ชาลี

ร่างสูงของหนุ่มลูกครึ่งดวงตาสีเทาเข้ม ใบหน้าฉายแววเรียบนิ่งเดินเข้ามาภายในผับดังย่านใจกลางเมืองภูเก็ต ซึ่งเขาเองนั้นเป็นหุ่นส่วนร่วมกันกับเพื่อนของเขาอีกสามคน ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องวีไอพีที่เพื่อนๆของเขารวมตัวกันอยู่

“ทำไมมาช้าจังวะมึงไอ้ลี”มาร์ตินหนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษเพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งหุ่นส่วนของร้านร่วมด้วยเอ่ยทักทายชายหนุ่มที่เพิ่งจะมาถึงเป็นคนสุดท้ายของกลุ่ม

“ไฟล์ทบินดีเลย์เลยมาช้า”เป็นเพราะว่าไฟล์ทบินที่เขาขึ้นมานั้นเกิดมีปัญหาเลยทำให้เขามาถึงภูเก็ตช้ากว่ากำกนดไปหลายชั่วโมง

“นั่งก่อนเลย เอาน้องๆสักคนไหมเดี๋ยวกูเรียกให้”เชนหนุ่มหน้าตี๋นิสัยขี้เล่นเอ่ยถามเพื่อนของเขาที่เพิ่งมาใหม่เพราะตอนนี้ทั้งสามก็มีหญิงสาวอยู่ข้างกายกันหมดแล้ว

“…”เขาไม่ได้ตอบกลับเชนไป ทำเพียงแค่นั่งลงบนโซฟาตัวยาวเท่านั่นเพื่อนเขาก็ส่งสัญญาณให้เด็กในร้านเข้ามาดูแลโดยที่ไม่ต้องบอก

ชาลี ฮอร์กิ้น หนุ่มลูกครึ่งไทย อิตาลี อายุ 27 ปี ทายาทตระกูลดังที่ทำธุรกิจนำเข้ารถหรู นาฬิกาแบรนด์ดังและอสังหาฯอีกมากมาย แถมยังถือหุ่นใหญ่ของบริษัทที่ผลิตอะไหล่รถยนต์ส่งออกอีกต่างหาก เขาเข้ามาสานต่อธุรกิจการนำเข้ารถหรูต่อจากผู้เป็นบิดาทันทีหลังจากที่เรียนจบ และอีกธุรกิจหนึ่งที่เปิดร่วมกันกับเพื่อนๆคือผับแห่งนี้ที่มีชื่อว่า ‘COC’

“เป็นไงบ้าง เดือนนี้รายได้โอเคไหม?”ชาลีหันไปถามเพื่อน เพราะว่าธุรกิจนี้พวกเขาเพิ่งจะเริ่มได้ไม่นานมากนัก

“โอเคมาก ดีกว่าเดือนที่แล้วเยอะ คงจะเป็นช่วงหน้าไฮด้วยมั้งนักท่องเที่ยวเลยเยอะเป็นพิเศษว่ะ”คีย์หนุ่มไทยหน้าคมเขาเป็นคนดูแลผับแห่งนี้บอกกับชาลี คีย์จะดูแลอยู่ที่นี่ประจำเนื่องจากเป็นบ้านเกิดของเขาผิดกับเพื่อนทั้งสามคที่ไม่ได้มาบ่อยมากนัก เพราะว่าต้องดูธุรกิจหลักที่กรุงเทพมากกว่า

ทั้งสี่หนุ่มนั่งคุยกันโดยที่มีสาวๆค่อยให้บริการอย่างใกล้ชิดจนแทบจะสิงร่างของทั้งสี่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มะนาวสาวสวยระดับตัวท็อปของร้านที่นั่งอยู่กับชาลี หล่อนใช้เรียวนิ้วลูบไล้คลอเคลียอยู่ตรงแผงอกที่มีมัดกล้ามแน่นๆไปมาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของเขา ชาลีเองเขาก็ไม่ได้คิดห้ามหรือรำคาญเพราะถึงอย่างไรวันนี้เธอก็ต้องจบที่เตียงกับเขาอยู่แล้ว

“ไอ้เชนเบาหน่อยมึง น้องเขาจะช้ำคามือมึงอยู่แล้ว”คีย์ปรามเพื่อนเพราะตอนนี้เชนเอาหน้าซุกไซ้อยู่ตรงหน้าอกตูมของเด็กที่มาบริการ ไม่พอเขายังถกชุดเดรสรัดรูปของเธอลงจากอกอึ๋มพร้อมทั้งดูดดึงยอดอกจนหญิงสาวครางไม่เป็นภาษาและไม่มีความเขินอาย

“ไม่ไหวว่ะ กูไปก่อนนะ ไปกันครับน้องกวาง”

“อ๊ะ…ค่ะ…”เธอเดินตามเชนออกไปอย่างว่าง่าย พวกเธอต่างรู้กันดีว่าถ้าได้นอนกับใครสักคนในนี้ ผลตอบแทนคือคุ้มเกินราคา เพราะนอกจากลีลาและหน้าตาที่หล่อเหล่าของทั้งสี่แล้ว ความจ่ายหนักถ้าถูกใจก็ยังขึ้นชื่ออีกด้วย

“กูก็ไปก่อนว่ะ ช่วงนี่ไม่ค่อยได้ปลดปล่อย”เป็นมาร์ตินที่เดินตามออกไป พร้อมกับควงสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างกันก่อนหน้าออกไปด้วย

“มึงไม่ไป?”คีย์เอ่ยถามเพื่อนในขณะที่มือของเขาก็อยู่ไม่สุขเช่นกัน

“ไม่ว่ะ กูสะดวกตรงนี้”ชาลีไม่อยากที่จะไปเปิดห้องให้เสียเวลา

“งั้นกูไปก่อนแล้วกัน”

“เออ”เมื่อได้ฟังคำตอบของเพื่อน คีย์ก็ดึงเด็กที่นั่งด้วยออกไปจากห้องในทันที

“คุณชาลีจะทำตรงนี้เลยหรือคะ…”มะนาวถามด้วยท่าทีเขินอายที่แสดงออกมาให้ชายหนุ่มรู้สึกเอ็นดู

“หรือเธอไม่สะดวก ฉันเรียกคนอื่นมาก็ได้นะ”แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับชาลี เพราะว่าเขาไม่เคยแคร์ใครอยู่แล้ว ถ้าเธอไม่กล้าเขาก็แค่หาคนใหม่แค่นั้น

“ไม่ค่ะ…”

“งั้นก็อมให้ฉันเสร็จ”

“ได้เลยค่ะคุณชาลี”ว่าแล้วมะนาวก็นั่งคุกเข่าลงที่พื้นต่อหน้าของชาลี ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับหว่างขาแกร่งของเขา มือบางค่อยๆรูดซิปกางเกงของเขาลงอย่างช้าๆ ก่อนจะงัดแท่งเนื้อแข็งที่ตั้งชูชันอยู่ ปลายลิ้นบางค่อยๆแตะลงบนหัวของแก่นกายเบาๆ ดูดเลียคล้ายกับว่ามันคือไอศกรีมแท่งโปรด ปากบางดูดวนซ้ำไปซ้ำมาจนเกิดเสียง

“ซี๊ด…เสียวฉิบ”เสียงครางของร่างหนาทำมะนาวยิ้มพอใจ เพราะมันแสดงว่าเขาชอบเซ็กที่เธอทำให้เขา

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! มือหนาจับที่ศีรษะของมะนาวก่อนที่จะกระชากผมเธอขึ้นลงตามจังหวะความเสียวที่ใกล้ถึงฝั่งฝัน ความใหญ่ยาวเพราะเป็นไซส์เกินมาตรฐานทำให้ปากของเธอคับแน่นไปหมด

“ดูดแรงกว่านี้ ฉันใกล้จะแตกแล้ว”เมื่อได้ยินว่าฝ่ายชายใกล้จะเสร็จเธอก็รีบเร่งความเร็ว พร้อมทั้งดูดแรงขึ้นตามคำขอ หญิงสาวตรงหน้าเริ่มดูดเลียแท่งเอ็นหนาแรงขึ้น

“อ๊ะ…อ่า”แขนแกร่งที่มีแต่มัดกล้ามอีกข้างถูกผาดไว้ที่พนักโซฟา ชาลีเงยหน้ามองเพดานพร้อมกับขบสันกรามแน่น ก่อนที่จะปล่อยน้ำเชื้อสีขาวข้นเข้าไปในปากของเธอจนหมดทุกหยด ผู้หญิงคนนี้ทำได้ถึงใจจริงๆคงจะผ่านประสบการณ์มาเยอะทีเดียว

“…”มะนาวถึงกับน้ำหูน้ำตาไหลออกมาเพราะความใหญ่ยาวที่คับแน่นอยู่ในปากของเธอเพิ่งจะปล่อยน้ำออกมาจนเต็มปาก เธอเงยหน้ามองเขาอย่างยั่วยวน แต่มือก็ยังคงลูบท่อนเอ็นร้อนเอาไว้เหมือนกลัวว่ามันจะหายไป

“กลืนลงไป”เธอกลืนมันลงไปในคอตามคำสั่งของเขา ชายหนุ่มรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก เขาชอบที่เธอมีประสบการณ์ไม่ต้องมาคอยสอนงานมากมาย

“จูบมะนาวหน่อยนะคะ”มะนาวลุกขึ้นมานั่งค่อมร่างหนาเอาไว้ เรียวแขนเล็กโอบรอบคอหนาพร้อมกับโน้มหน้าเขาไปใกล้ชายหนุ่มเพื่อหวังจะได้จูบอันเร้าร้อนจากเขา

“ฉันไม่ชอบจูบกับใครมั่วๆ”ชาลีเบือนหน้าหนีทันที เขาไม่ชอบจูบกับผู้หญิงที่ซื้อมานอนด้วย เพราะรู้สึกไม่ค่อยโอเค มะนาวมีสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยแต่เธอไม่ได้ขัดอะไรและเปลี่ยนมาเป็นแค่การเล้าโลมอีกฝ่ายให้กลับมามีอารมณ์ร่วมอีกครั้ง

“แม่ง…หมดหรอวะ”

“อะไรหรอคะคุณชาลี”

“ถุงยางหมด”ชาลีล่วงหาถุงยางที่พกติดตัวอยู่ในกระเป๋าสตางค์ทุกครั้งพบว่ามันไม่มีเหลือสักชิ้นก็ถึงกับหัวเสีย ปกติเขาจะพกมันไว้ติดตัวตลอดอย่างน้อยก็สามชิ้น แต่สงสัยว่ารอบก่อนเขาได้ใช้ไปหมดแล้ว และดันลืมซื้อมาเติม

“เอาสดก็ได้นะคะ เดี๋ยวนาวกินยาคุมฉุกเฉินเอาได้ค่ะ”มะนาวบอกกับเขา จะให้เธอหยุดกลางอากาศแบบนี้ไม่ได้นะ เธอไม่ยอมจริงๆด้วย ผู้ชายหล่อแถมยังจ่าบหนักขนาดนี้หายากจะตาย

“ไม่ ฉันไม่อยากเสี่ยง แล้วก็ไม่ชอบสดด้วย”เขาไม่เคยมีอะไรกับใครโดยที่ไม่ได้ใช้ถุงยางแม้สักครั้ง ถึงแม้จะอยากลองแต่เขาก็ไม่กล้าที่จะเสี่ยงเด็ดขาด เพราะไม่รู้ว่าผลที่จะตามมามันจะสร้างปัญหาให้เขามากแค่ไหนและไม่รู้ว่าผู้หญิงพวกนั้นปลอดภัยหรือเปล่าด้วย

“แต่ว่านาวยะ…”

“อะนี่ค่าตัวเธอ”

“คุณชาลี คุณชาลีคะ…”ถึงเขาจะมีอารมณ์อยู่มากในตอนนี้แต่เขาก็ไม่คิดที่จะต่อเด็ดขาด เขาหยิบเงินในกระเป๋าวางลงที่โต๊ะหนึ่งหมื่นบาทก่อนจะจัดการแต่งตัวแล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้สาวสวยที่อารมณ์ค้างมองดูด้วยความหงุดหงิด

ชาลีตรงกลับมาที่โรงแรมทันทีเพราะเขารู้สึกเพลียอยากที่จะพักผ่อนสักหน่อย เขาใช้รถของคีย์ในการเดินทางกลับมาที่ที่พัก

“ว๊าย…ขอโทษค่ะ ดิฉันไม่ทันมอง คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ”ในขณะที่เขาเดินตรงเข้าไปในลิฟต์ก็มีหญิงสาวร่างบางถอยหลังมาชนที่อกแกร่ง มันไม่ได้แรงมากนัก เขาสังเกตว่าเธอถือของในมือเต็มไปหมด ยูนิฟอร์มที่เธอใส่บ่งบอกให้รู้ว่าเธอเป็นพนักงานของที่นี่อย่างแน่นอน

“…”หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนร่างสูง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตกำลังสะกดให้เขายืนนิ่งไม่ขยับ เธอเองก็เช่นกันเพราะดวงตาสีเทาเข้มของเขากำลังสะกดสายตาของเธออยู่เหมือนกัน

“ยัยขวัญ!!”

“ขะ…ขอโทษอีกครั้งนะคะ”เสียงเรียกของคนมาใหม่ทำให้ทั้งสองได้สติ เธอก้มหัวขอโทษชายหนุ่มอีกครั้ง ก่อนที่จะรีบวิ่งไปหาเพื่อนของเธอในที่สุด

“หอม…”กลิ่นหอมที่ฟุ้งออกมาจากตัวของเธอ มันไม่ใช้กลิ่นน้ำหอมทั่วไปที่ผู้หญิงชอบใช้กัน เป็นเพียงกลิ่นสบู่อ่อนๆที่ผสมกับแป้งเด็ก กลิ่นของมันยังติดอยู่ที่ปลายจมูกเขาอยู่เลย

อีกด้าน

“ขวัญเมื่อกี้แกคุยกับใครเหรอ”เม็ดฝนเพื่อนสาวหน้าหมวยของเธอเอ่ยถาม เพราะระหว่างที่เดินไปเรียกเพื่อน เธอเห็นว่าเพื่อนอยู่กับผู้ชายหน้าตาดีแต่เธอเห็นหน้าไม่ชัดนัก

“ไม่รู้สิ คงจะเป็นแขกที่มาพักแหละมั้ง เมื่อกี้ขวัญไม่ทันมองเลยเดินชนเขาเข้า”เพียงขวัญ วรางคณานนท์ นักศึกษาชั้นปีที่สี่ คณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม สาขาการโรงแรมตอบกลับเพื่อนของเธอ ใบหน้าหล่อเหล่าของเขายังติดตาเธออยู่เลย คนอะไรจะหล่อได้ขนาดนี้ พระเจ้าคงจะรักเขามากถึงได้ตั้งใจปั้นขนาดนี้

“อ๋อๆงั้นกลับกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีก ไม่หน้าเห็นแก่เงินเลยเรา”

“อืม”ทั้งสองพากันเดินกลับไปยังหอพักที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรม เพียงขวัญและเม็ดฝนทั้งสองคนเป็นนักศึกษาฝึกงานที่เข้ามาฝึกงานในแผนกต้อนรับของโรงแรม จะมีบ้างในช่วงที่เลิกงานที่ทั้งสองรับงานพิเศษโดยการเป็นเด็กเสิร์ฟในโรงแรมให้กับงานเลี้ยงต่างๆ วันนี้ก็เช่นกัน