Mas lalo akong namangha sa mansyon ni Abigail kaysa sa inaasahan ko. Nasa isa ito sa pinaka-exclusive na lugar sa London, yung tipong bahay na nakikita mo lang sa architecture magazines o sa pangarap ng mga ordinaryong tao. Naghihintay na si Erik Delaney sa may entrance, nakaayos nang maayos sa suot niyang smoking na halatang tailored para sa kanya. May hawak siyang dalawang baso ng champagne.“Ang ganda mo tonight,” sabi niya nang makalapit ako, sabay abot ng isang baso na may sincere na ngiti.“Thank you,” sagot ko, tinanggap ang champagne habang pilit ina-adjust ang sarili ko sa heels na kanina pa sumasakit sa paa ko.Binuksan ni Erik Delaney ang pinto para sa akin, natural lang sa kanya yung ganung klaseng gentleman na asal, parang kinalakihan na niya. Dapat siguro kinikilig ako sa ganun, pero ewan ko, parang na-appreciate ko lang siya bilang maayos na tao, nothing more.Pagpasok ko, halos mapahinto ako. Sobrang ganda ng loob ng mansyon. May malaking crystal chandelier, marble
Mehr lesen