All Chapters of Runaway Bride: Captured by the Billionaire: Chapter 371 - Chapter 380

Matagal-tagal ding nakasama ni Dr. Marcus si Zoe. Kaya naman nang makita niya ang labis na pagtataka sa mukha ng babae, agad niya itong sinenyasan gamit ang mga mata at tinabihan ang kanyang ina. Gustong-gusto lang naman talaga makita ni Doña Soledad si Zoe. Sa mga sandaling 'yun, wala na siyang pakialam sa kung anong iisipin ng iba—basta nakikita niyang papalapit ang anak niya, sobrang saya na niya! Nang makuha ni Doña Soledad ang pahiwatig sa mata ni Marcus, napagtanto niyang medyo naiilang nga ang bata. Mabilis niyang iniabot ang kamay niya kay Zoe. "Nabalitaan ko kasi kina Beatrice na bibisitahin ka raw nila ngayon. Sakto namang bakante ako, kaya sumabay na ako sa kanila." "Salamat po, Tita Soledad, kasi lagi niyo po akong naalala." Biglang naging mapayapa at mainit ang puso ni Zoe. Lumapit siya sa tabi ni Doña Soledad at umupo. Tiningnan niya rin sina Señor Gustavo at ang asawa nito, tsaka magalang na bumati, "Good morning po, Señor Gustavo, Señora." Pero ang tawag na 'yun,

Dahil mas mahalaga sa pamilya Valderrama ang kalusugan ni Zoe, paano pa sila magpipilit? Siyempre, kitang-kita rin sa kilos ni Nathaniel kung gaano ito kahigpit pagdating sa kapakanan ng babae. Lalong nakahinga nang maluwag si Doña Soledad nang makitang hands-on at grabe ang pag-aalaga ng lalaki kay Zoe. "Mas panatag ako sa'yo, Nathaniel. You're always so thoughtful." Nakahinga rin ng maluwag si Yuan. Grabe ang pamilya Valderrama, bumisita lang naman, parang balak pa yatang itakas ang apo ko at ang magiging apo sa tuhod ko nang sabay? No way. Nang mapansin niyang malapit-lapit na ang tanghalian, nakangiting sumalo si Yuan sa usapan. "Tamang-tama, lunchtime na. Bakit hindi muna kayo rito mag-lunch lahat? Let's have a family lunch together." "Opo nga," malambing na sabi ni Zoe kay Doña Soledad. "Tita, ang tagal na rin po nung huli tayong nagkasabay kumain." Medyo nangilid ang luha sa mga mata ni Doña Soledad sa narinig. Biglang bumigat ang dibdib niya sa emosyon. Agad siyang lum

Napa-facepalm na lang si Nathaniel sa pagpapanic ng lola niya. "Lola naman, kailan ka ba nagkulang sa etika at pagtanggap sa bisita? Sobrang asikaso mo nga, eh." "Iba 'yung kanina, hindi ko naman alam na pamilya pala ni Zoe 'yun!" hirit ni Yuan. Natural lang naman na mas maging extra ang pag-aalaga at pagtanggap mo kapag nalaman mong pamilya ng manugang mo ang kaharap mo, kumpara sa mga normal na bisita lang. Sabi naman ni Nathaniel, "Honest mistake, Lola. At hindi naman mapaghanap o mahirap kausap ang pamilya Valderrama." "Sabagay, may punto ka." Matapos makasalamuha ang mga Valderrama kaninang tanghalian, sang-ayon din talaga si Yuan sa ugali ng mga ito. Kung ikukumpara sa ibang dambuhalang pamilya sa Manila—lalo na kung itatabi sa ugali ng pamilya Mendoza—ang kultura, ugali, at urbanidad ng mga Valderrama ay milya-milya ang abante. Ramdam mo ang pagiging class at edukado. Habang naglalakad, may biglang naalala si Yuan. "Pero kailan ba talaga balak ng pamilya Valderrama na po

Kilalang-kilala ng matandang lola ang kanyang apo. Si Marcus, kahit medyo pabalang kung minsan, ay palaging may limitasyon ang mga kilos at kailanman ay hindi gumawa ng anumang bagay na labas sa linya. Hindi tulad ng ibang mga tagapagmana ng mayayamang pamilya sa Manila, kailanman ay hindi nasangkot si Marcus sa mga bisyo tulad ng pambabae, sugal, o uminom nang walang kontrol. Kaya naman, kung umabot sa puntong nagkaasaran at nagkapisikal sila ng kanyang ama, natakot si Señor Gustavo na baka may mas malalim at mas seryosong dahilan sa likod nito. Tumingin si Señor Gustavo kay Beatrice. Nang makita niyang bahagyang tumango ang anak, hindi niya napigilang mag seryoso. "Pumasok muna tayo sa loob at doon natin 'to pag-usapan." Matapos magsalita, siya na ang nangunang maglakad pumasok sa mansyon. Agad namang lumingon si Dion kay Marcus, ang mitsa ng buong gulong ito. Mukhang kalmado lang si Marcus, walang bakas ng takot. "Dapat nalaman mo na nung binuhat mo ang kamay mo sa akin kagabi

Alam din naman ni Nathaniel ang takbo ng mga balita sa lungsod. Kapag nalaman niya ang tungkol dito, natural lang na mas dodoblehin niya ang seguridad at pag-iingat sa paligid. Iisa lang ang naging takbo ng isip nina Beatrice at Doña Soledad. Pero bago pa man maiangat ni Beatrice ang kanyang cellphone para tawagan si Nathaniel, mas nauna pang umilaw at tumunog ang sarili niyang unit. Ang caller ID—Nathaniel. Bahagyang natigilan si Beatrice bago pinindot ang answer button. Bago pa man siya makapagsalita, narinig na niya ang malamig at tila may yelong boses ng lalaki sa kabilang linya. "Director Beatrice, 'yung nag-ayos ng bail para kay Solenn... galing ba sa pamilya niyo?" Halos malimutan ni Beatrice na nasa Manila sila—ang mismong balwarte at teritoryo ng mga Mendoza. Hindi mas mabagal ang radar ni Nathaniel pagdating sa mga balita kaysa sa kanila. Sa katunayan, baka mas nauna pa nitong nalaman ang bawat detalye bago pa man nakarating ang report sa kanya. Malamang ay matapos nito