ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / When Dreams Wear a Suit / บทที่ 51 - บทที่ 60

บททั้งหมดของ When Dreams Wear a Suit: บทที่ 51 - บทที่ 60

136

Chapter 51:

ELARA’S POV:Dumating na ang takdang oras. Alas-kuwatro pa lamang ng hapon ay naroon na ako sa venue. Sakay ng isang puting sasakyan na dahan-dahang huminto sa gilid ng dalampasigan. Mahigpit kong hawak ang bouquet of sunflowers, tila iyon ang nagsisilbing lakas ko sa gitna ng sobrang kaba, pananabik, at hindi maipaliwanag na saya. Ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko, bawat segundo ay mas lalo ako nanabik na makita si Rhett.Sa ere ay pumailanlang ang tugtog ng banda. Malumanay muna atsaka sinabayan ng boses ng lalaking bokalista.When the visions around youBring tears to your eyesAnd all that surrounds youAre secrets and liesNapahinga ako nang malalim. Ito na talaga. Nagsimula nang maglakad sa aisle ang groom ko na si Rhett kasama si Lola Felicia at ang ama niyang si Ricardo. Matikas ang tindig niya ngunit ramdam ko ang emosyon sa bawat hakbang nito. Sumunod ang mga principal sponsors at secondary sponsors na tahimik at may dignidad ang bawat galaw.Kasunod na dinala ang mga
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 52:

ELARA’S POV:“Before we proceed with the exchange of rings, the couple would like to share their personal vows. Words from their hearts as they commit their lives to one another,” malinaw at mahinahong anunsyo ni Pastor Genesis. Ramdam ko agad ang biglang katahimikan sa paligid. Tanging ang mahinang hampas ng tubig sa karagatan at ang hangin na lamang ang maririnig sa paligid.Huminga nang malalim si Rhett bago siya nagsalita. Tanging ako lamang ang tinitigan niya, para bang kaming dalawa lang ang naroon.“When I was young, there was this girl. A childhood friend of mine, to be exact, who kept looking for me whenever I wasn’t around. She was always bugging me, asking where I was, what I was doing. The strange thing was, I never felt annoyed. Unlike with others, when they bothered me, I would usually snap at them,” he said with a soft laugh, his eyes never leaving mine.“I guess I found my match in her. Like Superman, powerful and fearless but once kryptonite is near, he weakens. I rem
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 53:

ELARA’S POV:Iniabot ng ring bearer ang singsing kay Rhett at sa sandaling iyon ay parang huminto ang oras. Naramdaman ko ang bigat ng katahimikan sa pagitan naming dalawa, puno ng pangako at pananabik.“Rhett Alaric, please face Elara Renoir and repeat after me,” mahinahong saad ni Pastor.Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang isinuot ang singsing sa palasingsingan ko. Nanginginig ang kamay niya, ngunit matatag ang titig sa akin, para bang sinisiguro niyang ako ang pinili niya araw-araw.“I, Rhett Alaric, take you, Elara Renoir, to be my wife. I promise to love you as Christ loves, to honor and cherish you, in good times and in difficult times, in sickness and in health, all the days of my life, as God is my witness.” saad nito.Parang may mainit na dumaloy sa dibdib ko habang binibigkas niya ang bawat salita. Hindi iyon basta pangako. Panata iyon sa harap ng mga taong nandito ngayon, sa pamilya ko, kaibigan sa pastor at maging sa harapan ng Diyos.Iniabot naman ng ring bearer
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 54:

ELARA’S POV:Suot ko ang bohemian A-line tulle, floor-length, long-sleeved open-back dress habang si Rhett naman ay simple lang. White polo shirt na may sando sa loob at shorts. Walang arte at walang yabang pero bagay na bagay sa kanya. Sabay kaming lumabas papunta sa reception area na puno ng ilaw, bulaklak at mga matang nag-aabang. Muli akong inayusan ng make-up artist ng light makeup lang, sapat para ma-highlight ang features ko. Ang buhok ko’y kulot pa rin at hinayaang bumagsak sa balikat ko, may suot na flower crown at amoy na amoy ang sariwang bulaklak nito.“Ladies and gentlemen! Let’s all welcome Mr. and Mrs. Alaric! Let’s give them a round of applause!” masiglang anunsyo ng host.Biglang umalingawngaw ang palakpakan, hiyawan at sipulan. Umakyat kami sa stage habang may nagchi-cheer sa gilid na si Lennox, walang duda kasama pa ang kapatid kong si Ethan na halatang kinuntsaba niya. Napailing ako habang natatawa, hawak ang kamay ni Rhett. Tila hindi pa rin ako makapaniwalang kas
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 55:

ELARA’S POV:“And now, we’re about to hear the newlyweds’ messages from their family and friends. May we call on the groom’s family, Mr. Ricardo and Lola Felicia,” masiglang anunsyo ng host. Agad na umalingawngaw ang palakpakan ng mga bisita. Rinig na rinig ito buong paligid, tila nakikisabay pa sa kasiyahan ang mga alon.“Congratulations to the both of you, Rhett and Elara,” panimulang sabi ni Ricardo, ang ama ni Rhett. Matikas ang tindig niya pero nanginginig ang tinig, halatang may bigat na matagal nang kinikimkim.“First of all, I want to apologize for all the wrong things I’ve done to you, anak. Alam kong nasaktan kita nang pinalitan ko agad ang ina mo. Hindi ko iju-justify ang pagkakamali ko. Gusto kong humingi ng tawad sa’yo at sa alaala ng ina mo dahil hindi ko nirespeto ang pagkawala niya. Patawad dahil napabayaan kita. Ngayon, gusto kong bumawi sa’yo at sa pamilyang bubuuin mo. Hayaan mong ibigay ko ang pagmamahal na nararapat sa inyo. Masaya ako dahil tama ang babaeng pinil
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 56:

ELARA’S POV:“Alright ladies and gentlemen! Are you still with us?” masiglang tanong ng host, punô ng sigla ang boses na tila mas lalong nag-e-enjoy pa habang mas lalong lumalalim ang gabi.“YES!” sabay-sabay na sigaw ng mga bisita, may halong hiyawan at palakpakan.“Okay! Because the reception program officially ends now and we are jumping straight into the PARTY PROPER!”Nag-ingay ang buong venue. May sumipol, may pumalakpak at may agad na tumayo na parang matagal nang naghihintay para sa parteng ito.“This is the time to eat, drink, laugh, take lots of photos and celebrate LOVE! Feel free to move around, visit the photo area and don’t forget to grab a picture with our stunning newlyweds.”Napangiti ako habang hinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Rhett. Ramdam ko ang init ng palad niya, parang sinasabi niyang andito lang siya sa tabi ko at nakikisaya sa gabing ito.“If you want to personally greet Mrs. Elara and Mr. Rhett, their table is now open. Go ahead and shower them with love!”
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 57:

ELARA'S POV:Ang tanging ingay na bumabalot sa apat na sulok ng kwarto ay ang pinaghalong paghinga, mahihinang ungol at kaluskos ng bawat galaw naming dalawa ni Rhett. Parang huminto ang oras habang ninanamnam namin ang bawat sandaling kami ay nagniniig. Walang iniisip kundi ang init ng katawan at ang damdaming matagal naming kinimkim.Nakaapat na rounds kami ni Rhett at natapos iyon nang halos mag-uumaga na. Ramdam ko ang hapdi sa kaloob-looban ko at ang bigat ng talukap ng mga mata ko. Sa sobrang pagod ay nakatulog na lamang ako nang hindi namamalayan. Pagmulat ko ng mga mata ay maliwanag na ang paligid. Bandang hapon na pala.“You're awake, sweetheart. Sorry, did I make you tired?” maingat na tanong ni Rhett habang may dalang tray ng pagkain at marahang umupo sa tabi ko.Tatayo na sana ako para salubungin siya ngunit napapikit ako at muling napaupo. Biglang sumakit ang puson ko, parang may kumikirot sa loob ko. Napaangat ang kamay ko at napahawak doon saka napahinga nang malalim.M
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 58:

ELARA’S POV:Hindi naging madali ang bawat araw, linggo, at buwan ng pagbubuntis ko lalo na noong first trimester. Halos araw-araw ay sinusubok ang katawan at emosyon ko. May mga umagang hindi ako makatayo, may mga gabing hindi ako makatulog dahil sa hilo at pagsusuka. Naging maselan ang kalagayan ko, pero sa kabila ng lahat, palaging nariyan si Rhett. Hindi siya umalis sa tabi ko, handang umalalay sa bawat pagkakataong kailangan ko ng tulong.“How are you feeling right now, my wife?” mahinahong tanong ni Rhett matapos akong magsuka. Kapwa kami nakaupo sa gilid ng kama habang hawak niya ang kamay ko. Banayad ang haplos na tila ba sinasabi niyang magiging maayos din ang lahat.“Medyo okay na ako,” mahina kong sagot sabay pilit na ngiti. “Salamat, hubby.” Hinalikan ko siya sa labi, ramdam ko ang pagod naming dalawa.Tinugon niya ang halik ko at niyakap ako nang mahigpit.“It’s my pleasure, my wife. I want you and our baby to be safe and always healthy,” malambing niyang sabi na lalong n
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 59:

ELARA'S POV:Today is the day we finally reveal the genders of our twins. My heart is racing, full of excitement, anticipation and a little nervousness. I can’t wait to find out if my guesses were right or completely off.“Anong gusto mong gender para sa twins natin, hubby?” tanong ko kay Rhett habang nag-a-apply ng light makeup sa harap ng salamin. Ramdam ko ang kaba at excitement sa dibdib ko. Suot ko ang ivory tulle long puffy-sleeve off-shoulder maternity gown na malambot at dumadampi sa katawan ko. Flats lang sa paa para iwas aksidente at ang buhok ko ay maluwag na nakakulot.Rhett looked at me, his expression calm, yet his eyes sparkled with quiet excitement. He wore an ivory tux that perfectly matched my gown.“I don’t have a preference when it comes to our twins,” he said gently, brushing a lock of hair behind my ear. “As long as they’re healthy, I’m happy. That’s all that matters to me.”“Pero, sana isang lalaki at isang babae,” ngumiti ako, hawak ang kamay niya. “Gusto ko ta
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 60:

ELARA’S POV:Nasa ika-siyam na buwan na ako ng akin pagbubuntis. Kabuwanan ko na. Sa wakas, matapos ang mahabang paghihintay, heto na at malapit ko nang masilayan ang aming kambal. Halo-halong emosyon ang nararamdaman ko, excited, kinakabahan, masaya at takot sa maaring mangyari. Normal delivery ang sabi ng OB ko. Handa na ako pero hindi ko alam kung kailan talaga ang saktong araw ng panganganak ko.“Ah!” napahawak ako sa tiyan ko nang biglang may kumirot. Kakagaling ko lang sa cr para umihi. Pero parang may humilab sa loob ng tiyan ko paglabas ko. Isang kirot na hindi ko pa nararanasan kailanman.“What happened?” tarantang tanong ni Rhett. Agad siyang tumayo at nilapitan ako. Nag-leave ito simula nang mag-nine months na ang pinagbubuntis ko. Aniya’y gusto niyang nasa tabi niya ako kung sakaling dumating ang oras ng panganganak ko.Napapikit ako at huminga ng malalim, pero imbes na mawala ay lalo pang sumidhi ang sakit. Parang may alon na humahampas sa loob ko, sunod-sunod, walang pah
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
45678
...
14
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status