Alle Kapitel von The Man I was Never Meant to Love: Kapitel 161 – Kapitel 170

“Green flag?!” sambit ko sa kaniya. Napahinga naman ako nang malalim sabay napailing-iling. “O my gosh, hindi ninyo alam ang sinasabi ninyo. That guy is really a red flag. Babaero nga iyon!” inis na sabi ko sa kaniya. “What? Saan ka ba nanggaling, Elyse?” tanong niya sa akin. “Binabaliktad mo naman eh, ang kapatid niyang si Noah ang kilalang babaero, hindi siya. Alam mo ba na mabait ang pakikitungo niya sa lahat ng babae. Kaya napaka-swerte ng magiging asawa niya, kung ganon.” Hindi naman ako nakapagsalita dahil sa sinabi niya. Seryoso ba itong kaibigan ko? Praising a womanizer and pagkamalang womanizer yung kapatid? For me, hindi ko man ganon kakilala si Noah, but I know na hindi siya babaero. Judging from the way he stands during nung pumunta kami sa bahay nila. Mas halatang-halata ko pa si Zoren na babaero kesa sa kapatid niya. Hindi ako pwedeng magkamali, napakarami ko ng mga lalakerong lalaki na nakita at nakasalamuha, hindi ako magkakamali sa pagtukoy sa bagay na iyon. “Ewan

Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito. The moment that I knew she blocked me, hindi ko na magawang hindi siya hanapin. T*ngina ang lala ko na, how come this woman really gave me something to feel. Kapag merong babae na nakasiping ko, alam ko na wala na iyon pagsapit ng umaga. But her? What’s with her? “Ayos na sir Zoren, lahat ng mga utility and staff ay nasa loob na. Start na ng photoshoot ni Elyse. I think it’s better to go now sir.” wika sa akin ng personal assistant niya. Seriously, after that woman dump my offer ganon na lang iyon? Narinig ko ang hinga ng kaniyang PA dahilan para mapatingin ako dito. “Hindi ko alam kung ano’ng meron kayo ng kaibigan ko. But don’t make it hard for her if ano man iyon. Ang dami na niyang dala-dala.” Mahinahon na sabi nito. Bakit ako pa ba ang dala-dala ng isang Elyse Fernandez? May problema ba siya? Sa pera? Sa kasal nila ni Noah. Name it, I can help her. I can provide everything that she need but for fvcks sake, huwag niya akong layuan.

Walang gana akong pumasok sa loob ng bahay. Hindi ko rin naman dapat i-expect na maganda ang magiging bungad sa akin. Knowing that andito si Evelyn, for sure napakarami niyang sasabihin tungkol na naman sa akin. “Dad,” tawag ko kay dad na ngayon ay nakatayo sa pintuan at tila merong hinihintay.” “You’re here, buti naunahan mo ang mommy mo, sige na magbihis ka na doon,” kita sa mukha ni ang taranta niya na para bang meron siyang nagawang mali o merong darating na bisita na magbabago ng buhay niya. Napahinga naman ako nang malalim sabay napatingin sa orasan ko. It’s already 8 in the evening, gabi na rin masyado. Hindi ko alam kung ano pa ang ginagawa ni dad dito. Akala ko andito na si Evelyn. Nagpa-late na nga ako ng uwi, wala pa pala siya dito. “Dad, it’s already 8, hindi na darating iyon. Busy iyon sa pamilya niya.” wika ko sa kaniya. “Darating iyon, ang sabi niya gusto ka raw niyang makausap. For sure, darating iyon dahil importante ang bawat oras sa kaniya lalo na kapag mga imp

Napalunok na lang ako habang inaayusan ang sarili ko sa harapan ng salamin. Matagal-tagal din bago kami nakapag-usap ni dad dahil nga sa inis ko sa kaniya sa mga pinipili niyang choices sa buhay niya. Ilang araw din ang lumipas na hindi ko siya nagawang kausapin. Hindi pa rin naman siya nagbabago, pero ayon lang din naman ang magagawa ko. Ngayon ay kailangan na naming tumungo ulit sa bahay ng mga Alcantara para lang puntahan si Noah. Hindi ko alam kung bakit kailangan kami nag tumungo sa bahay nila, hindi ba dapat lalaki ang nagmamanhikan, hindi ko alam kung bakit ako mismo na babae pa ang kailangan na pumunta sa bahay nila. Ayaw ko na ngang makita si Zoren, pero dahil sa lintek na plano nilang ito mas nagiging mahirap pa sa akin ang lahat. “Andito na kayo, buti naman nakarating na kayo,” wika ni tita Helena. Pilit naman akong napangiti na para bang ginusto ko talaga ang nangyayaring iyon. Lumapit ako sa kaniya at nakipagbeso ganon na rin kay tito. Napatingin ako muli sa kanila at

Napahinga na lang ako nang malalim at napatingin sa kaniya. Kita ko na seryoso talaga siya sa kaniyang gusto. Hindi ko na rin siya masyado pang kinausap at hinintay na lamang nag pagkain. Napatingin siya sa malawak na kapaligiran habang nakangiti sa akin. “So did you like this place?” tanong niya sa akin, napatingin naman ako sa buong lugar at napabalik ng tingin sa kaniya. “Well, okay naman siya, maganda yung place actually. Tamang-tama yung scene lalo na kung for sunset, since alam mo talaga na dito ang bagsak ng araw sa side na ito.” wika ko sa kaniya. Napangiti naman siya dahil sa sinabi ko. “You actually have a point, this side is the most romantic place in this area. Kung tutuusin, ang ginawa nila dito ay pinagbabayad nila ng extra ang iba para makakuha ng place dito or for reservations.” Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. “Alam na alam mo ang place na ito, siguro napakarami mo ng dinalang babae dito?” tanong ko sa kaniya. Napatawa naman siya sabay napakamot sa kaniy