บททั้งหมดของ LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: บทที่ 261 - บทที่ 266

Mahigit isang buwan ang lumipas matapos ang huling outing ng pamilya ni Cacai. Mabilis ang mga sumunod na araw. Bumalik sa normal ang lahat, eskwela, trabaho at ang tahimik na pag-aadjust sa bagong yugto ng buhay ni Cacai. Ang pagdadalang tao sa anak nila ni Leon. Wala pa silang pinagsasabihan. Masyado pang maaga upang ipaalam sa iba.Tanging si Ate Larah at ama niya lang muna ang may alam. Pero may petsa na ang kasal, hindi pa lang ina-announce. May dahilan si Leon at hindi yun kinu-kwestyon ni Cacai. Ganun niya ipinagkakatiwala san lalaki ang lahat.Sa loob ng silid ay nakaupo si Cacai sa harap ng salamin habang inaayusan siya ni Larah. Hindi simpleng pagdiriwang ang pupuntahan ni niya. Anniversary yun ng Pacific Air na gaganapin sa isang convention hall. Si Larah ang naghanda ng isusuot ni Cacai, mula ulo hanggang paa. Ito rin ang pumili ng sapatos na gagamitin ng dalaga.“Tama lang yan heels mo, hindi masyadong mataas. Baka matapilok ka, delikado si baby.” sabi ni Larah haban

Sa loob ng convention hall, tuloy tuloy ang selebrasyon na parang walang anumang problema. Masaya na at nag-eenjoy ang lahat kahit kasisimula pa. Sa gitna na lahat ng yun ay kumikilos si Leon na parang normal lang ang naturang gabi. Nakikipagkamay, tumatango at sumasagot sa mga bumabati. Pero ang mga mata aniya ay hindi mapakali. Tuloy tuloy lang siya sa pagscan ng paligid habang sinusuri ang bawat galaw ng lahat ng taong naroon. Sa dami ng kanyang empleyado, bukod pa ang mga caterers at staff sa venu, hindi niya matukoy kung sino sa mga ito ang ipinadala ni Pacquito para magmanman kung merun man. Kaya naman, tahimik na ring siyang nagpakalat ng sarili niyang mga tauhan sa loob ng hall na nakahalo sa crowd nang hindi nahahalata. Habang iginagala ni Leon ang mga mata ay nahagip ng kanyang paningin ang isang pamilya na mukha sa isang bahagi ng bulwagan., at yun ay si Victoria. Naka-gown ito at tila pinaghandaan talaga ang kanyang pagdating mula sa makeup, sa ayos ng buhok hanggang

Paglabas ni Cacai sa bulwagang yun ay hindi na niya napigilan ang pagpatak ng luha.Pilit niya yung pinipigilan noong nasa loob siya ng convention hall. Pero pagdating sa labas ay doon na siya tuluyang bumigay. Ginawa niyang tahimik ang pag-iyak, walang hikbi upang walang ibang makaalam lalo’t ngayon ay alam na niya ang buong katotohanan.“I told you, hindi ka na dapat nagpunta sa loob. Hindi mo na dapat yung nakita pa.” boses ni Renz na nasa tabi niya.Umiling si Cacai. May pait sa ngiti habang pinupunasan ang mga luha.“Salamat, dahil ipinagtapat mo sa akin ang lahat.” sumisinok na sabi niya.Nang bumalik siya kanina ay nakita agad siya ni Renz pagpasok na pagkapasok niya ng hall. Sinalubong agad siya nito upang pauwiin gaya ng utos ni Leon pero ayaw niyang makinig dahil katwiran niya, ay naroon na siya.At dahil hindi na siya mapigilan ni Renz ay napilitan na itong sabihin sa kanya ang totoo, wag lang siyang tumuloy. Ipinagtapat nito ang tungkol sa mundong ginagalawan ng mga i