Share

เจอกันอีกแล้ว

last update Tanggal publikasi: 2025-12-03 21:51:38

เช้าของวันใหม่ทั้งสองสาวตื่นขึ้นมาจัดการตัวเองก่อนจะหอบร่างกายมาทำงานที่โรงแรมในตอนเช้า

“ฝน ขวัญขอไปห้องน้ำแป็บนะ”เพียงขวัญบอกกับเพื่อนสาวหลังจากที่แขกที่เข้ามาเช็คเอ้าท์เริ่มทยอยบางตาลงมากแล้ว เนื่องจากว่าเป็นช่วงหน้าไฮแขกที่เข้ามาพักเลยเยอะขึ้นมาก

“โอเค ฝนดูได้ลูกค้าไม่ค่อยเยอะเท่าไรแล้ว ขวัญรีบไปเถอะ”เม็ดฝนเอ่ยบอกเพื่อน เพียงขวัญจึงเดินไปที่ห้องน้ำพนักงานเพื่อทำธุระส่วนตัว

“พี่เกด ทำไมเข็นรถมาคนเดียวสองคันเลยล่ะคะ”เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จ เพียงขวัญที่กำลังจะเดินตรงมายังล็อบบี้ก็สังเกตเห็นพี่เกดพนักงานแผนกอาหรและเครื่องดื่มของครัวร้อนเดินเข็นรถออกมาท่าทางทุลักทุเล

“ก็น้องน้ำลาน่ะสิ พี่เลยต้องทำคนเดียว อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเลิกงานแล้วดันมีแขกสั่งให้ไปเสิร์ฟในห้องพร้อมกันสองห้องเลย”เพราะเธออยู่กะกลางคืนซึ่งปกติจะไม่ค่อยมีงานเท่าไร แต่ดันมามีงานในช่วงที่จะใกล้เลิกงานแล้ว เธอเลยต้องรีบจัดการก่อนจะมีการต่อกะกัน เพราะเนื่องจากโรงแรมนี้สามารถที่จะสั่งอาหารได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

“เดี๋ยวขวัญช่วยค่ะ คันนี้ของห้องไหนคะ”

“ขอบคุณมากเลยนะน้องขวัญ ของห้องวีไอพี 959 จ้ะ”

“ได้ค่ะ ขวัญจัดการให้นะคะ”เพียงขวัญเห็นว่ารุ่นพี่กำลังรีบเลยอาสาที่จะช่วย เพราะตอนนี้แขกที่ล็อบบี้ไม่น่าจะเยอะเท่าไร ไปแค่แป็บเดียวคงจะไม่เป็นอะไร

“เดี๋ยวว่างๆพี่จะเลี้ยงข้าวนะ”เกดรู้สึกขอบคุณเพียงขวัญเป็นอย่างมาก เธอสวยแล้วแถมยังใจดีอีกต่างหาก

“ได้เลยค่ะ…”เพียงขวัญเดินไปช่วยเข็นรถอีกคัน เธอเดินไปยังลิฟต์ที่ใช้สำหรับพนักงาน ก่อนจะกดไปยังชั้น 9 ซึ่งเป็นชั้นวีไอพีที่มีแต่ลูกค้ากระเป๋าหนักเท่านั้นที่จะได้เข้าพัก เพราะราคาสูงจนน่ากลัว เธอทำงานทั้งเดือนยังไม่มีปัญญาจ่ายค่าห้องสุดพิเศษนี้เลย

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น คนที่อยู่ในชุดคลุมของโรงแรมจึงสาวเท้าเดินไปที่ประตูหลังจากที่ออกมาจากห้องน้ำทันทีเพื่อไปเปิดประตู

“…”

“อาหารที่สั่งมาสะ…ส่งค่ะ”เพียงขวัญชะงักเล็กน้อยเพราะคนตรงหน้าคือชายหนุ่มที่เธอเดินชนเมื่อคืนนี้ เธอจำได้

“…”ร่างสูงยืนนิ่งไม่โต้ตอบ

“ทานให้อร่อยนะคะ”เธอยิ้มธุรกิจส่งไปให้เขา ก่อนที่จะหันหลังเพื่อที่จะกลับไปทำงานของตนเอง

“เข้ามาวางข้างใน…”เสียงของเขาทำเธอชะงัก แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร เพราะก็จะมีบ้างที่แขกต้องการให้จัดโต๊ะให้

“คะ…ค่ะ”เธอเข็นถาดอาหารเดินเข้าไปภายในห้องพักสุดหรู ก่อนจะจัดอาหารทั้งหมดขึ้นโต๊ะให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จเธอก็โค้งให้เขาเล็กน้อยก่อนที่จะขอตัวเดินออกไป

“เดี๋ยว…”ชาลียื่นแบงค์สีเทาจำนวนห้าใบให้คนตรงหน้า ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเพราะจำนวนเงินมันเยอะมาก

“ทริป…”

“คือ…มันเยอะเกินไปไหมคะ”

“ฉันอยากให้”เขายื่นค้างไว้อยู่อย่างนั้น

“เอ่อ…ขอบคุณค่ะ”เธอรับมาไว้พร้อมทั้งไหว้สวยขอบคุณไปหนึ่งที นี่ถือเป็นทริปที่มากที่สุดเท่าที่เคยได้เลยด้วยซ้ำ ใบหน้าสวยยิ้มดีใจจนตาหยี ก่อนจะโค้งขอบคุณอีกรอบแล้วเดินออกไปจากห้อง

“หึ เพียงขวัญ…น่าสนใจดี”ชาลีแอบอ่านป้ายที่ติดอยู่ที่หน้าอกด้านขวาของเธอ ก็ทำให้รู้ว่าเธอคือนักศึกษาฝึกงานของที่นี่ และสิ่งที่ทำให้เข้ารู้สึกสนใจเธอคงเป็นใบหน้าที่สวยจนสะดุดตาอย่างเห็นได้ชัดที่เขาถึงกับเก็บเอาไปฝันเมื่อคืนนี้

“แกไปไหนมา ฉันนึกว่าตกส้วมไปแล้ว”เมื่อมาถึงล็อบบี้เม็ดฝนก็เอ่ยถามเพื่อนสนิทของเธอทันที เพราะระหว่างงานทั้งสองไม่สามารถที่จะจับโทรศัพท์ได้เลย

“ปากแกเนี่ยนะ! ขวัญไปช่วยพี่เกดเสิร์ฟอาหารมา นี่แขกให้ทริปมาตั้งห้าพัน”

“โห!! แขกคนนี้ใจดีจังเลย สายเปย์สุด”เพียงขวัญโชว์แบงค์เทาในมือที่เพิ่งได้มาให้เม็ดฝนดู เม็ดฝนถึงกับตาโตเพราะไม่เคยมีใครให้ทริปหนักขนาดนี้มาก่อน

“คงงั้นมั้ง…”

“สองสาวพักทานข้าวกัน”ตุ๊กตาพี่เลี้ยงที่คอยดูและทั้งสองเดินมาหาที่ล็อบบี้ เพราะนี่เป็นเวลาพักแล้ว และก็มีคนมาแทนทั้งสองเรียบร้อยแล้วด้วย

“ค่ะ”

ห้องอาหารพนักงาน

“พี่ขอนั่งด้วยคนนะครับ”

“เชิญค่ะ”เมฆผู้จัดการโรงแรมเดินเข้ามาขอทั้งสามนั่งด้วย เป็นตุ๊กตาที่ตอบรับแล้วเชิญเขานั่ง สองสาวก็เพียงยิ้มบางๆส่งไปให้เท่านั้น

“น้องขวัญฝึกจบจะกลับมาทำงานที่นี่ไหมครับ พี่จะได้จัดการไว้ให้”

“ขวัญยังไม่รู้เลยค่ะ…คงจะต้องดูๆก่อน”เธอตอบอย่างปัดๆ ใจจริงก็อยากจะมาทำที่นี่เลย แต่อีกใจก็ยังอยากที่จะอยู่ที่กรุงเทพมากกว่าเพราะถึงอย่างไรเธอก็อยู่ที่นั้นตั้งแต่เด็ก

“อีกตั้งหลายเดือนกว่าจะฝึกจบนะคะพี่เมฆ ยังมีเวลาจีบยัยขวัญอีกเยอะค่ะ”เม็ดฝนแซวรุ่นพี่หนุ่มที่คิดจะจีบเพื่อนเธออย่างโจ่งแจ้ง เมฆอายุเพียงแค่ 31 แต่ก็ได้เป็นถึงผู้จัดการโรงแรมแล้ว แถมเขาก็ยังหน้าตาถือว่าพอไปวัดไปวาได้

“ยัยฝนพูดอะไรเนี่ย”เพียงขวัญเอ็ดเพื่อนเบาๆ เธอไม่ได้คิดอะไรกับเมฆเลยสักนิด เพราะเธอไม่อยากมีใครในตอนนี้ อยากจะทุ่มเทกับการฝึกนี้ให้จบเพื่อเกียรตินิยมที่เธออยากจะได้มาเพื่อเป็นใบเบิกทางในการหางาน

“พี่ก็รอน้องขวัญใจอ่อนอยู่นะครับ”

“…”

“อุ้ยเหมือนว่าฝนกับตุ๊กจะมาเป็นก้างหรือเปล่าคะ ผู้จัดการ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า”ทั้งสองหัวเราะออกมา เพียงขวัญได้แต่ยิ้มเจือนๆส่งไป เมฆตามจีบเธอตั้งแต่ที่เธอเข้ามาฝึกงานที่นี่วันแรกเลยด้วยซ้ำ จะปฏิเสธตรงๆก็กลัวจะมองหน้ากันไม่ติด และไม่อยากที่จะมีปัญหาในระหว่างการฝึกงานด้วย

ผับ COC

“เมื่อคืนมึงทิ้งน้องมะนาวคนสวยไปกลางคันเลยหรือวะ”มาถึงโต๊ะชาลีก็โดนเพื่อนอย่างเชนแซวทันที เพราะน้องมะนาวมาบ่นกับสาวๆในห้องแต่งตัวจนได้ยินมาถึงหูของเชน เขาเลยอดที่จะแซวเพื่อนไม่ได้ ปกติมันไม่เคยปล่อยเหยื่อรอดไปสักครั้ง

“เออ…”

“ทำไมวะ น้องเค้าไม่เด็ดหรือไง”เป็นมาร์ตินที่สงสัยไม่ต่างจากเพื่อนคนอื่นๆ

“ไม่มีถุง”

“อ๋อ แก้มือไหมคืนนี้”เมื่อได้ฟังที่เพื่อนบอกเชนก็เข้าใจในทันที เพราะพวกเขาก็ไม่คิดที่จะไม่ป้องกันอยู่แล้ว

“…”

“เออ ไอ้ลี เพื่อนกูอยากจะสั่งรถที่มึงเพิ่งจะเปิดตัวไปอาทิตย์ก่อนคันนึง”

“ได้…ส่งคอนแทคมาให้กูก็แล้วกัน กูคุยเอง”

“เออ”ว่าแล้วมาร์ตินก็ส่งคอนแทคให้กับชาลีทันที เพราะกลัวว่าจะลืม ทั้งสี่นั่งดื่มกันไปคุยกันไป โดยที่ไม่มีสาวข้างกายอย่างเช่นเคย เพราะตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ในที่ลับตาคน

“วันนี้ไม่เอาเด็กว่านั่งด้วยเหรอวะ”มาร์ตินถามเพื่อนๆ

“มึงไม่เห็นเหรอ ตรงนี้แม่งโจ่งแจ้งเกินไป ควักล่วงก็ไม่ได้”เชนหันไปตอบเพื่อน เขาก็อยากจะให้น้องๆมาคอยบริการอยู่หรอกแต่เพราะว่าตรงนี้มันโล่งเกินไป

“ไม่ต้องห่วง กูบอกเด็กให้เตรียมห้องไว้แล้วใครเอาก็ห้องเดิม”คีย์บอกกับเพื่อนอย่างรู้ใจ เพราะพวกเขาคบกันมาตั้งหลายปี นิสัยของเพื่อนเขารู้หมดแบบที่ว่ารู้เช่นเห็นชาติ

“ไอ้เชี้ยลีมึงจะรีบไปไหน”มาร์ตินตะโกนถามเพื่อนที่รีบเดินออกไป

“ไปปิดงาน กูจะรีบกลับโรงแรม”ว่าจบเขาก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสามที่มีห้องวีไอพีที่เอาไว้บริการลลูกค้ากระเป๋าหนักทันที

“เดี๋ยว รอกูด้วย”เชนก็รีบเดินตามเพื่อนไปเพราะเขาก็อยากที่จะปลดปล่อยด้วยเช่นกัน

บนห้องวีไอพีของผับ

“คุณชาลี นาวเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้วนะคะ…อ๊ะ”มะนาวที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเดินมาเปิดประตูให้กับร่างสูงที่เดินเข้ามาภายในห้องวีไอพีที่ถูกเพื่อนของเขาจองเอาไว้แล้วเรียบร้อย ชาลีเดินเข้ามาถึงก็ผลักร่างบางให้ล้มลงบนเตียงกว้าง

“คุณชาลีใจร้อนจังเลยนะคะ”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูใจร้อนแบบนี้เธอก็รู้สึกตื่นเต้น เธอชันแขนตั้งฉากมองดูคนที่กำลังจัดการถอดกางเกงอยู่อย่างยั่วยวน

“…”ชาลีสวมใส่เครื่องป้องกันกายที่เขาเตรียมไว้

“อ๊ะ…อ้า”

“…”

“นาวเจ็บจังค่ะ ของคุณใหญ่มาก..อ๊ะ”ไม่มีการเร้าโรมอะไรจากเขา ชาลีแหวกขาทั้งสองของเธอก่อนที่จะเสียบท่อนเอ็นร้อนเข้าไปในร่องสวาทของเธอทันทีจนเธอถึงกับร้องเสียงหลงออกมาเพราะความใหญ่ตามมาตรฐานของลูกครึ่งหนุ่ม

“อื้ม…”

“อ๊ะ…เสียวจังเลยค่ะ”

“อ้ะ…แม่ง”เขากดกระแทกความเป็นชายเข้าไปด้วยความแรงและเร็วโดยที่ไม่ได้สนว่าคนใต้ร่างจะร้องครางมากแค่ไหน เขารู้ดีว่าที่เธอร้องออกมาเพราะอยากที่จะยั่วยวนเขาให้มีอารมณ์ซึ่งมันก็ได้ผล

“นาวไม่ไหวแล้วค่ะ…อ๊ะ…คุณชาลี…อ่า”

“อื้ม…”ชาลีอัดแรงกระแทกที่ทั้งรัวและเร็วเข้าไปจนเขาปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มเครื่องป้องกันที่เขาสวมเอาไว้

“นาวมีความสุขจังเลยค่ะ…ต่อกันอีกรอบนะคะคุณชาลี อยู่กับนาวทั้งคืนนะคะ”เธอลุกขึ้นมามองคนที่กำลังดูดบุหรี่อยู่ที่ปลายเตียงหลังจากเสร็จกิจกรรมเข้าจังหวะ

“ฉันไม่ชอบซ้ำ…นี่เงินของเธอ”

“คุณชาลีคะ…”ชาลีลุกขึ้นมาแต่งตัวเสร็จก็วางเงินไว้ปึกหนึ่งให้กับมะนาวที่หัวเตียงก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปทันทีโดยที่ไม่ได้สนใจเสียงเรียกของเธอเลยแม้แต่น้อย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   นอนกับฉัน

    ห้องวีไอพี 959ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ร่างบางเดินมาหยุดตรงหน้าห้องของชาลีตามที่เขาได้นัดเอาไว้ รอเพียงไม่นานเขาก็เดินมาเปิดประตูให้เธอ“เข้ามาก่อนสิ”“ค่ะ”“พี่ชาลีมีอะไรจะถามขวัญหรือคะ”เสียงหวานเอ่ยถามกับเขาหลังจากที่ชาลีปิดประตูห้องลง “เพียงขวัญ เธอคิดยังไงกับฉัน”ชาลีเอ่ยถามร่างบางตรงหน้า“คะ…พี่ชาลีหมายถึงว่า…”“เธอชอบฉันหรือเปล่า?”“คะ!!!”เพียงขวัญดวงตาเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ได้ยินสิ่งที่เขาถาม เธอมองไปยังชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนนิ่งอยู่ ใบหน้าของเขาไม่แสดงสีหน้าตื่นเต้นสักนิดยังคงเรียบนิ่งตามเดิม เหมือนอย่างที่เคยเป็น“เธอได้ยินที่ฉันพูดแล้ว ตอบคำถามฉันมา”ร่างสูงจ้องมองดวงหน้าของเธอนิ่ง“คะ…คือว่า เอ่อ…ทำไมอยู่ๆพี่ชาลีถึงถามอะไรแบบนี้คะ”เพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะมาถามกันตรงๆแบบนี้ และเธอก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะคิดอะไรกับเธอด้วยซ้ำ“ฉันอยากรู้ ตกลงเธอชอบฉันไหม?”“…”ริมฝีปากบางของหญิงสาวเม้มเข้าหากันเป็นเส้นตรง เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพราะไม่กล้าสู้หน้าคนตัวสูงตรงหน้ามากนัก“ตอบ!!”ชาลีดึงร่างบางเข้าแนบชิดกับร่างหนาของเขาเพื่อเค้นคำตอบจนใบหน้าหวานชนเข้ากับอกแกร่ง“คือ…ขวัญ ขวัญ…เอ่

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   สิ่งมหัศจรรย์

    “ปวดหัวชะมัดเลย”เช้าของวันใหม่เพียงขวัญเดินเข้ามาตอกบัตรเข้างานด้วยความงัวเงีย “ไปทำอะไรมาจ๊ะสาวน้อยถึงได้ง่วงขนาดนี้”แก้วตาเข้ามาทักทายเพียงขวัญ“เมื่อคืนไปงานวันเกิดรุ่นพี่ที่รู้จักมาค่ะ”เพราะอาทิตย์นี้เธอเข้างานช่วงเช้าเลยทำให้ต้องรีบตื่นทั้งที่ยังนอนไม่เต็มอิ่มเพื่อลากร่างตัวเองมาฝึกงานให้ได้วันนี้ทั้งวันเพียงขวัญแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว เธอเพลียมากจริงๆต่อไปเธอจะไม่ไปเที่ยวหลังจากที่เพิ่งเข้าดึกอีกแล้ว“น้องขวัญครับ”เสียงของแม็กที่เดินลากกระเป๋ามาที่เคาร์เตอร์เรียกเพียงขวัญ“อ่าว พี่แม็กเช็คเอาท์เหรอคะ”เธอเงยหน้าไปพูดคุยกับรุ่นพี่อย่างยิ้มแย้ม“ครับ เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง กลับที่พักปลอดภัยดีใช่ไหม”เขาหงุดหงิดอยู่เกือบเช้าเพราะแผนที่วางเอาไว้เสียหมด“ใช่ค่ะ พี่แม็กจะจ่ายเป็นบัตรเครดิต หรือเงินสดดีคะ”“บัตรครับ”เขายื่นบัตรเครดิตให้กับร่างบางที่นั่งอยู่หน้าเคาร์เตอร์ เพียงขวัญจัดการกับการชำระเงินผ่านบัตรเสร็จก็ยื่นบัตรให้กับรุ่นพี่ตรงหน้า“ขอบคุณนะคะ”“งั้นพี่ไปก่อนนะครับ ไว้พี่จะมาหาใหม่”เขายังเสียดายเล็กน้อยไม่อยากที่จะกลับ แต่เพราะว่ามีธุระสำคัญเลยทำให้ต้องรีบกลับก่อน“

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   เหยื่อติดกับ

    “เป็นยังไงบ้างวะ”ชาลีเดินกลับมายังห้องที่เพื่อนๆของตนเองตอนนี้กำลังนัวเนียกับสาวๆกันอยู่อย่างไม่อายฟ้าดิน“มึงจะสนใจเรื่องของกูทำไมนักวะ”เขายกแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่ขึ้นมากระดกดื่มก่อนที่จะหันไปตอบเพื่อนอย่างคีย์ที่วันนี้ไม่ได้มีสาวมานั่งด้วยอย่างเช่นเคย“ก็เรื่องของมึงมันน่าสนใจดี น้องขวัญก็น่าสนใจฉิบหายเลย”เชนที่กำลังหลงมัวเมาอยู่กับเต้าอวบก็ยังหันมาตอบชาลี“คืนนี้กูไม่เอาเด็กนะ กูจะกลับโรงแรมเลย”ชาลีบอกกับเพื่อนทั้งสาม“มึงมันร้าย…ไอ้เชี้ยลี”เอาจริงๆพวกเขาไม่เคยเห็นว่าชาลีจะอยากได้ใครสักคนมากขนาดนี้ ปกติมีแต่คนมาเสนอตัวให้เขามากกว่า“หึ”เขาได้แต่ยิ้มร้ายส่งไปให้เพื่อนรักทั้งสาม คืนนี้เขาไม่คิดที่จะขึ้นเตียงกับใครทั้งนั้น เพราะเขากำลังจะทำให้เหยื่อติดกับที่วางเอาไว้ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะตีสองแล้วร่างบางของเพียงขวัญที่นั่งอยู่ข้างๆกันกับเม็ดฝนเพื่อนสนิทตอนนี้นั่งตัวไม่ตรงแล้วเพราะเธอดื่มไปค่อนข้างที่จะหลายแก้วแล้ว ยังดีที่เม็ดฝนไม่ได้ดื่มเยอะอย่างเช่นที่ผ่านมา เธออยากจะคอยดูแลเพื่อนถึงแม็กจะเป็นรุ่นพี่ที่ดูสุภาพและไว้ใจได้ แต่ก็ใช่ว่าจะเชื่อใจได้ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยน่ากลัวจะตายไป

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   คู่แข่ง

    “ขวัญจำพี่แม็กได้ไหม”วันนี้เพียงขวัญเลิกงานช้า เพราะรอจะพูดคุยกับเพื่อนที่แทบจะไม่ได้เจอหน้ากันมาสองวันแล้วเนื่องจากเข้างานคนละเวลา“พี่แม็กไหน…”คนถูกถามได้แต่สงสัย เพราะคนที่ชื่อแม็กก็มีเยอะแยะเต็มไปหมด“ก็พี่แม็กแพทย์ปีห้าไงที่ตามจีบแกอยู่ เมื่อวานฝนเห็นเขามาเช็คอินที่โรงแรมด้วย”เม็ดฝนไขข้อสงสัยให้กับเพื่อนสาว“อ๋อ…พี่แม็ก”“น่าอิจฉานะคะมีทั้งคนบินมาหา ไหนจะผู้จัดการ ไหนจะพี่ชาลีอีก แกลงนะหน้าทองหรือเปล่ายัยขวัญ”เพราะถ้าถึงขนาดที่รุ่นพี่หนุ่มสุดฮอตจากคณะแพทย์บินตามมาหาถึงที่นี่ ไม่ธรรมดาเสียแล้วเพื่อนสาวคนนี้“นะเนอะอะไรล่ะ แกก็พูดมั่ว แล้วพี่แม็กเขาอาจจะอยากมาเที่ยวเฉยๆก็ได้”เพราะเพียงขวัญไม่คิดว่าเขาจะตามเธอมาจริงๆเขาอาจจะมาเที่ยวพักผ่อนกับครอบครัวก็ได้“เข้ามาถึงก็ถามหาแกเลยเนี่ยนะมาเที่ยว?”“จริงหรอ?”เพียงขวัญไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะมาหาเธอถึงที่นี่“น้องขวัญ…ฝนบอกว่าขวัญเข้ากลางคืน”แม็กที่เดินลงมาจากห้องที่พักอยู่เมื่อเห็นคนที่เขาตั้งใจที่จะมาหาก็เดินเข้ามาทักทายทันที“สวัสดีค่ะ พี่แม็กตามหาขวัญทำไมคะ”เธอทักทายเขาตามมารยาท“คืนนี้ไปเที่ยวกันนะครับ พี่นัดเพื่อนเอาไวแล

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   หลุมพลาง

    “น้องขวัญ เป็นอย่างไงบ้างครับ เข้าดึกพี่ไม่ได้เจอเลย”เมฆตั้งใจเดินเข้ามาหน้าโรงแรมเพราะว่าอยากที่จะเจอเพียงขวัญ เธอเข้างานเวลากลางคืนเลยทำให้เขาแทบจะไม่ได้เจอเธอเลย“สวัสดีค่ะผู้จัดการ ก็ง่วงเอาเรื่องอยู่ค่ะ”เธอตอบเขา “เลิกงานแล้วไปหาอะไรทานกันไหมครับ”“เอ่อ คือว่าผู้จัดการไม่เข้างานเหรอคะ”เธอถามด้วยความสงสัย เพราะนี่ก็ใกล้เวลาเข้างานแล้ว“ยังไม่ถึงเวลาครับ แล้วก็ไม่เรียกแบบนี้สิครับ เรียกพี่ว่าพี่เมฆเถอะครับ”เพราะการที่เธอเรียกเขาแบบนั้นทำให้มันดูรู้สึกห่างเหินกันเกินไป“เอ่อ ค่ะพี่เมฆ พอดีว่าขวัญง่วงมากเลยค่ะ ตอนจะนอนขวัญไม่ทานอะไรก่อนนอนค่ะ”เธอไม่อยากที่จะไปไหนมาไหนกับเขาแค่สองคนเพราะไม่อยากที่จะเป็นขี้ปากให้คนในโรงแรมนี้“เหรอครับ งั้นไว้เข้าเช้าเราไปหาอะไรทานกันนะ”เขาไม่ได้ตื้อเธอต่อ เพราะกลัวว่าเธอจะไม่ชอบ“ค่ะ งั้นขวัญกลับก่อนนะคะ”“ครับ”เธอเอ่ยคำลาพร้อมทั้งเดินออกไปจากตรงนั้น เธออยากจะไปพักเต็มทีแล้ว ขนาดนอนทั้งวันยังง่วงเลย“แรด”เสียงแหลมของนาราดังขึ้นหลังจากที่เพียงขวัญเดินเข้ามาในออฟฟิศเพื่อที่จะตอกบัตรเลิกงาน “ส่องกระจกสิถ้าอยากเห็น”“แก! นังขวัญ!!”“ว่าไงนังน

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   ความรู้สึกคิดถึง

    โรงแรมภูเก็ตวิลล์“สวัสดีค่ะ โรงแรมภูเก็ตวิลล์ค่ะ”เสียงหวานรับสายจากโทรศัพท์หน้าเคาร์เตอร์“ห้องวีไอพี 959 สบู่เหลวหมด”เป็นชาลีที่โทรเข้ามาหาเธอเขาจำเสียงหวานของเธอได้“ได้ค่ะเดี๋ยวทางเราจะให้แผนกมะ….”“เธอมาเปลี่ยน….”ชาลีตอบกลับร่างบาง “ได้ค่ะ สักครู่นะคะคุณลูกค้า!!”เธอไม่ได้ปฏิเสธเขา เพราะเคยทำแล้วและมันก็ไม่ได้ผล“ฝนเดี๋ยวมานะ”เธอบอกกับเพื่อนสาวคนสนิท“โอเครู้เรื่อง”เม็ดฝนดูก็รู้ว่าเพื่อนจะไปไหน เพราะรอบก่อนพอห้องวีไอพี 959 โทรมาเพื่อนเธอก็ออกไปแบบนี้ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“สบู่เหลวค่ะ”ชาลีเดินออกมาเปิดประประตูให้ร่างบางที่ยืนถือขวดสบู่เหลวที่มีตราของโรงแรมอยู่ยื่นมาให้เขา“เข้ามาก่อนสิ”เขาไม่รับแต่หลีกทางให้เธอเดินเข้ามาในห้องแทน“คะ…ค่ะ”เพียงขวัญมองหน้าชายหนุ่มอย่างงงๆแต่ก็ยอมเดินเข้าไป“วันนี้เลิกกี่โมง”“เลิกห้าโมงค่ะ แต่ว่าวันนี้รับงานตอนเย็นไว้ค่ะ น่าจะเลิกเที่ยงคืน”เธอตอบกลับเขา“งานอะไร!!”“งานจัดเลี้ยงของโรงแรมค่ะ รับจ็อบพิเศษค่ะ”วันนี้มีงานเลี้ยงของบริษัทแห่งหนึ่งที่ได้มาจัดที่โรงแรมนี้ เธอกับเพื่อนจึงได้มารับงานเป็นเด็กเสิร์ฟเพื่อหารายได้พิเศษ“ค่าจ้างเท

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   แม่สอนมา

    ผับ COC“คนเยอะมากเลยฝน”ทั้งสองเดินตรงมาที่บาร์เพราะเห็นว่าวันนี้คนค่อนข้างเยอะ เลยเลือกนั่งบริเวณบาร์น้ำดีกว่าเนื่องจากมากันแค่สองคนเท่านั้น ระหว่างทางที่ทั้งสองเดินเข้ามานั้นสายตาผู้ชายในผับจับจ้องมาที่สองสาวไม่วางตาเพราะความสวยที่โดดเด่นและตรงสเป็คผู้ชายส่วนใหญ่ทำให้ทั้งสองแทบจะเป็นเป้าสายตา

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   ไม่ใช่คนเดียวที่อยากได้ะิ

    “สวัสดีค่ะ”เพียงขวัญรับสายจากภายใน คงจะเป็นแขกห้องไหนสักห้องที่ต้องการความช่วยเหลือ(ห้องวีไอพี 959 ถ่านรีโมททีวีหมด)“ค่ะ เดี๋ยวติดต่อแผนกมะ…”(เธอมาเปลี่ยน)เสียงของเพียงขวัญถูกกลืนลงคอไปเพราะคนปลายสายพูดขัดมาเสียก่อน เขาต้องการให้เธอมาเป็นคนเปลี่ยนให้ทั้งที่เขาไม่เคยเปิดโทรทัศน์ดูเลยด้วยซ้ำ“

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   ล่อเหยื่อ

    “ฝน! แกจะไม่ไปด้วยกันแน่นะ?”“ไม่ไปหรอก ฝนแฮ้งค์หนักมากเลยปวดหัวเป็นบ้า ขวัญไปกับพี่ชาลีกันสองต่อสองแบบสองคนเถอะ”“แต่ว่าขวัญไม่อยากไปกับเขาแค่สองคน มันดูไม่หมาะเพิ่งจะรู้จักกันเองนะ”วันนี้ชาลีส่งข้อความมาทางไลน์ตั้งแต่เช้า บอกว่าตอนเที่ยงจะพาทั้งสองไปทานอาหารที่ในเมืองพร้อมทั้งจะพาเที่ยวด้วย แต่

  • ชาลีหวงรัก(ร้าย)   เดี๋ยวไปส่ง

    “เรียนอยู่มหาลัยไหนกันครับ”“เอชตันค่ะ”เพียงขวัญที่นั่งอยู่ใกล้กับชาลีเป็นคนตอบคำถามของเชนที่ถามทั้งสองสาว พวกเขาดูเฟรนลี่กันมากๆ เนี่ยสินะแบบฉบับของผู้ชายเจ้าชู้“ทำไมไม่เคยเจอ?”“พวกพี่ก็เรียนที่นั้นหรือคะ”เม็ดฝนทำหน้าสงสัย“ใช่ครับ จบกันมาหลายปีแล้ว น่าจะสี่ปีได้แล้วมั้ง”“ถ้าจบมาหลายปีแล้ว

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status