Alle Kapitel von OBSESSION His Indecent Proposal: Kapitel 61 – Kapitel 70

ANDREA'S POINT OF VIEW Dahan-dahan kong tinanggal ang suot kong damit, isa-isa hanggang sa wala na akong saplot sa itaas ng katawan ko. Ramdam ko ang sobrang init na umaakyat sa mukha ko – parang pinapaso ako ng apoy sa hiya. Halos hindi ko magawang tumingin nang diretso kay Damien, kaya napayuko na lang ako habang unti-unting ipinapakita sa kanya ang aking dibdib. Namumula ang pisngi ko, pati na ang tainga ko ay siguradong pula na rin. Nakita ko kung paano siya napalunok nang mariin, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin. Kitang-kita ko kung paano tumigil ang kanyang paghinga saglit, bago muling magpatuloy ng mas mabagal. Ang mga mata niya ay nakafocus sa hugis at bilugan na anyo ng dibdib ko – at sa bawat segundo na nakatingin siya doon, parang may kuryenteng dumaloy sa buong katawan ko. Nanginginig ako ng kaunti, hindi dahil sa lamig kundi dahil sa kakaibang damdaming lumalabas sa loob ko. Lumapit siya nang dahan-dahan, ang kanyang mga kamay ay bahagyang nanginginig haban

Andrea's Point of View Pag-uwi ko sa mansyon, diretso agad ako sa kwarto ko at isinara ang pinto. Napaupo ako sa gilid ng kama habang pilit na pinapakalma ang puso kong parang gustong kumawala sa dibdib ko. Hinawakan ko ang sarili kong mga labi at parang nararamdaman ko pa rin ang init ng halik niya. Everything was so familiar... Even though in my mind we’re just starting out now, something deep inside me whispers that this isn’t the first time we’ve been like this. His kiss... the taste, the way his lips felt against mine... it was like my body already knew exactly how to respond. His office room... that bed... I feel like I’ve lain there before. Like I’ve sat in that corner, stared into his eyes from that exact spot long ago. And more than anything... the way it felt when we were together. Hindi ko maipaliwanag kung bakit sobrang natural lang ng lahat. Parang hindi kami nagtatagpo sa unang pagkakataon, kundi parang... nagbabalik lang kami sa kung saan kami nahinto. Ala

Damien's Point of View Matapos ang binyag, lalong tumibay at lumalim ang determinasyon ko. Kailangan kong pagbutihin pa lalo. Nakikita ko kung gaano kabilis lumaki si Baby Bianca at napupuno ang puso ko ng tuwa na hindi ko maipaliwanag. Yung saya na nararamdaman ko tuwing nakikita ko ang anak namin... parang nabuo na ang buong pagkatao ko. Sawa na ako na sila pa ang laging pumupunta sa opisina para lang makita ako. Oras na para ako naman ang pumunta sa kanila. Desidido akong ligawan na nang pormal si Andrea. Suot ang puting polo at itim na pantalon, bitbit ang isang bouquet ng pulang rosas, dumating ako sa mansyon nila. Alas-otso ng umaga. Akala ko ay maaga pa, pero pagdating ko, nag-aalmusal pa lang pala sila sa hapag-kainan. "Magandang umaga po," bati ko. Tinawag agad ako ng ama niya, si Don Roberto, at pinaupo sa mesa. Umupo ako at agad kong nakita ang dalawang babaeng pinakamamahal ko. Si Andrea, na agad na napangiti at namula ang pisngi nang makita ang mga bulaklak,

Don Roberto's Point of View Nakaupo ako sa malaking swivel chair sa loob ng aking opisina, hawak ang makapal na folder na naglalaman ng lahat ng impormasyon tungkol kay Dr. Damien Cojuanco. Ang doktor na gustong pumasok sa buhay ng anak ko. Tahimik ang buong paligid, pero sa loob ng dibdib ko, parang may mabigat na bagay na hindi ko maipaliwanag. Gusto kong malaman ang totoo. Gusto kong siguraduhin na ligtas ang anak ko. Dahan-dahan kong binuksan ang folder at sinimulang basahin ang bawat pahina.DR. DAMIEN COJUANCO FILES Unang bumungad sa akin ang impormasyon tungkol sa pinagmulan niya. Galing daw ito sa mayamang angkan, matagumpay na negosyante at kilalang doktor. Maganda ang reputasyon, malinis tingnan sa panlabas na anyo. "Hmmm, mukhang maayos naman ang estado niya," bulong ko sa sarili. Kapwa kami bilyinaryo kaya hindi ko iisipin na isa sa mga habol niya ay pera. Akala ko ay simpleng lalaki lang na may gustong manligaw, pero hindi pala—isa palang malaking tao sa lipunan.

Don Roberto's Point of View Sapat na sana ang mga impormasyong hawak ko para ilayo agad si Andrea sa halimaw na si Damien Cojuangco. Sapat na sana ang malaman na dalawang babae na ang nasira at nawasak ang buhay dahil sa kanya. Pero hindi mapalagay ang sistema ko. Kailangan kong marinig mismo. Kailangan kong malaman ang buong katotohanan. Kaya dinala ako ng mga paa ko sa kung nasaan ang pangalawang asawa niya. Kay Samantha. Pumunta ako sa mental hospital na iyon. Tahimik, malamig, at nakakapanindig-balahibo ang paligid. Dito nakakulong ang babaeng minsan nang naging asawa ng doktor. Dito niya tinatapos ang mga araw niya... wala sa sarili, nababaliw. Naabutan ko siyang nakaupo malapit sa bintana, nakatulala at nakatingin sa kawalan. Payapa ang itsura pero alam kong nasa ibang mundo ang isip niya. Nang maramdaman niyang may tao, dahan-dahan siyang lumingon. Nanliit ang mga mata niya habang tinititigan ako. "Sino ka? Anong ginagawa mo dito?" malamig at parang batang tanong