บททั้งหมดของ That Gigolo Turned Out to be a Billionaire: บทที่ 31 - บทที่ 40

Nanatiling nakabitin sa pagitan namin ang mga salita, mabigat at puno ng kahulugan. Ang hangin sa loob ng kotse ay parang naging masikip at may kuryente. Malapit pa rin si Damian, sobrang lapit na ramdam ko ang hininga niya, nakikita ko ang bawat detalye ng mukha niya – ang manipis na anino ng balbas na di pa nahahawakan, ang matinding ningning sa mga mata niya, at ang labi niyang basa pa mula sa halik namin kanina.Sa loob ng isang sandali – isang napakasarap at puno ng pag-asa na sandali – naisip ko na sasabihin niyang oo. Na bababa kami ng kotse nang magkahawak-kamay, at baka, baka lang, magsimula kami ng isang bagay na totoo. Isang bagay na para lang sa amin.Hinaplos ng kamay niya ang pisngi ko, sobrang banayad na halos masakit. Ang tingin niya sa akin ay iba sa lahat ng tingin na natanggap ko mula sa kahit sino – mahina, parang may paggalang.“Helga...” Mahina niyang sambit na parang panalangin. “I want to. More than you think.”Mabilis ang tibok ng puso ko. Yumuko ako palapi

“Siguraduhin mo na yung mga promotor ay nasa station three, hindi sa two,” sabi ko kay Aleysa habang inaayos ko ang maliit na brooch na may logo ng Sun's Valley sa navy blue kong blazer.Ang event hall ay mukhang perpekto. Ang mga ilaw ay maayos na nakaposisyon para magbigay ng eleganteng atmosphere, pinapakita ang mga display ng wine at mga infographics tungkol sa production process ng vineyard. Darating na ang mga unang bisita sa loob ng sampung minuto, at ang team ko ay kumikilos nang sabay-sabay para sa mga huling adjustments.“Helga, gusto kang kausapin ni Edward sa lobby,” sabi ng isa sa mga assistants na dumaan sa harap ko.Naabutan ko ang boss ko malapit sa main entrance, kinakabahan habang inaayos ang kanyang necktie. Si Edward Montel ay nasa early forties, laging puno ng energy na halos mahirap sabayan.“Ah, Helga!” lumiwanag ang mukha niya nang makita ako. “Everything looks perfect. You’ve exceeded my expectations again.”“Salamat. Nagtrabaho nang husto ang team.”“The

Umaandar ang taxi sa kalsada habang nakatingin lang ako sa bintana pero wala naman talagang nakikita. Naiwan pa rin ang isip ko sa eksenang nangyari kanina sa may bintana ng event hall, kung saan sobrang lapit ni Damian na halos maramdaman ko ang init ng katawan niya.“Because he deserved an explanation. Because I didn’t want you to face it alone. Because…”Because what? Ano kaya ang sasabihin ni Damian kung hindi dumating si Cassandra nung mismong oras na iyon? Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang tanong na iyon, parang isang kanta na hindi matapos-tapos.Pagdating ni Cassandra, biglang nag-iba ang lahat. Yung tingin niya kay Damian, sobrang halata. At ang pinakamasakit? Ngumiti rin siya pabalik. Hindi lang basta ngiti ng courtesy para sa ibang bisita, kundi isang genuine smile, halos intimate.Huminto ang taxi sa tapat ng maliit kong apartment building. Binayaran ko ang pamasahe at dahan-dahan akong umakyat sa tatlong palapag na parang bawat hakbang ay may dalang bigat ng seme

Dumaan ang kotse ng kumpanya sa paikot-ikot na kalsada ng Light Flame, bawat liko ay nagpapakita ng tanawin na nagpapakabog sa sikmura ko. Hindi dahil sa ganda, kahit nakamamangha ang mga ubasan na naliligo sa araw ng umaga , kundi dahil sa mga alaala na binabalik ng bawat berdeng burol.Tatlong buwan na ang nakaraan mula nang dumaan ako sa parehong kalsada, pero kasama si Damian sa Porsche niya. Noon, puno ako ng excitement at kaba, at ibang-iba ang dahilan. Naalala ko ang mga kamay niya sa manibela, ang seryosong profile niya habang nagmamaneho, at ang mga kuwentong halong katahimikan na parang komportable. Lahat ng iyon, parang sa ibang buhay na nangyari.“The view is really amazing,” sabi ni Aleysa mula sa likod habang walang tigil na nagpipicture gamit ang cellphone. Siya ang assistant ko, mas excited pa sa trip kaysa sa nararapat para sa isang professional. “I’ve never been to Light Flame before!”“Wait until you see the event complex,” sagot ko, pilit pinapakita na masaya ak

~ Damian ~ Nakita ko siya agad pagkapasok ko sa main hall. Imposibleng hindi mapansin si Helga kahit nakatalikod siya, busy siyang may inaayos kasama ang team niya. Yung paraan ng kamay niya kapag naggigesture, yung bahagyang pagyuko ng ulo kapag may nakikinig siya, lahat yun, kabisado ko na nang hindi ko namamalayan noong magkasama pa kami.Pinilit kong huwag siyang tingnan buong umaga, nag-focus na lang ako sa mga representative ng Avelino at sa mga meetings na naka-schedule. Pero kahit anong gawin ko, aware pa rin ako na nandoon siya. Parang may invisible na hatak na palaging dinadaling ang tingin ko sa kanya tuwing gumagalaw siya.Si Javier ang unang nagbanggit ng nangyari.“Parang nagkaroon ng gulo sa team ng Sun's Valley,” sabi niya habang chine-check ang cellphone. “Something about a fight between Helga Palma and Mariel Costa.”Bigla akong napalingon, lahat ng senses ko naka-alerta.“Fight? What kind of fight?”Nagtaas ng kilay si Javier, halatang nagulat sa reaksyon ko.