ทรยศรักนายมาเฟีย のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

“อิริคไม่ใช่ลูกน้องฉัน”เซอร์คานเอ่ย พลางหลบสายตาไปมองทางอื่น เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย ที่จะบอกกับลูคัสว่าอิริคเป็นแฟนของเขา“ไม่ใช่ลูกน้องแล้วเป็นอะไรครับ? ก็ยังไม่เห็นบอกคนอื่นเลยว่าเป็นมากกว่าลูกน้อง”ลูคัสแสร้งถามอีกครั้ง ทำทีราวกับว่าไม่รู้เรื่องของทั้งสอง ทั้ง ๆ ที่เขาก็รู้ดีอยู่แล้วว่า เซอร์คานและอิริมีความสัมพันธ์เป็นเช่นไร“อิริคเป็นแฟนฉัน”เมื่อได้ยินที่เซอร์คานพูด อิริครีบหันไปมองหน้าเซอร์คานทันที เขาไม่คิดว่าเซอร์คานจะกล้าบอกกับลูคัสไปแบบนั้นลูคัสเองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน ว่าเซอร์คานจะกล้ายอมรับความจริง เขาคิดว่าจะยังปากแข็งเหมือนเดิมเสียอีก“ออ...แบบนี้นี่เองเลยหวง”“ไม่ได้หวง!!”คนพี่รีบปฏิเสธเสียงแข็ง เมื่อน้องชายพูดจายียวนกวนประสาท มองเขาด้วยสายตากวน ๆ“ไม่หวงแล้วทำไมไม่ปล่อยให้อิริคไปกับผมล่ะครับ กลัวผมจับแฟนพี่ปล้ำรึไง?”ลูคัสเอ่ยขึ้น พลางยืนกอดอกตัวเองเอาไว้หลวม ๆ แล้วเอียงคอมองเซอร์คาน เพื่อรอฟังคำตอบจากพี่ชาย“ฉันไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับแฟนของฉัน”“นั่นแหละเขาเรีย

ข่าวการแต่งตั้งหัวหน้าคนใหม่ของแก๊งเกรทเพอร์เซิล กระจายออกเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว เหล่าบรรดาลูกน้องทั้งหลายต่างพากันปรับตัว ให้ชินกับหัวหน้าคนใหม่อย่างอิริค ซึ่งเขาไม่ได้วางอำนาจอะไรในทางกลับกัน อิริคกับเข้าใจลูกน้อง ดูแลลูกน้อง และทำทุกอย่างที่เกรทเพอร์เซอร์ ดูแลและปกครองอยู่ได้เป็นอย่างดีเขาตัดสินใจได้เด็ดขาด เหมือนเซอร์คานไม่มีผิด ใช้เวลาไม่กี่เดือน อิริคก็ได้รับการยอมรับ จากบรรดาลูกน้องทั้งหลาย ที่ตอนแรกเคลือบแคลงใจ ในการขึ้นมาเป็นนายใหม่อีกคนของเกรทเพอร์เซิล“สวัสดีครับคุณลูคัส มาแต่เช้าเลย”อิริคยิ้มให้ลูคัส น้องชายจอมแสบของเซอร์คาน ที่ช่วงนี้เข้ามาหาเขาบ่อย ๆ แต่เซอร์คานก็ไม่ได้มีทีท่าหึงหวงอะไร แต่ความจริงเขาก็ไม่ชอบใจเท่าไรนักตอนนี้ทุกคนต่างรู้สถานะ ของอิริคและเซอร์คาน ว่าทั้งคู่กำลังคบหาดูใจกันอยู่ ลูคัสเองก็ยอมรับความจริงข้อนี้แต่โดยดี โรเจอร์ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนี้ เฝ้ารอจังหวะที่จะรวบหัวรวบหางอิริค แต่เขาก็ยังทำไม่ได้สักที“เอาขนมมาฝากครับ ผมเพิ่งกลับมาจากไทย”ลูคัสยื่นถุงขนมที่หอบมาเต็มไม้เต็มมือส่งให้อิริค

“โภไคยอยู่ไหม”น้ำเสียงทุ้มต่ำของเซอร์คานเอ่ยถามมู่เฉิน ลูกน้องมือขวาของโภไคย มู่เฉินไหวไหล่ให้เขาเบา ๆ พลางผายมือให้เซอร์คานนั่งลง ที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเขา“ไม่อยู่ครับ นายยังไม่กลับจากต่างประเทศ...คุณจัดการลูกน้องผมซะแย่เลย แบบนี้ผมควรบอกนายผม ให้จัดการคุณดีไหมเนี่ย”มู่เฉินเอามือผสานกันซ้อนไว้ที่หลังท้ายทอย แล้วเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้ตัวหรู สายตาจ้องมองประเมินคนตรงหน้า ว่าเซอร์คานจะมาไม้ไหนก่อนที่เขาเข้ามาก็เล่นงานลูกน้อง ที่เฝ้าอยู่หน้าคาสิโนซะเจ็บหนัก จนลูกน้องของมู่เฉิน ต้องยอมหลีกทางให้เซอร์คานเข้าพบเขา“ดีเลยฉันต้องการพบโภไคยอยู่พอดี”เซอร์คานเอ่ยเสียงเย็นยะเยือก แววตาคมจ้องมองคนตรงหน้าไม่ลดละ “ต้องการพบนายผมทำไมครับ” “พวกนายแย่งลูกค้าฉันไปใช่ไหม?” เซอร์คานถามตรงประเด็นทันที ลูกค้าที่ซื้ออาวุธของเขาหลายราย ยกเลิกออเดอร์กะทันหัน แล้วเขาดันสืบรู้มาว่า โภไคยก็ค้าอาวุธเหมือนกัน และหนึ่งในลูกค้าของเขา ก็มาซื้ออาวุธกับโภไคย “ลูกค้าอะไร? ...ค

⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️  “ปากหวานแบบนี้แล้วจะไม่ให้รักได้ยังไง...บอกไว้ก่อนเลยนะ ใครจะพรากนายไป ต้องข้ามศพฉันไปก่อน”“พูดอะไรแบบนี้อีกแล้วนะ ผมไม่ชอบเลย”อิริคหน้างอง้ำ เมื่อเซอร์คานเอ่ยขึ้นมาแบบนี้ มันทำให้เขาใจคอไม่ค่อยดี เขาไม่อยากให้มีใครตายทั้งนั้น“ถ้าไม่อยากให้พูด ก็ต้องทำอย่างอื่นเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน หึ ๆ”เซอร์คานหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ แล้วไล่ระดับสายตา มองไปทั่วเรือนร่างของอิริค สายตาหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยแรงปรารถนา บ่งบอกว่าเขาต้องการในตัวอิริคมากแค่ไหนอิริครับรู้ได้ถึงความต้องการอันเปี่ยมล้นของเซอร์คานในตอนนี้ เขาไม่รีรอเดินไปล็อกกลอนประตู แล้วเดินกลับมาหาเซอร์คาน อิริคนั่งคุกเข่าลงช้า ๆ อยู่ตรงกลางหว่างขาของเซอร์คานมือเรียวราวกับผู้หญิง ค่อย ๆ เคล้าคลึงแก่นกายที่ขดตัวอยู่ภายใต้เนื้อผ้าราค

“มาสิ...มึงเจอกูแน่!!”อิริคเค้นเสียงเหี้ยมออกมาจากลำคอ ด้านหน้าเป็นลานกว้าง อิริคตัดสินใจหันหัวรถกลับไปหาบิ๊กไบค์คันนั้น แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานอย่างแรง รถยุโรปคันสีดำพุ่งเข้าชนไปที่บิ๊กไบค์อย่างจัง จนพวกมันล้มกลิ้งไปนอนกับพื้นอิริครีบเปิดประตูลงมาจากรถ สืบเท้าก้าวขาวยาว ๆ มาหาพวกมัน แล้วควักปืนที่เหน็บไว้ข้างกาย กระสุนถูกชักขึ้นสู่ลำเพลิงเขาไม่รอช้ารีบลั่นไกไปสองนัด ลูกกระสุนปืนตัดขั้วหัวใจของชายคนซ้อนท้าย ปืนที่อยู่ในมือมันยังไม่ได้ทันใช้งาน กับถูกอิริคฆ่าตายไปเสียก่อนแล้วปลายกระบอกปืนของอิริคจ่อไปที่อีกคนหนึ่ง ที่นอนกองอยู่กับพื้น เขาใช้เท้าเตะเข้าไปที่ใบหน้าของมันอย่างจัง ก่อนที่จะถอดหมวกกันน็อคใบใหญ่ออก เพื่อให้เห็นหน้าอีกฝ่ายชัด ๆ อิริคค่อย ๆ นั่งยอง ๆ ลง มือเรียวบีบเข้าที่คางของมันอย่างแรง จนใบหน้ามันเหยเก“ใครจ้างมึงมา”น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยออกมา อิริคเอียงคอมองคนที่อยู่ใต้อาณัติ สายตาดุจดั่งมัจจุราช จ้องมองอีกฝ่าย จนมันเสียวสันหลังวาบ ราวกับถูกสาปให้กลายเป็นน้ำแข็ง“..............”ไร้เสียงตอบกลับจากคนที่นอนอย