ログインเช้าของวันใหม่ทั้งสองสาวตื่นขึ้นมาจัดการตัวเองก่อนจะหอบร่างกายมาทำงานที่โรงแรมในตอนเช้า
“ฝน ขวัญขอไปห้องน้ำแป็บนะ”เพียงขวัญบอกกับเพื่อนสาวหลังจากที่แขกที่เข้ามาเช็คเอ้าท์เริ่มทยอยบางตาลงมากแล้ว เนื่องจากว่าเป็นช่วงหน้าไฮแขกที่เข้ามาพักเลยเยอะขึ้นมาก “โอเค ฝนดูได้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะเท่าไรแล้ว ขวัญรีบไปเถอะ”เม็ดฝนเอ่ยบอกเพื่อน เพียงขวัญจึงเดินไปที่ห้องน้ำพนักงานเพื่อทำธุระส่วนตัว “พี่เกด ทำไมเข็นรถมาคนเดียวสองคันเลยล่ะคะ”เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จ เพียงขวัญที่กำลังจะเดินตรงมายังล็อบบี้ก็สังเกตเห็นพี่เกดพนักงานแผนกอาหรและเครื่องดื่มของครัวร้อนเดินเข็นรถออกมาท่าทางทุลักทุเล “ก็น้องน้ำลาน่ะสิ พี่เลยต้องทำคนเดียว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเลิกงานแล้วดันมีแขกสั่งให้ไปเสิร์ฟในห้องพร้อมกันสองห้องเลย”เพราะเธออยู่กะกลางคืนซึ่งปกติจะไม่ค่อยมีงานเท่าไร แต่ดันมามีงานในช่วงที่จะใกล้เลิกงานแล้ว เธอเลยต้องรีบจัดการก่อนจะมีการต่อกะกัน เพราะเนื่องจากโรงแรมนี้สามารถที่จะสั่งอาหารได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง “เดี๋ยวขวัญช่วยค่ะ คันนี้ของห้องไหนคะ” “ขอบคุณมากเลยนะน้องขวัญ ของห้องวีไอพี 959 จ้ะ” “ได้ค่ะ ขวัญจัดการให้นะคะ”เพียงขวัญเห็นว่ารุ่นพี่กำลังรีบเลยอาสาที่จะช่วย เพราะตอนนี้แขกที่ล็อบบี้ไม่น่าจะเยอะเท่าไร ไปแค่แป็บเดียวคงจะไม่เป็นอะไร “เดี๋ยวว่างๆพี่จะเลี้ยงข้าวนะ”เกดรู้สึกขอบคุณเพียงขวัญเป็นอย่างมาก เธอสวยแล้วแถมยังใจดีอีกต่างหาก “ได้เลยค่ะ…”เพียงขวัญเดินไปช่วยเข็นรถอีกคัน เธอเดินไปยังลิฟต์ที่ใช้สำหรับพนักงาน ก่อนจะกดไปยังชั้น 9 ซึ่งเป็นชั้นวีไอพีที่มีแต่ลูกค้ากระเป๋าหนักเท่านั้นที่จะได้เข้าพัก เพราะราคาสูงจนน่ากลัว เธอทำงานทั้งเดือนยังไม่มีปัญญาจ่ายค่าห้องสุดพิเศษนี้เลย ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น คนที่อยู่ในชุดคลุมของโรงแรมจึงสาวเท้าเดินไปที่ประตูหลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำทันทีเพื่อไปเปิดประตู “…” “อาหารที่สั่งมาสะ…ส่งค่ะ”เพียงขวัญชะงักเล็กน้อยเพราะคนตรงหน้าคือชายหนุ่มที่เธอเดินชนเมื่อคืนนี้ เธอจำได้ “…”ร่างสูงยืนนิ่งไม่โต้ตอบ “ทานให้อร่อยนะคะ”เธอยิ้มธุรกิจส่งไปให้เขา ก่อนที่จะหันหลังเพื่อที่จะกลับไปทำงานของตนเอง “เข้ามาวางข้างใน…”เสียงของเขาทำเธอชะงัก แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะก็จะมีบ้างที่แขกต้องการให้จัดโต๊ะให้ “คะ…ค่ะ”เธอเข็นถาดอาหารเดินเข้าไปภายในห้องพักสุดหรู ก่อนจะจัดอาหารทั้งหมดขึ้นโต๊ะให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จเธอก็โค้งให้เขาเล็กน้อยก่อนที่จะขอตัวเดินออกไป “เดี๋ยว…”ชาลียื่นแบงค์สีเทาจำนวนห้าใบให้คนตรงหน้า ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเพราะจำนวนเงินมันเยอะมาก “ทริป…” “คือ…มันเยอะเกินไปไหมคะ” “ฉันอยากให้”เขายื่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น “เอ่อ…ขอบคุณค่ะ”เธอรับมาไว้พร้อมทั้งไหว้สวยขอบคุณไปหนึ่งที นี่ถือเป็นทริปที่มากที่สุดเท่าที่เคยได้เลยด้วยซ้ำ ใบหน้าสวยยิ้มดีใจจนตาหยี ก่อนจะโค้งขอบคุณอีกรอบแล้วเดินออกไปจากห้อง “หึ เพียงขวัญ…น่าสนใจดี”ชาลีแอบอ่านป้ายที่ติดอยู่ที่หน้าอกด้านขวาของเธอ ก็ทำให้รู้ว่าเธอคือนักศึกษาฝึกงานของที่นี่ และสิ่งที่ทำให้เข้ารู้สึกสนใจเธอคงเป็นใบหน้าที่สวยจนสะดุดตาอย่างเห็นได้ชัดที่เขาถึงกับเก็บเอาไปฝันเมื่อคืนนี้ “แกไปไหนมา ฉันนึกว่าตกส้วมไปแล้ว”เมื่อมาถึงล็อบบี้เม็ดฝนก็เอ่ยถามเพื่อนสนิทของเธอทันที เพราะระหว่างงานทั้งสองไม่สามารถที่จะจับโทรศัพท์ได้เลย “ปากแกเนี่ยนะ! ขวัญไปช่วยพี่เกดเสิร์ฟอาหารมา นี่แขกให้ทริปมาตั้งห้าพัน” “โห!! แขกคนนี้ใจดีจังเลย สายเปย์สุด”เพียงขวัญโชว์แบงค์เทาในมือที่เพิ่งได้มาให้เม็ดฝนดู เม็ดฝนถึงกับตาโตเพราะไม่เคยมีใครให้ทริปหนักขนาดนี้มาก่อน “คงงั้นมั้ง…” “สองสาวพักทานข้าวกัน”ตุ๊กตาพี่เลี้ยงที่คอยดูและทั้งสองเดินมาหาที่ล็อบบี้ เพราะนี่เป็นเวลาพักแล้ว และก็มีคนมาแทนทั้งสองเรียบร้อยแล้วด้วย “ค่ะ” ห้องอาหารพนักงาน “พี่ขอนั่งด้วยคนนะครับ” “เชิญค่ะ”เมฆผู้จัดการโรงแรมเดินเข้ามาขอทั้งสามนั่งด้วย เป็นตุ๊กตาที่ตอบรับแล้วเชิญเขานั่ง สองสาวก็เพียงยิ้มบางๆส่งไปให้เท่านั้น “น้องขวัญฝึกจบจะกลับมาทำงานที่นี่ไหมครับ พี่จะได้จัดการไว้ให้” “ขวัญยังไม่รู้เลยค่ะ…คงจะต้องดูๆก่อน”เธอตอบอย่างปัดๆ ใจจริงก็อยากจะมาทำที่นี่เลย แต่อีกใจก็ยังอยากที่จะอยู่ที่กรุงเทพมากกว่าเพราะถึงอย่างไรเธอก็อยู่ที่นั้นตั้งแต่เด็ก “อีกตั้งหลายเดือนกว่าจะฝึกจบนะคะพี่เมฆ ยังมีเวลาจีบยัยขวัญอีกเยอะค่ะ”เม็ดฝนแซวรุ่นพี่หนุ่มที่คิดจะจีบเพื่อนเธออย่างโจ่งแจ้ง เมฆอายุเพียงแค่ 31 แต่ก็ได้เป็นถึงผู้จัดการโรงแรมแล้ว แถมเขาก็ยังหน้าตาถือว่าพอไปวัดไปวาได้ “ยัยฝนพูดอะไรเนี่ย”เพียงขวัญเอ็ดเพื่อนเบาๆ เธอไม่ได้คิดอะไรกับเมฆเลยสักนิด เพราะเธอไม่อยากมีใครในตอนนี้ อยากจะทุ่มเทกับการฝึกนี้ให้จบเพื่อเกียรตินิยมที่เธออยากจะได้มาเพื่อเป็นใบเบิกทางในการหางาน “พี่ก็รอน้องขวัญใจอ่อนอยู่นะครับ” “…” “อุ้ยเหมือนว่าฝนกับตุ๊กจะมาเป็นก้างหรือเปล่าคะ ผู้จัดการ” “ฮ่า ฮ่า ฮ่า”ทั้งสองหัวเราะออกมา เพียงขวัญได้แต่ยิ้มเจือนๆส่งไป เมฆตามจีบเธอตั้งแต่ที่เธอเข้ามาฝึกงานที่นี่วันแรกเลยด้วยซ้ำ จะปฏิเสธตรงๆก็กลัวจะมองหน้ากันไม่ติด และไม่อยากที่จะมีปัญหาในระหว่างการฝึกงานด้วย ผับ COC “เมื่อคืนมึงทิ้งน้องมะนาวคนสวยไปกลางคันเลยหรือวะ”มาถึงโต๊ะชาลีก็โดนเพื่อนอย่างเชนแซวทันที เพราะน้องมะนาวมาบ่นกับสาวๆในห้องแต่งตัวจนได้ยินมาถึงหูของเชน เขาเลยอดที่จะแซวเพื่อนไม่ได้ ปกติมันไม่เคยปล่อยเหยื่อรอดไปสักครั้ง “เออ…” “ทำไมวะ น้องเค้าไม่เด็ดหรือไง”เป็นมาร์ตินที่สงสัยไม่ต่างจากเพื่อนคนอื่นๆ “ไม่มีถุง” “อ๋อ แก้มือไหมคืนนี้”เมื่อได้ฟังที่เพื่อนบอกเชนก็เข้าใจในทันที เพราะพวกเขาก็ไม่คิดที่จะไม่ป้องกันอยู่แล้ว “…” “เออ ไอ้ลี เพื่อนกูอยากจะสั่งรถที่มึงเพิ่งจะเปิดตัวไปอาทิตย์ก่อนคันนึง” “ได้…ส่งคอนแทคมาให้กูก็แล้วกัน กูคุยเอง” “เออ”ว่าแล้วมาร์ตินก็ส่งคอนแทคให้กับชาลีทันที เพราะกลัวว่าจะลืม ทั้งสี่นั่งดื่มกันไปคุยกันไป โดยที่ไม่มีสาวข้างกายอย่างเช่นเคย เพราะตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ในที่ลับตาคน “วันนี้ไม่เอาเด็กว่านั่งด้วยเหรอวะ”มาร์ตินถามเพื่อนๆ “มึงไม่เห็นเหรอ ตรงนี้แม่งโจ่งแจ้งเกินไป ควักล่วงก็ไม่ได้”เชนหันไปตอบเพื่อน เขาก็อยากจะให้น้องๆมาคอยบริการอยู่หรอกแต่เพราะว่าตรงนี้มันโล่งเกินไป “ไม่ต้องห่วง กูบอกเด็กให้เตรียมห้องไว้แล้วใครเอาก็ห้องเดิม”คีย์บอกกับเพื่อนอย่างรู้ใจ เพราะพวกเขาคบกันมาตั้งหลายปี นิสัยของเพื่อนเขารู้หมดแบบที่ว่ารู้เช่นเห็นชาติ “ไอ้เชี้ยลีมึงจะรีบไปไหน”มาร์ตินตะโกนถามเพื่อนที่รีบเดินออกไป “ไปปิดงาน กูจะรีบกลับโรงแรม”ว่าจบเขาก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสามที่มีห้องวีไอพีที่เอาไว้บริการลลูกค้ากระเป๋าหนักทันที “เดี๋ยว รอกูด้วย”เชนก็รีบเดินตามเพื่อนไปเพราะเขาก็อยากที่จะปลดปล่อยด้วยเช่นกัน บนห้องวีไอพีของผับ “คุณชาลี นาวเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้วนะคะ…อ๊ะ”มะนาวที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเดินมาเปิดประตูให้กับร่างสูงที่เดินเข้ามาภายในห้องวีไอพีที่ถูกเพื่อนของเขาจองเอาไว้แล้วเรียบร้อย ชาลีเดินเข้ามาถึงก็ผลักร่างบางให้ล้มลงบนเตียงกว้าง “คุณชาลีใจร้อนจังเลยนะคะ”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูใจร้อนแบบนี้เธอก็รู้สึกตื่นเต้น เธอชันแขนตั้งฉากมองดูคนที่กำลังจัดการถอดกางเกงอยู่อย่างยั่วยวน “…”ชาลีสวมใส่เครื่องป้องกันกายที่เขาเตรียมไว้ “อ๊ะ…อ้า” “…” “นาวเจ็บจังค่ะ ของคุณใหญ่มาก..อ๊ะ”ไม่มีการเร้าโรมอะไรจากเขา ชาลีแหวกขาทั้งสองของเธอก่อนที่จะเสียบท่อนเอ็นร้อนเข้าไปในร่องสวาทของเธอทันทีจนเธอถึงกับร้องเสียงหลงออกมาเพราะความใหญ่ตามมาตรฐานของลูกครึ่งหนุ่ม “อื้ม…” “อ๊ะ…เสียวจังเลยค่ะ” “อ้ะ…แม่ง”เขากดกระแทกความเป็นชายเข้าไปด้วยความแรงและเร็วโดยที่ไม่ได้สนว่าคนใต้ร่างจะร้องครางมากแค่ไหน เขารู้ดีว่าที่เธอร้องออกมาเพราะอยากที่จะยั่วยวนเขาให้มีอารมณ์ซึ่งมันก็ได้ผล “นาวไม่ไหวแล้วค่ะ…อ๊ะ…คุณชาลี…อ่า” “อื้ม…”ชาลีอัดแรงกระแทกที่ทั้งรัวและเร็วเข้าไปจนเขาปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มเครื่องป้องกันที่เขาสวมเอาไว้ “นาวมีความสุขจังเลยค่ะ…ต่อกันอีกรอบนะคะคุณชาลี อยู่กับนาวทั้งคืนนะคะ”เธอลุกขึ้นมามองคนที่กำลังดูดบุหรี่อยู่ที่ปลายเตียงหลังจากเสร็จกิจกรรมเข้าจังหวะ “ฉันไม่ชอบซ้ำ…นี่เงินของเธอ” “คุณชาลีคะ…”ชาลีลุกขึ้นมาแต่งตัวเสร็จก็วางเงินไว้ปึกหนึ่งให้กับมะนาวที่หัวเตียงก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจเสียงเรียกของเธอเลยแม้แต่น้อยห้องวีไอพี 959ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ร่างบางเดินมาหยุดตรงหน้าห้องของชาลีตามที่เขาได้นัดเอาไว้ รอเพียงไม่นานเขาก็เดินมาเปิดประตูให้เธอ“เข้ามาก่อนสิ”“ค่ะ”“พี่ชาลีมีอะไรจะถามขวัญหรือคะ”เสียงหวานเอ่ยถามกับเขาหลังจากที่ชาลีปิดประตูห้องลง “เพียงขวัญ เธอคิดยังไงกับฉัน”ชาลีเอ่ยถามร่างบางตรงหน้า“คะ…พี่ชาลีหมายถึงว่า…”“เธอชอบฉันหรือเปล่า?”“คะ!!!”เพียงขวัญดวงตาเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ได้ยินสิ่งที่เขาถาม เธอมองไปยังชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนนิ่งอยู่ ใบหน้าของเขาไม่แสดงสีหน้าตื่นเต้นสักนิดยังคงเรียบนิ่งตามเดิม เหมือนอย่างที่เคยเป็น“เธอได้ยินที่ฉันพูดแล้ว ตอบคำถามฉันมา”ร่างสูงจ้องมองดวงหน้าของเธอนิ่ง“คะ…คือว่า เอ่อ…ทำไมอยู่ๆพี่ชาลีถึงถามอะไรแบบนี้คะ”เพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะมาถามกันตรงๆแบบนี้ และเธอก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะคิดอะไรกับเธอด้วยซ้ำ“ฉันอยากรู้ ตกลงเธอชอบฉันไหม?”“…”ริมฝีปากบางของหญิงสาวเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพราะไม่กล้าสู้หน้าคนตัวสูงตรงหน้ามากนัก“ตอบ!!”ชาลีดึงร่างบางเข้าแนบชิดกับร่างหนาของเขาเพื่อเค้นคำตอบจนใบหน้าหวานชนเข้ากับอกแกร่ง“คือ…ขวัญ ขวัญ…เอ่
“ปวดหัวชะมัดเลย”เช้าของวันใหม่เพียงขวัญเดินเข้ามาตอกบัตรเข้างานด้วยความงัวเงีย “ไปทำอะไรมาจ๊ะสาวน้อยถึงได้ง่วงขนาดนี้”แก้วตาเข้ามาทักทายเพียงขวัญ“เมื่อคืนไปงานวันเกิดรุ่นพี่ที่รู้จักมาค่ะ”เพราะอาทิตย์นี้เธอเข้างานช่วงเช้าเลยทำให้ต้องรีบตื่นทั้งที่ยังนอนไม่เต็มอิ่มเพื่อลากร่างตัวเองมาฝึกงานให้ได้วันนี้ทั้งวันเพียงขวัญแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว เธอเพลียมากจริงๆต่อไปเธอจะไม่ไปเที่ยวหลังจากที่เพิ่งเข้าดึกอีกแล้ว“น้องขวัญครับ”เสียงของแม็กที่เดินลากกระเป๋ามาที่เคาร์เตอร์เรียกเพียงขวัญ“อ่าว พี่แม็กเช็คเอาท์เหรอคะ”เธอเงยหน้าไปพูดคุยกับรุ่นพี่อย่างยิ้มแย้ม“ครับ เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง กลับที่พักปลอดภัยดีใช่ไหม”เขาหงุดหงิดอยู่เกือบเช้าเพราะแผนที่วางเอาไว้เสียหมด“ใช่ค่ะ พี่แม็กจะจ่ายเป็นบัตรเครดิต หรือเงินสดดีคะ”“บัตรครับ”เขายื่นบัตรเครดิตให้กับร่างบางที่นั่งอยู่หน้าเคาร์เตอร์ เพียงขวัญจัดการกับการชำระเงินผ่านบัตรเสร็จก็ยื่นบัตรให้กับรุ่นพี่ตรงหน้า“ขอบคุณนะคะ”“งั้นพี่ไปก่อนนะครับ ไว้พี่จะมาหาใหม่”เขายังเสียดายเล็กน้อยไม่อยากที่จะกลับ แต่เพราะว่ามีธุระสำคัญเลยทำให้ต้องรีบกลับก่อน“
“เป็นยังไงบ้างวะ”ชาลีเดินกลับมายังห้องที่เพื่อนๆของตนเองตอนนี้กำลังนัวเนียกับสาวๆกันอยู่อย่างไม่อายฟ้าดิน“มึงจะสนใจเรื่องของกูทำไมนักวะ”เขายกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่ขึ้นมากระดกดื่มก่อนที่จะหันไปตอบเพื่อนอย่างคีย์ที่วันนี้ไม่ได้มีสาวมานั่งด้วยอย่างเช่นเคย“ก็เรื่องของมึงมันน่าสนใจดี น้องขวัญก็น่าสนใจฉิบหายเลย”เชนที่กำลังหลงมัวเมาอยู่กับเต้าอวบก็ยังหันมาตอบชาลี“คืนนี้กูไม่เอาเด็กนะ กูจะกลับโรงแรมเลย”ชาลีบอกกับเพื่อนทั้งสาม“มึงมันร้าย…ไอ้เชี้ยลี”เอาจริงๆพวกเขาไม่เคยเห็นว่าชาลีจะอยากได้ใครสักคนมากขนาดนี้ ปกติมีแต่คนมาเสนอตัวให้เขามากกว่า“หึ”เขาได้แต่ยิ้มร้ายส่งไปให้เพื่อนรักทั้งสาม คืนนี้เขาไม่คิดที่จะขึ้นเตียงกับใครทั้งนั้น เพราะเขากำลังจะทำให้เหยื่อติดกับที่วางเอาไว้ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะตีสองแล้วร่างบางของเพียงขวัญที่นั่งอยู่ข้างๆกันกับเม็ดฝนเพื่อนสนิทตอนนี้นั่งตัวไม่ตรงแล้วเพราะเธอดื่มไปค่อนข้างที่จะหลายแก้วแล้ว ยังดีที่เม็ดฝนไม่ได้ดื่มเยอะอย่างเช่นที่ผ่านมา เธออยากจะคอยดูแลเพื่อนถึงแม็กจะเป็นรุ่นพี่ที่ดูสุภาพและไว้ใจได้ แต่ก็ใช่ว่าจะเชื่อใจได้ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยน่ากลัวจะตายไป
“ขวัญจำพี่แม็กได้ไหม”วันนี้เพียงขวัญเลิกงานช้า เพราะรอจะพูดคุยกับเพื่อนที่แทบจะไม่ได้เจอหน้ากันมาสองวันแล้วเนื่องจากเข้างานคนละเวลา“พี่แม็กไหน…”คนถูกถามได้แต่สงสัย เพราะคนที่ชื่อแม็กก็มีเยอะแยะเต็มไปหมด“ก็พี่แม็กแพทย์ปีห้าไงที่ตามจีบแกอยู่ เมื่อวานฝนเห็นเขามาเช็คอินที่โรงแรมด้วย”เม็ดฝนไขข้อสงสัยให้กับเพื่อนสาว“อ๋อ…พี่แม็ก”“น่าอิจฉานะคะมีทั้งคนบินมาหา ไหนจะผู้จัดการ ไหนจะพี่ชาลีอีก แกลงนะหน้าทองหรือเปล่ายัยขวัญ”เพราะถ้าถึงขนาดที่รุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตจากคณะแพทย์บินตามมาหาถึงที่นี่ ไม่ธรรมดาเสียแล้วเพื่อนสาวคนนี้“นะเนอะอะไรล่ะ แกก็พูดมั่ว แล้วพี่แม็กเขาอาจจะอยากมาเที่ยวเฉยๆก็ได้”เพราะเพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะตามเธอมาจริงๆเขาอาจจะมาเที่ยวพักผ่อนกับครอบครัวก็ได้“เข้ามาถึงก็ถามหาแกเลยเนี่ยนะมาเที่ยว?”“จริงหรอ?”เพียงขวัญไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะมาหาเธอถึงที่นี่“น้องขวัญ…ฝนบอกว่าขวัญเข้ากลางคืน”แม็กที่เดินลงมาจากห้องที่พักอยู่เมื่อเห็นคนที่เขาตั้งใจที่จะมาหาก็เดินเข้ามาทักทายทันที“สวัสดีค่ะ พี่แม็กตามหาขวัญทำไมคะ”เธอทักทายเขาตามมารยาท“คืนนี้ไปเที่ยวกันนะครับ พี่นัดเพื่อนเอาไวแล
“น้องขวัญ เป็นอย่างไงบ้างครับ เข้าดึกพี่ไม่ได้เจอเลย”เมฆตั้งใจเดินเข้ามาหน้าโรงแรมเพราะว่าอยากที่จะเจอเพียงขวัญ เธอเข้างานเวลากลางคืนเลยทำให้เขาแทบจะไม่ได้เจอเธอเลย“สวัสดีค่ะผู้จัดการ ก็ง่วงเอาเรื่องอยู่ค่ะ”เธอตอบเขา “เลิกงานแล้วไปหาอะไรทานกันไหมครับ”“เอ่อ คือว่าผู้จัดการไม่เข้างานเหรอคะ”เธอถามด้วยความสงสัย เพราะนี่ก็ใกล้เวลาเข้างานแล้ว“ยังไม่ถึงเวลาครับ แล้วก็ไม่เรียกแบบนี้สิครับ เรียกพี่ว่าพี่เมฆเถอะครับ”เพราะการที่เธอเรียกเขาแบบนั้นทำให้มันดูรู้สึกห่างเหินกันเกินไป“เอ่อ ค่ะพี่เมฆ พอดีว่าขวัญง่วงมากเลยค่ะ ตอนจะนอนขวัญไม่ทานอะไรก่อนนอนค่ะ”เธอไม่อยากที่จะไปไหนมาไหนกับเขาแค่สองคนเพราะไม่อยากที่จะเป็นขี้ปากให้คนในโรงแรมนี้“เหรอครับ งั้นไว้เข้าเช้าเราไปหาอะไรทานกันนะ”เขาไม่ได้ตื้อเธอต่อ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่ชอบ“ค่ะ งั้นขวัญกลับก่อนนะคะ”“ครับ”เธอเอ่ยคำลาพร้อมทั้งเดินออกไปจากตรงนั้น เธออยากจะไปพักเต็มทีแล้ว ขนาดนอนทั้งวันยังง่วงเลย“แรด”เสียงแหลมของนาราดังขึ้นหลังจากที่เพียงขวัญเดินเข้ามาในออฟฟิศเพื่อที่จะตอกบัตรเลิกงาน “ส่องกระจกสิถ้าอยากเห็น”“แก! นังขวัญ!!”“ว่าไงนังน
โรงแรมภูเก็ตวิลล์“สวัสดีค่ะ โรงแรมภูเก็ตวิลล์ค่ะ”เสียงหวานรับสายจากโทรศัพท์หน้าเคาร์เตอร์“ห้องวีไอพี 959 สบู่เหลวหมด”เป็นชาลีที่โทรเข้ามาหาเธอเขาจำเสียงหวานของเธอได้“ได้ค่ะเดี๋ยวทางเราจะให้แผนกมะ….”“เธอมาเปลี่ยน….”ชาลีตอบกลับร่างบาง “ได้ค่ะ สักครู่นะคะคุณลูกค้า!!”เธอไม่ได้ปฏิเสธเขา เพราะเคยทำแล้วและมันก็ไม่ได้ผล“ฝนเดี๋ยวมานะ”เธอบอกกับเพื่อนสาวคนสนิท“โอเครู้เรื่อง”เม็ดฝนดูก็รู้ว่าเพื่อนจะไปไหน เพราะรอบก่อนพอห้องวีไอพี 959 โทรมาเพื่อนเธอก็ออกไปแบบนี้ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“สบู่เหลวค่ะ”ชาลีเดินออกมาเปิดประประตูให้ร่างบางที่ยืนถือขวดสบู่เหลวที่มีตราของโรงแรมอยู่ยื่นมาให้เขา“เข้ามาก่อนสิ”เขาไม่รับแต่หลีกทางให้เธอเดินเข้ามาในห้องแทน“คะ…ค่ะ”เพียงขวัญมองหน้าชายหนุ่มอย่างงงๆแต่ก็ยอมเดินเข้าไป“วันนี้เลิกกี่โมง”“เลิกห้าโมงค่ะ แต่ว่าวันนี้รับงานตอนเย็นไว้ค่ะ น่าจะเลิกเที่ยงคืน”เธอตอบกลับเขา“งานอะไร!!”“งานจัดเลี้ยงของโรงแรมค่ะ รับจ็อบพิเศษค่ะ”วันนี้มีงานเลี้ยงของบริษัทแห่งหนึ่งที่ได้มาจัดที่โรงแรมนี้ เธอกับเพื่อนจึงได้มารับงานเป็นเด็กเสิร์ฟเพื่อหารายได้พิเศษ“ค่าจ้างเท







