ตอนที่ 11 ท่านขุน 18+

ตอนที่ 11 ท่านขุน 18+

แอ๊ด!

เปลือกตาแม่หญิงลืมโพล่งผวาเล็กน้อยยามเห็นเรือนร่างสูงใหญ่ไร้เสื้อท่อนบน สวมเพียงผ้าซิ่นสีขาวทำพิธีตัวยาวจดข้อเท้า ผิวเข้มคล้ำจากแดดเผาเลียจนรอยสักยันต์มากมายบนผิวหนังเกือบจะกลืนหาย

เธอไม่กล้าสบตาก้มศีรษะลงทันใด

“นั่งชันเข่าไว้”

เสียงทุ้มพร่ากว่าคราวก่อนยิ่งพาให้ท้องน้อยหดรัด เธอขยับท่อนขาขึ้นนั่งชันเข่าแบบหญิงสำหรับทำพิธีกรรม แว่วเสียงท่านขุนคุกเข่าหน้าโต๊ะหมู่บูชาแล้วท่องบทสวด

ถ้อยบทสวดทุ้มต่ำที่เธอไม่เคยได้ยินก้องกังวานจนร่างสะท้าน บรรยากาศหนักอึ้ง คล้ายเรือนกายถูกถ่วงนิ่ง รับรู้เพียงกลิ่นกำยานและกลิ่นเครื่องหอมอันน่าพิศวง

ดารากาสะดุ้งสุดตัว สัมผัสถึงไออุ่นแผ่นใหญ่ด้านหลัง ท่านขุนนั่งชันเข่าเช่นกันโน้มหน้าลงลาดไหล่พ่นลมหายใจร้อนจัดขยับขึ้นใบหู เขายังไม่ถูกตัวเธอด้วยซ้ำทว่ามันทำให้เธอสั่นไปทั้งร่าง

“วันนี้ออเจ้าหอมกลิ่นบางอย่าง”

ดารากาเม้มปากเอียงศีรษะหนีไปอีกด้านทันทีเมื่อขอบปากหนาจดลงลำคอระหง ก่อนที่เขาจะขยับออกห่าง เธอได้ยินบทสวดดังขึ้นอีกครั้งใกล้ใบหู

ขุนอัครเดชหยิบมีดลงอาคม มีดสองคมส่องประกายวาววับทำจากเหล็กน้ำพี้ดำสนิททว่าสะท้อนเงาล้อแสงไฟดั่งกระจกเงา

ด้านหนึ่งสลักยันต์สุริยาลงอักขระโบราณ ร้อนแรงแผดเผามนตร์ดำ อีกด้านสลักยันต์จันทรา ลายอักษรเร้นลับสะกดวิญญาณร้าย กลิ่นหอมอ่อนจากด้ามมีดไม้กฤษณาผสานลวดลายแกะสลัก ให้ความรู้สึกราวมีผีร้ายซุกซ่อนอยู่ภายใน

เขายกขึ้นประนมมือเสกบทสวดเป่าคาถาลงอาคมปลุกฤทธานุภาพยังคมมีด แล้วเคลื่อนไปบนผิวเนื้อนวลเนียนละเมียดละไม

บัดนี้เรือนกายดาราการ้อนขึ้นเองอย่างน่าประหลาด บทสวดเหล่านี้ดั่งมนตร์สะกดทำให้เธอเผลอไผลเอนกายอ่อนปวกเปียก ไหล่สะท้านไหวยามความเย็นเยียบของมีดจดลงท้ายทอยเคลื่อนไหวคล้ายขีดเขียนอักขระโบราณเคลื่อนลงแผ่นหลัง

“เปลื้องผ้ารัดอก” เขาสั่งเสียงแหบต่ำ

มือเล็กสั่นเทาปลดชายผ้าที่เหน็บไว้ร่วงลงบั้นเอว เขาดึงออกจากร่างโยนไปนอกผ้าทำพิธี

แผ่นหลังขาวนวลบอบบางทว่านุ่มนวลด้วยเนื้อหนังอย่างสาวสะพรั่งส่งผลให้จอมเวทย์หนุ่มเกือบยั้งใจไม่อยู่กระโจนเข้าใส่

ดวงตานิลกาฬหลุบลงจ้องผิวเนียนละเอียดใต้คมมีด ท่องบทสวดต่อด้วยใจระทึกเสน่หา ขีดเขียนอักขระไร้น้ำหมึกบนเรือนกายแม่หญิงงดงาม เลื่อนคมมีดลงกลางแผ่นหลังได้ยินเสียงสูดลมหายใจเฮือก ผิวกายร้อนวูบวาบ

เขาจดริมฝีปากลงเนื้ออ่อนหวานบนลาดไหล่ พรมเบา ๆ ขณะท่องบทสวด เลื่อนมีดอาคมลงด้านล่าง พรมจูบท้ายทอยใช้จมูกซุกลำคอสูดดมกลิ่นหอมหวาน ขยับปากท่องบทข้างใบหูแล้วชอนไชลิ้นเข้าไป

“ท่านขุน!”

เธอส่งเสียงตระหนก หัวใจเต้นรัวแรง เอียงศีรษะหลบเรียวลิ้นทว่าอย่างไรก็ไม่พ้น มือกร้านดันไหล่เธอไว้

“เอี้ยวหน้ากลับมา ให้ข้าจูบเจ้า”

เขาพึมพำข้างกรอบหน้า ทว่าดารากาหวั่นเกรงจนตัวแข็งทื่อนั่งนิ่ง มือกำผ้าซิ่นจนขึ้นข้อขาว

“หันมาดารานี”

เธอสะอึกขึ้นยามได้ยินชื่อพี่สาว หินที่ถ่วงอยู่ข้างในยิ่งหนักอึ้งด้วยภาระหน้าที่ เปลือกตาหลุบลงมองพื้นกระดานไม้สีเข้มดำสะกดกลั้นลมหายใจแล้วเอี้ยวหน้าไปด้านหลัง

ริมฝีปากเราพบกันอย่างคราวที่แล้วใต้ต้นไทร ทว่าคราวนี้ช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

จูบหนักหน่วงในหนนี้ไร้ซึ่งการเหนี่ยวรั้ง มือแกร่งบีบไหล่เธอแน่นขณะบดขอบปากเธอจนเผยอออกแล้วสอดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงฉ่ำชื้น

“อ้าปาก รับลิ้นของข้า แม่หญิง”

เธอขมวดคิ้ว ในเมื่อยามนี้ปากของเธอเปิดออกจนกว้างแล้ว ยังไม่อ้าอีกหรือไร เธอเอี้ยวหน้าใกล้ขึ้นเอียงจนท้ายทอยซุกพับตรงหัวไหล่ ให้เขาบดเบียดจนหนำใจ เรียวลิ้นในโพรงปากสัมผัสกันเกิดเสียงน้ำ

“ท่านขุน”

เธอสะดุ้งเรียกชื่อเขาอู้อี้ บัดนี้มือหยาบกร้านเลื่อนลงจากหัวไหล่ ลูบไล้ผ่านหน้าท้องวางทาบไอร้อนแล้วกอบฐานทรวงขึ้น

แม่หญิงดิ้นแอ่นหนีเอนไปด้านหลังจนลำตัวโค้งยอดหัวพุ่งชูชัน อกอวบอิ่มถูกเขาบีบคลึงเคล้นวนไปมา เนื้อนุ่มปลิ้นผ่านง่ามนิ้ว

“อื้อ”

จูบแผดเผายังดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ พร้อมมือกร้านทำร้ายทรวงอกเธอจนชอกช้ำ บีบ ขยำ บี้หัวนม เขาจับกระทำดั่งเธอเป็นก้อนนุ่มที่เขาชื่นชอบ ล้วงลิ้นชอนไช

เฮือก...

เธอสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่เมื่อท่านขุนยอมปล่อยริมฝีปากเป็นอิสระ มือใหญ่กำลำคอเธอครู่หนึ่ง แล้วเลื่อนลงเบื้องล่างกระตุกชายผ้า

ปึก!

ดารากาสะดุ้งหลับตาแน่น รู้สึกถึงสายลมพัดเย็นผิวหนังหน้าท้องยามที่ผ้าซิ่นสีทองไหลลงจากร่าง เขาดันเธอออกห่าง

“นอนคว่ำ” เส้นเสียงจอมเวทย์ต่ำพร่าจนเกือบจับคำไม่ได้

มือกร้านดันแผ่นหลังเธอจนเอนไปด้านหน้ากระทั่งนอนคว่ำบนผ้าพิธี ดึงผ้าซิ่นออกจากร่าง แว่วเสียงสูดลมหายใจก่อนที่สัมผัสถึงลมอุ่นบนข้อเท้าตามด้วยความเย็นเยียบของคมมีด

“ท่านขุน!”

เธอกระตุกข้อเท้า ไรฟันขบเม้มผิวเนื้อปลีน่องเจ็บนิด ๆ เสียงทุ้มต่ำท่องบทสวดลากคมมีดขึ้นเรียวขา

บุรุษแห่งอโยธยาเผยเรียวลิ้นชิมรสชาติหวานนุ่มแม่หญิง ลากลิ้นเปียกใกล้ต้นขาขยับใบหน้าเกือบจะถึงกลางลำตัว วกขึ้นแก้มก้นสะโพกกลมกลึง ฝ่ามือลูบไล้ทั่วร่างกายกอบขยำ โผนตัวเองเชื่องช้าทาบทับแล้วพลิกเธอนอนหงาย

ดารากาตระหนกแล้วอย่างสิ้นเชิง ดวงตากวางเบิกกว้าง หายใจหอบถี่เกือบขาดห้วง นัยน์ตากลอกไปมาขณะสบตาพยัคฆ์หิวกระหาย

“ข้ายังท่องบทสวดไม่จบ” เสียงท่านขุนกระเส่าแรง “ยังไม่ใช่เพลานี้ เจ้ายังมีเวลาให้ผ่อนคลายอีกสักพัก”

ผ่อนคลายเช่นนั้นหรือ?

เธอเกิดคำถามขึ้นทันที ตัวเธอจะผ่อนคลายได้เยี่ยงไรกันในเมื่อยามนี้ตัวท่านชะโงกอยู่เหนือข้า และมีทีท่าต้องการกระโจนเข้าใส่ อดกลั้นเสียจนข้ามองเห็นเส้นเลือดใต้ฐานคอเต้นตุบ ๆ ทั้งหมดนี้เธอได้เพียงคิดมิกล้าพูดออกมา

เขาลากคมมีดลงเนินทรวง วางความเย็นบนผิวเนื้อ หลุบดวงตามองทรวงอกอวบอิ่มเต็มล้นมือ กลมกลึงงดงาม พึมพำท่องบทสวดแผ่วเบาในลำคอ ปลายมีดเคลื่อนยังยอดหัวนมเล็กชูชัน

“ออเจ้าหนาวหรือไร” จู่ ๆ เขาก็ถาม

“ปะ เปล่าเจ้าค่ะ”

“หัวนมเจ้า หดเกร็ง อืม...” เขาช้อนตาขึ้นจ้องเธอ “ขนอ่อนเจ้าลุกทั้งตัว”

ถึงเพลานี้ดารากาเริ่มเม้มปาก ความกลัวในช่องท้องที่มีแต่แรกกำลังเลือนไปเพราะคำพูดของท่านขุน