All Chapters of When Dreams Wear a Suit: Chapter 21 - Chapter 30

ELARA’S POV:Hindi pa rin ako maka-get over sa nangyari kagabi. Parang panaginip lamang ang lahat. Tila ba nag-iba ng pagkatao si Rhett kahapon. Hindi ko alam kung anong nakain niya, samantalang pareho lang naman kami ng kinain kagabi. Pero bigla-bigla na lang itong nagiging sweet at may banat lines pa. Kaya hindi ko maiwasang kiligin. Pero aminin mo Elara, gusto mo rin naman. Ayan na naman ang kabilang isip ko at nang-aasar.Abala kami buong umaga sa pag-accommodate ng customers. Hindi talaga nawawalan ng tao ang café, lalo na’t puro mayayaman ang nakatambay dito. Nakakapagod pero at least hindi ako nauubusan ng ginagawa.Tumunog ang bell ng pintuan.At parang slow motion na lumakad papasok si Vivienne. Dinig ang mga takong nito sa bawat paghakbang.Diretso ang matatalim niyang tingin sa akin. Biglang uminit ang ulo ko sa pag-irap niya pero agad ko itong binalewala. Hindi ko siya hahayaang sirain ang mood ko.Pagkatapos naming ma-accommodate ang batch ng customers, ayun na. Parang n

ELARA’S POV:Pumunta ako sa café para magpaalam kina Clarie, Bella, at Theo. Kahit araw-araw kong sinasabing ayos lang ako, ngayon ko lang naramdaman ang bigat ng pag-alis. Hindi lang mga kaibigan ang turing ko sa kanila dahil para sa akin ay mga pamilya ko na rin sila. Pero kailangan ko nang umalis. Hindi ko matanggap na dahil lang sa pagiging mag-kaibigan ni ma’am Natally kay Vivienne ay pumayag itong tanggalin ako.“Sabi ko na eh, hindi talaga mapagkakatiwalaan yang mga ngiti ng mahaderang Vivienne na ‘yan!” gigil na saad ni Bella habang para itong bulkan na sasabog anumang oras.“True! Napakalandi. Akala siguro niya, mapapasa-kanya si sir sungit.” sabat naman ni Clarie sabay irap.“Girls, chill.” saway ni Theo pero halatang nainis na rin. “Wala namang magagawa si Vivienne. Kahit anong gawin niya, gusto ni Rhett si Elara.”Pagkasabi niya noon ay pasimpleng inakbayan niya si Bella na agad namang pagsimangot nito pero hindi tinanggal ang braso ni Theo.“We’ll miss you, Elara.” malung

ELARA’S POV:First day ko ngayon sa kumpanya ni Rhett. Para akong nakasakay ng roller coaster sa sobrang kaba pero at the same time ay excited sa lahat ng posibleng mangyari. Suot ko ang white long sleeves na hapit sa katawan, black skirt na may slit sa likod hanggang taas ng tuhod, at one-inch black heels. Hindi ko gustong tanggapin ang mga uniform na binili ni Rhett dahil gumastos na naman ito para sa akin. Pero siyempre pinilit niya ako, kaya ayun, tinanggap ko na. Hinayaan ko lamang na nakalugay ang may pagkaalon-alon kong buhok at naglagay ng light make-up. Simple pero presentable. Habang inaayos ko ang bag ko ay biglang may bumusina sa labas kaya napaigtad ako.“Elara, nandito na si Rhett!” sigaw ni mama mula sa labas ng aking kwarto. “Susunod na ako, ma!” mabilis kong sagot saka kinuha ang kulay khaki shoulder bag ko.Pagbaba ko ng kwarto, nadatnan ko silang dalawa na nag-uusap. Nang marinig nila ang yabag ko ay sabay silang tumingin sa akin. Pero ang tingin ni Rhett ay kakai

ELARA’S POV:Hindi ko na nagawang huminga nang maayos nang bigla niya akong buhatin. Nakalapat ang mga hita ko sa magkabilang gilid ng kanyang baywang, at awtomatiko akong napakapit sa batok niya bilang suporta. Mainit ang kamay niya sa likod ng hita ko, matatag, mapang-angkin. Idiniin niya ako sa pader, ramdam ko ang lamig sa paligid ngunit kabaligtaran naman nito ang init na nagmumula sa katawan niya. Ramdam ko ang paghalik nito mula sa aking noo, labi, pisngi, ilong, pababa sa gilid ng panga, at ang pagdampi niya sa leeg ko ay nagpaangat ng balikat ko sa kiliti. Tila nang-aasar ito at mapanukso, puno ng pagnanasa at pag-aalaga na halos sumabog ang dibdib ko sa saya at kaba. Nang marating niya ang collarbone ko ay halos hindi ko na alam kung saan ako hahawak.“R-Rhett…” mahina kong ungol, hindi ko na napigilan.“Hmmm…” paos at baritonong usal nito. Ramdam ko ang init ng hininga nito na pumapaypay sa tenga ko. Habang buhat niya ako ay naglakad siya papunta sa mahabang couch sa of

ELARA’S POV:Sobrang busy ng araw na ’yon. Halos hindi na ako umupo sa dami ng kailangan kong gawin. Nagdi-design ako ng meal recommendations para sa cafeteria ng kumpanya, healthy meal guide na bagay sa mga construction workers na madalas nagpupuyat, pagod, at exposed sa init ng site. Dapat sapat ang nutrients, sapat ang energy at sapat ang budget.Pagkatapos noon ay kailangan ko pang gumawa ng regular health reports para kay Rhett. Tulad ng kung may improvements na ba sa kalusugan ng employees, updated budget needs, at ang plano ko para sa susunod na buwan. Pabalik-balik ako sa pantry, office, cafeteria, HR. Nakakapagod pero dahil nag-e-enjoy naman ako sa ginagawa ko ay worth it lahat ng pagod.Pagkapasok ko sa office ay biglang tumunog ang cellphone ko. Nang makita ko ang pangalan ni Rhett sa caller ID ay para talagang nag-evaporate lahat ng pagod ko.“Hello, napatawag ka?” tanong ko habang sumasandal sa swivel chair.“Let’s have some lunch later,” baritono at paos niyang sagot.A