Lahat ng Kabanata ng Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Kabanata 271 - Kabanata 280

Saglit kong hininto ang pagbabanlaw upang titigan siya, at basahin ang kaniyang mga kilos. Alam kong ramdam niya ang paninitig ko, ngunit parang wala lang ito sa kaniya. Tuloy lang siya sa pagsasabon ng pinggan. Huminto lang nang tapos na niya lahat. "Honestly, Alina..." kalmado niyang sabi pagkatapos ng huling pinggang sinabon.Hindi agad ako naka-react nang lingunin niya ako. Napatikhim ako at nakaramdam ng pagkailang nang sunod na ginawa niya ay saglit akong tinaasan ng kilay, habang ang matang nakatingin sa akin ay tila may pangmamaliit. "I don't think you're the right match for Riel. He deserves someone who can keep up with him," saka niya ako tiningnan mula ulo hanggang paa, tapos balik ulit sa mata ko. "Someone who's as successful as he is. I can't shake the feeling that this whole marriage is just... for convenience. And if I were you, I'd be careful."There it is. Tuluyan na nga akong natameme sa mga binitawan niyang salita. Her words were like a punch to the gut. I couldn'

I froze as I heard his voice. It was unmistakable. It was his voice. Mabilis akong tumayo at humarap sa kaniya. Kung kaninang pagkataranta na mayro'n ako ay medyo nakokontrol ko pa, ngayon ay malabo na.Lalo na ngayon na nakikita ko siyang malalalim ang paghinga, tila pagod at kahihinto lang sa pagtakbo. Klarong klaro din sa mata ko kung paano nagsilabasan ang pawis niya sa noo. Halos mabasa nga ang buhok niya sa dami ng pawis na meron siya ngayon. "I've been looking for you for the last twenty minutes," he said, his voice low and tight with worry. He stopped a few steps away. Then his eyes started scanning me as if trying to figure out what had happened.I felt a wave of guilt rush over me. I didn't mean to worry him. "What are you doing out here?" sunod niyang tanong nang hindi ko nagawang magsalita. Sa paraan pa lang kung paano niya ako tanungin ay hindi maikakaila ang pag-aalala sa boses niya. Lumunok ako at napahawak sa bandang puso nang maramdaman ko ang pagkirot nito sa hin

I almost smirked, shaking my head as I started to sink my entire body into the warm water in the bathtub. I could feel his eyes on me even from behind the door.How possessive could one person be?Bahala talaga siya d'yan sa labas. Basta ako, magre-relax na muna dito. Ngayon ang uwi namin sa Pinas. Gusto pa sana magpa-extend ng halimaw ng another two weeks dito, kaso kinontra ko na. Ayaw pa pumayag kung hindi ko lang ipinangako na babalik na lang kami dito soon.Hindi ito ang inaakala kong magiging dulo ng trip to Japan namin. Pumunta kami dito para sa honeymoon namin, na parte lang ng pagpapanggap namin.Who would have thought that Riel could make even the most unpredictable moments feel like they had their own rhythm. A rhythm I had started to grow accustomed to.Ang tanong, ano na kaya ang mangyayari sa amin pagkauwi namin sa Pinas? Matitigil na ba ang pagiging halimaw niya sa ano, basta sa lahat ng bagay?Syempre, balik-trabaho na siya. Magiging busy ulit. At baka matulad lang din

We finally arrived at Riel's mansion after what felt like hours on the road. Habang papalapit kami sa gate ay siyang naririnig ko naman ang maiingay na mga tao sa loob.Oo nga pala't may pa-welcome party ang Alcantara sa amin. Mabuti na lang talaga at pinili kong mag-tube sa byahe. May silbi din ang pagtitiis ko ng lamig sa airport ng Japan kanina.Ngayon pa lang, ramdam ko na ang pagod. Pagod sa maraming bagay. Pagod sa dalawang byaheng sinakyan bago mapunta dito.When we stepped out of the car, the sight that greeted us was nothing short of grand. The mansion was buzzing with activity, guests walking around with drinks in hand, laughter and chatter filling the air. A live jazz band played softly in the corner, adding to the fancy atmosphere.Malamang, welcome party na gawa ng bilyonaryong pamilya. Ano pa ba'ng aasahan ko?Gusto kong dumiretso sa kwarto at magpahinga na lang, kaso alam ko rin na hindi pa muna puwede. Ang bastos ko naman kung gano'n.Naramdaman ko ang marahan na pagpi

Bago pa ako makaapila ay nilapit na niya ang mukha niya sa akin, at muling inangkin ang kawawa kong labi. Pagkatapos ay nilipat niya ang kaniyang mga halik sa tainga ko, habang ang kamay niya ay bumaba na sa aking hita.He parted them with ease. His touch sending electric sparks through my skin. The moment that followed was filled with heat and urgency. A dance we had grown familiar with yet never tired of.Nakaalinsunod lang din ang buong katawan ko sa kaniya. Tuluyan na akong nagpalunod sa mga galaw at ang munti niyang mga ungol.Somewhere between breaths and stolen kisses, a thought crossed my mind."Riel..." I managed to whisper."Hm?" his voice was thick with desire, his forehead resting against mine as he continued thrusting into me.Nagdalawang isip muna ako."Do you know Penny?"Saglit siyang natigilan, siguro mga dalawang segundo. Then he groaned, tilting his head back as if asking for patience. Pagkatapos ay pinagpatuloy na niya ang pagbayo."Please, baby," he murmured, his