All Chapters of กลรักร้ายเสด็จอาเล็ก: Chapter 121 - Chapter 130

เดิมทีนางวางแผนว่าหลังจากกลับมาถึงจวนนางจะปรึกษากับเยี่ยนซื่อหยวน และดูว่าเขาจะแก้ปัญหาเรื่อง ‘แท้งบุตร’ อย่างไร แต่หลังจากที่กลับมาที่จวน พวกเขาทั้งสองก็เอาแต่ทะเลาะกัน คาดไม่ถึงว่าจะลืมปรึกษาเรื่องนี้ไปเสียสนิท!ตอนนี้แย่แล้ว ไทเฮาฉวีถึงขั้นเสด็จมาที่นี่ด้วยพระองค์เอง แล้วนางจะต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถระงับโทสะของไทเฮาฉวีได้?“เสด็จแม่!” ในตอนที่นางกำลังร้อนใจ ทันใดนั้นเยี่ยนซื่อหยวนก็ดึงตัวนางให้ลุกขึ้นยืน ก่อนกระซิบกับไทเฮาฉวี “ท่านอย่าทำให้นางตกใจ หากไม่ใช่เพราะหลิวหยวนอินกำเริบเสิบสาน นางก็คงไม่ไปยั่วโมโหเช่นนั้นแน่นอน”หลิวชิงซวี่ก้มศีรษะอยู่ ดังนั้นจึงมองไม่ได้สายตาเว้าวอนของเขาไทเฮาฉวีถลึงตามองลูกชายตัวเองด้วยความโมโห “นั่นก็เพราะเจ้าแจ้งข่าวไปทางวังหลวงว่าซวี่เอ๋อร์ประจำเดือนมา ไม่สะดวกเข้าวัง ข้าจะตกใจคิดว่าหลานของข้าไม่อยู่แล้วจริง ๆ ?”เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวชิงซวี่ก็เงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ จากนั้นก็พูดว่า “ไทเฮา ท่านทราบว่าหม่อมฉันไม่ได้ท้องหรือ?”ไทเฮาฉวีสีหน้าตึงเครียดขึ้นทันที “เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ?”หลิวชิงซวี่ชะงักเล็กน้อย เมื่อหันมองไปทางชายหนุ่มที่อยู่ข้

หลิวชิงซวี่จับมือของเขาไว้เยี่ยนซื่อหยวนหลุบสายตามองต่ำ ก่อนพลิกจับมือนาง แววตาสว่างไสวมองนางด้วยความสงสัย “มีอะไร เจ้าไม่อยากให้ข้าไปอย่างนั้นหรือ?”หลิวชิงซวี่กลอกตามองบนทันที จากนั้นก็ดึงมือของตนเองออกจากมือขนาดใหญ่ของเขาไว้ “ข้าเพียงแค่อยากอธิบายให้ชัดเจน บ่อนของท่านโหวน้อยถูกคนเผาทำลาย ตอนนั้นมีคนพบองค์รัชทายาท ท่านโหวน้อยยังบอกอีกว่า เมื่อคืนวานนี้ตอนที่อยู่ในจวนองค์รัชชทายาทพยายามจะสืบเรื่องราวของข้ากับท่านผ่านทางเขา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ข้ากำลังสงสัยว่าที่องค์รัชทายาทเผาบ่อนนั้นก็เพราะต้องการพุ่งเป้ามาทางข้า ดังนั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่ข้าอยากจะ ‘ลงดาบ’ กับหลิวหยวนอิน”“อื้ม”“ข้าตั้งใจว่าจะต้องทำลายพิธีอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทกับหลิวหยวนอินให้จงได้” “เจ้าลืมคำพูดของเสด็จแม่แล้วหรือ?” เยี่ยนซื่อหยวนโน้มตัวกดจูบลงที่ริมฝีปากของหลิวชิงซวี่ พร้อมมุมปากที่ยกยิ้มขึ้น “เจ้าอยากจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น เสด็จแม่จะคอยเก็บกวาดให้เจ้าเอง ต่อให้เป็นเสด็จพี่หรือพระเชษฐนีก็ไม่กล้าทำอะไรเจ้า”“ท่านจริงจังหน่อยได้หรือไม่?” หลิวชิงซวี่ผลักใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาออก แล้วพูดอย่างโมโหว

สีหน้าของหลิวจิ่งอู่ย่ำแย่และอับอายมากกว่าเดิม เขาเป็นแม่ทัพเจิ้นกั๋วที่อดีตฮ่องเต้แต่งตั้งขึ้นด้วยตัวเอง เขาต่อสู้ในสนามรบมายาวนานนับสิบปี ต่อให้เจอการนองเลือดในสนามรบ เขาก็ไม่ตื่นตระหนก เผชิญหน้ากับวิกฤตโดยไม่หวาดกลัว ตัวเขาไม่เคยรู้สึกอับอายจนแทบไม่มีหน้าจะพบใครแบบนี้มาก่อน เรื่องนี้ทำให้เขาอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เขาไม่เคยสนใจเรื่องการแต่งงานของบุตรสาวคนโต นั่นเพราะเขารู้ว่า ด้วยสถานะธิดาสายตรงคนโต ทำให้นางไม่มีปัญหาด้านการหาคู่ครอง แต่ลูกสาวคนเล็กนั้นไม่เหมือนกัน เพราะเขา ลูกสาวคนเล็กจึงเกิดมามีศักดิ์ต่ำต้อย ต่อให้จะมีจวนแม่ทัพคอยสนับสนุน ต่อให้สามีจะร่ำรวยล้นฟ้า แต่ก็ไม่อาจดำรงตำแหน่งภรรยาเอกด้วยซ้ำ แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เรื่องมันจะมาถึงจุดนี้ เห็นได้ชัดว่าลูกสาวทั้งสองคนของเขานั้นเข้าสู่ตระกูลเยี่ยน แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถทำให้ทั้งสองคนมีจุดจบที่ดีเหมือนกันได้!เขาเย็นชากับบุตรสาวคนโตมากเกินไป ดังนั้นจึงถูกลูกเขยเยาะเย้ยถากถางต่อหน้า ส่วนบุตรสาวคนเล็กเขาก็ตามใจมากเกินไป การแท้งบุตรของบุตรสาวคนโต ทำให้ไทเฮาไม่พอใจตระกูลหลิวมาก ด้วยนิสัยของไทเฮาแล้ว การที่เขาตามใจลูกคนเล็กจนเส

“ไม่ต้องยุ่ง!” นางกัดฟันกรอดพูดด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น “คุณหนูรอง ข้าแค่เตือนท่านด้วยความหวังดี ทำไมท่านถึงไม่ยอมรับน้ำใจของข้าเลยเล่า? ท่านรู้หรือไม่ ข้าหมั้นหมายกับองค์รัชทายาทแล้ว นับว่าเป็นคนของรัชทายาท คำพูดและการกระทำของท่านนั้นไม่เพียงเกี่ยวพันกับชื่อเสียงของตระกูลหลิวเท่านั้น อีกทั้งยังเกี่ยวข้องกับพระเกียรติของรัชทายาทด้วย ตอนนี้ท่านมีความผิดฐานทำร้ายคนในราชวงศ์ ฝ่าบาทยังต้องถูกตำหนิเพราะท่าน หรือท่านไม่รู้สึกสงสารฝ่าบาทบ้างเลยหรือ?” เย่ว์หลิงหลงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตากลมโตของนางแดงก่ำขึ้น ไม่ต้องพูดถึงรูปลักษณ์ที่งดงามบอบบางน่าทะนุถนอม แต่มันยังอ่อนหวานชดช้อยจนน่าสงสารอีกด้วย“เจ้า…” หลิวหยวนอินโกรธจัด ในตอนที่กำลังจะตำหนินาง อีกฝ่ายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนนางเช่นนี้? แต่ทันใดนั้นนางก็สัมผัสได้ถึงเพลิงโทสะที่ปะทุขึ้นจากร่างกายของชายหนุ่มสูงศักดิ์ที่อยู่ด้านข้าง นางรีบก้มศีรษะลงทันที “ฝ่าบาท หยวนอินไม่ได้ตั้งใจ หยวนอินเพียงแค่เล่นกับพี่หญิงใหญ่จนเลยเถิด จึงทำให้นางแท้ง หยวนอินผิดไปแล้ว ฝ่าบาทยกโทษให้หยวนอินด้วยเถิดเพคะ”เยี่ยนหรงซีเหลือบสายตามองนางด้วยความโมโห เดิมทีเขาก

เดิมทีเยี่ยนหรงซีก็ไม่เคยชอบนางเลย แต่เหตุผลที่เขาเลือกนางแทนหลิวชิงซวี่ก็เป็นเพราะหลิวจิ่งอู่รักนาง แต่เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ เขาจึงรู้สึกรังเกียจนางมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมเขาไม่สนใจฟังคำอธิบายของนาง แต่ในตอนที่กำลังจะจากไป เขากลับได้ยินคำพูดประโยคสุดท้าย คิ้วของเขาขมวดขึ้นอย่างเชื่องช้า แววตาเย็นชาจ้องมองมาที่นาง “เจ้าหมายความว่านางจงใจใส่ร้ายเจ้าหรือ?”“ฝ่าบาท อินเอ๋อร์รู้ว่าตอนนี้ไม่ว่าจะอธิบายอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครเชื่อว่าอินเอ๋อร์เป็นผู้บริสุทธิ์ อินเอ๋อร์อยากจะพูดเพียงแค่ว่า ปกติแล้วอินเอ๋อร์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพี่หญิงใหญ่เลย มีแต่นางเท่านั้นที่รู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่” หลิวหยวนอินตอบกลับเสียงเบา เยี่ยนหรงซียังไม่เชื่อว่านางบริสุทธิ์แต่เมื่อนึกถึงฝีมือของหลิวชิงซวี่ เขาเคยเห็นเหตุการณ์เช่นนั้นมาแล้ว ยอดฝีมือทั่วไปเกรงว่าจะไม่สามารถเอาชนะหลิวชิงซวี่ได้เลย หลิวหยวนอินที่ไม่มีแรงแม้กระทั่งจะมัดไก่จะสามารถทำร้ายนางได้อย่างไร เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าฉงนมาก แล้วอีกอย่างหลิวชิงซวี่รู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ แต่กลับยังตั้งใจไปก่อความวุ่นวายในตระกูลหลิว นางช่างบ้าบิ่นเหลือเ