“Ijo… Hindi mo naman kailangan pagsabihan ng ganoon ang kapatid mo. Sana pinagpasensyahan mo lamang siya,” wika ng ginang. “Hindi ko mapapalagpas na bastusin niya kayo harap-harapan ko. Matatanda na kami, alam na niya ang tama at mali. Ngunit kung umakto siya ay para pa rin siya maliit na bata na dapat tinuturuan. I have enough Mom, dapat alam na niya patakbuhin ang buhay niya ng maayos,” naiiling na wika nito. Maya-maya ay tuluyan na rin itong tumayo, naglakad na ito palapit sa kanya. Isang mabining halik mula sa ulonan ang nadama ni Josephine. She simply smile with his gesture son. "I'm going, Mom; I still have some papers to finish. I brought them home from the office. Eat and rest after," he instructed. Tumango na lang siya at nagpapasalamat sa panganay na Anak. Magana na rin napabalik sa pagkain ang Ginang. Muli naman naroon ang tagapag-alaga niya. “Mukhang masaya ho kayo.” Puna nito sa masayang awra na nakapalibot sa kanya ng mga sandaling iyon. Lately ay nababalisa siya s
Last Updated : 2025-12-14 Read more