ทิ้งผัวปลอม แต่งใหม่กับทายาทพันล้าน의 모든 챕터: 챕터 301 - 챕터 310

แววตาของปู่หลิวเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น หลังจากพูดจบเขาก็ถ่มน้ำลายใส่ “สกปรกจริง ๆ !” หลินชิงเหยียนทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอปล่อยกำปั้นกระแทกใบหน้าปู่หลิวอย่างแรง ทำให้เขาต้องถอยหลังสองก้าวสุดท้ายก็ล้มลงที่พื้นอย่างแรง“ถ้ากล้าดูถูกแม่ของฉันอีก ฉันจะฆ่าคุณ!”“ตาแก่! ตาแก่!” ย่าหลิวรีบวิ่งเข้ามาหา เธอยังไม่ได้มองเลยว่าปู่หลิวบาดเจ็บตรงไหนบ้าง แต่เธอกอดเขาแล้วร้องไห้เสียงดังลั่น “ชีวิตของพวกเราทำไมถึงได้ทุกข์ทรมานแบบนี้ ลูกชายก็ตายไปตั้งนานแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงหลานสาวคนเดียว พวกเราก็แค่อยากจะสนิทสนมกับเธอมากขึ้น แต่เธอกลับรังเกียจพวกเรา นอกจากนี้ยังลงมือกับพวกเราด้วย!” ตอนนั้นปู่หลิวไม่ได้พุ่งตัวเข้าไปเพื่อเอาคืนหลินชิงเหยียน แต่เขากลับเช็ดน้ำตา และทำตัวน่าสงสาร “เพราะฉันไม่มีประโยชน์เองก็เลยทำให้หลานสาวขายหน้า”ย่าหลิวร้องไห้แล้วตำหนิหลินชิงเหยียน “ตอนนี้เธอได้แต่งงานกับครอบครัวที่ดี กลายเป็นคนมีหน้ามีตาของสังคม แต่เธอกลับมารังเกียจที่พวกเราจน แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามพวกเราก็เป็นญาติผู้ใหญ่ของเธอ ทำไมเธอถึงลงมือกับพวกเราแบบนี้!”“อย่าโทษเธอเลย อย่า…” ปู่หลิวร้องไห้สะอึกสะอื้น หลิน

เย็นวันนั้น ทั้งสองคนตัดคลิปวิดีโอแล้วโพสต์ลงอินเตอร์เน็ตด้วยความตื่นเต้น พวกเขาใช้แอคเคาท์เซิ่งหนิงที่มีผู้ติดตามมากกว่าล้านคน ดังนั้นคลิปวิดีโอนี้จึงได้รับความสนใจจากคนจำนวนมาก และสามารถแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั้งสองคนตื่นเต้นมาก เขาจึงรีบลากหลินชิงเหยียนไปดู“วันนี้พวกเราสองคนสะกดรอยตามตาแก่ยายแก่สองคนนั้นกับหลิวฉิงด้วย พวกเขาไปกินอาหารในร้านตะวันตกชื่อดัง นอกจากนี้ยังซื้อของอีกมากมาย พวกเขาเหมือนคนจนที่เพิ่งรวย นอกจากนี้พวกเรายังถ่ายตอนที่พวกเขากำลังรอรถได้ พวกเขาบอกว่าถ้าคุณไม่ยอมประนีประนอม พวกเขาก็จะปล่อยข่าวลือต่อไป ถือว่าเป็นการแบล็คเมล์ข่มขู่เรียกเงินจากคุณ” ขณะที่เซิ่งหนิงพูด เขาก็มองไปทางหลินชิงเหยียนด้วยสายตาเห็นใจ “คนตระกูลหลิวไม่ใช่คนดีอะไร! แต่พี่สะใภ้วางใจได้เลย คลิปวิดีโอนี้จะทำให้ทุกคนได้รู้ความจริง ไม่ว่าพวกเขาจะปล่อยข่าวลือมากแค่ไหน ทุกคนก็ไม่มีทางเชื่อพวกเขาแน่นอน!”อันชิงเล่อชี้ไปที่หน้าจอโน้ตบุ๊ก “คลิปวิดีโอนี้แพร่กระจายไวมาก อีกทั้งคอมเมนต์ด้านล่างยังบอกว่าหลิวฉิงและคนอื่น ๆ หน้าไม่อาย”หลินชิงเหยียนรู้สึกซาบซึ้งมาก แต่เธอก็รู้ดีว่ามันไม่ง่ายแบบนั้น“ไ

หลังประตูหลังของร้านอาหารซีกวางมีทางเดินเล็ก ๆ ที่ค่อนข้างเงียบ หลินชิงเหยียนนัดหลิวฉิงให้มาเจอกันที่นั่นตอนเธอไปถึง หลิวฉิงกำลังก้มยอง ๆ สูบบุหรี่โดยมีก้นบุหรี่กองอยู่เต็มพื้น ดูท่าจะรอมานานแล้ว พอเห็นเธอ เขาก็ดีดก้นบุหรี่ทิ้ง แล้วลุกพรวดขึ้นด้วยความเดือดดาล"เธอทำให้ฉันรอตั้งครึ่งวัน!"หลินชิงเหยียนเอ่ยเสียงเย็น "นายต้องการร้อยห้าสิบล้านนะ ไม่ใช่หมื่นห้า ฉันก็ต้องใช้เวลาหาเงินหน่อยสิ"ความจริงเธอมาถึงนานแล้ว แต่แค่รออยู่ในมุมมืด รอให้ทุกอย่างเข้าที่ก่อนหลิวฉิงรีบเอาเงิน เลยไม่อยากเสียเวลา "รีบเอาเงินมาให้ฉันเร็ว!"หลินชิงเหยียนหยิบเช็คออกมาจากกระเป๋าแล้วโบกต่อหน้าหลิวฉิง ก่อนจะยัดกลับเข้ากระเป๋ากางเกงไปหลิวฉิงแย่งไม่ทัน เธอโมโหจนตะโกนลั่น "เอามาให้ฉันเดี๋ยวนี้!""ลบคลิปที่เธอถ่ายฉันให้หมดสิ!"หลิวฉิงถลึงตาใส่หลินชิงเหยียน แล้วรีบหยิบมือถือออกมาเปิดคลิปที่ถ่ายเธอกับตายายหลิวในร้านอาหารเมื่อไม่กี่วันก่อน รวมถึงคลิปที่ถ่ายตอนเธอตีตาหลิวหน้าร้าน แล้วลบคลิปทั้งหมดต่อหน้าเธอแต่เขาต้องเก็บไฟล์สำรองไว้แน่ ๆ ไม่คิดจะลบให้เธอครั้งเดียวแล้วจบหรอก"คลิปแค่นี้มันสำคัญอะไรนักหนา เธอ

หลินชิงเหยียนหัวเราะเยาะแล้วเดินออกไปต่อ แต่สองคนนั้นกลับมาขวางเธอไว้"หลินชิงเหยียน แกกล้าดียังไงมาส่งลูกชายฉันเข้าคุก! แกรีบไปบอกตำรวจเดี๋ยวนี้ บอกว่าแกจะไม่เอาเรื่อง ให้เขาปล่อยลูกฉันออกมา!" แม่ซ่งตะคอกใส่หลินชิงเหยียนเวินรั่วอันเองก็ร้อนใจไม่แพ้กัน "เหยียนเหยียน ไม่ว่าเราจะทะเลาะกันยังไง สุดท้ายก็ยังเป็นคนในครอบครัว ไม่จำเป็นต้องลากกันมาถึงโรงพักขนาดนี้หรอก!"หลินชิงเหยียนหัวเราะหึออกมา มาถึงขนาดนี้แล้ว พวกเธอยังจะมานั่งหาเรื่องไม่เลิกอีก"พวกคุณก็รู้อยู่เต็มอกว่าเขาทำเรื่องผิดกฎหมาย แต่พวกคุณกลับไม่ห้าม แถมยังสนับสนุนเขาอีก! ครอบครัวคุณนี่สามัญสำนึกบิดเบี้ยว ไม่สนใจทั้งศีลธรรมและกฎหมาย ถ้าจะบอกว่าใครคือคนทำร้ายซ่งเหยียนจินจริง ๆ ก็คือพวกคุณนั่นแหละ!""หลินชิงเหยียน!" ซ่งเวินฉางลุกพรวดแล้วพุ่งเข้ามาหาเธอ "เธอรู้ไหมว่าเธอทำแบบนี้จะทำให้เหยียนจินต้องติดคุก!""ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำร้ายเขา!""พวกเราทำอะไรผิดกับเธอ เธอไม่พอใจตรงไหน เธอถึงขั้นต้องพังตระกูลซ่งให้ได้!"หลินชิงเหยียนอยากขำด้วยความจนปัญญา "ฉันต่างหากที่ควรจะถามพวกคุณมากกว่าฉันทำอะไรผิดกับตระกูลซ่ง ไปทำให้พว

ในตอนนั้นเอง มือหยาบที่มีกลิ่นยาสูบฉุนจัดก็พุ่งมาจากด้านหลังแล้วปิดปากปิดจมูกเธอไว้ ยกตัวเธอขึ้น แล้วเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างแรงเธอถูกกระแทกจนมึนหัวตาลาย ก่อนจะได้ยินเสียงปลดหัวเข็มขัดดังมาจากด้านหลังแกร๊ก!"บุหรี่อยู่ไหน? เหล้าล่ะ? กูสั่งให้มึงไปซื้อ แล้วทำไมไม่ซื้อกลับมา?"เสียงนี้? หรือว่า...ไม่ เป็นไปไม่ได้!เขาตายไปแล้วนี่!"กูเลี้ยงมึงมาเสียเปล่า ไร้ประโยชน์ชะมัด!"แต่เสียงของเขาอยู่ด้านหลังจริง ๆ และยิ่งพูดก็ยิ่งเดือดขึ้นเรื่อย ๆ"พูดสิ ลิ้นโดนหมากินไปแล้วเหรอ?"ใช่! เป็นเขาจริงด้วย!หลินชิงเหยียนสะท้านวาบ ก่อนจะรีบเงยหน้ามองไปรอบ ๆ โดยคิดจะหาที่ซ่อนแต่ตอนนั้นเอง เธอกลับเห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ใส่ชุดกระโปรงสีขาวขดตัวอยู่มุมหัวเตียง เด็กคนนั้นกลัวจนตัวสั่นไม่หยุด"พะ พ่อไม่ให้เงินหนู เจ้าของร้านเลยไม่ยอมให้แปะเงินแล้ว..."เสียงของเด็กเบามาก เบาจนเหมือนเสียงยุงแต่แค่ประโยคนั้นก็ทำให้ผู้ชายเดือดจัดทันที "เงิน ๆ ๆ! เอะอะก็เงิน พูดแต่เรื่องเงินทุกวัน! มึงนี่นิสัยเหมือนแม่มึงไม่มีผิด!"จากนั้นผู้ชายร่างใหญ่ใส่เสื้อกล้ามก็พุ่งเข้ามา เขายกเข็มขัดขึ้นแล้วฟาดใส่เด็กผู้ห