บททั้งหมดของ THE VOW: TEMPTATION UNDER ONE ROOF (SPG): บทที่ 301 - บทที่ 310

Gusto niyang sumabog doon mismo sa harapan nila. Gusto niyang magtanong, magalit, at singhalan si Kieran sa lahat ng nakita niya kanina. Pero bago pa man siya tuluyang makapagsalita, pinigilan niya ang sarili. Ayaw niyang gumawa ng eksena lalo na ngayon na naroon ang babae.Iwinaksi niya ang kamay ni Kieran na nakahawak sa kanya at mabilis na tumalikod. Ang tanging gusto niya ay makabalik sa itaas at makapagtago sa kuwarto bago pa niya tuluyang mailabas ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.Pero bago pa siya makagawa ng ilang hakbang...“Bestie!”Natigilan siya. Parang biglang nanigas ang buong katawan niya. Kilala niya ang boses na iyon. Dahan-dahan siyang lumingon at nang tuluyan niyang makita ang babaeng nakatayo ilang hakbang mula sa kanya.Napakurap siya nang ilang beses. Ang malapad at pamilyar na ngiti nito ang agad niyang nabungaran.“Elara?”“Yes! It’s me, bestie! Hihihi!”Mabilis na lumapit si Elara at walang pag-aalinlangang niyakap siya nang mahigpit.“I miss you, bes

Muli siyang niyakap ni Elara. “I’m so happy, bestie. Miss na miss na kita!”Napangiti siya at agad na yumakap pabalik. Sa pagkakataong iyon, napagtanto niyang napakasama naman niyang kaibigan kung bibigyan niya ng ibang kahulugan ang pagiging close nina Kieran at Elara.Wala namang ginagawang masama ang dalawa. Siya lang naman ang inaalala ni Kieran. At kung tutuusin, ginawa lang nito ang lahat para mapasaya siya at maibalik sa kanya ang isang taong matagal na niyang hinahanap. Kaya dapat ay maging masaya siya.“And one more thing, wifey…”Napalingon siya kay Kieran nang marinig ang pagtawag nito.“What is it?”“I offered Elara to stay here in our house for a while.”Doon na naman siya natigilan. Napakurap siya at napatingin kay Kieran.“Huh? Bakit?”Bago pa makasagot si Kieran, agad na nagsalita si Elara.“Bestie… alam mo naman na umuwi na sa probinsya ang mga magulang ko, di ba? Wala pa akong sariling bahay dito sa Manila. Actually, gusto ko sanang mag-rent muna, pero sabi ni Kieran

“Excuse me…” mahinang sabi ni Nikita. Tumayo siya mula sa kinauupuan. “Where are you going, wifey?” agad na tanong ni Kieran. “Magpapahinga lang ako sa kwarto.” Pinilit niyang ngumiti. “Pagod lang ako.” Tumayo rin sana si Kieran upang sundan siya, ngunit agad na sumabat si Elara. “Paano naman ako dito?” reklamo nito. “Iiwan n’yo ba ako?” Napatingin si Kieran kay Elara bago ibinalik ang tingin sa kanya. “Yaya Gloria,” tawag nito. Agad namang lumapit ang matandang kasambahay. “Pakihatid si Elara sa guest room.” “Yes, Sir Kieran,” magalang na sagot ni Yaya Gloria. “Elara,” dagdag ni Kieran, “kung may kailangan ka, sabihin mo lang kay Yaya Gloria. Make yourself comfortable.” “Okay,” nakangiting sagot ni Elara. Pagkatapos ay muling bumaling si Kieran sa kanya. “Wifey…” “Okay lang ako,” mabilis niyang sabi. Hindi na rin siya kinontra ni Kieran. Sa halip, inalalayan siya nito paakyat. Ngunit habang bawat hakbang niya ay papalayo sa sala, mas lalong bumibigat ang pakiramdam

Nang matapos siyang makipag-usap kay Celestine, saka naman bumukas ang pinto ng silid. Napalingon agad si Nikita at bahagyang napakunot ang noo nang makita si Kieran na papasok. Pero bago pa man siya tuluyang makangiti, napansin niyang may isang taong nakasunod dito...Si Elara. Nakabihis na ito ng pantulog at my yakap na unan.“Bestie!” masayang bati nito, na para bang matagal silang hindi nagkita. “Hindi ka na lumabas. I thought magkukwentuhan pa tayo.”Walang paalam na dumiretso ito sa kama niya at komportableng humiga roon. Napangiti pa ito habang pinagmasdan ang paligid.“I miss your room. Dati, dito ako nakikitulog sa’yo. Naalala mo? Parang ang dami nating pinagdaanan dito.”Napilitan ding siyang ngumiti. “Oo… naaalala ko.”Hindi niya alam kung bakit, pero bigla siyang nakaramdam ng kakaibang bigat sa dibdib. Samantala, ngumiti lang si Kieran na tila walang nakikitang kakaiba sa sitwasyon. Sa halip, tila natutuwa pa itong makita silang dalawang magkaibigan na muling nagkakasama.

Mas lalong nanigas si Nikita. Hindi siya nakapagsalita. Hindi niya alam kung ano ang isasagot. Gusto niyang tanungin kung sino ang tinutukoy nito. Gusto niyang alamin kung may kaugnayan ba iyon kay Kieran. Pero natatakot siya sa magiging sagot kaya pinili niyang manahimik.Ilang segundo ring nanatili ang katahimikan bago biglang bumalik sa dating tono si Elara.“Anyway, matulog ka na, buntis. Sabi pa naman ni Kieran, masama sa’yo ang mapuyat. Concerned din ako sa inaanak ko.”Para bang walang mabigat na usapang naganap. Tumango lang si Nikita. “Sige…” Dahan-dahan siyang umayos ng higa at hinila ang kumot hanggang balikat. Tumalikod siya kay Elara. “Goodnight.” “Goodnight, bestie,” sagot naman nito.Maya-maya, narinig niyang gumalaw din si Elara at humiga sa kabilang bahagi ng kama, tumahimik ang buong silid. Hindi niya alam kung nakatulog agad si Elara. Pero siya… hindi siya makatulog, hindi dahil hindi siya sanay na may ibang taong katabi niya o dahil sa pagkawala ni Kieran sa tabi