Todos los capítulos de PAINFUL REVENGE: Come to Me, Senyorita: Capítulo 31 - Capítulo 40

VALERIA FUENTES POV INASIKASO ako ni Yaya. Tinulungan ako nitong makatayo at makalakad para makapaglinis ng katawan sa banyo Kahit na masama ang pakiramdam dulot ng pananakit ng halos buo kong katawan, pinilit ko na lang ang maligo. Sa kauna-unahang pagkakataon, hindi ko mapigilan ang mandiri sa aking sarili Grabe ang pamba - baboy ang ginawa sa akin ni Carlos at kung patuloy na mangyayari ito, mas gustuhin ko na lang siguro ang mamatay kaysa naman sa patuloy na mabuhay tapos puro pasakit din lang naman ang mararanasan ko Hinayaan ko na din na si Manang ang magsabon ng katawan ko. Kahit na katiting, wala na akong naramdaman na hiya kung may iba mang tao ang makakita ng katawan ko. Wala na akong dapat pang itago dahil sirang sira naman na din ako eh. “Napakahayop niya. Napaka-baboy ng Carlos na iyun, Senyorita.” Narinig kong wika ni Manang. Alam kong napansin nito ang mga pasa-pasa ko sa aking balat. Nagkalat din ang kissmark sa halos buo kong katawan. Ramdam ko din ang gal

VALERIA FUENTES POV UMALIS kayo dito sabi eh! Alis!” galit kong sigaw pero parang walang narinig si Carlos. Dali-dali ako nitong nilapitan at hinawakan sa magkabilaang balikat. “Ano ba ang nangyayari sa iyo? Natutuyo na ba iyang utak mo? Nandito si Lucero para gamutin ka.” Galit na sigaw ni Carlos sa akin. Niyugyog pa ako nito dahil baka iniisip nito na nasisiraan na ako ng bait. “Talagang matutuyo ang utak ko kapag patuloy pa akong manatili sa silid na ito Carlos. Pakawalan mo na ako. Pakawalan mo na sabi ako eh.” Naghihistirikal kong wika. Ang takot na nasa dibdib ko ay tuluyan na yatang naglaho. Feeling ko, sinaniban yata ako ngayun dahil bigla akong naging matapang. “Tsk! I don’t have a choice kundi ang gawin ito, Valeria. Baliw ka na nga! Nababaliw ka na!” galit nitong wika sabay senyas nito kay Lucero. Pinagtulungan ako ng dalawa na itali ang dalawanag kamay ko sa kabila malakas kong pagpupumiglas. Pawis na pawis ako dahil talagang nanlalaban ako pero walang panama

VALERIA FUENTES POV Isang buwan pa ang mabilis na lumipas. Tapos na ang renovation sa buong paligid ng Mansion. Wala na akong naririnig na ingay sa buong paligid dulot ng mga makenarya na ginagamit sa pagsasaayos ng buong paligid. Ayun kay Manang, napakaganda daw sa labas. Well, mukha nga. Kahit na mahigit dalawang buwan na akong nakakulong dito sa kwartong ito, nakikita ko pa rin naman ang ilang pagbabago sa labas. Mula dito sa loob ng kwarto ko na para bang nagsisilbi ko nang kulungan, natatanaw ko ang malawak na swimmping pool. Ang magandang fountain ay mas lalo pang pinaganda. May mga nakikita din akong mga halaman sa garden. Alam kong imported at mamahalin iyun at bago sa paningin ko ang iilan Hindi ko alam kung ano ang plano sa akin ni Carlos. Hindi na din kasi talaga ito nagpapakita sa akin na para bang bigla na lang ako nitong nakalimutan. Si Yaya…siya lang ang palagi kong nakikita. Pero ganoon pa rin ang senaryo, pumapasok lang ito dito sa silid para hatiran ako ng

VALERIA FUENTES POV "Yaya Rosa!" tawag ko kay Yaya Rosa pagkaalis ni Carlos. Nag-aalala namang mabilis din ako nitong nilapitan. “Ayos ka lang ba? Sinaktan ka ba niya ulit, Senyorita?” seryosong tanong nito sa akin. Kaagad naman akong umiling “Hi-hindi po….natulog lang siya dito kagabi. Katabi ko pero wala naman po siyang ginawa na kahit na ano sa akin. Yaya, iyung babaeng kasama po ba ni Carlos, sino po siya? Siya po ba iyung babaeng tinutukoy mo na fiancée niya?’ seryosong tanong ko dito. Walang pag-alinlangan na kaagad naman itong tumango “OO, siya nga at mag-ingat ka sa babaeng iyun, Senyorita. Maldita ang babaeng iyun at marami na siyang sinaktan na mga kasamabahay.” Seryoso nitong sagot sa akin. “Kung ganoon, yaya, paano ako? Ano po sa palagay niyo, papakawan na kaya ako ni Carlos ngayun nandito na ang babaeng iyun? Yaya, hindi po ako kumportable na makita si Carlos palagi. Natatakot pa rin po akong isipin na baka may kung anong gawin siya sa akin.” seryosong sagot ko

VALERIA FUENTES “YAYA, ano ang balita sa labas?” kinakabahan kong tanong kay Yaya. Nandito ulit ito sa loob ng kwarto ko pero ang kaibahan ngayun, wala itong dalang kahit na anong pagkain para sa akin. Sarili lang nito ang dala at kitang kita ko sa mga mata nitong para bang nagpipigil itong umiyak “Senyorita Valeria…pasensya ka na kung wala akong dalang pagkain para sa iyo. Nakita ako ni Don Santiago kanina na may dalang pagkain para sa iyo pero nagalit siya. Sinabi nito sa akin na simula ng oras na ito, bawal ka na daw kumain.” Seryoso nitong wika sa akin na labis kong ikinagulat “Yaya, ibig bang sabihin nito, gusto nila akong mamatay sa gutom?” naluluha kong tanong dito. Kaagad ko namang naramdaman ang pagyakap ni yaya sa akin. Sa pagkakataon na ito, ramdam ko na ang pagtaas baba ng balikat nito palatandaan na tahimik itong umiiyak Hindi ko naman mapigilan ang maluha. Ang pakiramdam ko ngayun ay para akong bibitayin. Na sa patuloy na paglipas ng mga oras, palapit nang p