All Chapters of The Man I was Never Meant to Love: Chapter 151 - Chapter 160

For me, being someone who was born into this world was a big misfortune. Ang daming lapses, nakaka drain. And one thing is for sure. Ayaw sa akin ng mundo iyon ang aaminin ko. “Elyse nakikinig ka ba!” Diin na sabi ni ma’am Evelyn sa akin. Napatingin ako sa kaniya at napalunok dahil sa kaba na nararamdaman ko. Wala man lang ginawang maayos ang tatay ko. Paano gusto niyang makuha ang loob ni Evelyn, pero paano niya gagawin iyon kung ginagamit lang siya nito? “Yes I’m listening.” “What did I tell you then?” tanong niya sa akin. Napahinga ako nang malalim puno’ng puno ng kaba ang loob ko. Hindi ko alam kung ano ang sinabi niya. Hindi ko alam kung paano ko sasagutin ang bagay na iyon. “Uhm–” “You didn’t listen then.” Diin na sabi niya. “I told you to listen. Alam mong mahalaga ito. Kailangan mong malaman kung ano ang susunod nating plano para sa mga Alcantara.” Alcantara na naman, puro na lang Alcantara. Wala na siyang ibang bukang bibig kung hindi ang mga Alcantara. Kung bakit ba hi

“That fvcking girl! Ano sa tingin niya ang inaakala niya na ganon ako kadaling magpahuli sa kaniya. Well nagkakamali siya dahil hindi ako basta-basta magpapatalo sa katulad niya!” inis ang sambit ko sa bawat pag-aalala ko doon sa nangyari kanina. That Elyse Fernandez really hit my nerve. Talagang inis ang nararamdaman ko sa kaniya ngayon. Hindi ko alam kung bakit kailangan siya pa ang makaharap ko ngayon!I just used her to let go of that girl who had a lot of men, tapos ang ending may balik din pala sa akin? Napahinto ako sa pagmamaneho ng marating ko ang bahay namin. Napahinga ako nang malalim at pinakalma ang sarili ko. Nung makita ko ang driver namin ay agad akong bumaba at pina-drive sa kaniya ang sasakyan ko para mai-park na niya. Pagpasok ko sa loob ay sakto na nandoon si Noah. “Buti naman andito ka na, Zoren. Akala ko ba magkasama kayo ni Noah?” biglang salubong ni mom sa akin. Napahinga naman ako nang malalim dahil ito na naman siya sa kaniyang act. Alam ko naman na si Noah

Napahinga na lang ako matapos ang paghaharap na iyon. Seryoso ba talaga ang babaeng iyon, ganon niya itrato ang anak niya. My gosh, hindi nga sila nalalayo ni Evelyn. Parehas na merong anak sa labas, parehas na merong paboritong anak. Hindi na lang magpakaplastic for once. Gusto niya talaga merong umaangat sa buhay at dapat siya iyon. “Elyse, alam mo sa ginawa mo na magagalit ang mom mo,” wika ni dad sa akin. Napahinga naman ako nang malalim at napatingin sa kaniya. “Seriously iyon pa rin ang inisip ninyo? Yung sasabihin ni Evelyn sa inyo?” tanong ko sa kaniya. “Look what happened earlier. Ganon na ganon ang ginagawa sa atin ni Evelyn, pero dahil sa pagmamahal na meron ka ay nabulag ka sa bagay na iyon.” napahinga na lang ako nang malalim sabay napahawak sa aking ulo. “Like seriously, hindi ka ba talaga minsan nagtataka na talagang ginagamit lang tayo ni Evelyn pero nagpapagamit ka naman.” diin na sabi ko sa kaniya. “Pwede ba, hindi na natin pag-uusapan ang bagay na ito. Let’s go,

Malaking pagsisisi ang nangyari sa aming dalawa ni Zoren, hindi ko alam kung bakit nahantong kami sa ganon. Masyado kaming mapusok, masyado naming inuna ang tawag ng kalamnan bago ang aming mga sarili. Pumasok ako sa kuwarto ko at agad akong naglinis ng sarili ko. Hindi dapat iyon ang nangyari. Wala dapat ganon na nangyari alam kong mali ako doon. Pagkakamali ko ang bagay na iyon pero hinayaan ko lang na mangyari iyon. Hindi ko alam kung bakit ako nagpadala sa agos ng init naming dalawa. Matapos kong maglinis ay agad akong napauoo sa gilid ng kaam. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Galit? Hiya? Pagsisisi? o , may halo pa bang iba. Napahawak ako sa noo ko at mariing pumikit. “Damn it…”Hindi ako ganito, hindi ako yung tipo ng babae na basta-basta nagpapadala. Alam ko ang ginagawa ko sa buhay ko. Bakit ko mas pinili ang bagay na iyon? Agad namang tumunog ang cellphone ko. Napatingin naman ako doon at doon ko nakita ang tawag ni Zoren sa akin. Naiiyak na ako at hind

Hindi ko alam kung paano ko siya haharapin sa mga oras na ito. Hindi ako mapakali sa mga oras na iyon dahil gusto ko nga siyang iwasan pero ngayon ay nandito siya. “Paano mo nalaman na nandito ako?” masungit na sabi ko. Napangiti lang naman siya sabay napahawak sa kaniyang labi. “Hindi naman mahirap ang bagay na iyon. Sikat ka kaya, ang dali lang alamin no’n sa ibang tao.” Pagmamalaki niya. Napahinga ako nang malalim, hindi ko alam kung paano ko siya kakausapin. Hindi ba siya nahihiya, after what happened to us talagang may lakas pa siya na harapin ako? “Bawal dito yung mga hindi nagtatrabaho dito. This area is exclusive, kaya hindi ko alam kung bakit ka pa pumunta dito.” diin na sabi ko sa kaniya. “And hindi ka ba marunong magbasa ng signals? I blocked you because I don’t want to talk to you, mahirap bang intindihin sa ‘yo ng bagay na iyon?” diin na tanong ko sa kaniya. Napahinga naman siya nang malalim at tila parang proud pa siya sa kaniyang pagpunta dito. “I know, but like what