جميع فصول : الفصل -الفصل 150

เช้าในสามวันต่อมา ข่าวการยื่นเหอหลีของท่านแม่ทัพอาซือหลันและฮูหยินของท่านแม่ทัพอย่างตี๋ลี่เสวี่ยก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองหนิงเปียน ชาวบ้านต่างพากันจับกลุ่มนินทาถึงเรื่องนี้ยกใหญ่ด้วยความตกใจ“ข้าได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพอาซือหลันและฮูหยินได้ตกลงแยกทางกันแล้ว! นี่เป็นเรื่องจริงรึ?”“ข้าว่าน่าจะจริงนะ บุตรชายข้าที่ทำงานในสำนักว่าการเห็นมากับตาว่าเหอหลีของท่านแม่ทัพมีการลงนามมาอย่างเรียบร้อย ทั้งท่านแม่ทัพ ฮูหยิน อีกทั้งท่านแม่ทัพใหญ่ต้าปาถูก็ยังประทับตราแล้วด้วย”“แต่พวกเขาเพิ่งแต่งงานกันไม่ถึงสามเดือนเองนะ เหตุใดจึงแยกทางกันไวนักเล่า?”“เจ้าน่ะไม่รู้อะไร แท้จริงแล้ว... ท่านแม่ทัพกับฮูหยินมีความสัมพันธ์ที่ไม่มั่นคง และเคยมีข้อตกลงลับเกี่ยวกับการแยกทางกันมาก่อนแล้ว!!”“หา!!” อีกฝ่ายถึงกับร้องเสียงหลง เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองกำลังได้ยินข้อมูลลับสุดยอด“หาอะไรเล่า!?” คนเล่าประชดกลับในทันที “อีกทั้งการแต่งงานนี้เป็นเพียงเรื่องจัดฉากเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองอีกต่างหาก&rdquo

ในขณะเดียวกันที่นอกเรือนจวิ้นเหอ ไฉ่หง ชุนจี๋ นีกา รวมถึงจาฮานที่เริ่มยืนไม่ติด ต่างชะเง้อเข้าไปข้างในอย่างเป็นห่วง แม้ว่าจะมองไม่เห็นสิ่งใดก็ตาม นอกจากบานประตูเรือนที่ปิดสนิทแต่ละคนมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก เพราะเสียงเอะอะโวยวาย ต่อว่าด่าทอระหว่างนายท่านและนายหญิงดังออกมาอยู่เรื่อย ๆ พร้อมทั้งยังมีเสียงของแตกดังขึ้นเป็นระยะจนบรรดาคนสนิทต่างมีสีหน้าหนักใจ สวนทางกับใบหน้าของจูเอ๋อร์ที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้ข้างเรือนปีกข้างของเรือนจวิ้นเหอ ด้วยอี๋เหนียงของนางได้สั่งให้นางมาสืบความยิ่งได้ยินเสียงดังโวยวายของนายท่านมากเท่าไหร่ รอยยิ้มของจูเอ๋อร์ก็ยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆจนเมื่อเวลาผ่านไปราว ๆ หนึ่งเค่อ บานประตูเรือนจวิ้นเหอจึงถูกเปิดออกอย่างแรงอาซือหลันก้าวเท้าออกมาด้วยใบหน้าที่โกรธขึ้ง รอยฝ่ามือห้านิ้วประดับบนแก้มสากอย่างเห็นได้ชัด จนบรรดาคนสนิทที่อยู่ยืนอยู่หน้าเรือนพากันสะดุ้งตกใจ!นี่ถึงขั้นลงไม้ลงมือตบตีกันเชียวหรือ!?ละ… แล้วนายหญิงเล่า?ไฉ่หง ชุนจี๋ และนีการีบมองข้ามไหล่ของนายท่านเข้าไปในเรือนจวิ้นเหอ ก่อนที่จะต้องเบิกตากว้างอย่า

เพราะข่าวลือเรื่องการแยกทางของอาซือหลันและเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง จึงทำให้ชาวบ้านในเมืองหนิงเปียนพากันซุบซิบนินทา และเกิดข่าวลืออย่างหนักว่าท่านแม่ทัพมีการใช้ความรุนแรงในครอบครัวบ้างล่ะ แต่งงานเพราะผลประโยชน์บ้างล่ะนั่นจึงส่งผลให้ความน่าเชื่อถือของจวนแม่ทัพตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังส่งผลกระทบถึงกิจการของโรงเตี๊ยมหงเหอและโรงหมอซื่อไห่ถังด้วยเช่นกัน ทำให้ไม่มีลูกค้ากล้าเข้ามาใช้บริการเลยในช่วงเวลาดังกล่าวจึงทำให้ทั้งจวนแม่ทัพ โรงเตี๊ยมหงเหอและโรงหมอซื่อไห่ถังขาดสภาพคล่องทางการเงินอย่างรุนแรง!บรรดาคู่ค้าที่เคยร่วมธุรกิจและส่งมอบของ เมื่อถึงเวลาชำระเงิน ทางโรงเตี๊ยมหงเหอและโรงหมอซื่อไห่ถังกลับไม่สามารถหมุนเงินนำมาชำระค่าของ ค่าแรง และสมุนไพรได้อานชางเหวิน ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมหงเหอและกัวจี้เย่ ผู้ดูแลโรงหมอซื่อไห่ถัง ได้แต่เจรจาขอผัดผ่อนไปก่อน พร้อมทั้งสัญญาว่าจะนำเงินมาชำระคืนแน่ ๆ ก่อนที่ทั้งสองจะรีบมาแจ้งยอลดาช พ่อบ้านของจวนแม่ทัพยอลดาชได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา “นับตั้งแต่ที่นายท่านสั่งกักบริเวณนายหญิง ท่านก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องหนังสือ ไม่ยอมสนทนา

เวลาล่วงผ่านไปเกือบชั่วยาม ซินเซียงจึงได้กลับมาถึงจวนแม่ทัพ หากแต่สิ่งที่นางสะดุดตามากที่สุดก็คือการได้เห็นรถม้าประทับตราของโรงแลกเงินต้าถงที่จอดอยู่หน้าจวนเหตุใดคนของโรงแลกเงินต้าถงจึงมาเยือนที่จวนแม่ทัพกันเล่า?ลางสังหรณ์เร้นลึกผุดวาบขึ้นมากลางใจ ซินเซียงรีบก้าวเดินตรงไปห้องโถงใหญ่ในทันที หากแต่นางกลับเห็นอาซือหลันเดินสวนออกมา พร้อมกับเฉียนต้ากวง เจ้าของโรงแลกเงินต้าถง บิดาของเฉียนจินฮ่าวและสตรีวัยกลางคนที่มีท่าทางคล่องแคล่วและเป็นที่นับถือในวงสังคม… แม่สื่อซ่ง!!เพียงแค่ซินเซียงมองเห็นแม่สื่อซ่ง นางก็รู้ได้ทันทีว่าที่นี่ได้มีการเจรจาทาบทามสู่ขอกันเกิดขึ้น และยิ่งได้เห็นรอยยิ้มเกลื่อนบนใบหน้าของเฉียนต้ากวงและแม่สื่อซ่งนั่นหมายความว่าต้องมีผู้ได้แต่งงาน! งานแต่งงานต้องเกิดขึ้นเป็นแน่!!แล้วใครกัน!? ใครที่จะเป็นผู้ที่ได้แต่งงาน!?สมองของซินเซียงประมวลผลอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไม่มากพอ เมื่อทั้งสามคนเดินเข้ามาใกล้ ทำให้นางได้ยินบทสนทนาอย่างชัดเจน“ท่านแม่ทัพช่างเป็นบุรุษผู้เสียสละที่แท้จริง! การเจรจาสู่ขอสำเร็จลุล่ว

และแล้วงานสมรสของอาซือหลัน แม่ทัพแห่งกองทัพเหยี่ยวเพลิง และเฉียนจื่อหลิง คุณหนูแห่งตระกูลเฉียน บุตรีคนเดียวของเฉียนต้ากวง เจ้าของโรงแลกเงินต้าถงก็มาถึงงานสมรสนี้จัดขึ้นในโถงใหญ่ของจวนแม่ทัพอย่างเอิกเกริก แม้จะจัดขึ้นอย่างเร่งรีบ เพื่อให้ทันต่อฤกษ์ยามมงคลที่แม่สื่อซ่งกำหนดไว้ แต่ด้วยความมั่งคั่งของฝ่ายเจ้าสาวก็สามารถเนรมิตงานแต่งงานในฝันได้อย่างทันใจผ้าไหมสีมงคลสีแดงสดถูกประดับประดาไปทั่วทั้งเสาและคาน โคมไฟห้อยระย้าสีทองส่องประกายวาววับสะท้อนกับเครื่องประดับหยกและทองคำของบรรดาแขกเหรื่อคุณหนูเฉียนงดงามราวกับตุ๊กตาที่ถูกปั้นแต่ง นางสวมชุดเจ้าสาวปักดิ้นทองที่หนักอึ้ง แต่ดวงตาของนางฉายแววระริกถึงความตื่นเต้นที่จะได้เป็นฮูหยินเอกของแม่ทัพหนุ่มรูปงามที่นางเฝ้าตกหลุมรักมานานหลายปี แม้ว่าจะเป็นความรักที่ได้มาด้วยเงินตราแล้วอย่างไรเล่า! เงินสามารถแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง ถ้ามีมากพอ!และคนอย่างนาง หากเงินเพียงเท่านี้สามารถซื้อความรักได้ เหตุใดนางจะไม่ทำ!ในทางกลับกัน อาซือหลันในชุดเจ้าบ่าวสีแดงกลับดูเยือกเย็นและนิ่งขรึมราวกับว่าไม่ได้กำลังเข้าร่วมงานมงค