Semua Bab เสน่ห์รักกับดักมาเฟีย (25+): Bab 171 - Bab 180

วารินดารวบรวมแรงทั้งหมดของตัวเองเพื่อว่ายให้ห่างออกไป แต่ด้วยความที่เมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอน ทำให้พละกำลังที่มีมันหดหายไปหมด ไหนจะต้องมาว่ายน้ำลอยคอกลางทะเลอีก แรงอันน้อยนิดทำให้เธอรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองเริ่มไม่ไหว แม้จะว่ายห่างออกมามากแค่ไหน แต่ที่นี่คือท้องทะเลที่ยังมองไม่เห็นเกาะด้วยซ้ำ เธอไม่มีจุดหมายปลายทาง และไม่รู้ว่าตัวเองจะรอดไปจากที่นี่ได้อย่าง “อึก...” แรงที่มีอยู่ของวารินดาเริ่มถดถอย ขาเล็กที่ตีน้ำเริ่มอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด เธอพยายามตะเกียกตะกาย จวบจนกระทั่งลามไปที่แขนที่ใช้ตีน้ำในการพยุงตัวเอง “อึก...” คนตัวเล็กกินน้ำทะเลเข้าไปหลายอึก เนื่องจากเธอไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกต่อไป แรงต้านของน้ำทำให้เธอเริ่มรู้สึกหมดแรงขึ้นมาเสียดื้อ ๆ “อื้อ...” วารินดารวบแรงทั้งหมดเพื่อที่จะว่ายต่อไป แต่แรงของเธอกลับไม่มีอีกแล้ว จนกระทั่งร่างเล็กค่อย ๆ จมลงสู่ก้นทะเลอย่างช่วยไม่ได้ ในสมองของเธอมันขาวโพลนพร้อมกับภาพของเธอและเขาที่กำลังหัวเราะมีความสุขยามที่กำลังเรียนว่ายน้ำด้วยกัน “พี่จะปกป้องวาร

“ทำอะไร พวกคุณคิดจะทำอะไรกับฉัน...” เสียงหวานถามสั่น ๆ และรับรู้ถึงลางสังหรณ์บางอย่างจะเกิดขึ้นกับเธอ คนอย่างวินเทอร์ไม่มีทางช่วยเธอขึ้นมาจากน้ำโดยไม่หวังผลประโยชน์อะไรแน่ ๆ เพราะคนอย่างเขามันโหดเหี้ยมกว่าที่ทุกคนคิด “เปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะค่ะ อย่าให้เราต้องใช้กำลังกับคุณเลย” “คิดว่าฉันจะทำตามที่พวกคุณบอกอย่างนั้นเหรอ!!” วารินดาตวัดขาเรียวเล็กของตัวเองมายืนที่พื้น จากนั้นเธอก็จ้องมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่พอใจที่หล่อนกำลังบีบบังคับเธอ “อย่าทำให้เรื่องทุกอย่างมันยุ่งยากไปมากกว่านี้เลยค่ะ เพราะคุณก็น่าจะรู้ดีว่าถ้าทำให้นายท่านโกรธจะเกิดอะไรขึ้น...” เสียงของผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านบอกอย่างเสียงแข็ง เนื่องจากเธอได้รับคำสั่งจากวินเทอร์ให้เข้ามาจัดการความเรียบร้อยของวารินดาอีกที “ถอยออกไปนะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” วารินดามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาแข็งกระด้าง ขณะที่สายตาของเธอมองหาอาวุธเอาไว้ป้องกันตัวเอง แต่ก็มองหาเท่าไรก็ไม่เจอ ไหนจะมีดพกที่เคยพกติดตัวด้วย “อย่ามองหาอาวุธเลยค่ะ นายท่านให้คนเอาออกไปจากห้องนี้หมดแล้ว ยอมทำตาม

“เอาละครับ คืนนี้เป็นค่ำคืนแห่งความหฤหรรษ์ ผมขอแนะนำสาวน้อยคนใหม่ของเราอย่าง ‘วีด้า’ สาวเอเชียจากประเทศไทยอายุเพียง 24 ปีเท่านั้น ใครที่สนใจจะร่วมประมูล เราเปิดค่าตัวของเธอด้วยราคา 10,000 USD. รับรองเลยว่าถ้าคืนนี้ใครได้เธอไปไม่มีทางผิดหวังอย่างแน่นอน” วารินดารู้สึกหูอื้อไปหมด แต่เธอพอจะรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังยืนทำอะไรอยู่ ผู้ชายมากมายที่มองมายังเรือนร่างของเธอ มันทำให้หญิงสาวรู้สึกขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูก และในใจก็รู้สึกเคียดแค้นวินเทอร์ที่กล้าทำกับเธอแบบนี้ เขามันก็แค่คนเลวคนหนึ่งอย่างที่พ่อของเธอบอกไม่ผิด เสียแรงที่ครั้งหนึ่งเธอเคยมอบหัวใจให้กับเขา สิ่งที่ทางหน่วยงานเคยสงสัยมันคือเรื่องจริง วินเทอร์ทำธุรกิจค้ามนุษย์ และตอนนี้เธอก็ยังเป็นเหยื่อความเพลิดเพลินของผู้ชายมากหน้าหลายตา ใบหน้าหวานแดงก่ำเพราะฤทธิ์ของยา ทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเธอพุ่งสูงมากกว่าเดิม ร่างบอบบางบิดเร่าไปมาด้วยความรู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังเข้าครอบงำร่างกายของเธอ ฤทธิ์ยาที่เริ่มทำงานยิ่งทำให้วารินดาดูเซ็กซี่มากกว่าเดิม ดวงตากลมโตปรือเล็กน้อย ปากเรียวเล็กเผยอขึ้นโชว์ฟั

วินเทอร์ผละออกจากปากบางอย่างอ้อยอิ่ง แล้วหลุบตามองปากที่มีรอยแตกซึ่งเกิดจากการกระทำของตัวเองอย่างพอใจ “ชอบจังเวลาได้เห็นเลือดของเธอแบบนี้วาริน” “คุณมันซาดิสม์...” เธอมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาที่ไม่พอใจ “เธอชอบไม่ใช่เหรอแบบนี้ ยิ่งเวลาเธอโดนฉันเอาแรง ๆ เธอร้องคราง ตัวสั่น แถมข้างล่างยังตอดของของฉันแน่นเลย” “ไอ้คนทุเรศ พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง ไม่อายปากเหรอ” “ทำไมต้องอายไม่ทราบ ในเมื่อมันคือเรื่องจริงทั้งนั้น ลองดูสิคืนนี้เธอจะแตกไปกี่น้ำ...” ว่าจบมือหนาก็ทำการกดร่างเล็กจนแทบจมกับเตียง แล้วก็ใช้ดวงตาคมราวกับเหยี่ยวมองร่างเล็กอย่างโลมเลีย แล้วเขาเลียริมฝีปากของตัวเองไปมา “หอบแรงเลยนะ พร้อมหรือยังคนสวย...” มือหนายกขึ้นเสยผมหนาของตัวเอง แล้วโน้มลงมาที่ร่างกายสาว เขาจ้องมองอกอวบอิ่มที่มียอดถันสีหวานกำลังแข็งชูชัน เขาไม่รู้หรอกว่ามันเป็นเพราะฤทธิ์ยาหรือเพราะความต้องการของคนตัวเล็ก แต่ถึงอย่างไรคืนนี้เขาจะไม่มีทางปล่อยวารินดาไปอย่างแน่นอน “เธอเซ็กซี่มากเลยรู้ไหมวาริน” ตอนที่อ

ขณะที่มือน้อย ๆ ยกขึ้นโอบรอบต้นคอแกร่งแล้วเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา ตอนนี้เธอแยกไม่ออกระหว่างฤทธิ์หรือความต้องการจากจิตใจสำนึกของตัวเองกันแน่ดวงตาเข้มจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อที่เกิดจากกระทำของตัวเองด้วยความชอบใจ มันยิ่งทำให้วารินดาเซ็กซี่มากกว่าเดิม “ปากเจ่อหมดแล้ววาริน...” นิ้วโป้งใหญ่เกลี่ยที่ริมฝีปากเล็ก ๆ ของเธอ แล้วจ้องมองร่างอ้อนแอ้นอย่างไม่วางตา “พี่วิน...” “แบบนี้ต้องโดนพี่ดูดปากทั้งคืนรู้ไหม” “อื้อ...” ร่างหนาโถมตัวลงไปกอดร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียง อากาศภายในห้องหนาวเหน็บ แต่อุณหภูมิของคนทั้งคู่มันรุ่มร้อนจนแทบระเบิดออกมา ลิ้นยาว ๆ ของวินเทอร์โน้มลงมาเลียที่ซอกคอของคนตัวเล็ก กลิ่นกายของเธอหอมจนเขาแทบคลุ้มคลั่ง ไม่แปลกใจที่ผู้ชายพวกนั้นอยากได้เธอไปในคืนนี้ แต่อย่าได้ฝันไปไกลขนาดนั้น เธอเป็นของเขา และจะเป็นตลอดไปด้วย ฝ่ามือเล็กยกขึ้นลูบแผ่นหลังกว้าง แล้วเธอก็เปิดปากร้องครางอย่างไม่อายออกมา มันช่างเป็นความรู้สึกที่เจ็บแต่เสียวจนเธอแทบขาดใจตาย “พี่วิน...อื้อ...” ปึก!