All Chapters of เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว: Chapter 51 - Chapter 60

ก่อนจะฝืนพยักหน้ากลับไปแทนคำตอบ นาทีนี้ไม่ว่าจะให้เธอทำอะไรอีก เธอก็ยอมทั้งนั้น ขอแค่คลื่นสมุทรยอมให้เงินเธอก็พอ“แก้สิ ยังไงร่างกายนี้มันคงไม่มีค่าพอให้เธอต้องหวงแหนมันไว้แล้วไม่ใช่หรือไง เพราะมันคงผ่านผู้ชายมาเป็นร้อยเป็นพัน”ขนมผิงมองอดีตคนรักด้วยความรู้สึกสับสน ร่างกายชาดิก เธอแทบจะไม่เชื่อหูตัวเองว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากผู้ชายที่เธอเคยรักมากที่สุด ครั้งหนึ่งคลื่นสมุทรเคยหวงแหนเธอยิ่งกว่าไข่ในหิน หวงแหนทุกอย่างบนร่างกายของเธอ ตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเล็บ ทว่าบัดนี้มันไม่ใช่แบบที่เคยเป็นอีกต่อไปแล้วห้าปีที่แล้วเธอเลือกที่จะปกป้องพ่อของลูก วันนี้เธอก็ยังเลือกที่จะปกป้องลูกสาวที่เกิดจากไอ้หมา ที่มันสั่งให้เธอแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายทั้งห้องไม่รักกันไม่ว่า แต่จำเป็นต้องทำร้ายกันขนาดนี้เลยเหรอ และตอนนี้เธอไม่มีอะไรต้องเสียแล้ว ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วว่า ความรักที่มีมันไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวความทรงจำที่มีต่อกันเกลียดเธอได้เกลียดไป เพราะตอนนี้เธอก็เกลียดผู้ชายสารเลวคนนี้เหมือนกัน“คุณคลื่นสมุทรคะ จีน่าว่า-”“อย่าสอด”จีน่ากลืนคำพูดที่เหลืออยู่ลงคอเพราะประโยคเดียวที่ออกมาจากปากคลื่นสมุทร เมื่อเห็

หลังจากนั่งเฝ้าขนมผิงจนมั่นใจว่าเธอหลับไปแล้ว เขาก็ช่วยทำความสะอาดร่างกายและแต่งตัวให้เธอจนเรียบร้อยดี จากนั้นเขาก็วางเงินไว้หนึ่งก้อน ก่อนจะตรงกลับบ้านทันทีกว่าจะถึงบ้านก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว คลื่นสมุทรจึงคิดว่าคงไม่มีใครตื่นอยู่ แต่ชายหนุ่มคิดผิด เพราะทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในตัวบ้าน สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นน้องสาวต่างสายเลือดนอนอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นดวงตาดุดันมองอีกฝ่ายอย่างไม่เป็นมิตร คลื่นสมุทรไม่เคยชอบสองแม่ลูกนี่เลย ถึงแม้ว่าเขาจะชอบมีปัญหากับคนแม่ แต่คนลูกก็แย่พอกัน คลื่นสมุทรไม่ใช่คนโง่ เขาดูออกตั้งแต่แรกว่าเธอจงใจเข้าหาเขาด้วยจุดประสงค์อะไรคลื่นสมุทรกวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาอ่านยาก ในขณะที่รีญาเดินนวยนาดเข้ามาหาพี่ชายต่างสายเลือด วันนี้เธอจงใจใส่ชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวตัวบางเพื่อจงใจยั่วยวนเขา รีญารู้ว่าอีกฝ่ายออกไปดื่มมา จึงคิดว่าเขาเมาจนแทบไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว“เฮียกลับมาแล้วเหรอคะ” เสียงแหลมเอื้อนเอ่ยถามพี่ชายต่างสายเลือดพร้อมกับเดินมาประชิดตัวเขา คลื่นสมุทรถอยหลังหนีเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ได้แสดงท่าทีอะไร“ดึกป่านนี้แล้วทำไมยังไม่นอนอีก” คลื่

คลื่นสมุทร ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้านายของคนขับรถ เจ้าของฉายาดุยิ่งกว่าสิงโต อยากจะรู้ว่าผู้หญิงที่เห็นแก่เงินอย่างขนมผิงจะทำอะไรเพื่อลูกได้อีกบ้าง แต่ตลอดระยะเวลาที่เขาแอบจับตามองเธอ ในใจก็ได้แต่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟที่ตอนนั้นขนมผิงเลือกที่จะทิ้งเขาไป“นายจะกลับหรือยังครับ ผมคิดว่ามันใกล้จะได้เวลาเข้าประชุมแล้วนะครับ” คนขับรถคนเดิมเอ่ยเตือนสติผู้เป็นนายอีกครั้ง เพราะเขาเองก็ไม่เคยเห็นคลื่นสมุทรออกนอกลู่นอกทางมาก่อน พอได้ยินว่าเจ้านายสั่งให้เปลี่ยนเส้นทางจากบริษัทมาที่โรงพยาบาล ตัวเขาก็ยังสงสัยอยู่เลยว่าเจ้านายรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า แต่มันกลับไม่ใช่อย่างที่เขาคิดเพราะเมื่อลองมองตามสายตาของผู้เป็นนายไป ก็พบกับผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้นที่วิ่งตัดหน้ารถเมื่อไม่กี่วันก่อน ทำให้เขาเผลอคิดไปเองว่าจริง ๆ แล้วคลื่นสมุทรก็ใจดีอยู่ไม่น้อย ถึงตอนแรกจะบอกให้เขาออกรถโดยไม่ช่วยเหลืออะไรสองแม่ลูกเลยสักนิด แต่ความจริงเจ้านายของเขากลับเป็นห่วงอีกฝ่ายจนถึงขั้นสั่งให้คอยขับรถตามมาห่าง ๆ เพื่อเช็กดู จนกระทั่งถึงโรงพยาบาล“ยิ้มอะไรของมึง” คลื่นสมุทรเอ่ยทักด้วยเสียงราบเรียบ หลังจากที่เห็นว่าคนขับรถของตัวเองกำลังยิ

“เป็นอะไรหรือเปล่า" เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เรียวคิ้วเข้มขมวดผูกกันจนโบ ทำให้วาวาที่เห็นอย่างนั้นหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย“ม่ายยยย คิก ๆ ๆ!”“มีอะไรตลกเหรอหื้ม หรือว่าเจ็บตรงไหนคะ” คลื่นสมุทรไม่ค่อยได้เจอเด็ก จึงไม่รู้ว่าที่หัวเราะเป็นเพราะมีอะไรน่าขำ หรือเธอเจ็บจนร้องไม่ออกกันแน่ มือแกร่งจับตัวเด็กน้อยพลิกซ้ายขวาสำรวจบาดแผลอย่างระมัดระวัง ก่อนจะปล่อยมือเมื่อไม่พบบาดแผลใด ๆทันทีที่ทั้งสองคนได้สบตากัน ต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกราวกับว่ากำลังส่องกระจกมองตัวเอง ชายหนุ่มรู้สึกราวกับมีก้อนอะไรบางอย่างจุกอยู่ที่คอ เขาพูดไม่ออก แต่ก็พยายามจะไม่ทำท่าทางน่ากลัวให้เด็กน้อยตกใจ“คุณลุงหล่อเหมือนดาราเลยค่ะ เอ๋…วาวารู้สึกคุ้นหน้าคุณลุงจังเล้ยย” เสียงเจื้อยแจ้วตะโกนพูดกับอีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดี“คุ้นเหรอ คิดว่าเคยเจอลุงที่ไหนล่ะ” จากที่วาวาต้องเงยหน้าคุยกับคลื่นสมุทร ชายหนุ่มก็ย่อตัวลงนั่งชันเข่าเพื่อให้เด็กน้อยคุยกับตัวเองได้ง่ายมากขึ้นมองเด็กน้อยตรงน่าอย่างเอ็นดู กึ่งแปลกใจว่าทำไมถึงไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยปล่อยให้มาวิ่งเล่นคนเดียวแบบนี้ได้ยังไงคงเป็นพ่อแม่ใจแตกที่เลี้ยงดูลูกแบบทิ้งๆขว้างๆแน่นอน ไม

เวลาผ่านไปร่วมหลายชั่วโมงแล้ว ขนมผิงยังคงถูกทิ้งขว้างให้ยืนนิ่งอยู่หลังเวทีร่วมกับเหล่าผู้หญิงแปลกหน้าอีกหลายชีวิต บ้างก็ถูกมัดมือมัดเท้า บ้างก็ถูกล่ามโซ่ รอบข้างนั้นมีแต่เสียงร้องไห้ระงมที่น่าหดหู่ดังเซ็งแซ่ไปหมดหญิงสาวมองสำรวจโดยรอบแล้วกำมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดด้วยความกลัวและความโกรธ ไฟสีแดงหลังม่านนั้นส่องผ่านลงบนเนื้อผ้าสีโป้เปลื่อยที่เธอสวมอยู่ ความวาบหวิวล่อตาล่อใจคนมองจะหนีก็ทำไม่ได้ เพราะที่เธออยู่มีผู้ชายตัวใหญ่ถือปืนอยู่รอบๆ ห้องมากกว่าสิบคนทันใดนั้น เสียงพิธีกรชายสักคน ก็ดังมาจากหน้าเวที“ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน…สินค้าชิ้นถัดไปของเราในค่ำคืนนี้ เป็นหญิงสาวตัวเล็กที่มาพร้อมคอนเซ็ปต์เลือดนักสู้ สายSMไม่ควรพลาด เธอคนนี้ช่างดุร้ายและดื้อรั้นเหมือนสัตว์ป่ายั่วสวาท ที่พร้อมจะท้าทายผู้เป็นเจ้าของผู้ได้ครอบครองเธอไว้เพียงคนเดียวเท่านั้น…”พิธีกรสาธยายถึงรายละเอียดของสินค้าอย่างชำนาญ ทำให้เสียงปรบมือของแขกเริ่มดังกระหึ่มขึ้นด้วยความตื่นตาตื่นใจราวกับฝูงสัตว์ป่าที่เห็นเหยื่อชิ้นงามอยู่ตรงหน้า พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบของแขกผู้ชายที่เริ่มกลับมาตั้งใจเฝ้ารออีกครั้งขนมผิงหอบหายใจถี่ ก