All Chapters of ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน: Chapter 431 - Chapter 440

เมื่อสบตากับคนตรงหน้า ผักในมือป้าเฉินก็ร่วงลงพื้นทันทีชู้รักของเวินถิงเยี่ยน…ลั่วอวี่เฉิง…ลั่วอวี่เฉิงคลี่ยิ้มให้เธอ “ลูกสาวย้ายโรงเรียนแล้วเหรอ？”ใบหน้าของป้าเฉินซีดเผือดในพริบตา“คิดว่าย้ายโรงเรียนแล้วฉันจะหาตัวเธอไม่เจอเหรอ？” รอยยิ้มบนดวงหน้าลั่วอวี่เฉิงไม่ต่างอะไรจากแม่มดผู้ชั่วร้ายเลยสักนิด“คุณ…คิดจะทำอะไรคะ？” ป้าเฉินเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ ลั่วอวี่เฉิงขยับตัวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมฉุดจัดชวนเวียนหัว “ต้องรับปากฉันเรื่องหนึ่ง ไม่อย่างนั้นไม่ว่าลูกสาวเธอจะย้ายไปอยู่ไหน ฉันก็จะหาตัวเธอให้เจอ！”น้ำตาไหลรินอาบแก้มป้าเฉิน “ทำไมคุณต้องตามรังควานฉันไม่เลิกด้วย！ฉันก็แค่คนงานคนหนึ่ง…”ลั่วอวี่เฉิงหัวเราะลั่น “ใครใช้ให้เธอมาเจอฉันล่ะ？”“คุณมันไม่ต่างอะไรกับแม่มด！วันหนึ่งต้องตกนรกหมกไหม้！” ป้าเฉินกัดฟันสาปแช่งเธอ“ในเมื่อเธอเรียกฉันว่าแม่มด แล้วยังคิดจะขัดขืนคำสั่งฉันอีกเหรอ？” ลั่วอวี่เฉิงเหยียดยิ้ม “ตอนนี้！เดี๋ยวนี้！ตามฉันไปที่ร้านกาแฟข้างนอก！”ป้าเฉินเดินตามออกไปอย่างเชื่องช้า กว่าเธอจะเดินไปถึงก็ทำเอาลั่วอวี่เฉิงหมดความอดทน “อย่าคิดจะเล่นตุกติกกับฉัน ไม่อย่างนั้นลูกสาวเธอศพ

“ประธานเหวินมาแล้วครับ” หลูมี่ลุกขึ้นต้อนรับ ฉีโหลวเจ๋อเองก็คลี่ยิ้มส่งให้เขาเช่นกันแน่นอนว่ามีผู้บริหารระดับสูงของบริษัทอื่น ๆ นั่งอยู่ด้วย ดูเหมือนว่ากำลังจะปรึกษาหารือกันเรื่องความร่วมมือในอนาคต รวมถึงเรื่องงานแถลงข่าวด้วย อาเหวินก้าวเท้าเข้าไปจับมือทักทายกับหลูมี่ ฉีโหลวเจ๋อและคนอื่น ๆ ทีละคนเมื่อเห็นว่าหลูมี่และฉีโหลวเจ๋อไม่ได้มีท่าทีต่อต้านเขา อาเหวินก็รู้สึกวางใจไปเปราะหนึ่งฉีโหลวเจ๋อกล่าวขึ้นเป็นคนแรก “เดิมทีคืนนี้ควรจะเป็นคุณรอสซีมารับรองทุกท่านด้วยตัวเอง แต่เนื่องจากมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นภายในครอบครัวผมจึงมาเป็นตัวแทนของเขา หวังว่าทุกท่านจะเข้าใจนะครับ”ที่จริงแล้วทุกคนในที่นี้ก็พอได้ยินข่าวลือเรื่องการถูกวางยามาบ้างแล้ว และฉีโหลวเจ๋อยังพูดเช่นนี้อีก ในใจหลาย ๆ คนจึงเริ่มคาดเดาว่าข่าวที่ได้ยินมาน่าจะเป็นเรื่องจริง เพียงแต่ไม่มีใครกล้าเปิดประเด็นออกมาแต่ทว่า สิ่งที่ทุกคนให้ความสนใจคือเรื่องอนาคตของบริษัทรอสซี ถ้าหากเกิดเรื่องกับคุณรอสซีขึ้นจริง การลงทุนในไห่เฉิงจะยังเดินหน้าต่อได้หรือเปล่า？มีคนถามคำถามประมาณนี้ขึ้นมาด้วยความกังวล ฉีโหลวเจ๋อเองก็ตอบอย่างระ

นักข่าวคนนั้นรับไมโครโฟนไปแล้วเอ่ยถามทันที “คุณฉีคะ คุณรอสซีเคยพูดไว้ทำนองว่า เขาไม่สนใจเรื่องรักชาติอะไรนั่น ที่กลับมาก็เพราะเรื่องเงิน！ไม่ทราบว่าคุณจะอธิบายเรื่องนี้ยังไงคะ？”ฉีโหลวเจ๋อนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบอธิบาย “คุณรอสซีไม่เคยพูดประโยคแบบนั้นออกมาครับ เขาไม่เคยพูดแบบนั้นเลย！”ฉีโหลวเจ๋อกล้าเอาชีวิตเป็นเดิมพัน การที่คุณรอสซีกลับมาไห่เฉิงในครั้งนี้ เขากลับมาด้วยความผูกพันที่มีต่อบ้านเกิดของแม่ ใครบ้างเล่าไม่มีบ้านเกิด？แล้วยิ่งกว่านั้นที่นี่เป็นบ้านเกิดของแม่ของเขา？การที่เขากลับมาในครั้งนี้ก็เพื่อวางรากฐานให้มั่นคง หากธุรกิจของเขาเป็นไปได้อย่างราบรื่นก็จะสามารถสร้างบ้านที่แม่ของเขาจะสามารถกลับมาพักพิงได้เสมอ แน่นอนว่าหากเขาไม่มีความสามารถพอจะทำให้สำเร็จได้ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่งแต่ทว่า คำตอบของฉีโหลวเจ๋อไม่อาจหยุดยั้งนักข่าวคนนั้นได้ เธอเอ่ยถามต่อ “เหรอคะ？ผูกพันต่อบ้านเกิด？ถ้าอย่างนั้นคุณฉีช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมคะว่าทำไมเขาถึงพูดประโยคนี้？”“เขาไม่เคยพูดครับ！”อาเหวินมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าพลางลอบยิ้มในใจ เจี่ยนหลานไม่เคยพูดประโยคพูดนั้นอยู่แล้ว เพราะประโยคนี้เขาเป็นคนสั่

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจ้องเธอไม่วางตา “ถ้าอย่างนั้นคงปล่อยไปไม่ได้ครับ ถ้าหากคุณเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างเดินทางจะทำยังไงล่ะครับ？เดี๋ยวพวกผมเรียกรถพยาบาลให้ดีกว่า”เรียกรถพยาบาลบ้าบออะไรล่ะ！ลั่วอวี่เฉิงก่นด่าในใจ ก่อนฉวยจังหวะที่เจ้าหน้าที่เผลอพุ่งตัวออกไปทันที ตั้งใจจะวิ่งไปซ่อนในห้องน้ำก่อน รอให้ตำรวจไปแล้วค่อยหาทางหนีทีไล่อีกที แต่ทว่ากลับสายไปเสียแล้ว ตำรวจเดินตรงเข้ามาขวางหน้าเธอไว้ “ไม่ทราบว่าใช่คุณลั่วอวี่เฉิงหรือเปล่าครับ？”ลั่วอวี่เฉิงสีหน้าซีดเผือดรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “ไม่ ไม่ใช่ฉันค่ะ ไม่ใช่ฉัน พวกคุณจำคนผิดแล้ว จำผิดแล้ว…”“ขอดูบัตรประชาชนด้วยครับ”ลั่วอวี่เฉิงกอดกระเป๋าไว้แน่น “ไม่ ฉันไม่ได้เอาบัตรมา”แต่งานเลี้ยงวันนี้แขกทุกคนจำเป็นต้องแสกนบัตรประชนชาถึงจะเข้าร่วมงานได้ ดังนั้นข้ออ้างที่ว่าไม่ได้เอาบัตรมานั้นฟังไม่ขึ้นเอาเสียเลย เมื่อเจ้าหน้าที่เสนอให้เธอตรวจสอบเทียบใบหน้ากับฐานข้อมูลของแขก ลั่วอวี่เฉิงก็ถูกต้อนจนจนมุม เธอจึงหันกลับไปหาอาเหวินแล้วจะโกนจนสุดเสียง “อาเหวิน！ช่วยฉันด้วย！อาเหวิน！”อาเหวินแทบอยากจะเป็นบ้ายัยผู้หญิงประสาทนี่จะเรียกเขา

ทันใดนั้น ภาพจากกล้องวงจรปิดภายในห้องทำงานของเวินถิงเยี่ยนก็ปรากฎบนจอขนาดใหญ่กลางห้องประชุมอาเหวินนิ่งงันไปทันที ห้องทำงานของเวินถิงเยี่ยนติดกล้องตั้งแต่เมื่อไหร่กัน？ดีจริง ๆ ！ที่แท้ก็ระแวงเขามานานแล้วสินะ！แล้วยังมีหน้ามาพูดคำว่าพี่น้องกันอีกงั้นเหรอ！คนเป็นพี่น้องกันจริง ๆ จะระแวงกันแบบนี้หรือไง？แต่คนที่สติแตกยิ่งกว่าคือลั่วอวี่เฉิง ถ้าเกิดว่าเวินถิงเยี่ยนติดกล้องในห้องจริง ๆ ก็เท่ากับว่าทุกการกระทำของเธอถูกจับภาพไว้หมดเลยไม่ใช่เหรอ？และก็เป็นอย่างที่คิด...ในภาพจากกล้องวงจรปิดปรากฏร่างของเธอที่เดินย่องเข้ามาในห้องทำงานของเวินถิงเยี่ยนพลางคอยหันซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวัง จากนั้น กล้องวงจรก็จับภาพของเธอที่แอบใส่บางอย่างลงในเครื่องกรองน้ำของเวินถิงเยี่ยนไว้อย่างชัดเจน ไม่เพียงเท่านั้นยังมีภาพที่เธอแอบป้ายบางอย่างลงบนแก้วน้ำของเวินถิงเยี่ยน เวินถิงเยี่ยนที่ถือไมโครโฟนอยู่เอ่ยขึ้นจากอีกฟากหนึ่ง “ทุกท่านสามารถดูเวลาที่ปรากฏในคลิปได้ หลังจากช่วงเวลานี้ผมก็ไม่ได้กลับเข้าไปในห้องทำงานอีกเลย และจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครเข้าไปในห้องนั้นอีกเช่นกัน ภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดยังบันทึกไว้ครบทุกช่วง