All Chapters of PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Chapter 181 - Chapter 190

CARLOS GUERRERO POV "NO! CARLOS, hindi...hindi ako papayag! Ayaw ko!'" halos maghistirikal si Kizzel pagkatapos kong sabihin ang katagang paghihiwalay. "Hindi pwedeng basta mo na lang akong hiwalayan pagkatapos ng lahat-lahat! Mahal kita eh...alam mo namang sa nakalipas na mga taon, sa iyo lang umikot ang buhay ko, Carlos.'" umiiyak nitong sambit. Hindi naman ako nakasagot. Malaking bahagi ng puso ko ang nagsasabi na naaawa ako dito kay Kizzel pero gusto ko din kasing harapin ang totoong gusto ko. Iyun ay ang mabuo ang pamilya naming dalawa ni Valeria "Kung makikipag-hiwalay ka sa akin, wala na ding halaga ang lahat-lahat. Hindi ako mangingimi na kitilin ang buhay ko, Carlos.'" puno ng pagbabanta sa tono ng boses na bigkas nito. "Kizzel, naabaliw ka na ba? Hindi mo pwedeng gawin iyan." "GAgawin ko! Carlos, gagawin ko! Ano pa ang halaga ng buhay ko kung wala ka. Kung iiwan mo din lang ako." lumuluha nitong sambit. Wala sa sariling napasulyap ako sa mga anak ko. Ang pagt

VALERIA FUENTES POV ANG usapin tungkol sa nalalapit na kasal nila Kizzel at Carlos ay kumalat na sa mundo ng showbiz. Ako naman, tahimik lang na nagmamasid. May kirot pa rin sa dibdib na nararamdaman pero pinilit ko pa ring ngumiti sa araw-araw. Lalo at alam kong may mga matang nakamasid sa akin "Senyorita, nasa labas po si Sir Wency." wika sa akin ni Manang Lourdes. Pasimple akong napatingin sa suot kong relo bago tumango "Sige po, pakisabi sa kanya, bababa na ako." seryosong sambit ko May usapan kaming dalawa ni Wency ngayun. Gusto kasi itong bumili ng mga livestock dito sa hasyenda. Pararamihin daw kaya naman personal ko itong iga-guide. Tutal naman, simula noong muli kaming nagkita, naging mabait din naman ito sa akin Actually, silang dalawa na yata ni Leonardo ang best friend ko Pagkatapos kong mag-ayos, nadatnan ko si Wency na matiyagang naghihintay sa akin sa garden. Kaharap nito sila Ana at Baby Letezia. "Oh, nandito na pala ang Mommy niyo." narinig kong sambit n

VALERIA FUENTES POV Ten years old na ang kambal at dahil marami namang silid dito sa mansion, nagpasya akong paghiwalayin na sila ng kwarto. Mabuti na lang at kahit papaano, pumayag din ang mga ito "Ito ang magiging kwarto ko, Mom?" excited pa ngang tanong ni Vianna Claire sa akin. Kaagad din naman akong tumango "Yes...nagustuhan mo ba? Ang kambal mong si Carlito ay sa kabila lang. Malalaki na kayo at dapat lang na hiwalay kayo ng room." "Yes! Yes po, Mom! Gusto ko po ang ganito! Hiwalay na kami ng room ni Carlito." sagot din naman kaagad ni Vianna. Tumalon pa nga ito ng kama at padapang nahiga. Ngingiti-ngiti akong pinagmamasadan ito at ilang saglit lang, niyaya ko na is Carlito sa kabilang kwarto kung saan nakikita ko naman sa mga mata nito nagustuhan din nito ang design ng bagong silid. "Thank you ,Mom!" wika pa nga nito sa akin. "Nagustuhan mo ba ang bago mong room?" tanong ko dito "OPo, gusto ko po! Gustong-gusto ko.?" sagot nito. "Carlito, wow, ito iyung roo

"NAKITA MO BA IYAN? Kainis, bida-bida talaga ang Ana na iyan eh!" galit na wika ni Vianna Claire. Nasa kwarto siya ng kakambal niyang si Carlito at mula sa kanyang kinatatayuan, natatanaw niya ang mga kaganapan sa garden ng bahay Si Ana, yakap ng Mommy Valeria niya habang si Jewel Letezia naman ay nasa bisig ng Daddy Carlos niya. Lalong umusbong ang matinding selos sa puso ni Vianna Claire. Simula pa kanina, alam niyang mas malapit ang Mommy niya sa Ana na iyun at nagseselos siya.... "Carlito, baba tayo. Sinulo na talaga ng Ana na iyun si Mommy eh." muling wika ni Vianna at pagkatapos noon, mabilis na siyang lumabas ng silid Direcho siya ng garden at kaagad na lumapit sa Mommy Valeria niya. "Mom!" "Oh, Vianna , akala ko nagpapahinga na kayo ni Carlito? Teka lang, may gusto ba kayong inumin?" nakangiting sagot naman ni VAleria sa anak. Kaya lang, umiling lang ng makailang ulit si Vianna. Matalim ang mga matang tinitigan si Ana bago nagsalita "HIndi po ako makatulog, M

VALERIA FUENTES POV 'VALERIA, pwede ka bang makausap?" seryosong tanong ni Carlos sa akin. Kakatapos lang naming kumain at nagulat na lang ako nang pagkalabas ko ng dining area, hindi ko napansin na nakasunod pala si Carlos sa akin Napatigil ako sa paghakbang at seryoso itong hinarap "Ano iyun?" "Regarding sa nangyari kanina. Ako na ang humihingi ng paumanhin sa naging asal ni Vianna. Huwag kang mag-aalala, kakausapin ko siya." seryosong sagot nito Kaagad din naman akong tumango "Mabuti naman kung ganoon. Anak ko si Vianna pero legally adopted ko na din si Ana. Iisa lang naman ang gusto kong mangyari eh. Iyun ay ang matangap nila ang isa't isa." seryosong bigkas ko "I know, at iyun din ang gusto kong mangyari." sagot din naman nito "Mabuti naman kung ganoon. Pero, teka lang pala kailan ka pala babalik ng Manila?" kunot noo kong tanong Ang akala ko kasi, makikitulog lang ito kagabi pero sa napapansin ko ngayun, para bang wala pa yatang balak na bumalik ng Manila niton