Semua Bab OBSESSION His Indecent Proposal: Bab 71 - Bab 80

Dahil sa mga paulit-ulit na kwento at pag-amin ni Samantha tungkol sa totoong nangyari kay Claire, muling isinailalim siya sa mahigpit na assessment. Kailangang malaman ng mga eksperto kung sapat na ba ang kanyang katinuan para maging testigo o kung nasa tamang pag-iisip pa rin ba siya. Laking gulat at pagkamangha ng lahat nang magpakita si Samantha ng lubos na Paggaling. Malinaw ang kanyang pananalita, tuwid ang mga tingin, at hindi na ito ang babaeng dati-rati’y tulala at parang nawawala sa sarili. Nakita ng doktor na tumingin sa kanya na sadyang bumalik na siya sa katinuan, handa ng harapin ang katotohanan. Sakto naman ang panahong iyon nang muling mabuksan ang nakasarang kaso ukol sa misteryosang pagkamatay ni Claire. Request ito ng pamilya ng namayapa na hindi pa rin matahimik sa naging desisyon noon. Dinala si Samantha sa presinto at hinarap ang mga imbestigador. Walang pag-aalinlangan, walang takot. Matapang na itinuro ni Samantha si Dr. Damien Cojuanco bilang pangunah

Damien's Point of View "Talaga? Mababaliw ka?" bulong ko habang mariin akong nakadagan sa ibabaw niya. Bawat hagod, bawat balikat, at bawat diin ay puno ng pagnanasa at pagmamay-ari. Hinawakan ko ang panga niya at pinatitig sa aking mga mata. Gusto kong makita niya kung gaano ako ka-desidido. "I will not let that happen... kasi mababaliw din ako kapag hindi kita naririnig na umuungol," seryoso kong sabi pero may halong kabastusan. "Your moans sound like music to my ears, Andrea. Ang sarap mo kasi!"I pushed myself to move even faster, my body moving with urgent purpose. Every thrust was sharper, more intense – and I could feel her tighten her hold completely, her fingers digging hard into the sheets and clutching my shoulder so tightly I could feel her nails press into my skin. "You're a drug to me. Hindi mabubuo ang isang araw ko nang hindi kita nagagamit." "D-Damien! Sobrang lakas mo! A-ang sakit pero ang sarap!" ungol niya habang nakapikit at nanginginig ang tuhod. "H-hindi na

Damien's Point of View Habang isinusuot sa akin ng pulis ang posas, ramdam ko ang lamig ng bakal na dumampi sa balat ko, pero mas masakit ang lamig na nararamdaman ko sa puso ko. Tiningnan ko si Andrea... nakikita ko ang takot at sakit sa mga mata niya. Gusto kong yakapin siya, gusto kong punasan ang mga luha niya, pero hindi ko magawa dahil nakaharang na ang mga pulis sa pagitan namin. 'Andito lang ako, mahal ko. Hinding-hindi ako susuko. Maniwala ka lang sa akin,' bulong ko sa isip ko habang pilit akong ngumingiti para pakalmahin siya, kahit sa loob-loob ko ay naguguluhan at nag-aalala na rin ako. While they pulled me out of the house, I strained to catch one last glimpse of her. I saw her father dragging her away, and her cries calling out my name cut through me like a knife – it felt as if my heart was being ripped right out of my chest. Isinakay nila ako sa likod ng patrol car. Isinara ang pinto at nagkulong ako sa dilim at lamig ng sasakyan. Habang umaandar ito palayo, n

Andrea's Point of View Napagtanto ko na hindi ko mapipilit si Daddy na palayain si Damien kung patuloy akong magiging matigas at pasaway sa kanya at kung patuloy kong ipipilit ang pagmamahal ko kay Damien. Kailangan kong gumawa ng paraan. Kailangan kong makalabas ng bahay. Hindi pwedeng ganito lang. Su Damien, alam kong miss na miss na rin niya ako. Kaya kinausap ko si daddy isang araw. Pinilit kong pakalmahin ang sarili ko at itago ang tunay na nararamdaman. "daddy... tama po kayo. Pagod na po ako. Kakalimutan ko na si Damien. Gusto ko lang po bumalik sa dati," sabi ko sa kanya habang pinipigilan ang panginginig ng boses ko. "Pwede po ba akong bumalik magtrabaho sa opisina? Para naman may magawa ako at maibsan ang lungkot." Tiningnan ako ni Daddy nang mabuti, tila sinusuri kung nagsasabi ba ako ng totoo. Sa wakas, tumango siya at ngumiti. "Iyan. Ganyan dapat, anak. Mabuti naman at natauhan ka na," sagot niya. "Sige, pwede ka nang bumalik magtrabaho. Basta sundin mo ang mga

DAMIEN’S POINT OF VIEW "Mrs. Cojuangco. " bulong ko sa isip ko tuwing mag-isa ako. "Asawa ko na siya. At gagawin ko ang lahat para maprotektahan kayo ni Bianca." Dahil dito, mas lalong tumindi ang apoy sa loob ko. Hindi na lang ito simpleng pagtatanggol sa sarili ko. Ito ay laban para sa pamilya ko. Ginamit ko ang lahat ng koneksyon at yaman na meron ako. Pinakiusapan ko ang abogado ko na galugarin ang bawat sulok, hanapin ang bawat butas, at hukayin ang lahat ng katotohanan laban kay Samantha at sa mga kasabwat niya. Alam kong malakas ang ebidensya nila. Alam kong marami silang pera at impluwensya para dayain ang sistema. Pero hindi nila alam na mas malakas ang dahilan ko kung bakit ako lumalaban. Dumaan ang mga araw at linggo. Bawat pagdalaw ni Andrea, iba na ang saya. Hindi na lang kami magkasintahan, mag-asawa na kami. Iba ang init ng yakap, iba ang tamis ng halik, at iba ang seguridad na nararamdaman ko. Isang araw, bago ang susunod na hearing, tinawagan ako ng abogad