All Chapters of นายหญิงแห่งยุค 80: Chapter 11 - Chapter 20

 ตอนที่ 11 กลับมาเพื่อลาจาก ถิงถิงยืนมองพื้นที่โล่งแจ้งที่เหลือเพียงตอตะโกด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เกิดเป็นภูตมีอายุหลายร้อยปี ไม่เคยเจออะไรแบบนี้ อย่างน้อยก็พอจะรู้ชะตาของคนอื่นบ้าง แต่ของนายหญิงกลับเป็นข้อยกเว้น!! ไม่เคยรับรู้ ไม่เข้าใจ เพราะเหตุใดถึงรับรู้อะไรไม่ได้เลย หากรู้สักนิด... เธออาจจะช่วยนายหญิงได้ ตลอดชีวิตถิงถิงเสียใจอยู่ไม่กี่ครั้ง ครั้งแรกตอนที่ต้องจากนายหญิง แต่เธอรู้ดีว่าเมื่อถึงเวลาเราจะกลับมาพบกันอีก แต่ครั้งนี้เธอเสียใจ เธอเป็นห่วง ไม่สามารถสัมผัสได้ว่านายหญิงอยู่ที่ไหน ที่น่ากังวลมากกว่าสิ่งอื่นใดคือ นายหญิงเหมือนเด็กมนุษย์คนหนึ่งเพียงเท่านั้น "ป้า ๆ คนในบ้านหลังนั้นไปอยู่ที่ไหนเหรอ" ถิงถิงหันมาถามคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ "ไม่รู้เหมือนกัน เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่มีคนอยู่ใ

ตอนที่ 13 เอาคืนเล่อเล่อยืนมองทุกคนที่อยู่ในห้องขัง เธอจำได้ดีว่าคนไหนตีเธอ คนไหนตบเธอ และจำได้ดีว่าคนไหนลงมือทำร้ายพ่อของเธอ ในเมื่อยึดคำสอนของพ่อ ของลุงใหญ่ และของพี่ชายหยาง... เธอก็ต้องเอาคืน!!ทำแบบไหนจะได้แบบนั้น!!“อยากมีชีวิตรอดไหมคะ หากอยากมีชีวิตรอดก็ตบตีคุณลุงเกาจนกว่าหนูจะบอกให้หยุด” คนแรกที่เธอจะเอาคืนคือคุณลุงเกาเธอจำได้ว่าเขายืนมองเธอถูกตบตี เธอก็จะยืนมองเขาถูกตบตีเช่นเดียวกัน!!“หากมึงแตะกูแม้เพียงปลายเล็บ... ครอบครัวมึงก็ไม่รอด” เกาหานไม่คิดว่าเด็กตัวเท่านี้จะกล้าออกคำสั่งแบบนั้น และแน่นอนว่าเขาไม่สนใจเด็ก เขาหันมาขู่คนของตัวเองทันที“หากไม่ทำ... พี่ชายนั่นแหละจะตายก่อนครอบครัว” เล่อเล่อก็หันไปมองเช่นเดียวกัน 

ตอนที่ 15 ความลับของเล่อเล่อวันเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จากเดือนเคลื่อนเป็นปี จากเล่อเล่อตัวน้อยในวันนั้น กลายเป็นเด็กสาวในวันนี้ เล่อเล่อมีอายุ 17 ปี ใกล้จะครบ 18 ปีในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอยังใช้ชีวิตอยู่กับลุงใหญ่เหมือนเดิม เพราะพ่อของเธอได้กลายเป็นบุคคลสูญหาย ตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ไม่มีแม้แต่ข่าวคราวเกี่ยวกับพ่อเลยสักนิดเดียวลุงใหญ่ยังมีคำสั่งให้คนออกตามหาตลอด เพิ่งจะหยุดตามหาเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมานี่เอง พอเธอเริ่มโต เริ่มรับรู้ในหลาย ๆ เรื่อง เริ่มทำใจได้ ถึงแม้จะทำใจได้ยาก แต่เธอก็ต้องปล่อยวางด้วยเช่นกัน เพราะทุกคนมีงาน มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ จะมาตามใจเธอเพียงคนเดียวคงไม่ได้ เธอเลยคุยเรื่องนี้กับลุงใหญ่ และแน่นอนว่าลุงใหญ่เข้าใจ แต่จะไม่หยุดตามหา หากมีข่าวคราวที่น่าสงสัยที่ไหนก็จะยังเดินทางไปตรวจสอบอยู่ดีเธอเติบโตมาเหมือนเด็กทั่วไป ถึงแม้จะไม่มีพ่อ แต่เธ

ตอนที่ 17 ริมฝั่งแม่น้ำลืมเลือนเล่อเล่อก่นด่าทุกสิ่งอย่างที่ทำให้เรื่องราวที่โหดร้ายเกิดขึ้นกับชีวิตเธอ มีใครจะโชคร้ายแบบเธอบ้างที่เจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กันเกิดขึ้นกับคนที่ตัวเองรัก เกิดขึ้นกับครอบครัวที่มีสมาชิกเพียงไม่กี่คน"ต้องการให้อยู่คนเดียวให้ได้เลยหรือยังไง!! " เล่อเล่อตะโกนเสียงดัง เธอเหลือตัวคนเดียวอีกแล้ว คนที่เธอรักค่อย ๆ หายไปทีละคน หากมีใครสักคนต้องการชีวิตของเธอก็มาเอาไปได้เลย เธอไม่ยินดียินร้ายกับความเป็นความตายของตัวเองอีกแล้ว พอเริ่มดีขึ้นก็ฉุดเธอลงมาจมอยู่กับความเจ็บปวดที่สูญเสียคนที่ตัวเองรัก"เราต้องอยู่ต่อเพื่อรอพ่อของหลาน ถึงไม่มีพ่อ หลานก็ยังมีลุงใหญ่คนนี้ ลุงจะเป็นครอบครัวให้หลาน เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นพี่ชาย และเป็นเพื่อนของหลานเอง หลานไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไป ถึงแม้ว่าลุงจะไม่เคยเป็นสิ่งที่บอกไป

ตอนที่ 19 เหมยฮวาตงหยางนั่งมองคนตัวเล็กที่นอนนิ่งหลับสนิทอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ เขาไม่ละสายตาจากใบหน้าเล็ก ๆ นั่นเลยสักนิดเดียว สามปีที่จากกัน สามปีที่คะนึงหา สามปีที่เฝ้ารอ ในที่สุดก็ได้เจอกัน...เขาไม่รู้ว่าการเดินทางข้ามไปมาระหว่างสองโลกนั้นเป็นแบบไหน แต่เขาเชื่อว่าสิ่งที่เล่อเล่อบอกมาคือเรื่องจริงทุกอย่าง และตอนนี้เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่าการเดินทางของเล่อเล่อนั้นกำลังจะจบลง...เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก... เขาหวังเพียงว่าเล่อเล่อจะเลือกอยู่กับเขา... แต่หากไม่เลือก เขาก็ไม่ว่าอะไร เพราะเขามั่นใจว่าเล่อเล่อจะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ถึงแม้สิ่งที่เลือกจะไม่มีเขาก็ตาม...จะมีใครรู้ว่าซ่งตงหยางก็มีความกลัวไม่ต่างจากคนอื่น แต่สิ่งที่เขากลัวอาจไม่ใช่อย่างที่คนอื่นกลัว สิ่งที่เขากลัวคือผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้จะทิ้งเขาไป...