All Chapters of ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน: Chapter 731 - Chapter 740

775 Chapters

บทที่ 731

“นักเรียนเจี่ยนจือ” สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความรำคาญ “คลิปที่เผยแพร่อยู่ในอินเทอร์เน็ตสร้างผลกระทบที่ร้ายแรงมาก ทางโรงเรียนของเราให้ความสำคัญกับความสามัคคีและรักใคร่มาตลอด และไม่สนับสนุนความรุนแรงในโรงเรียน เดิมทีเธอควรเป็นแบบอย่างให้คนอื่น แต่ตอนนี้กลับมีพฤติกรรมแบบนี้ ช่างน่าผิดหวังจริง ๆ!”เจี่ยนจือยืนตัวตรงอยู่กลางห้องทำงาน “รองผู้อำนวยการคะ คลิปนั้นถูกตัดต่อโดยเจตนาร้ายของใครบางคน ไม่ใช่เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น วันนั้นในห้องน้ำ……”“ตัดต่อ?” รองผู้อำนวยการขัดขึ้นทันที สีหน้าแสดงความไม่เห็นด้วยเล็กน้อย “คนที่กระชากผมของโจวเยว่ซานคือเธอไม่ใช่หรือไง?จะบอกว่าที่นักเรียนโจวเยว่ซานตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวไม่ใช่ความจริง?หลักฐานมันชัดเจนอยู่แล้ว!เธออย่าเล่นตุกติกนะ!ตอนนี้เรื่องกำลังเป็นกระแสร้อนแรงในโลกออนไลน์ สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงของโรงเรียนอย่างร้ายแรง!เธอรู้ไหมว่าปัญหานี้ร้ายแรงแค่ไหน?!”“เพราะมันเป็นเรื่องร้ายแรง ถึงยิ่งต้องตรวจสอบความจริงทั้งหมดให้ชัดเจนค่ะ” เจี่ยนจือสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ “คลิปเต็มสามารถพิสูจน์ได้ว่าโจวเยว่ซานถูกยุยงและร่วมมือกับคนอื่นมารุกรานหนูก่อน ตอนนั้น
Read more

บทที่ 732

ความโกรธในใจของเจี่ยนจือปะทุขึ้นมา เมื่อได้ฟังคำพูดที่แม้เปลือกนอกจะฟังดูเหมือนเป็นห่วงเธอ แต่แท้จริงแล้วกลับแฝงไปด้วยการข่มขู่และเข้าข้างอีกฝ่าย“รองผู้อำนวยการคะ” เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดสั่น เนื่องจากกำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ “เพราะงั้นที่รองผู้อำนวยการบอกว่าจะ ‘จัดการอย่างเหมาะสม’ ก็คือเอา‘ชื่อเสียง’กับ‘อนาคต’ของฉันมาเป็นข้อแลกเปลี่ยน เพื่อให้ฉันยอมเงียบและปล่อยคนที่เป็นฝ่ายก่อเรื่องจริง ๆ ไปใช่ไหมคะ?”“เธอ……เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง!” เมื่อความคิดของรองผู้อำนวยการถูกเปิดโปง เขาก็แสร้งทำหน้าขรึมอีกครั้ง “ครูทำเพื่อเธอต่างหาก!”“ทำเพื่อหนู?” เจี่ยนจือก้าวขึ้นมาข้างหน้าพลางพูดเสียงดัง “ถ้าทำเพื่อหนูจริง สิ่งแรกที่รองผู้อำนวยการควรทำหลังเห็นคลิปฉบับเต็ม ก็คือลงโทษคนที่ปล่อยข่าวเท็จ ใส่ร้าย และละเมิดความเป็นส่วนตัวของหนูอย่างเด็ดขาด!ไม่ใช่ร้อนรนมาข่มขู่ผู้เสียหาย แล้วใช้อคติทางเพศของตัวเองมาบีบบังคับกัน!การที่หนูถูกแอบถ่ายไม่ใช่ความอับอายของหนู แต่เป็นความผิดของคนที่แอบถ่าย!การเอาความเจ็บปวดของผู้เสียหายมาตอกย้ำ แล้วใช้มันเป็นข้ออ้างให้ผู้กระทำผิดพ้นผิด นี่คือสิ่งที่คนในแวดวงการศึกษา
Read more

บทที่ 733

ในที่สุดช่วงเวลาที่เจี่ยนจือรอคอยก็มาถึง ช่วงที่โพสต์นั้นเป็นกระแสถึงขีดสุดอันที่จริงเธอไม่ได้ต้องรอนานเท่าไรนัก หลังจากผ่านไปเพียงหนึ่งคาบเรียน เธอก็ถูกเรียกตัวออกมาจากห้องเรียนอีกครั้งครั้งนี้เป็นห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงเรียนภายในห้องยังมีคนที่เธอไม่คุ้นหน้าอยู่อีกหลายคน และแน่นอนว่ารองผู้อำนวยการคนนั้นก็อยู่ด้วย“เด็กคนนี้คือนักเรียนเจี่ยนจือครับ” รองผู้อำนวยการลุกขึ้นแนะนำเธอด้วยรอยยิ้มประจบประแจง “เจี่ยนจือ พวกท่านที่นั่งอยู่ตรงนี้คือหัวหน้าจากสำนักงานกระทรวงการศึกษา ระวังเรื่องมารยาทด้วย”แต่บรรดาหัวหน้ากลับโบกมือ “เรียกพวกเราว่าครูก็ได้ เดิมทีพวกเราก็เป็นครูเหมือนกัน”เจี่ยนจือจึงยกมือไหว้ตามมารยาท “สวัสดีค่ะคุณครู”“หัวหน้าเหอ ท่านผู้อำนวยการ เรื่องนี้ทางโรงเรียนของเราได้ตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วครับ” รองผู้อำนวยการชิงพูดก่อน “เดิมทีแล้วเป็นแค่เรื่องกระทบกระทั่งและความเข้าใจผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างเด็กผู้หญิงด้วยกัน นักเรียนเจี่ยนจือค่อนข้างตรงไปตรงมา เวลาพูดอาจจะตรงเกินไปหน่อยเลยถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีแอบถ่ายเอาไว้ จากนั้นก็ตัดต่อคลิปโดยตัดช่วงต้นช่วงท้ายออก จนสุดท้ายเ
Read more

บทที่ 734

จากคำบอกเล่าทั้งหมดของเธอ บรรยากาศภายในห้องประชุมก็พลันเงียบสงัดลงสีหน้าของผู้อำนวยการโรงเรียนเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆสีหน้าของหัวหน้าอีกสองท่านที่เหลือก็จริงจังตามไปด้วยรองผู้อำนวยการเริ่มนั่งไม่ติด มีหลายครั้งที่เขาอยากจะขัดจังหวะแต่ว่าก็ถูกสายตาคมกริบของหัวหน้าหลี่ห้ามเอาไว้ทุกครั้ง “ ฉันดูคลิปเต็มแล้วค่ะ เนื่องจากเกี่ยวข้องกับความเป็นส่วนตัวของนักเรียนหญิง ฉันจึงจำเป็นต้องเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับชั่วคราว แต่สำหรับเรื่องนี้ยังมีอีกหลายจุดที่เราต้องทำการตรวจสอบและสืบค้นให้ถึงที่สุด”รองผู้อำนวยการรีบทำสีหน้าจริงใจ “เป็นความผิดของผมเองครับ ผมไม่ได้ตรวจสอบเรื่องนี้ให้ดีก่อน ไม่รู้ว่าคลิปวิดีโอนั้นจะถูกตัดต่อ……”“ไม่ใช่ค่ะ!” เจี่ยนจือพูดขึ้นเสียงดังทั้งน้ำตา ราวกับเพิ่งรวบรวมความกล้าได้ “ หนูเคยบอกรองผู้อำนวยการแล้ว แต่รองผู้อำนวยการไม่เชื่อหนู”กล้ามเนื้อบนใบหน้าของรองผู้อำนวยการถึงกับกระตุก “ครูจะไม่เชื่อเธอได้ยังไงล่ะ?หรือต่อให้ไม่เชื่อจริง อย่างน้อยก็ต้องไปตรวจสอบสิ จริงไหม?”“ ไม่มีทางหรอกค่ะ!” น้ำเสียงของเจี่ยนจือสั่นเครือ ราวกับต้องใช้ความกล้าอย่างมากในการพูดเรื่องนี้ “
Read more

บทที่ 735

แต่เธอยังมีหลักฐานอีกชิ้นหนึ่งที่ไม่ได้เปิดเผยออกมา——คลิปที่เมิ่งเฉิงซ่งส่งมาให้เธอก่อนหน้านี้เมิ่งเฉิงซ่งเคยแฮ็กเข้าไปในระบบรักษาความปลอดภัยของโรงเรียน และกู้คืนภาพจากกล้องวงจรปิดที่ถูกลบไปแล้วในคลิปนั้นมีภาพเหตุการณ์สำคัญที่เป็นประโยชน์อย่างมาก แต่การแฮ็กเข้าไปในระบบไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง เธอกลัวว่าหากปล่อยคลิปนี้ออกไปจะกระทบกับเมิ่งเฉิงซ่งด้วย ก็อย่างที่รองผู้อำนวยการพูดนั่นแหละ:พวกเด็ก ๆ จะต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยกันแล้วเธอไม่อยากทำร้ายเมิ่งเฉิงซ่งในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อสำคัญอย่างมัธยมปลายปีที่สามแบบนี้ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ ก็เห็นเมิ่งเฉิงซ่งเดินเข้ามาหาเธอ“เป็นยังไงบ้าง?เรียกเธอไปทำไม?” คำถามของเมิ่งเฉิงซ่งแทบไม่ต่างจากคำถามที่เวินถิงเยี่ยนถามเธอก่อนหน้านี้เลยเจี่ยนจือเล่าเรื่องคร่าว ๆ ให้เขาฟัง “ฉันคิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาแล้วแหละ ทางสำนักงานกระทรวงการศึกษาจะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด”“นี่คือจังหวะที่เธอรออยู่ใช่ไหม?” เมิ่งเฉิงซ่งถามเธอพยักหน้า “ก็ใช่น่ะสิ”เมิ่งเฉิงซ่งยิ้มพลางเอ่ยชมเธอ “ก็ดีนะ มีแค่ปล่อยให้กระแสแรงพอ ถึงจะทำให้บทสรุปสุดท้ายมันออกมารุนแรงได้”เจี่ย
Read more

บทที่ 736

เจี่ยนจือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะตอบอย่างไรดี “เวินถิงเยี่ยนน่ะ……เป็นคนที่สามารถเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิตได้เลยนะ”ในฐานะเพื่อน เขาเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับมิตรภาพและมีน้ำใจเสมอ“หืม?” เมิ่งเฉิงซ่งเผยสีหน้าประหลาดใจ “เธอมองหมอนั่นดีขนาดนี้เลยเหรอ?คิดว่าเขาดีถึงขนาดนั้นเลย?”เจี่ยนจือยอมรับตามตรง “เขาเป็นคนดี เขาดีกับเพื่อน ดีกับคนในครอบครัว ดีกับพนักงานที่ร้านอาหาร แล้วก็ยัง……”เธออยากพูดว่า เขาดีกับคุณย่าของเธอด้วยแต่เรื่องนั้นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในโลกนี้……เธอหัวเราะเบา ๆ ก่อนเปลี่ยนคำพูด “แม้แต่กับคนแก่ที่ไม่รู้จักกัน เขาก็ยังทำดีด้วยเลย”เมิ่งเฉิงซ่งฟังแล้วก็มีสีหน้าแปลก ๆ คล้ายกำลังยิ้ม แต่ในดวงตากลับมีประกายบางอย่างวาบผ่าน พอเจี่ยนจือคิดจะมองให้ชัด ประกายนั้นก็เลือนหายไปแล้ว“งั้นเหรอ?” เมิ่งเฉิงซ่งพูดต่อ “ฉันไม่เห็นรู้เลยว่าเขาดีขนาดนี้ ปกติเขาเป็นคนเย็นชาจะตายไป”“น่าจะเพราะได้อยู่ด้วยกันบ่อย ๆ เลยได้รู้แหละ” เจี่ยนจือพึมพำเธอในอดีตเคยได้โคจรอยู่ใกล้ชิดกับเขา ใกล้ชิดถึงขนาดที่นอนเตียงเดียวกันทุกคืนแต่ก็ดูเหมือนว่าพวกเขาห่างไกลกันเหลือเกิน ทั้ง ๆ ที่อยู่ห่างกันแค่
Read more

บทที่ 737

ตอนนั้น ห้องเรียนฝั่งสายศิลป์เพิ่งหมดคาบเรียนได้ไม่นาน เจี่ยนจือกับเมิ่งเฉิงซ่งยังไม่ทันได้ไปโรงอาหารด้วยซ้ำ คนแรกที่เจี่ยนจือนึกถึงก็คือเมิ่งเฉิงซ่ง เพราะมีเพียงเขาคนเดียวที่มีคลิปกล้องวงจรปิดส่วนที่ถูกลบไปแต่เมิ่งเฉิงซ่งบอกว่าไม่ใช่เขา“น่าจะเป็น……เพื่อนรักเธอ” ตอนที่เมิ่งเฉิงซ่งพูดประโยคนี้ เขายิ้มเหมือนกำลังบอกเป็นนัยว่าเธอเองก็รู้ดีว่าเขาหมายถึงใคร“เวินถิงเยี่ยน?” เจี่ยนจือหลุดปากออกมาทันทีเมิ่งเฉิงซ่งได้ยินแล้วก็หัวเราะอีกครั้งเจี่ยนจือไม่เข้าใจว่าเขาจะหัวเราะอะไรนักหนา แต่เวินถิงเยี่ยนจะเอาคลิปนี้มาได้ยังไง?“นายส่งคลิปกล้องวงจรปิดที่กู้คืนมาให้เขาด้วยเหรอ?”เมิ่งเฉิงซ่งส่ายหน้า “เขาน่าจะจัดการเองมั้ง”“หา?” เจี่ยนจือถึงกับประหลาดใจเมิ่งเฉิงซ่งคลี่ยิ้มแปลก ๆ แบบนั้นอีกแล้ว “เหมือนว่าเธอจะรู้จักเพื่อนรักของเธอดีไม่เท่าฉันนะ”“หมายความว่าไง?” เจี่ยนจือถาม ก่อนจะเสริมว่า “นายต้องรู้จักเขาดีกว่าอยู่แล้วสิ พวกนายเป็นเหมือนพี่น้องกันนี่”“เวินถิงเยี่ยนเก่งเรื่องคอมพิวเตอร์มาก เก่งกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยที่เรียนสาขานี้หลายคนเสียอีก” เมิ่งเฉิงซ่งอธิบายให้เธอฟัง“จริงเหรอ?
Read more

บทที่ 738

เวินถิงเยี่ยนในวัยสิบเจ็ดปีเป็นแบบนี้เหรอ?ไม่ใช่แค่เจี่ยนจือที่ตกตะลึง แม้แต่ลั่วอวี่เฉิงที่อยู่หลังประตูก็พูดไม่ออก “นาย……นาย……”พูดว่า “นาย” ไปแล้วครึ่งวันก็ไม่มีประโยคใดตามหลังมา สุดท้ายก็ร้องไห้ออกมา “ แล้วหลังจากนี้ฉันจะทำยังไงล่ะ? ฉันอยู่ที่โรงเรียนนี้ต่อไม่ได้แน่ ๆ !”“เรื่องนั้นเป็นปัญหาของเธอ คนเราต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำลงไป” เวินถิงเยี่ยนพูดจบ ก็มีเสียงของอะไรบางอย่างกระแทกโต๊ะดังขึ้น ดูเหมือนว่าเขากำลังจะเดินออกจากตรงนั้น“เวินถิงเยี่ยน! นายหยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!”ลั่วอวี่เฉิงตะโกนเรียกเขาเสียงดัง “สรุปว่านายมีความสัมพันธ์อะไรกับเจี่ยนจือกันแน่? เจี่ยนจือเคยให้อะไรนาย? ทำไมนายถึงต้องปกป้องผู้หญิงคนนั้นขนาดนี้?”บรรยากาศภายในห้องเรียนเงียบสงัดไปชั่วขณะ ก่อนเสียงของเวินถิงเยี่ยนจะดังขึ้น “ยี่สิบห้าบาท”“ยี่……ยี่สิบห้าบาทอะไร?” ลั่วอวี่เฉิงพูดติดอ่างด้วยความตกใจ“เจี่ยนจือให้เงินฉันยี่สิบห้าบาท”พูดจบ เสียงฝีเท้าก็ดังถี่ขึ้นในห้องเรียน——เวินถิงเยี่ยนเดินออกมาแล้วเจี่ยนจือรีบสาวเท้าออกจากบริเวณนั้น ตลอดทาง ประโยค “ยี่สิบห้าบาท” ยังคงดังก้องอยู่ในความคิดของเธอ……
Read more

บทที่ 739

ตัวเธอในอีกห้วงเวลาหนึ่งผ่านเรื่องราววุ่นวายมามากมาย ถูกนำไปโพสต์ประจานบนอินเทอร์เน็ตครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัวหรือตัวเธอเอง ต่างก็ถูกบีบให้ต้องออกมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ หรือไม่ก็ต้องออกมา “ต่อสู้” บนโลกออนไลน์ มันน่าเบื่อหน่ายจริง ๆดังนั้นครั้งนี้เจี่ยนจือจึงอาศัยพลังจากสังคม ไม่ต้องออกหน้ารับมือด้วยตัวเองแล้วสินะ? กระแสวิพากษ์วิจารณ์รุนแรงถึงขนาดนี้ ทางโรงเรียนและหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องย่อมต้องออกมาแถลงการณ์เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นแน่ แต่ใครจะคิดว่าเวินถิงเยี่ยนจะลงมือเองด้วยเธอเข้าใจดี อายุสิบเจ็ดเป็นวัยที่ยังเลือดร้อนเหมือนลูกวัวแรกเกิด เป็นช่วงวัยที่พร้อมจะ “ต่อสู้” และก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล เช่นเดียวกับเวินถิงเยี่ยนในวัยสิบเจ็ดปี ที่ยังสามารถพูดได้เต็มปากว่า “เธอให้เงินฉันมายี่สิบห้าบาท”เพียงแต่เธอไม่รู้เลยว่า เวินถิงเยี่ยนวัยยี่สิบเจ็ดในห้วงเวลานี้จะเป็นคนแบบไหน?เวินถิงเยี่ยนนั่งลง ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความใสซื่อแบบเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ด เจี่ยนจือพยายามมองหาแววความเฉียบคมแบบผู้มีอำนาจที่มักติดตัวเวินถิงเยี่ยนหลังประสบความสำเร็จ
Read more

บทที่ 740

เจี่ยนจือพยายามหาโอกาสพูดแทรกอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่มีจังหวะเลย พอเห็นว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังจะเดินออกไปพร้อมกับอาเหวิน เจี่ยนจือก็รีบพุ่งเข้าไปขวางตรงหน้าเขาทันที โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น“เจี่ยนจือ?” ดวงตาของเวินถิงเยี่ยนเป็นประกาย ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มกับรสชาติชัยชนะ เขาเตรียมจะแนะนำให้เจี่ยนจือกับอาเหวินและอาซินรู้จักกัน “ทางนี้คือ……”“เวินถิงเยี่ยน” เจี่ยนจือไม่คิดจะรอฟังเขาแนะนำคนพวกนั้น รีบขัดขึ้นทันที น้ำเสียงเหมือนกำลังต่อว่า แต่ก็แฝงความงอแงอยู่เล็ก ๆ “นายรับปากแล้วไม่ใช่เหรอว่าตอนเย็นจะไปกินข้าวกับฉัน?”เวินถิงเยี่ยนชะงักไปเจี่ยนจือยอมทุ่มสุดตัวแล้ว “นายจะผิดคำพูดอีกแล้วใช่ไหม?งั้นก็ช่างเถอะ!”พูดจบก็หันหน้าหนี ทำท่าทางเหมือนกำลังโกรธจริง ๆสีหน้าที่แข็งค้างด้วยความตกตะลึงของเวินถิงเยี่ยนค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ก่อนประกายอบอุ่นคล้ายแสงสีส้มจาง ๆ ของดวงอาทิตย์ยามเย็นจะค่อย ๆ ฉายชัดขึ้นในดวงตาอาเหวินหัวเราะ เอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “เวินถิงเยี่ยน นาย……”เวินถิงเยี่ยนหลุดหัวเราะเบา ๆ เขาไม่ได้อธิบายอะไร ราวกับยอมรับกลาย ๆ ว่าอาเหวินคิดถูกแล้ว “เอาแบบนี้แล้วกั
Read more
PREV
1
...
7273747576
...
78
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status