All Chapters of ทรยศรักนายมาเฟีย: Chapter 21 - Chapter 30

3 เดือนผ่านไป อิริคยังคงทำงานเป็นบอดี้การ์ดให้เซอร์คานอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง โดนกลั่นแกล้งสารพัด เซอร์คานใช้งานเขาราวกับทาส แถมยังต้องคอยหาเด็กมาให้นายตัวเองวันเว้นวัน วันนี้ก็เช่นกันที่เขาต้องทำหน้าที่นี้อิริคกำลังขับรถไปรับผู้ชายคนเดิม ที่เคยมานอนกับเซอร์คาน เพราะดูเหมือนว่าเซอร์คานจะถูกใจเจ้าเด็กคนนี้เป็นพิเศษเพราะแต่ละครั้งมักจะเป็นชายหนุ่มคนนี้ ที่เซอร์คานเลือกใช้บริการ บางคนมาแล้วก็หายไปเลย ไม่ยอมกลับมาหาเซอร์คานอีก อิริคก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าเป็นเพราะเหตุใดรถยุโรปสีดำเทียบจอดอยู่หน้าคอนโดของเด็กหนุ่ม ไม่นานชายหนุ่มคนนั้นก็เดินเข้ามาหาเขา เสียงเคาะกระจกรถสามครั้ง ทำให้อิริคต้องลดกระจกรถลง พลางชักสีหน้าใส่อีกฝ่ายด้วยความหงุดหงิด เมื่อเห็นผู้ชายคนนั้นไม่ยอมเปิดประตูเข้ามาในรถ“ทำไมไม่ขึ้นมาล่ะ ฉันรอนายนานแล้วนะ”อิริคเอ่ยน้ำเสียงฉุนเฉียว เกรี้ยวกราด ทุกครั้งที่เห็นเซอร์คานอยู่กับคนอื่นมันเจ็บแปลบ ๆ หน่วงในใจอย่างบอกไม่ถูกแต่มันเป็นหน้าที่ของเขา และอยู่ในข้อตกลงของสัญญาที่เซ็นเอาไว้ และอีกอย่

เซอร์คานเปิดประตูเข้ามาในห้องนอน เขาก้าวเดินมาหยุดอยู่ที่ปลายเท้าของอิริค ซึ่งอีกฝ่ายนอนหลับตาพริ้ม หายใจสม่ำเสมอแล้วตอนนี้อิริคได้หลับไปแล้ว แต่ในใจของเซอร์คานกับคิดฟุ้งซ่านไม่ยอมหยุด เขาหวนคิดถึงวันวานเก่า ๆ ที่เคยรักกัน และวันสุดท้ายที่เขาได้เห็นหน้าอิริค“ถ้าวันนั้นนายไม่รับเงินจากพ่อฉัน แล้วไปจากฉัน...เราคงยังรักกันอยู่สินะอิริค”เซอร์คานบ่นพึมพำอยู่คนเดียว พลางเดินมาหย่อนก้นนั่งที่ปลายเตียง คิดถึงภาพวันวานที่เขาแอบเห็นอิริคคุยกับพ่อตัวเอง พ่อของเขาเสนอเงินก้อนหนึ่ง เพื่อให้อิริคเดินออกไปจากชีวิตของเขา‘คุณให้เงินก้อนนี้ แลกกับการที่ผมต้องไปจากเซอร์คานใช่ไหมครับ’‘ฉลาดดีนี่...ใช่ฉันต้องการให้ลูกชายฉันแต่งงานกับผู้หญิงที่ฉันเลือกให้ ไม่ใช้ไปคบกับผู้ชายอย่างแก’‘ได้ครับ...ผมเข้าใจแล้ว’ตอนนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงมาตรงกลางใจ คำพูดที่เขาได้ยินออกมาจากปากอิริค และภาพที่อิริคยืนยิ้มให้พ่อของตน ในมือถือซองเงินสีน้ำตาลอยู่ยังติดตาเขาอยู่เลยเซอร์คานไม่อาจรับได้ เขา

ครืดดดดด ครืดดดดด ครืดดดดด (คุณลูคัส) เสียงสายโทรศัพท์เข้าในโทรศัพท์มือถือของอิริค เซอร์คานค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เขาชะโงกหน้าไปดูโทรศัพท์ ที่อยู่บนฟูกนอนของอิริค มือหนาสะกิดให้อิริคตื่นจากภวังค์ เพื่อไปรับสาย แต่อิริคกับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด เขายังคงนอนหลับตาพริ้ม ไม่ยอมลืมตาขึ้นมา“ให้มันได้อย่างนี่สิวะ!!...ใครมันโทรมาแต่เช้า”ว่าจบเซอร์คานก็คว้าผ้าขนหนูผืนสีขาวมาพันรอบเอว แล้วสืบเท้าก้าวเดินไปหยิบโทรศัพท์ของอิริคขึ้นมาดู ว่าใครเป็นคนโทรเข้ามาเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ เซอร์คานถึงกับหัวเสีย พลางคิดในใจนี่ถึงขนาดแลกเบอร์โทรติดต่อกันไว้เลยรึ?นิ้วเรียวกดเลื่อนหน้าจอรับสาย ราวกับว่าโทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของตัวเอง(“ฮัลโหล...ตื่นยังครับอิริค เช้าแล้วรีบตื่นก่อนพี่ชายผมจะตื่นนะ เดี๋ยวไม่ได้กินข้าวเช้าอีก”)ลูคัสเอ่ยออกมาหลังจากที่ปลายสายกดรับสายของเขา เขาไม่รู้เลยว่าคนที่กำลังคุยด้วยคือเซอร์คาน(("................."))เซอร์คานไม่ได้ตอบกลับอะไร พลางคิดในใจ เจ้าลูคัสคงโทรมาปลุกทุกเ

“นายกล้าขัดคำสั่งฉันเหรออิริค!!! อย่าลืมสิ...ตั้งแต่นายเซ็นสัญญาฉบับนั้น ฉันคือเจ้าชีวิตนายจำใส่สมองเอาไว้!!”อิริคเงยหน้าขึ้นไปมองเซอร์คาน ที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า ท่าทางเย้ยหยันของเขา มันทำให้อิริครู้สึกอยากจะชักปืน ที่เหน็บอยู่ด้านหลังมาจ่อกระบาลนายตัวเองเสียให้รู้แล้วรู้รอด“ได้ผมจะไม่ยุ่งกับคุณลูคัส แต่ถ้าคุณลูคัสมายุ่งกับผมเอง อันนี้ผมไม่รู้ด้วยนะครับ คุณต้องไปเคลียร์กับน้องชายคุณเองแล้วกัน”พูดจบอิริคก็ลุกพรวดเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ก่อนที่ตนเองจะอดทนไม่ไหว ฆ่าเจ้านายตัวเองตายคาคฤหาสน์หรูนี้“นี่นายกวนฉันใช่ไหม!!...กล้าเดินหนีฉันออกไปแบบนี้ได้ยังไง!!”เสียงตะโกนไล่หลังคนตัวสูงราว 180 เซนติเมตร ที่สืบเท้าก้าวเดินยาว ๆ ออกไปด้านนอก อิริคไม่ได้สนใจฟังเสียงของเซอร์คานแม้แต่น้อย เขาเดินหนีออกไปโดยไม่สนใจไยดีเซอร์คาน ที่ยืนหัวเสียอยู่ในครัวเลยอิริคพาตัวเองมายืนพิงอยู่ที่รถยุโรปคันสีดำ เขากำลังรอเซอร์คานอยู่ ไม่นานเจ้านายจอมเผด็จการก็เดินตรงมาหาเขา อิริคทำหน้าที่เปิดประตูรถให้เซอร์คานเหมือนอย่างเคย เขารู้สึกว่าตอนนี้เขาเป็นเบ๊ มากกว่าบอดี

ไรอัลกำลังเตรียมเอกสารกองโต เพื่อจะนำไปให้เซอร์คานที่โรงพยาบาล อยู่ ๆ ก็ต้องหันกลับไปมองด้านหลัง เมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาด้านในโรเจอร์ เอเรน ชายแก่วัย 73 ปี พ่อของเซอร์คานเดินเข้ามาด้านใน ปกติโรเจอร์จะไม่ค่อยได้เข้ามาที่คาสิโนบ่อยนัก แต่วันนี้เขานึกอย่างไรไม่รู้ถึงเข้ามาหาเซอร์คาน“สวัสดีครับคุณโรเจอร์”ไรอัลโค้งคำนับโรเจอร์ อดีตหัวหน้าแก๊งเกรทเพอร์เซิล“เซอร์คานล่ะ”โรเจอร์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง“อยู่โรงพยาบาลครับ”คนเป็นพ่อมีท่าทางตกใจไม่น้อย เมื่อรู้ว่าลูกชายตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาล เขาอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ หรือจะเกิดเรื่องร้ายกับลูกชายตัวเอง“เซอร์คานเป็นอะไร?”โรเจอร์เค้นเสียงถาม พลางเอียงคอมองไรอัล ด้วยสายตาคาดคั้นรอคำตอบ จนคนถูกมองรู้สึกเสียววูบไปทั่วทั้งกายเพราะเขาไม่รู้จะตอบอย่างไรดี จะให้ตอบว่าไปนั่งเฝ้าลูกน้องตัวเองน่ะเหรอ แต่ทำอย่างไรได้ในเมื่อเขาไม่มีทางเลือก ก็ต้องตอบไปตามความเป็นจริง“พอดีลูกน้องปวดท้องระหว่างทางมาคาสิโนครับ คุณเซอร์คานเลยแวะพาไปโรงพยาบาล”ค