“ฉันจะทำงานได้ยังไง ในเมื่อฉันคิดถึงเธอขนาดนี้”“ปากของคุณหวานขนาดนี้ ทำไมถึงด่าคนอื่นจนร้องไห้ได้นะ?”เซิ่งถิงบีบจมูกหลินชิงเหยียน “ดังนั้นเธอควรดีใจที่ได้มาเป็นภรรยาของฉัน ไม่ใช่ลูกน้องของฉัน”“แล้วถ้าฉันไม่ใช่ภรรยาของคุณล่ะ?”“เรื่องแบบนั้นเป็นไปไม่ได้แน่นอน”เธอทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานของเซิ่งถิงลดลงอย่างเห็นได้ชัด สุดท้ายเขาจึงต้องไล่เธอออกไปก่อน แต่เขาแค่ไล่เธอออกจากห้องทำงาน และให้ไปรออยู่ที่ห้องรับรองแทน หลังจากที่หลินชิงเหยียนคุยงานกับสวีจิ่นเฉิงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ไถคลิปวิดีโอดูไปเรื่อย ๆ เพื่อฆ่าเวลา แต่ตอนนั้นเธอก็บังเอิญเห็นคลิปวิดีโอของไป๋เจ๋อหย่วน ในตอนที่เธอกำลังเลื่อนผ่าน เธอกลับเห็นชื่อของแม่เธออยู่บนหน้าจอ เธอจึงชะงักค้างทันที“หลินเหยาเป็นจิตรกรที่มีพรสวรรค์และจิตวิญญาณสูงส่ง ฉันคิดว่าเธอจะต้องประสบความสำเร็จในวงการศิลปะ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ฉันก็ไม่ทราบ ทำให้เธอต้องหายไปจากสายตาของทุกคน ฉันรักภาพวาดของเธอมาก ฉันเก็บสะสมภาพวาดของเธอมาเกือบสามสิบภาพแล้ว และฉันยังวางแผนที่จะเปิดแกลอรี่ให้เธอด้วย” เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ หลินชิงเหยียนก็ขมวดคิ้วขึ้น
続きを読む