All Chapters of ชายาข้า…คือธิดามังกร: Chapter 71 - Chapter 80

วันนี้ครบกำหนดที่ซู่เฟยจะกลับจากถือศีลกินเจ เหวินซูออกมายืนรอต้อนรับมารดาที่หน้าตำหนัก เขาไม่ได้พบมารดามาหลายเดือนแล้ว จึงคิดถึงมารอแต่เช้า เหวินเชียนพาฉีลู่เดินมาหาเหวินซู"น้องสาม..."เหวินเชียนเรียกเขา"พี่ใหญ่...อาซ้อ""ข้ารู้ว่าซู่เฟยจะเสด็จกลับวันนี้ ข้าจึงพาลู่เอ๋อร์มารอรับ""พวกท่านช่างมีน้ำใจนัก""เจ้าไม่ได้พบซู่เฟยมานาน วันนี้จะได้พบแล้ว...คงดีใจสินะ"""ใช่...ข้าคิดถึงท่านแม่นัก"เหวินเชียนตบไหล่น้องชาย ฉีลู่เห็นขบวนรถม้ากำลังจะเข้าประตู จึงบอกองค์ชายทั้งสอง"มาแล้ว...มาแล้ว"เหวินซูยิ้มดีใจ รอจนรถม้าเข้ามาจอดหน้าตำหนัก เขาเข้าไปเปิดม่านหามารดา"เสด็จแม่...""ซูเอ๋อร์...ลูกแม่"เหวินซูจูงมารดาลงจากรถม้า เหวินเชียนกับฉีลู่เดินมาหาสองแม่ลูก"ซู่เฟย...เสด็จกลับมาแล้วหรือ""องค์รัชทายาท...ท่านก็มาหรือ"ซู่เฟยทักเหวินเชียนแล้วมองฉีลู่"นางคือชายาของข้า....องค์หญิงฉีลู่แห่งฝานหรง""ขอต้อนรับซูเฟยกลับวังเพคะ"ฉีลู่กล่าวยิ้ม ๆ"พระชายาขององค์รัชทายาทหรือนี่...ช่างสิริโฉมยิ่งนัก"ฉีลู่ยิ้มรับคำชม"ซู่เฟย...กลับมาแล้วหรือ"ฮ่องเต้เสด็จมากับอี้กงกง"ฝ่าบาท...."ซู่เฟยย่อตัวคำนับฮ่องเต้

เหวินเชียนกับฉีลู่เดินมาถึงตำหนักฮองเฮา...กลับรู้สึกแปลก ๆ เพราะตำหนักเงียบเชียบมาก ราวกับไม่มีใครอยู่"ไยจึงเงียบนักเพคะ""นั่นสิ...เสด็จแม่ไม่อยู่หรือ"เหวินเชียนกับฉีลู่เดินเข้าไปด้านใน นางกำนัลนางหนึ่งเข้ามาคำนับ"คารวะองค์รัชทายาท...คารวะพระชายา""ไยตำหนักจึงเงียบเชียบนัก ฮองเฮาไม่ได้ประทับอยู่ในตำหนักหรือ""พระญาติของฮองเฮามาขอเข้าเฝ้าเพคะ...ทรงห้ามรบกวน"เหวินเชียนพยักหน้า"ข้าจะไปทูลฮองเฮาก่อนนะเพคะ""ไม่ต้อง"เหวินเชียนหน้าบึ้ง จูงฉีลู่เข้าไปในห้องบรรทมของฮองเฮา เฉาชางยังนั่งคุยอยู่กับฮองเฮา พอเห็นเหวินเชียนจูงฉีลู่เดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้น และก้มหัวคำนับเหวินเชียน"คารวะองค์รัชทายาท"เหวินเชียนเพียงปรายตามองเฉาชาง เขาและฉีลู่ถวายบังคมฮองเฮา"ถวายบังคมเสด็จแม่""ถวายบังคมเสด็จแม่เพคะ""ตามสบายเถิด"ฮองเฮาโบกพระหัตถ์ให้พวกเขาลุกขึ้น เหวินเชียนจูงฉีลู่มานั่ง และหันมาทางเฉาชาง"ท่านลุง...วันนี้ว่างมาเยี่ยมเสด็จแม่หรือ""อ้อ...ใช่ ๆ ข้าไปค้าขายต่างแดนเสียนาน เพิ่งจะกลับมา วันนี้ว่าง...จึงมาเข้าเฝ้าฮองเฮา"เฉาชางเหลือบมองฉีลู่ เขาตะลึงมองความงามของนาง"พี่ชาง...นางคือองค์หญิงฉีลู

องค์หญิงหมิงเยว่ยิ้มหวานจับมือเหวินเชียนโดยไม่สนใจว่าจะมีใครยืนอยู่ด้วย เหวินเชียนดึงมือนางออก"องค์หญิงหมิงเยว่...ข้าขอแนะนำชายาของข้า.."เหวินเชียนจะแนะนำฉีลู่ แต่หมิงเยว่ไม่ฟัง"ท่านพี่...พาข้าไปเข้าเฝ้าเสด็จลุงกับเสด็จย่าเถิด"หมิงเยว่ไม่สนใจและไม่รับรู้อะไร กอดแขนดึงตัวเหวินเชียนเดินไปกับนาง ฉีลู่โกรธมาก จนเหวินซูต้องมาพูดปลอบนาง"อาซ้อ...ท่านอย่าถือสาองค์หญิงหมิงเยว่เลยนะ นางยังเด็ก..."ตงหยางได้ยินเหวินซูเรียกฉีลู่ว่าอาซ้อ ก็หันมามองนาง"อาซ้อหรือ...""ใช่...นี่คือองค์หญิงฉีลู่ พระชายาของพี่ใหญ่"ตงหยางประสานมือคารวะต่อฉีลู่"อาซ้อโปรดอภัย...พี่นางของข้าเสียมารยาทต่อท่านแล้ว"ฉีลู่ยังโกรธ จึงไม่ตอบ...เพียงยิ้มจืด ๆ ให้ตงหยาง"เฮ้อ!...องค์หญิงหมิงเยว่กับพี่ใหญ่สนิทสนมกันนัก ทั้งยังเคยสัญญาว่าเติบใหญ่จะวิวาห์กันด้วยนะ"เหวินซินจงใจกล่าวเติมเชื้อไฟ"พี่รอง...ท่านอย่าได้กล่าวเหลวไหล พี่ใหญ่อภิเษกกับอาซ้อแล้ว จะเป็นอื่นได้อย่างไร""น้องสาม...บุรุษมีหลายเมียเป็นเรื่องธรรมดา อีกไม่นานพี่ใหญ่ก็ต้องรับสนม แต่องค์หญิงหมิงเยว่จะยอมเป็นเพียงสนมหรือ"ฉีลู่หน้านิ่งทั้งที่ในใจร้อนยิ่งกว่าน้ำเ

ฉีลู่ยังข้องใจเรื่องที่ได้ยินจากเฉาชาง คืนนั้นนางกำบังตนเข้าไปในตำหนักของฮองเฮา กลับพบคนอีกคนหนึ่งนอกจากเฉาชาง เขาคนนี้แต่งกายเป็นนักพรต ผมยาวเกล้ามวย มีผมและหนวดเครายาวสีเทา คิ้วยาว ถือกระบี่สีดำเล่มหนึ่ง นั่งสนทนากับฮองเฮา ฉีลู่ขึ้นไปนั่งฟังคำสนทนาอยู่บนขื่อ"ฮองเฮา...นี่คือท่านนักพรตจูถั่น (朱坦牧師) เป็นนักพรตจากหุบเขาเซียนเชียวนะ ข้ามีวาสนาได้รู้จักท่านนักพรต จึงเชิญมาเข้าเฝ้าฮองเฮาด้วย""ข้ายินดีที่ได้รู้จักท่านนักพรต ท่านช่างดูทรงภูมิยิ่งนัก""ขอบพระทัยฮองเฮา ข้าลงจากเขาครานี้...ก็เพื่อช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก ได้มารับใช้ฮองเฮานับเป็นเกียรติ""ท่านนักพรตถ่อมตัวไปแล้ว""ได้ยินอาชางบอกว่า...ฮองเฮาทรงมีเรื่องกลัดกลุ้ม ไม่ทราบว่าพอจะให้ข้าช่วยเหลือพระองค์ได้หรือไม่""ข้ามีโอรสอยู่คนหนึ่ง บัดนี้เขาได้เป็นถึงรัชทายาท และอภิเษกองค์หญิงแห่งแคว้นฝานหรงเป็นชายา...""นี่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีหรอกหรือ แล้วไยฮองเฮาจึงทรงกลัดกลุ้มเล่า""ความจริงข้าปรารถนาจะให้คนของข้าเป็นพระชายามากกว่า สืบไปภายหน้า...หากโอรสข้าได้ครองราชย์ ชายาของเขาก็จะได้เป็นฮองเฮา ข้าไม่วางใจให้สตรีอื่นมาเป็นฮองเฮา เว้นเสียแต่

เหวินเชียนกับฉีลู่เดินกลับมาที่ตำหนัก ก็พบว่านางกำนัลอาวุโสเหอเยี่ยของไทเฮามานั่งรอพบพวกเขาอยู่ในห้องรับแขก พอเห็นทั้งคูเดินมา นางก็ลุกขึ้นย่อตัวคารวะ"คารวะองค์รัชทายาทและพระชายาเพคะ""ท่านเหอเยี่ย...ตามสบายเถิด มาที่นี่มีอันใดหรือไม่""ไทเฮาให้ข้ามาทูลเชิญทั้งสองพระองค์ไปเข้าเฝ้าเพคะ""เสด็จย่ามีการอันใดหรือ""ทรงมีพระประสงค์จะจัดเลี้ยงส่งองค์ชายตงหยางเพคะ""ได้...เชิญท่านนำทาง""เพคะ"เหอเยี่ยเดินนำออกไป เหวินเชียนและฉีลู่ก็เดินตามออกไปด้วย'เฮ้อ!...เพิ่งเข้ามาก็ต้องออกไปอีกแล้ว ต้องไปเข้าเฝ้าเสด็จย่าอีก จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้คุยกับเสด็จพี่เสียที"ฉีลู่ถอนใจเหลือบมองเหวินเชียน จำต้องเดินตามไปถึงตำหนักของไทเฮา ณ.ที่นั้นมีตงหยางและเหวินหงยืนรออยู่หน้าประตู"องค์ชายตงหยาง...น้องสี่ พวกเจ้ามาแล้วหรือ""เสด็จย่าให้คนไปตามเพคะ"เหวินหงกล่าวยิ้ม ๆ เดินมาจับมือกับฉีลู่ หมิงเยว่เดินตามมาทีหลัง นางเดินยิ้มมากอดแขนเหวินเชียน"ท่านพี่ก็มาด้วยหรือเพคะ"เหวินเชียนหน้านิ่งไม่ตอบนาง"เมื่อมากันพร้อมแล้ว ขอทูลเชิญทุกท่านเข้าเฝ้าเพคะ"เหอเยี่ยก้มหัวเชิญทุกคนเข้าไปในตำหนักไทเฮา เหวินเชียนดึงแขนของหมิงเย