All Chapters of The Man I was Never Meant to Love: Chapter 171 - Chapter 178

Hindi ko alam ang nangyari, nung bumalik ako dito sa bahay nakita ko na lang si dad na andito. I know na sinabihan siya ni Evelyn about dito kaya andito na siya ngayon. Napahinga naman ako nang malalim sabay naglakad papalapit sa kaniya. I don’t know kung ano ang pag-uusapan namin and I know for sure dahil ito kay Zoren. Hindi ko naman kasalanan ang about doon, siya ang lumapit. Kaya nga lumayo na ako agad dahil alam ko ang lugar ko. Ayaw ko na ng drama, ayaw ko na ng away lalo na sa pagitan naming dalawa ni Evelyn. Ang gusto ko ay kalayaan… kalayaan sa buhay kong hawak-hawak niya dahil lang sa utang na loob ko ang buhay na sinasabi niyang siya ang nagbigay. “Ano ba ang ginagawa mo Elyse? Bakit ka umalis kanina?” diin na tanong ni dad sa akin. Napalunok naman ako at napahinga nang malalim. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kaniya sa mga oras na iyon, hindi ko rin naman alam kung ano ba ang dapat kong sabihin sa kaniya. Hinid ko naman pwedeng sabihin na hinatak ako ni Zoren

Napahinga ako nang malalim at napatayo sa aking kinauupuan. Napatingin ako sa kaniya, kita ko ang pagkaseryoso sa kaniyang mukha. Tila merong halong pagsasamo ang kaniyang tingin sa akin. “Masama na ba ngayon na andito ako?” tanong ko sa kaniya. “Purket ba andito ako, meaning heartbroken agad ako?” Napatigil naman siya dahil sa sinabi ko. Napahinga siya nang malalim at napahawak sa kaniyang baba. “Mataray ka pa rin kahit na lasing ka, ano?” wika niya sa akin. Alam ko na merong inis ang kaniyang pagkakasabi noon. Alam ko ang bagay na iyon, hindi ko rin alam kung paano ko sisimulan ang bagay na tumatakbo sa isipan ko. Gawa ng may inis pa rin ako sa kaniya, hindi ko alam kung magagawa ko ba talaga ng tama ang bagay na ito. “I’m just asking kung talagang ang isang Elyse Fernandez ay nakakaramdam pa rin ng heartbroken, looking at you being wasted. Mas heartbroken ka pa sa akin.” wika niya sa akin. Napahinga ako nang malalim dahil sa sinabi niya. Pakiramdam ko ay napakabilis lang na mawa

“Ayos ka lang ba? Ano ba ang ginawa sa ‘yo ng lalaking iyon? Bakit ka kasi bigla-bigla na lang umaalis? Tinatanong lang naman kita pero bigla ka namang nagagalit. Meron bang masakit sa ‘yo? Nahihilo ka ba?” sunod-sunod ang tanong niya na akala mo ay wala siyang iniindang masakit sa kaniyang katawan.Kita kung paano tumutulo ang dugo sa labi niya pero hindi niya ininda iyon dahil mas inuna niya ako kesa ang kalagayan niya. Dahan-dahan kong hinawakan ang kaniyang pisnge hanggang sa makalapit ako sa kaniyang labi. Agad kong pinunasan ang dugo sa kaniyang labi dahilan para mapatigil siya. “Ang dami mong tinatanong, kinakamusta mo ako pero hindi mo man lang kinamusta ang sarili mo kung ayos ka lang ba.” mahinahon kong sabi sa kaniya. Kita sa kaniyang mukha ang pagkagulat at agad na pagtingin papalayo sa akin. Napahinga kao nang malalim at dahan-dahan na binitawan ang pagkakahawak sa kaniyang pisnge. “Ayos lang ako, hindi mo naman na dapat ako iniligtas doon. Nagkagulo pa. Ano na lang a

Napahinga ako nang malalim sabay inayos ang sarili ko sa harapan ng salamin. Medjo nahimasmasan na ako sa mga bagay na naiisip ko. Agad akong lumabas sa banyo at doon ko siya nakita na nakaupo sa kaniyang couch, walang suot na pang-itaas na damit, habang ang kaniyang ulo ay nakasandal sa sandalan ng kaniyang couch. Agad naman siyang napatingin sa akin at napangiti sa akin. “You’re done?” tanong niya sa akin. Pero imbis na mapatingin sa kaniyang mukha ay agad akong napatingin sa makisig niyang katawan. Napalunok naman ako at napaiwas ng tingin sa kaniya. Hindi ko naman talaga plano na tumingin doon. “Bakit wala ka namang suot?” tanong ko sa kaniya. “Well, maliligo na ako. Now that you're done ako naman.” wika niya sa ako naman. Agad siyang napatayo sa kaniyang kinauupuan pagkatapos noon ay kumuha ng tuwalya. Napatingin ako sa kaniya, doon ay kita ko ang mga tingin niya. Sobrang lagkit noon. Damang-dama ko na may meaning ang mga tingin niyang iyon. Hindi ko man niya sinasabi sa akin