THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 321 - チャプター 330

Saglit silang nagkatitigan. Sa kabila ng pagtutol niya, alam niyang hindi siya basta mababago ang desisyon nito. Lalong lalo na nang makita niya ang seryosong ekspresyon sa mukha ni Kieran.“I'll bring her back,” sabi nito. “Just stay here and wait for me.”Hindi niya nagawang sumagot. Tumango na lang siya nang bahagya. Tuluyang nawala ang lahat ng inis niya kay Elara. Wala na siyang pakialam sa kanilang pagtatalo. Wala na siyang pakialam sa mga nangyari kanina... ang tanging nararamdaman niya ngayon ay pag-aalala.Mabilis na lumabas si Kieran ng restaurant pero bago tuluyang makalabas, huminto ito sa may entrance at kinausap ang isa sa mga security guard. Tinuro siya ni Kieran.“Stay with her. Whatever happens, don't let her leave this restaurant.”Napakunot ang noo niya. “Kieran!”Hindi na siya nilapitan nito. Sa halip, may sinabi pa ito sa security guard na hindi na niya narinig dahil sa ingay ng paligid. Pagkatapos ay naglabas si Kieran ng ilang perang papel mula sa wallet nito at

“Sabagay, iha. Kilala ko na rin naman si Elara simula noong mga bata pa kayo. Makulit lang talaga ang batang iyon, pero hindi naman siya iyong tipo ng taong gagawa o mag-iimbento ng ganoong kuwento kung wala namang katotohanan.” bawi ni Yaya Gloria, marahil ay napagtantong hindi niya dapat basta-bastang pagdudahan ang sinabi ni Elara.“Oo nga, Yaya,” pagsang-ayon niya, sabay pilit na ngumiti.Gayunpaman, hindi pa rin tuluyang nawala sa isip niya ang mga nangyari kanina. May kung anong bumabagabag sa kaniya, pero pinili na lang niyang huwag nang palalain pa ang sitwasyon. Ayaw niyang mag-isip ng kung anu-ano, lalo na kung wala naman siyang sapat na dahilan para pagdudahan ang mga taong nasa paligid niya.“Bueno, nakakain ka na ba? Kung hindi pa, ipapainit ko ang ulam. May natira pa naman sa hapag-kainan.”“Kumain na kami, Yaya,” sagot niya.Ang totoo, kalahati lang ang nakain niya sa restaurant. Pero, hindi naman niya nararamdamang nagugutom siya. Sa halip, gusto na lang niyang makapag

Sa isang banda, hindi naman niya maitatangging nauunawaan niya ang nararamdaman ng dalaga. Matapos ang insidenteng nangyari sa mall, hindi rin naman kataka-takang makaramdam ito ng takot at pangamba. Kung talagang pakiramdam ni Elara ay may mga taong nagmamasid dito, natural lang na humanap ito ng taong makapagbibigay rito ng kapanatagan.Pero kahit nauunawaan niya ang sitwasyon, hindi pa rin niya maiwasang makaramdam ng sama ng loob. Hindi naman niya ipinagbabawal kay Kieran na samahan si Elara. Ang sa kaniya lang, sana ay naisip man lang ng lalaki na ipaalam sa kaniya kung saan ito nagpunta. Hindi sana siya nag-alala at nag-aksaya ng oras sa paghahanap dito sa buong bahay.“Wifey…” tawag ni Kieran, bahagyang nakakunot ang noo habang pinag-aaralan ang ekspresyon ng kaniyang mukha. “Huwag ka nang magtampo. We really lost track of time. Hindi namin namalayang ang tagal na pala naming nagkukuwentuhan.”Pagkasabi niyon ay tumayo na ito at lumapit sa kaniya. Marahan nitong hinawakan ang k

Halos hindi makapaniwala si Nikita sa kaniyang narinig. Nanlaki ang kaniyang mga mata at ilang sandali siyang natigilan, tila sinusubukang tiyakin kung tama ba ang pagkakarinig niya. Baka naman nagbibiro lang si Kieran. Baka may iba itong ibig sabihin.Pero nang makita niya ang seryosong ekspresyon ng nobyo, tuluyan nang naglaho ang pag-asang iyon."What?" mariin niyang bulalas. Did he just say that?Hindi niya napigilang mapataas ang boses. Hindi lang dahil sa desisyong ginawa ni Kieran, kundi dahil tila hindi man lang nito naisip na konsultahin siya bago magpasya tungkol sa kanilang private space. Silid nila iyon, silid na dapat ay lugar ng kanilang pahinga, katahimikan, at mga sandaling sila lang ang magkasama. At ngayon, basta na lang nitong ipinasiya na may ibang babaeng makikitulog doon?"Kieran, are you out of your mind?" Hindi makapaniwalang napailing siya. "You're actually going to let her sleep in our bedroom? In OUR bedroom?""Niks, it's just for one night," mahinahong sago

Ilang sandali silang nagtitigan. Sa huli ay marahang hinawakan ni Kieran ang kamay niya, pero hindi agad gumanti ng hawak si Nikita.Hindi niya gustong palakihin ang usapan. Ayaw rin niyang maging dahilan para lalo pang mabalisa si Elara, na malinaw namang hindi pa nakakabawi sa takot na pinagdaanan nito.Pero hindi rin niya kayang magkunwaring ayos lang ang lahat. Minsan, hindi naman talaga ang mismong desisyon ang pinagmumulan ng tampuhan. Kundi ang pakiramdam na hindi man lang siya isinama sa pagdedesisyon. At ngayong gabi, iyon mismo ang naramdaman niya.Hindi siya nasaktan dahil pinili ni Kieran na tulungan si Elara. Nasaktan siya dahil sa isang iglap, tila nakalimutan ng nobyo na mayroon din siyang boses, damdamin, at karapatang magtakda ng hangganan sa sarili nilang relasyon.Dahan-dahan niyang binawi ang kaniyang kamay at inayos ang unan sa kama."Let's just get some sleep," malamig niyang sabi."Niks...""Please, Kieran. Ayoko nang makipagtalo."Napabuntong-hininga ang lalaki