บททั้งหมดของ พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก]: บทที่ 31 - บทที่ 40

30 ไอ้คล้าย“ไอ้คล้าย กูมิได้อยากลงโทษมึง ด้วยรู้ดีว่าคนที่ทำมิใช่มึง” เขาเบือนหน้าไปทางเดือน พูดเสียงหนัก “มึงรู้หรือว่าของที่ทำใส่เรือนกู ตัวกูคือกระไร”“เสน่ห์ยาแฝดขอรับ” มันกล่าวเบากระซิบ“แล้วมึงจักทำของเยี่ยงนี้ใส่กูเพื่อการใดไอ้คล้าย มึงเพียงออกหน้ารับแทนผู้อื่น มึงรู้หรือไม่ว่าโทษทัณฑ์คือสถานใด”ไอ้คล้ายนิ่งเงียบก้มหน้าบนดิน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแววตามั่นคงในความรักที่มีให้บ่าวนอนของนายท่านเมื่อครั้งบ่าวเดือนมาถึงเรือนนี้หลายปีก่อน ไอ้คล้ายเจ็บป่วยถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ ก็มีแม่เดือนที่คอยหมั่นมาถามไถ่ เอาข้าวเอาปลาหยูกยามาให้ หัวใจคล้ายมอบให้บ่าวคนนี้ไปเสียสิ้น มิทันได้คาดว่ากาลต่อมาคนที่มันรักจะได้ขึ้นเป็นบ่าวในพระคุณบุญคุณของนายท่านมากล้นดั่งขุนเขา ทดแทนทั้งชาติมิหมด ทว่าคล้ายยังคงปกปักษ์ด้วยใจภักดิ์ถลำแล้วจนลึก จึงเปล่งวาจาหนักแน่น“ไอ้คล้ายคนนี้ รักแลเคารพท่านขุนเหนือชีวิต หากบ่าวต่ำต้อยจักต้องตายตกไป บ่าวขอตายด้วยมือของนายท่านขอรับ”“พี่คล้าย” เดือนเอี้ยวคอมองเปล่งเสียงในลำคอขุนอัครดชสูดลมหายใจสะกดความเย็นเยียบที่เสียดแทงเข้ามา ในเมื่อไอ้คล้ายเลือกความรักอย่างหนุ่มสาว ออกโ

32 คั้นกะทิ“ท่านขุน หยุดนะ หยุดก่อน”เพียงเข้าห้องท่านขุนพลันลงดาล ดันแม่หญิงน้อยไปยังเตียงใหญ่ มือไม้ดึงผ้าคาดอกพัลวัน ดารากาคว้าไว้ได้แค่ชายสไบรวบปิดไว้ทั่วตัวแดงซ่าน“ข้าบอกให้ท่านหยุด!”มือคล้ำเข้มรวบเอวเข้าหาโน้มหน้าลงประกบปิดเสียงร้องห้าม ฉวยโอกาสตอนที่ออเจ้าร้องอึกอักสอดเรียวลิ้นเข้าสู่โพรงปากกวาดจนทั่ว ทั้งเดินทั้งดันกระทั่งร่างอรชรล้มลงบนเตียง“อื้อ ท่านขุน นี่มันกลางวันนะเจ้าคะ”“แล้วเยี่ยงไร ผู้ใดก็ทำกัน”“ผู้ใด? คือ....เดี๋ยวก่อน อย่าเจ้าค่ะ”เสียงเล็กกลายเป็นเสียงอู้อี้อีกครายามท่านขุนสอดลิ้นขยับตวัดแลกน้ำ มือดึงสไบคาดออกโยนทิ้ง ดันขยับจนแม่หญิงถัดไปกลางเตียง เร่งร้อนเสียจนดารากาตามไม่ทัน“ออเจ้างามนัก อืม...เหงื่อเจ้าหอมยิ่ง”เรียวลิ้นท่านขุนลากลงลำคอปาดแล้วขยับขึ้นไปทางซอกหูชอนไชเร้าอารมณ์ปลุกความปรารถนาแม่หญิงน้อยพลางกอบเต้าเต่งเคล้นคลึง“ท่านขุน...”“ข้าเห็นเจ้าขูดมะพร้าวเสียงดังกรอด ใจข้านั้นจะขาดรอน อยากจะบีบเนื้อมะพร้าวให้ อ่า นมเจ้าอวบอิ่มยิ่ง”เสียงทุ้มพร่าต่ำยามลงมือเคล้นเนื้อมะพร้าวลูกใหญ่สองเต้า คลึงบีบจนยอดเด่นลงปากตามติดดูดดุน ปาดกวัดลิ้นไกวจนเปียกชื้น“อ่า

34 หนทางแก้คำสาปดารากานิ่งอึ้งยามเห็นพี่สาวตนเองก้มหน้าลงร้องไห้เป็นคราแรก อุ้งมือแฝดพี่เย็นเยียบและเปียกชื้นเธออยู่เรือนบ่าวเฝ้าแต่น้อยเนื้อต่ำใจต่อโชควาสนาที่เกิดมาพ่อแม่มิได้รักใคร่ หลงคิดเอาว่าแฝดพี่ของตนเพียบพร้อมทุกอย่าง และต้องการอยากได้เช่นพี่สาว จึงยอมทำทุกสิ่งที่พ่อกับแม่ หรือพี่ดารานีร้องขอมาตลอดก้อนอันหนักอึ้งในใจ ไฟเย็นที่ลามเลียในช่องท้องมาตลอด ความรู้สึกอิจฉาพี่สาวตนเองพลันลดน้อยจนเกือบมลายหายสิ้นทว่า..การช่วยเหลือในครานี้มันหนักหนาจนเกินไป จนตัวเธอเองหวาดหวั่นครั่นคร้ามถึงความน่ากลัวของขุนอัครเดช“ดารา เจ้าเข้าใจพี่หรือไม่ พี่จำต้องหนีไป ในเพลานี้ ตั้งแต่คราวบ่าวเดือนลักลอบฝังเสน่ห์ยาแฝด เรือนบวรเวทย์เวรยามเข้มงวดนัก ทว่า...คืนนี้เหมาะยิ่ง เราจะไปด้วยกัน พี่จะหนีตอนที่อยู่ในวังเจ้าฟ้า”“พี่นี น้องผู้นี้เข้าใจพี่อย่างยิ่ง ทว่าเรื่องนี้ใหญ่หลวงนัก คอขาดบาดตาย ตระกูลเราต้องคำสาป! แค่เราเปลี่ยนตัวกันคำสาปมิจางหายก็แย่แล้ว ถ้าพี่หนีไป ตระกูลเรา ครอบครัว ตัวพี่”ดาราการัวถ้อยคำออกมามากมายที่อยู่ในใจ ทว่าคำหนึ่งที่เธอไม่กล้าเอ่ยออกไปคือตัวของเธอเอง ผูกพันธะสวาทแล้วย่อมม

36 ความลวงได้ถูกเปิดออก 1ยามต่อมา พระตำหนักวังท้ายสระเจ้าฟ้าธรรมาเทพวังท้ายสระของเจ้าฟ้าธรรมาเทพมิเหมือนวังฝ่ายในของพระองค์ใด สงบเงียบอยู่ห่างจากพระราชวังของสมเด็จท่าน ตัวเรือนสร้างจากไม้สักทองทั้งหลังสลักงดงามวิจิตรด้วยช่างฝีมือดี ตั้งตระหง่านกลางดงดอกไม้ลานสนามหญ้าเขียวจีท่ามกลางแสงสีนวลของจันทราดารากาเดินเยื้องด้านหลังด้วยใจหวาดหวั่น ชำเลืองไปทางพี่สาวก้าวอ้อยสร้อยเยื้องหลังจากท่านขุนหลายก้าวเช่นกัน สองพี่น้องต่างลอบเหลือบสายตาสบกันแฝดพี่ในค่ำนี้สวมผ้าซิ่นน้ำตาลเข้มทดลายยกดอกบัว เสื้อแขนยาวชมพูอ่อนพาดสไบแดง ตกแต่งเรือนกายงดงามมากมาย สร้อยทอง ต่างหู แม้กระทั่งข้อเท้า ปล่อยเรือนผมยาวหวีแสกติดด้วยที่หนีบประดับพลอยทุกย่างก้าวของดารานีดั่งเดินบนเปลวเพลิง เหงื่อกาฬหลั่งไหลดวงตาแห้งผาดจ้องกระไดตำหนักด้วยใจระทึก ก้าวเชื่องช้าอย่างจงใจให้บ่าวชะเอมมาใกล้“กูหนักท้องยิ่งชะเอม”ดารากาเบิกตากว้างรีบประคองพี่สาว“คุณหนู เป็นกระไรเจ้าคะ”“กูอยากผลัดผ้า[1] มึงไปกับกู” ดารานีพูดเสียงดังขึ้นอย่างจงใจขุนอัครเดชเงี่ยหูฟังมาสักพักแล้วจึงหยุดฝีเท้า “วังท้ายสระใหญ่โต ให้ขุนภพไปด้วย”“มิต้องเจ้าค่

38 เปิดหน้ากาก 1 เรือนวังท้ายสระเจ้าฟ้าธรรมาเทพท้องฟ้าที่คราแรกกระจ่างใสไร้เมฆจู่ ๆ แปรเปลี่ยนเป็นร้องครืน ๆ ประกายแสงดาบบนฟากฟ้าฟาดเปรี้ยงลิบ ๆ มุมโค้ง บรรยากาศน่ากลัวทะมึนจนดารากาขดตัวลง ดวงตาตื่นตระหนกยามจับถ้อยคำของพี่สาวพี่แม้น?เธอหันมองเจ้าฟ้าธรรมาเทพอย่างมิกลัวเกรงอาญาแผ่นดิน แล้วเบือนกลับไปทางพี่สาวที่บัดนี้ดวงหน้าไร้สีเลือด“มึงมานี่”เสียงกดหนักของท่านขุนดังขึ้นทำให้เธอช้อนดวงหน้าขึ้น ทว่าจอมเวทย์ยังจ้องพี่ดารานีนี่มันเกิดเรื่องอันใดขึ้น?“พวกมึงทั้งคู่ผู้ใดกัน...คือบ่าวชะเอม”เธอขยับร่างถอยออกทันทีทว่าอุ้งมือกร้านกดหัวไหล่ให้นั่งนิ่ง เธอมิรู้ว่าจักตอบเช่นไรดีว่าใครกันแน่คือชะเอมในเมื่อตอนนี้สองพี่น้องล้วนสวมใส่ชุดและโพกผ้าเช่นเดียวกัน!หากเธอบอกว่าคือชะเอม แล้วอีกคนคือพี่ดารานี หมายความว่าพี่ดารานีจักต้องถูกผูกกับท่านขุนอีกใช่หรือไม่?ถ้าหากเธอบอกว่าตนคือดารานี อีกคนคือชะเอม พี่ดารานีจักได้หนีไปใช้ชีวิตร่วมกับพี่แม้นชายคนรักแล้วเจ้าฟ้าธรรมาเทพเล่า...คือพี่แม้นใช่หรือไม่?เวลานี้ดารากาสับสนยิ่งนัก มองไปทางพี่สาวที่ยังจ้องดวงหน้าชายคนรักด้วยดวงตาร้าวรานกล่าวหา เจือปนควา