอขอแค่รอดพ้นคืนนี้ไปได้เท่านั้น เมื่อถึงเวลาวารินดาก็เดินมายังโซนของไนต์คลับ มีพนักงานเดินสวนกันไปมา และมีสาว ๆ ที่นั่งเรียงรายรอเรียกตัวบริการแขก ซึ่งวารินดาก็เป็นหนึ่งในนั้น แม้เธอจะไม่มีอาวุธอะไรป้องกันตัว แต่เธอยังมีสองมือ ถ้าเก

“กูเอง” เสียงทุ้มน่ากลัวทำให้ชายร่างท้วมหันไปมองอย่างหาเรื่อง ดวงตาของวินเทอร์จ้องมองชายตรงหน้าอย่างเดือดดาล ทำเอาวารินดาใจสั่นขึ้นมา ในที่สุดเขาก็เจอตัวเธอจนได้ “มึงเป็นใครวะ! กล้าดียังมาแตะเนื้อต้องตัวกูแบบนี้” เพราะความไม่รู้ทำให้ชายร่างท้วมเอาพูดกร่างไปทั่ว ซึ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร “ก็เจ้าของที่นี่ยังไงล่ะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกทำเอาวารินดาได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างหวั่นใจ เธอไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ผู้ชายคนนี้ไม่รอดแน่นอน “อะไรนะ!! มึงอย่ามาตลก หน้าอ่อน ๆ อย่างมึงเนี่ยนะเป็นเจ้าของที่นี่ กูไม่เชื่อหรอก” เพียงเห็นว่าวินเทอร์อายุยังน้อย เลยไม่อยากเชื่อว่าชายตรงหน้าเป็นเจ้าของเรือขนาดใหญ่นี้จริง ๆ “ไม่เชื่อมึงก็ไม่ต้องเชื่อ เพราะยังไงมึงก็ไม่มีโอกาสได้คิดหรือทำอะไรต่อแล้ว” มาเฟียหนุ่มบอกด้วยเสียงนิ่ง แล้วกดสายตาต่ำมองชายที่ท้วมกว่าด้วยความน่ากลัว “มึงคิดว่าจะทำอะไรกูได้อย่างนั้นเหรอ” “เอาชีวิตมึงไง กล้าดียังไงมายุ่งกับผู้หญิงของกู!!” “อีกะหรี่เนี่ยเหรอผู้หญิงของมึง