Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 64

ค่ายทหารของอ๋องเฉวียนตั้งตระหง่านกลางที่ราบกว้าง ธงศึกโบกสะบัดตามแรงลม เสียงฝึกซ้อมของทหารดังเป็นจังหวะหนักแน่นอ๋องเฉวียนพาอวีหนิงเดินลึกเข้ามาภายในค่าย"นี่คือทัพของข้า"เขาพูดเรียบๆอวีหนิงมองไปรอบๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรเสียงฝีเท้าม้าก็ดังเข้ามาใกล้นางหันไปมองทันทีอ๋องหรงชะลอม้าลงเมื่อมาถึงเขตค่าย ทหารยามรีบเปิดทางให้ทันทีมีมี่มองไปรอบๆ อย่างตื่นตา แต่ก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรสายตาของนางก็เหลือบไปเห็นใครบางคนอวีหนิงยืนอยู่ไม่ไกลนักร่างบางในชุดเรียบง่ายไม่เหมือนองค์หญิงที่เคยอยู่ในวัง ดวงตาของนางเงียบสงบผิดปกติไม่มีรอยยิ้มสดใสเหมือนเคยอ๋องเฉวียนยืนอยู่ข้างๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงมองสถานการณ์นิ่งๆอ๋องหรงควบม้าเข้ามา ม้าตัวเดียวกันมีร่างบางของมีมี่นั่งอยู่ด้านหน้า เขากอดรัดเอวบางของมีมี่ไว้มั่นคงเพื่อกันไม่ให้ตกสายตาของอ๋องหรงที่มองลงมายังมีมี่นั้น…เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนทั้งอ่อนโยน ทั้งห่วงใยต่างจากเดิมที่นิ่งเย็นชาอวีหนิงยืนนิ่งเพียงแค่แวบเดียว…นางก็สัมผัสได้หัวใจเหมือนถูกบางอย่างบีบรัดมีมี่ขยับตัวเล็กน้อยเหมือนยังไม่คุ้นกับการนั่งใกล้เขาเช่นนั

เสียงกลองศึกดังกึกก้องสะเทือนทั่วผืนดิน ธงทัพสีดำของอ๋องหรงและธงทัพสีเงินของอ๋องเฉวียนโบกสะบัดกลางสายลมเย็นยามรุ่งสางทหารนับหมื่นเคลื่อนพลมุ่งตรงสู่วังหลวงฝุ่นทรายฟุ้งตลบจนแทบมองไม่เห็นปลายขบวนบนหลังม้าสีดำ อ๋องหรงนั่งตัวตรง สีหน้านิ่งเย็น ดวงตาคมมองกำแพงเมืองหลวงที่อยู่ไกลออกไปข้างกายเขา มีมี่นั่งอยู่บนหลังม้าอีกตัว สีหน้าตึงเครียดกว่าทุกครั้ง"เรื่องนี่มันใหญ่เกินไปแล้ว แย่จัง"มีมี่พึมพำเบาๆ"จากนิยายรักกลายเป็นนิยายกบฏแล้วหรือ "ระบบที่ลอยอยู่ข้างๆ พยักหน้ารัว"มันคือของคู่กันเจ้าค่ะ เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้นเจ้าค่ะ"มีมี่กุมขมับ"เข้มจนข้าจะเป็นลมอยู่แล้ว"ด้านหน้า อ๋องเฉวียนยกมือขึ้นกองทัพทั้งหมดหยุดลงพร้อมกันราวคลื่นทะเลหยุดเคลื่อนไหวกำแพงด่านทางทิศเหนือทางเข้าวังหลวงอยู่อีกไม่ไกลตรงหน้าอวีหนิงที่นั่งอยู่บนหลังม้าข้างอ๋องเฉวียน เม้มปากแน่น ดวงตาสั่นไหวเมื่อมองประตูด่านทางเหนือนั่นคือบ้านของนางและวันนี้…นางกลับนำทัพศัตรูมาถึงหน้าประตูอ๋องเฉวียนเหลือบมองอวีหนิงเล็กน้อย"กลัวหรือ"อวีหนิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเบาๆ"ข้าไม่รู้ข้าไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้"เสียงนางสั่นเล็กน้อย"