All Chapters of พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก]: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่ 11 ท่านขุน 18+แอ๊ด!เปลือกตาแม่หญิงลืมโพล่งผวาเล็กน้อยยามเห็นเรือนร่างสูงใหญ่ไร้เสื้อท่อนบน สวมเพียงผ้าซิ่นสีขาวทำพิธีตัวยาวจดข้อเท้า ผิวเข้มคล้ำจากแดดเผาเลียจนรอยสักยันต์มากมายบนผิวหนังเกือบจะกลืนหายเธอไม่กล้าสบตาก้มศีรษะลงทันใด“นั่งชันเข่าไว้”เสียงทุ้มพร่ากว่าคราวก่อนยิ่งพาให้ท้องน้อยหดรัด เธอขยับท่อนขาขึ้นนั่งชันเข่าแบบหญิงสำหรับทำพิธีกรรม แว่วเสียงท่านขุนคุกเข่าหน้าโต๊ะหมู่บูชาแล้วท่องบทสวดถ้อยบทสวดทุ้มต่ำที่เธอไม่เคยได้ยินก้องกังวานจนร่างสะท้าน บรรยากาศหนักอึ้ง คล้ายเรือนกายถูกถ่วงนิ่ง รับรู้เพียงกลิ่นกำยานและกลิ่นเครื่องหอมอันน่าพิศวงดารากาสะดุ้งสุดตัว สัมผัสถึงไออุ่นแผ่นใหญ่ด้านหลัง ท่านขุนนั่งชันเข่าเช่นกันโน้มหน้าลงลาดไหล่พ่นลมหายใจร้อนจัดขยับขึ้นใบหู เขายังไม่ถูกตัวเธอด้วยซ้ำทว่ามันทำให้เธอสั่นไปทั้งร่าง“วันนี้ออเจ้าหอมกลิ่นบางอย่าง”ดารากาเม้มปากเอียงศีรษะหนีไปอีกด้านทันทีเมื่อขอบปากหนาจดลงลำคอระหง ก่อนที่เขาจะขยับออกห่าง เธอได้ยินบทสวดดังขึ้นอีกครั้งใกล้ใบหูขุนอัครเดชหยิบมีดลงอาคม มีดสองคมส่องประกายวาววับทำจากเหล็กน้ำพี้ดำสนิททว่าสะท้อนเงาล้อแสงไฟดั่งกระจกเง

13 พิธีผูกพันธะ ncยามเดียวกัน ในห้องทำพิธีทว่า...ไม่มีใครเหมือนของท่านขุนอัครเดช“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด”ขุนอัครเดชสะดุ้งตกใจจนเกือบผงะยามเสียงหวีดร้องแม่หญิงดังกังวานสะท้อนไปมาเขารีบกระโจนโผนเข้าหาเพื่อยับยั้งเสียงเล็กแหลม ทว่าแม่หญิงคนงามยังกระถดถอยหนีอย่างไร้ยางอาย ร่างอรชรพลิกตัวคลานออกนอกผ้าพิธีไปยังเสาต้นหนึ่งแล้วนั่งหลบอยู่เช่นนั้นตัวสั่นเทา“แม่หญิงดารานี...” เขาพยายามทำเสียงอ่อนโยนลง“ไม่ ไม่มีทาง ท่านขุนหยุดเสียตรงนั้น อย่าได้ย่างกรายมาใกล้ข้านะเจ้าคะ”เสียงสั่นเครือระคนสะอื้นเล็กน้อย ทำให้ท่านขุนคาดว่าแม่หญิงน้อยคงกำลังร่ำไห้ ดวงหน้าหวานซุกลงหลังเสาไม้นิ่ง เห็นเพียงหัวไหล่สั่นเทิ้ม“เจ้าเป็นอันใดไป เรายังทำพิธีไม่เสร็จสิ้น”“ไม่เสร็จสิ้นก็ไม่เสร็จ ข้า ข้าไม่ทำมันแล้ว!!” ดารากาแว้ดออกมาขุนอัครเดชสะดุ้งโหย่งอีกรอบ หางคิ้วกระตุกถี่ ตัวเขาเป็นถึงขุนอัครเดช มิมีผู้ใดขัดขืนอำนาจหรือทำให้เขาขุ่นข้องทว่าแม่หญิงน้อยคนนี้ ตัวเล็กไม่ถึงหัวไหล่เขาเสียด้วยซ้ำ กลับทำให้ตัวเขาร้อนรุ่มอยู่ภายใน คับข้องจนยากจะดับ มีเพียงต้องได้เรือนร่างอรชรมาอิงแอบกายเท่านั้นจึงจักค่อยคลายไฟสิเน่หายามนี้

15 บ่าวนอนยามเช้าวันต่อมา ณ เรือนบวรเวทย์ท่ามกลางสวนแมกไม้หนาทึบปกคลุมเรือนขุนอัครเดช ที่ซึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยวห่างไกลจากเรือนของขุนนางผู้อื่น ส่วนหนึ่งติดไพรวัลย์ทว่าส่วนหนึ่งติดน่านนทีสายหลักที่ใช้สัญจรยามเช้าแสงสีทองสาดส่องกระทบผิวน้ำ ส่องประกายระยิบพราวดั่งอัญมณีล้ำค่า ร่มรื้นหนาทึบพัดทั้งลมพัดเอื่อยหลังจากที่พายุโหมกระหน่ำเมื่อคืนนี้ทั่วทั้งเรือนนล้วนเปี่ยมด้วยกลิ่นดิน กลิ่นชื้นแฉะผสานร่วมกลิ่นดอกกาสะลอง กลิ่นเครื่องเทศข้าวเช้า ภายในเรือนบ่าวไพร่ล้วนทำงานอย่างเงียบงันผิดไปจากบ้านข้าหลวงท่านอื่น“คุณหนูเจ้าคะ” บัวกระซิบเรียกดารากาที่นอนนิ่งสั่นเทาซมด้วยพิษไข้“พี่บัว อื้อ ข้าหนาวยิ่ง หนาว...” เสียงหวานสั่นเครือ ฟันกระทบกันดังกึก ๆ“คุณหนูดารานี ทำอย่างไรดีเจ้าคะ คุณหนูดารากาจับไข้เสียแล้ว” บัวน้ำเสียงร้อนรนผิดไปจากดารานีที่นั่งนิ่งมองน้องสาวด้วยตาเรียบเฉย“เมื่อคืนนี้ท่านขุนคงหนักมือไปสักหน่อย ดีที่ไม่ใช่ข้า” ดารานีเน้นเสียง“คุณหนู! พูดกระไรเยี่ยงนั้นเจ้าคะ แล้วนี่เราจะทำอย่างไรกันดี ไม่ได้อยู่บ้านตนเองจะเรียกหมอมาก็ไม่ได้ หากคนอื่นล่วงรู้....”“หยุดอีบัว!” ดารานีกระแทกเสี

17 บ่าวชะเอมดารากาขยับผ้าโพกหน้าแน่นเข้ายามลมริมตลิ่งพัดจนเกือบปลิวหลุด สับขาจนเกือบวิ่งตามบ่าวพริกทั้งที่ปกติเธอเองก็เป็นคนกระฉับกระเฉง“ข้าได้กลิ่นปลาย่างแล้ว ไปเร็วพี่ชะเอม ไปโรงครัว”“โรงครัว?”โรงครัวของเรือนตั้งเยื้องไปทางด้านหลังห่างสักหน่อย ระหว่างทาง บ่าวพริกพูดพร่ำบรรยายเรื่องราวของคนโน้นคนนี้ไปตลอดและกว่าจะถึงครัว เธอก็รู้แล้วว่าป้าสายเป็นน้าของบ่าวชื่อคล้าย และคล้ายแอบรักบ่าวชื่อเดือน แต่เดือนเป็นบ่าวนอนของท่านขุนบ่าวนอน...ในหูอื้ออึงด้วยคำนี้สะท้อนก้องไปมา ช่องท้องขมวดตึงแน่น แย้มยิ้มไม่ออกเมื่อเดินมาถึงหน้าโรงครัว บ่าวไพร่ที่ไม่เห็นแต่แรกกลับอยู่ยังเรือนนี้เกือบยี่สิบคน“อ้าวแม่พริก นั่นใครกัน”“ป้าสายยังไม่เจอพี่ชะเอม บ่าวของแม่หญิงดารานี”“เอ้ย! แล้วแม่หญิงมิว่ากระไรหรือ?” แม่สายร้องสะดุ้งตกใจ “หรือว่าแม่หญิงต้องการสิ่งใด”“เปล่าหรอกป้าสาย แม่หญิงมิได้ต้องการสิ่งใด แต่ข้าอยากจะเดินเล่นบ้างหลังจากนอนซมเสียสองวัน” เธอรีบเอ่ยแทรกขึ้น“อ๋อ คนนี้เองที่ป่วย” เสียงทุ้มชายหนุ่มดังขึ้นมุมเรือน“โน้นพี่คล้าย” พริกกระซิบข้างหูเธอมองบ่าวหนุ่มอายุคงยี่สิบกว่าแล้วรูปร่างองอาจดี

19 บ่าวเดือนยามเช้า เรือนบวรเวทย์ในเพลานี้ตะวันเริ่มจับขอบฟ้าทอแสงสาดสีกระทบยอดปั้นลมเคลือบทองสลักลวดลายงดงาม บ่งบอกถึงความรุ่มรวยและมากบารมีของเรือนบวรเวทย์เรือนไทยตระหง่านกลางแมกไม้ กลิ่นข้าวหุงใหม่ด้วยฟืนอบอวลจนทั่วโถงบริเวณ เสียงบ่าวไพร่วุ่นวายยกสำรับเข้าเช้ามายังเรือนใหญ่“แม่เดือน ห้ามขึ้น” ป้าสายรีบเอ่ยทักยามเห็นเดือนบ่าวนอนตั้งท่าก้าวขึ้นบันได“แต่ข้าทำเช่นนี้มาเนิ่นนาน ก่อนที่แม่หญิงดารานีจะมาถึง”“บอกจงเชื่อฟัง ท่านขุนสั่งห้ามไว้ หากยังคิดขัดขืนหากมิโดนลงหวายคงโดนขายออกไป จงเลือกเอาเถิดแม่เดือน” ป้าสายทอดเสียง“ถูกของป้าสาย”เสียงของคล้าย บ่าวในเรือนที่แอบชอบเดือนมานานแล้ว ทว่าเดือนเป็นบ่าวนอนของท่านขุนจึงมิกล้าแสดงออกมากทว่าในเพลานี้เหมือนว่าท่านขุนคงไม่ได้ไยดีบ่าวนอนคนนี้แล้ว ดังนั้นคล้ายจึงกล้าแสดงตนว่ารักชอบเดือน“เกี่ยวอันใดกับพี่คล้ายด้วยเล่า มีการอันใดให้ทำจงรีบทำ อย่ามาแส่เรื่องของข้า!” เดือนกระแทกเสียงใส่ มือกำพวงมาลัยที่บรรจงร้อยมาจนเกือบช้ำ“พี่เพียงห่วงใยน้องสาวคนนี้ ผิดหรือไร”คล้ายเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเว้าวอนและอ่อนลงจนทำให้ป้าสายมองอย่างเห็นใจ“พอเถิดทั้งคู่ ท