جميع فصول : الفصل -الفصل 160

สิ้นคำประกาศกร้าวของเฉียนต้ากวง บรรดาแขกเหรื่อก็ส่งเสียงฮือฮาเอ็ดอึงขึ้นมา ด้วยไม่เคยเห็นงานสมรสใดที่มีสีสันถึงเพียงนี้แม้ว่าฉากหน้าของงานสมรสนี้จะเป็นการแต่งงานครั้งที่สองของท่านแม่ทัพ แม่สื่อต่างก็เล่าเรื่องว่าเป็นเรื่องราวความรักของท่านแม่ทัพที่ตกหลุมรักคุณหนูเฉียนแต่แรกเห็น จึงได้ขอแต่งงานหลังจากที่เพิ่งแยกทางจากภรรยาคนเก่าแต่ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนก็ล้วนรู้กันดีว่าจวนแม่ทัพ โรงเตี๊ยมหงเหอและโรงหมอซื่อไห่ถังกำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง ดังนั้น ท่านแม่ทัพจึงได้ตอบตกลงที่จะแต่งงานกับบุตรสาวตระกูลเฉียน เจ้าของโรงแลกเงินต้าถง เพื่อนำเงินมาแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของจวนแม่ทัพแต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าเฉียนต้ากวงจะกล้าเปิดเผยความจริงนี้ต่อหน้าทุกคน!!แม้ว่าถ้อยคำของเขาจะสวยหรูเพียงใดก็ตาม แต่ตามความหมายก็คือข้าพร้อมจ่ายเงินเพื่อช่วยท่านแก้ปัญหาในจวนแล้ว แต่เพื่อความมั่นใจของข้า ท่านก็จงลงนามยกโรงเตี๊ยมหงเหอและโรงหมอซื่อไห่ถังให้เป็นของลูกสาวของข้าซะ!สิ่งนี้ราวกับการตบหน้าอาซือหลันกลางงานแต่งฉาดใหญ่!!เฉียนจินฮ่าวยื่นเอกสารการแต่งงานและสัญญาโอนสิทธ

ต้าปาถูพยักหน้าเอออออย่างไม่ติดใจ “ได้! หากเจ้าจะบอกว่าบุตรชายข้ามอบให้เจ้าเก็บไว้ เช่นนั้น ข้าถามต่อว่าพวกเจ้าตระกูลเฉียนมีสิทธิ์อะไรในการมาลงนามเป็นพยานในเหอหลีของบุตรชายข้า!”เสียงฮือฮาในห้องโถงดังกระหึ่มยิ่งกว่าเดิม เหมือนโดนมือตบหน้าอีกข้างจนบวมเป่งให้เท่ากันแขกเหรื่อต่างมองตากันด้วยความสงสัย เพราะทุกคนได้ยินข่าวลือเพียงแค่ท่านแม่ทัพและฮูหยินได้ลงนามในเหอหลีและยื่นทางการเรียบร้อยแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดทราบรายละเอียดภายในเลยแม้แต่น้อยตามธรรมเนียมของราชวงศ์และตระกูลขุนนางที่ทรงเกียรติ พยานในเอกสารสำคัญที่เกี่ยวข้องกับสถานะทางตระกูลและการเงิน อย่างเหอหลีนั้น ควรจะเป็นบุคคลที่มีสถานะทางสังคมที่เหมาะสมและเป็นกลางเท่านั้นไม่ว่าจะเป็นญาติผู้ใหญ่ฝ่ายสามี ซึ่งมีอำนาจในการตัดสินใจภายในตระกูล หรือขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ซึ่งสามารถรับรองในฐานะตัวแทนของทางการ หรือผู้มีฐานะทางสังคมชั้นสูงมีชื่อเสียงด้านความซื่อสัตย์และมีศีลธรรมที่ได้รับการยอมรับในเมืองแต่ตระกูลเฉียนนั้น มีสถานะเป็นพ่อค้า ซึ่งตามระบบชนชั้นแล้ว นับว่ามีลำดับต่ำกว่าขุนนางและทหารเป็นอย่างม

“เอาล่ะ ทีนี้ เจ้าจะแก้ต่างว่าอย่างไรเล่า? คุณชายเฉียน” อาซือหลันกดสายตามองเฉียนจินฮ่าวที่คุกเข่าตัวสั่นอยู่เบื้องหน้าอย่างลืมตัวแม่งเอ๊ย! ไม่น่าพูดมากเลย!!เป็นเพราะเขากล่าวว่านางโลภและโง่ นั่นจึงกลายเป็นถ้อยคำที่มัดตัวเองว่าเป็นผู้มอบเงินเหล่านี้ให้ซินเซียงตำแหน่งผู้ว่าจ้างและให้ผลประโยชน์ เขาจึงไม่สามารถนำมันไปมอบลงบนศีรษะให้แก่ซินเซียงได้อีกต่อไป!!ไม่เพียงแต่เฉียนจินฮ่าวที่กำลังเสียใจที่ตนเองเผลอหลุดปากออกไป เฉียนต้ากวงที่ถูกทหารจับกุมอยู่อีกด้านก็รู้สึกอับอายและท้อใจไม่แพ้กันที่มีบุตรชายโง่เขลาถึงเพียงนี้ทั้งที่วางแผนการต่าง ๆ อย่างดิบดี จนชัยชนะอยู่เพียงแค่เอื้อม ต่อให้ต้าปาถูมาล้มกระดานหมากของพวกเขา พวกเขาก็ยังสามารถโยนความผิดทั้งหมดให้เป็นของซินเซียงได้!แต่เพราะประโยคเดียวที่หลุดออกมาจากปากด้วยความหยิ่งผยองของเฉียนจินฮ่าวกลับทำให้พวกเขาสูญเสียหมากทั้งหมดบนกระดานไปในคราวเดียว!แม่งเอ๊ย! ไอ้ลูกโง่!!ต้าปาถูกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเยาะเย้ยว่า “ความจริงแล้วตั๋วเงินเหล่านี้มิได้เกี่ยงว่าเป็นของแท้

บรรยากาศภายในโถงจัดเลี้ยงที่เคยอื้ออึงด้วยเสียงดนตรีและเสียงหัวเราะแสดงความยินดี บัดนี้กลับตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าใจหาย หลังจากที่ร่างของผู้กระทำผิดและเหล่าไส้ศึกถูกลากตัวออกไปจนสิ้นบรรดาแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติในชุดหรูหราต่างพากันนั่งตัวลีบ วางตัวไม่ถูกกับสถานการณ์อันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ พวกเขาเริ่มกระซิบกระซาบกันด้วยความเลิ่กลั่กว่าจะอยู่ร่วมดื่มสังสรรค์ต่อไปตามมารยาท หรือควรจะรีบขอตัวกลับบ้านกันแน่?ในเมื่อเจ้าสาวคนใหม่และครอบครัวตระกูลเฉียนถูกจับกุมเข้าคุกหลวงไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ แล้วจะเหลือเรื่องมงคลใดให้เฉลิมฉลองกันอีก?ยิ่งเมื่อเงยหน้าขึ้นไปสบตากับเจ้าบ้านที่ยืนหน้าถมึงทึงราวกับพยัคฆ์แยกเขี้ยวอยู่บนเวที ก็ยิ่งทำให้หัวใจของเหล่าขุนนางและพ่อค้าวูบไหวด้วยความพรั่นพรึงทว่า ก่อนที่ใครจะทันได้ขยับกายถอยหนี ต้าปาถูก็ก้าวออกมาประจันหน้ากับแขกเหรื่อที่หน้าเวที เขาขยับกายอย่างองอาจก่อนจะเปร่งเสียงอันก้องกังวานและทรงพลัง สรุปบทล่วงปิดฉากทุกเหตุการณ์วุ่นวายในค่ำคืนนี้ให้สิ้นสงสัย“นับเป็นเรื่องที่น่าอับอายและเสียมารยาทต่อพวกท่านยิ่งนัก ที่ต้

“เฮอะ!!” ต้าปาถูแค่นเสียงอย่างดูแคลนบุตรชายในไส้ที่ยามนี้หลบอยู่หลังลูกสะใภ้คนโปรดของเขา “สามีของเจ้าน่ะช่างโง่เขลา! มีตาแต่ไร้แวว!! เจ้ายกทัพไปตีเผ่านางแตกพ่ายถึงเพียงนั้น ยังหวังว่านางจะยังจงรักภักดีต่อเจ้าอีกรึ? ช่างอ่อนหัดนัก!!”อาซือหลันย่นคอหลบ ทำตัวลีบให้เล็กบางอยู่หลังฮูหยิน เมื่อได้ยินคำต่อว่าของบิดา โดยไม่คิดที่จะแก้ต่างสิ่งใดก็พ่อเขาพูดถูกทุกคำเลยนี่! อีกทั้งคำพวกนั้น เสวี่ยเอ๋อร์ก็เคยบ่นเขามาแล้วรอบหนึ่ง ฟังพ่อบ่นอีกครั้งจะเป็นสิ่งใดไป! แค่ฟังคำบ่นย่อมดีกว่าโดนม้วนไม้ไผ่กระแทกหัวเป็นไหน ๆ !!ต้าปาถูได้แต่ฮึดฮัดอยู่ในใจ เพราะลูกบังเกิดเกล้าดันหลบอยู่หลังชายาเอก ซึ่งเขาก็ไม่อาจหักใจลองขว้างม้วนไม้ไผ่ออกไปได้ ยิ่งได้เห็นใบหน้าน่าเอ็นดูและแววตาใสซื่อของลูกสะใภ้แล้วด้วย ก็ได้แต่...“เฮ้อ...” ต้าปาถูได้แต่ถอนหายใจ “ดิลลี่อยากหย่ากับอาซือหลันหรือไม่? ลูก”เจิ่งเสวี่ยอิ๋งเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อได้ยินคำถามที่ไม่คาดคิด “!!!”ในขณะที่อาซือหลันลุกขึ้นยืนพรวด และโผล่หน้าออกมาบ