All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 241 - Chapter 250

Dala ang nabuong kompiyansa sa sarili, binuksan ko na ang pintuan at humakbang palabas. Wala pa ako sa pangalawang hakbang nang matigilan ako at nakita siyang nakatayo sa gilid ng closet, sa tabi lang ng kama. Sa gulat ay halos hindi ko na maigalaw ang paa upang bumalik sa banyo. Standing next to the closet was his naked body from behind. As in nakatalikod lang siya sa akin na walang kahit isang saplot. Kita ang malapad niyang likod, balakang, at ang maskulado niyang puwet. "OH MY GOD!" I practically screamed.My hands flew to my face as if that would somehow shield me from the sight. Kita ko pa rin ang hubo't hubad niyang likuran. Pinilig niya ang kanyang ulo, na hindi ginagalaw ang katawan, saka ako nilingon. Imbes na mahiya at magulat ay sumilay pa ang nakakaasar niyang ngisi sa labi. Pagkatapos ay walang alin-langang hinarap sa akin ang buong katawan niya.Sa gulat ay halos matuko na ako sa kinatatayuan."You're acting like you've never seen me naked before," nakapameywang at

Lagpas isang oras na at gising na gising pa rin ang diwa ko. Nakailang palit na ako ng posisyon, ngunit ayaw pa rin ako dalawin ng antok. Kaya sa huli, sa malapad niyang likod na lang bumagsak ang mga mata ko.Papikit na sana ako upang subukan muling matulog nang bahagya siyang gumalaw at humarap sa akin."Can't sleep?" seryoso at mababa lang ang boses niyang tanong.I hesitated, not sure how to respond. Ayaw ko sabihin na hindi nga ako makatulog, at mas lalong ayaw kong malaman niya na siya ang dahilan. "I'm just... thinking," I admitted, my voice was a little too quiet for my own liking.Nakatitig lang siya sa akin na para bang binabasa na naman ang nasa utak ko. "About what?" tanong niya na hindi pinuputol ang tingin sa akin. "About..." nag-isip pa ako kung kailangan ko ba talagang sabihin ito sa kaniya, "About... how small this bed feels," I finally blurted out, awkwardly. "And how close we are... despite all the space."Bigla siyang napangiti. 'Yong ngiti na hindi ko mawari ku

Nagising ako na nakayakap pa rin ang kamay ko sa kaniya. Tiningnan ko muna ang mukha niya bago maingat na inalis ang pagkakayakap ko sa kaniya. Sa sobrang pag-iingat na baka siya ay magising, halos hindi na ako huminga hangga't hindi ako tuluyang nakalayo sa kama.Dinampot ko ang cellphone, na nakalatag lang sa gilid, at tiningnan ang oras. Alas dyes na pala ng umaga. Magulo ako matulog kaya paano ko natagalan ang ganoong posisyon?Nag-inat ako at napahikab. Hindi ko alam kung ilang oras ang tinulog namin, pero masasabi kong kahit paano nama'y naging masarap ang tulog ko. Iyon nga lang at medyo masakit ang katawan ko. Namanhid ata siguro dahil hindi na nagalaw habang tulog. Inayos ko muna ang nagusot kong pajama, saka napatingin sa tulog na tulog pa rin na lalaki. Still, he was sleeping soundly. At oo na... para na naman siyang modelo kung matulog na akala mo, e, kinukuhanan ng magandang shot. I shook my head. Kailangan kong maghanda ng magiging almusal namin. Nakakahiya naman sa lo

Nagpatuloy na lang ako sa walang katapusang paghiwa, gano'n pa rin at ayaw magpantay-pantay kahit anong subok ko. His grandfather, as if to punctuate my humiliation, said something else in Japanese, shaking his head with a sigh.Hindi ko na sinubukang intindihin pa ang mga sinasabi niya. Tuloy lang ako sa ginagawa. Nilingon ko ang naiwang prinsipe at nakitang wala na siya roon. Kuryuso man kung saan siya nagpunta, pero hindi ko na iyon binigyan pa ng pansin. Makalipas ang ilang minutong pagkawala niya ay natapos ko na rin ang ginagawa. Grabe ang buntong-hininga ko habang nakatingin sa nahiwang mga gulay, abot hanggang Pilipinas. Finally! "Hajimete ni shite waakanaka ii desu ne."Hindi ko man naintindihan ang sinabi ng matanda tungkol sa gulay na pinaghihiwa ko, masasabi kong natuwa siya roon base sa kung paano niya ito tignan. Hindi na ako nakigulo nang sinimulan na niya itong gisahin ulit. Nagpaalam muna ako sa kaniya saglit at pumanhik na sa kuwarto upang maligo at magpalit na n

Halos buhatin ko na ang kama sa kasisilip sa ilalim nito kung nandoon ba ang nag-iisang piraso, pero wala talaga. Kung kanina ay medyo kalmado pa ako, ngayon ay halos lahat na ng parte ng katawan ko ay pinagpapawisan na. Lagpas sampung minuto ko nang hinahap ang isang pirasong iyon pero wala talaga. In any moment now, Riel will come up here, and that's the last thing I want to happen.Binilang ko ulit ang lahat ng nasa kahon, nagbabakasali na baka namali lang ako at kompleto naman talaga. Pero katulad kanina ay ganoon pa rin ang bilang. Kulang pa rin ng isa. Lord...Sa kawalan ng pag-asa ay napaupo na ako sa kama at muli na naman binilang lahat. Imposibleng naipit lang kung asan ang isang iyon. Feeling ko talaga ay namali lang ako ng bilang. Baka 23 pieces naman talaga ito. Tama, tama. 23 pieces lang talaga ito. Huminga ako ng malalim at muling pinakalma ang sarili. Ibabalik ko na sana ulit sa kahon ang kabibilang pa lang ulit na mga piraso nang biglang bumukas ang pintuan at inil