All Chapters of สนมอ้วนที่ฮ่องเต้ไม่รัก: Chapter 31 - Chapter 40

51 Chapters

ตอนที่31เคล็ดวิชา

หานเย่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ จือจื่อ สายตาของเขาจับจ้องไปยังชาวบ้านที่ยืนเรียงแถวรอขออนุญาตจากจือจื่อ เพื่อใช้แบบห้องสุขาและเตาแก๊สที่นางได้ออกแบบและพัฒนา เขากอดอกนิ่งมอง ความจริงก็ต้องใจมาอารักขาจือจื่อ ร่างสูงของเขาทอดสายตาไปทั่วบริเวณที่เต็มไปด้วยผู้คนและเสียงกระซิบกระซาบที่ดังคลอไปทั่ว“ไม่น่าเชื่อ ข้าว่านางวคือเทพเซียนแน่ๆ” เสียงพูดสรรเสริญในขณะที่ชาวบ้านรอคอย การเคลื่อนไหวเล็กๆ ของคนในกลุ่มก็ไม่หลุดพ้นสายตาของหานเย่ บางคนยิ้มแย้มขณะยืนพูดคุยกันเกี่ยวกับความสะดวกสบายของสิ่งที่ได้รับจากตำหนักตะกายดาว ขณะที่บางคนจับกลุ่มดูงานที่โจวชวี่และชูอวี่กำลังสาธิตการใช้ห้องน้ำและเตาแก๊ส"พวกท่านลองเปิดใช้งานเตาแก๊สดูนะ" โจวชวี่พูดเสียงดังพร้อมกับยกมือชี้ไปยังเตาแก๊สที่อยู่ด้านข้าง มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่แสดงความสนใจและพากันมาดูวิธีการใช้เตาแก๊สใหม่ที่น่าตื่นตาตื่นใจ เตาแก๊สที่เพิ่งติดตั้งเสร็จเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้กำลังใช้งานได้เต็มประสิทธิภาพน้ำร้อนในกากำลังเดือด ถานถานที่กำลังชงชาแจกจ่าย ลุงหนานซ่งจดรายชื่อคนที่มอบเงินให้กับซูหว่าน"ไหลๆๆ พวกมท่าขยับเข้ามาใกล้ๆ การเปิดเตาแก๊สนั้นไม่ยากเลย แค่บ
last updateLast Updated : 2026-01-11
Read more

ตอนที่32สวรรค์มีตา

วังหลวงห้องโถงใหญ่เงียบสงัด หยงชิงนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างสง่างาม ร่างสูงสง่าของเขาสงบนิ่ง สายตาคมที่มองไปยังหลินซือหานที่คุกเข่าถวายพระพรกับท่าทางที่เต็มไปด้วยความเกรงกลัว หลินซือหานมือสั่นงันงกจากบาดแผลที่ได้รับจากการถูกรัดนิ้วตามคำสั่งของสนมเสวียนซี เมื่อสามเดือนก่อน ทั้งๆ ที่เขาพยายามประสานมืออย่างมั่นคง แต่นิ้วที่ถูกบีบแน่นจนพิการทำให้การเคลื่อนไหวดูเหมือนจะยากเย็นไปหมด"ข้าน้อยหลินซือหานถวายพระพรฝ่าบาท" เสียงของหลินซือหานดังแผ่วเบา ขณะเขาคุกเข่าลงและใบหน้าของเขาหม่นเศร้าด้วยความรู้สึกกลัวว่าจะไม่ได้รับการอภัยจากผู้ที่เขาเคารพที่สุดหยงชิงกลืนน้ำลายลงคอช้าๆ มองไปที่หลินซือหานอย่างครุ่นคิด ท่ามกลางความเงียบที่คอยสะท้อนเสียงกระซิบในใจของเขา"มือของท่านเป็นอะไรจึงพิการอย่างนั้น" หยงชิงถามขึ้นด้วยเสียงที่สงบ แม้จะมีความสงสัยผสมปนอยู่ในน้ำเสียงนั้นหลินซือหานไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองหน้าของหยงชิง ขายิ่งก้มต่ำลงราวกับจะฝังตัวลงในพื้นหินอันเย็นเยียบ เขาตอบกลับด้วยเสียงอ้อมแอ้ม"บังเอิญว่าข้าน้อยตกจากเกี๊ยวเมื่อสามเดือนก่อนพ่ะย่ะค่ะ" เสียงนั้นเต็มไปด้วยความกลัว กลัวว่าความจริงจะทำให้สถานะของต
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

ตอนที่33นายหญิงผู้มีผักสดๆ

เหมยจิ้งเดินเข้ามาหาจือจื่อด้วยสีหน้าเคร่งขรึมผิดจากทุกวัน ท่าทางเรียบร้อยจนคนเห็นก็รู้ทันทีว่ามีเรื่องสำคัญ นางหยุดยืนตรงหน้าแล้วถอนหายใจเล็กน้อยก่อนเอ่ยปาก"ข้ามีเรื่องจะหารือเจ้าค่ะนายหญิง"จือจื่อที่กำลังนั่งตรวจดูบัญชีอยู่เงยหน้าขึ้นเลิกคิ้วเล็กน้อย ดวงตาฉายแววสนใจ"เรื่องใดกัน ทำไมทำหน้าเคร่งขรึมแบบนั้นจะแก่ไวนะ"เหมยจิ้งสูดลมหายใจเข้าเหมือนรวบรวมความกล้า ก่อนจะพูดต่ออย่างระมัดระวัง"นายหญิงเจ้าขา เรื่องนี้สำคัญมากเลยเจ้าค่ะ เดิมบิดาท่านจะส่งเสบียงมาให้ตำหนักตะกายดาวทุกเดือน แต่คราวนี้เหมยจิ้งได้รับจดหมายจากเมืองหลวง เขาว่าเกิดภัยแล้ง ผักหญ้าและสัตว์เลี้ยงขาดแคลน บิดาท่านก็คงลำบากที่จะส่งเสบียงมาเจ้าค่ะ ความจริงแล้วเหมยจิ้งไม่อยากพูด กลัวว่านายหญิงจะกังวลใจ"จือจื่อพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ สีหน้าไม่ได้ตื่นตระหนกอย่างที่เหมยจิ้งกังวล กลับนิ่งคิดเสียมากกว่า"แล้งอย่างนั้นหรือ ที่นี่เมืองอี้ของเราก็ยังพอมีแหล่งน้ำตก ไก่ป่าที่จับมาเลี้ยงก็ยังอยู่ออกลูกออกหลานออกไข่ให้ได้เก็บกิน ถึงผักจะเริ่มหายาก ผลไม้ก็ขาดแคลนจริง แต่ปัญหาคือกำลังคนเราน้อย หากมีแรงงานก็พอได้ทำแปลงปลูกผัก และไม้ผล แต่ไม้ผ
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

ตอนที่34ไม่ไกลเกินจะทะเลาะกัน

ในห้องหักของเสวียนซี เสียงก้าวเท้าของเสวียนซีดังขึ้นอย่างมั่นคง ย่อกายตรงหน้าหัวหน้าขันทีโอหยา หญิงงามในชุดสีน้ำเงินเข้มประดับทองสะท้อนแสงสว่างจากโคมไฟในห้อง แม้จะเป็นเพียงสนมเอกที่มีอำนาจไม่มากนักในวังหลวง "สนมเอกเสวียนซีรับราชโองการ ฝ่าบาทมีของกำนัลจะมอบให้ท่าน" ขันทีโอหยากล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงความเคารพ แม้ใบหน้าของเขาจะยังคงเรียบเฉย เสีวียนซียิ้มแก้มปริดีใจจนออกนอกหน้า นางกำนัลข้างกายรีบเตรียมจะป่าวประกาศข่าวดีนี้ให้ได้รู้กันทั่ววังหลังโอหยา ผู้ที่ดูแลเรื่องงานภายในของวังหลวง ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วเริ่มกล่าวในสิ่งที่เสวียนซีรอคอย"ตามที่สนมเสวียนซีได้ดูแลและจัดการเรื่องในวังหลังทั้งๆ ที่ตนเองมีแค่ตำแหน่งสนมเอก ฝ่าบาทเข้าใจในความพยายามและความทุ่มเทที่ท่านมีในการแบ่งเบาภาระของไทเฮาซึ่งมีหน้าที่ดูแลวังหลังเพราะยังไม่มีการแต่งตั้งฮองเฮา ฝ่าบาทจึงมีพระบัญชาให้มอบหมายให้สนมเสวียนซีดูแลตำหนักกุ้ยฮวา ตำหนักอันดับที่ 87 ซึ่งเป็นตำหนักที่มีชื่อเสียงในด้านความสวยงาม แต่กลับถูกลืมเลือนไปในบางครั้ง ทำให้ตำหนักแห่งนั้นรกร้างและไร้คนดูแล"เสวียนซีฟังแล้วพยักหน้าเล็กน้
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่35หลันหรู

จือจื่อ เหมยจิ้งและถานถานยืนเลือกผ้ากันอย่างสนุกสนานในร้านผ้าที่ตกแต่งอย่างมีสไตล์เอาเรื่อง “ไม่ธรรมดาร้านผ้าที่นี่น่าสนใจทีเดียว” จือจื่อกล่าวชมทุกคนยังคงมีสีหน้าสดใส ขณะที่หานเย่ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอกเป็นยามที่คอยดูแลความปลอดภัยให้กับนายหญิงจือจื่อของเขาหลังจากที่รับเบี้ยหวัดมาทั้งที่เพิ่งจะทำหน้าที่ได้ไม่กี่วันหลันหรูหญิงงามที่สวมใส่อาภรณ์สีจัดจ้าน ทาปากสีแดงสด แต่งแต้มใบหน้างดงามไร้ที่ติยิ้มแย้มอยู่เสมอตามอุปนิสัยแม่ค้ายืนอยู่ในร้าน มองจือจื่ออย่างไม่ละสายตา เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวของจือจื่อที่ดูผอมลงอย่างเห็นได้ชัด หลันหรูเคยไปที่ตำหนักตะกายดาวครั้งหนึ่ง ก่อนนั้นจือจื่อนางอ้วนกระปุกลุก หลันหรูชั่งใจครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเพื่อทักทาย“นายหญิง ช่วงนี้ท่านดูผอมลงมากเลย” หลันหรูพูดพร้อมรอยยิ้ม แต่ในดวงตามีความสงสัยปะปนอยู่“ตอนแรกข้าก็สงสัยว่าท่านทำงานหนักเกินไปหรือเปล่า แต่ท่านกลับดูสดใสขึ้น ไม่เหมือนคนที่ทำงานหนักและยังโทรมเลย…สักนิด”จือจื่อหันมายิ้มให้อย่างสดใสแล้วหัวเราะเบาๆ ตอบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย“ก็ข้ากำลังลดน้ำหนักน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

ตอนที่36ผังตำหนัก

จือจื่ออธิบายพลางยื่นแบบในมือให้ท่านลุงเฉียวถงดูอย่างละเอียด จากนั้นก็หยิบแผ่นแบบอีกแผ่นหนึ่งขึ้นมาส่งให้“ระบบรางปลูกผักนี่ไม่ยากแต่ไม่มีใครคิดจะทำนายหญิง ท่านคิดว่ามันจะได้ผลใช่ไหม ข้าน้อยเชื่อในท่าน แต่ว่าการปลูกผักแบบนี้ล้วนเป็นเรื่องใหม่ท่านจะต้องทำให้ประจักษ์แก่สายตา”“ได้ผลแน่นอน ตอนนี้ข้าเหมยจิ้งและถานถานเราช่วยกันเพาะต้นกล้าผักไว้จำนวนมหาศาล ทั้งเพื่อแจกจ่ายชาวบ้านและสำหรับแปลงทดลอง ชาวบ้านพวกเขาก็ใจดีที่สุด เขาให้เมล็ดผักเหมยจิ้งมาฟรีๆ งั้นเราควรตอบแทนเขา ระบบรางปลูกผักออแกนิกนี่ใครๆ ก็ทำได้หากมันสำเร็จก็ไหว้วานชูอวี่ไปป่าวประกาศเช่นเดิมให้ชาวบ้านมาดูและทำตามจะได้มีผักสดสะอาดไว้กินกัน”ลุงเฉียวถงพยักหน้าเข้าใจพลางยิ้มรับ" นี่คือระบบโรงเรือนสำหรับเลี้ยง ไก่ หมูและวัว และอีกอย่างเราควรตักช้อนลูกปลา ลูกกุ้งจากลำธาร มาลงในสระน้ำของตำหนักที่ข้าจะให้ชุดขึ้นมา ข้าอยากให้ท่านช่วยทำระบบน้ำหมุนเวียนภายในสระนั้นด้วย เพื่อรักษาความสะอาดและทำให้สระมีสภาพน้ำที่ดีตลอดทั้งปี ทั้งกักเก็บน้ำไว้ใช้ยามหน้าแล้งและเลี้ยงปลาเลี้ยงกุ้งได้ คงไม่ยากเกินไปใช่ไหมท่านลุงก็พอเข้าใจระบบน้ำบ้างแล้ว"จือจื
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

ตอนที่37บอลลูน

จือจื่อเดินก้าวอย่างมั่นใจในอาภรณ์สีสดใสที่เหมยจิ้งและถานถานเพิ่งจะช่วยกันตัดเย็บให้ รู้สึกถึงความภูมิใจในตัวเองเมื่อสวมใส่ชุดนี้ร่างผอมเพรียวขึ้นมากทีเดียว รอยยิ้มที่พาดบนใบหน้าแสดงถึงความร่าเริงและความมั่นใจที่มีในตัวเอง เมื่อลมเย็นพัดผ่าน ชุดสีสันสดใสก็พลิ้วไหวเหมือนกับธงที่ปลิวไปตามลม ท่ามกลางลานกว้างของตำหนักตะกายดาวที่แสนจะคึกคัก เต็มไปด้วยความเคลื่อนไหวของใครต่อใคร“นายหญิงมาแล้ว” ชูอวี่ที่ตาไวกว่าใครพูดขึ้นดังๆเมื่อจือจื่อเดินมาถึงกลางลาน ก็มีกลุ่มบุรุษหนุ่มหลายคนที่ยืนอยู่แล้ว สายตาที่เต็มไปด้วยความเคารพและศรัทธา พวกเขาพาพุ่งตัวเข้าหาจือจื่อ ทั้งหนุ่มน้อยและหนุ่มใหญ่ต่างตั้งใจกันคุกเข่าลงหน้า "โปรดรับพวกเราศิษย์ด้วยเถิดอาจารย์หญิง" พวกเขาพูดพร้อมกันจือจื่ออ้าปากค้างด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบยกมือขึ้น "หยูดดดดดดด อยู่ตรงนั้น อย่าทำแบบนั้น ข้าไม่ใช่อาจารย์หญิงอะไรนั่น" ตอบกลับอย่างทันทีทันใด พร้อมทั้งยกมือห้ามพวกเขาให้โบกมือให้ลุกขึ้น "บอกแล้วว่าให้เรียกข้าว่านายหญิงก็พอ และที่นี่ไม่มีศิษย์ไม่มีอาจารย์" น้ำเสียงของนางมีทั้งความขบขันและอ่อนโยนปนกัน "ใครอยากได้อะไรก็แค่มาเรียนร
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

ตอนที่38ผักและปุ๋ย

ลุงเฉียวถงโจวชวีปละชูอวี่ยืนอยู่ในมุมหนึ่งของตำหนักตะกายดาว “รางผักเรียบร้อยและขอรับข้าน้อยทั้งสามคนใช้เหล็กเผาไฟในการเจาะรูกลมมีหญิงชาวบ้านสองสามคนช่วยสานตะกร้าเล็กๆ นับร้อยลูกตามที่นายหญิงสั่ง”“ดีมากขอบคุณลุงเฉียวถงและเจ้าแฝดทั้งสองใมากๆ เลยอีกไม่นานเราจะมีผักสดๆ ไว้กินไม่ขาดแคลน” จือจื่อพูดพร้อมกับรอยยิ้มลุงเฉียวถงมองดูภาพที่ทั้งน่าประทับใจและน่าสนใจ เขาเห็นจือจื่อ เหมยจิ้ง และถานถานกำลังช่วยกันกรอกน้ำหมักขี้วัวลงในรางปลูกผักออแกนิกที่เขาพึ่งเริ่มสร้างเสร็จเมื่อไม่นานมานี้ รางที่เจาะรูเป็นวงกลมอย่างพิถีพิถันเพื่อให้เหมาะสมกับการปลูกผัก แต่ละจุดจะมีตะกร้าไม้ไผ่ที่สานขึ้นมาอย่างประณีตแทนการใช้ถ้วยพลาสติกที่ใช้ในโลกปัจจุบัน สิ่งนี้ทำให้รางปลูกผักของจือจื่อดูแตกต่างและเป็นมิตรกับธรรมชาติไปในตัว ชูอวี่รีบเข้ามาช่วยโจวอวี่จึงมาช่วยด้วยอีกแรง ไม่นานผักทั้มดก็อยู่ในที่ที่เตรียมไว้ต้นผักตั้งตรงงดงามเป็นระเบียบ"เสร็จแล้ววววว" จือจื่อพูดพร้อมกับปัดมือไปมาด้วยความพึงพอใจในผลงานที่ทำสำเร็จ "ตอนนี้ก็แค่รอดูผักของเราเจริญเติบโต"มองไปรอบๆ อย่างมีความสุข ก่อนที่จะหันไปหาถานถานและพูดด้วยน้ำเสีย
last updateLast Updated : 2026-01-17
Read more

ตอนที่39องค์ชายทั้งสอง

ผักออแกนิกที่ถูกปลูกอย่างพิถีพิถันในรางไม้ไผ่สีเขียวสดสวย โผล่ขึ้นมาจากรางไม้ไผ่ชูช่อสลอนน่ามองในตำหนักตะกายดาว บรรยากาศเต็มไปด้วยความสดชื่น ชาวบ้านที่ได้รับคำเชิญดื่มชายามบ่ายต่างมายืนมองด้วยความตื่นเต้น บางคนหยุดยืนพูดคุยกันเกี่ยวกับวิธีการปลูกและการใช้ปุ๋ยที่เหมยจิ้งและถานถานช่วยกันทำขึ้น ชูอวี่ในฐานะหอกระจายข่าวเมืองอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ เริ่มบรรยายอย่างมีชีวิตชีวาเกี่ยวกับกระบวนการปลูกผักตั้งแต่เริ่มต้น พร้อมกับพูดถึงความสำคัญของวิธีการที่นายหญิงของเขาได้คิดค้นขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง รวมทั้งสูตรปุ๋ยที่ต้องใช้และทำการหมัก"เช่นนี้ผักของเราจะเติบโตได้ดีไม่มีสารพิษ เหมาะสำหรับทุกคนในเมืองอี้" ชูอวี่กล่าวในขณะที่ชาวบ้านเริ่มร่วมมือกันลองปลูกผักออแกนิกในรางไม้ไผ่ที่ได้รับการออกแบบมาอย่างดีในด้านหลังตำหนักตะกายดาวเพื่อเป็นส่วนขยายเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังขึ้นในระหว่างที่ทุกคนเริ่มมีส่วนร่วม ชาวบ้านต่างยิ้มแย้มเมื่อได้เห็นผลลัพธ์ที่จับต้องได้ของผลงานในวันนี้“พวกเราทำตามได้ไม่ยากเลยไม่นึกว่าวิธีนี้แม้แต่เด็กคนพิการและคนแก่ก็ช่วยกันปลูกได้” บุรุษผู้หนึ่งพูดขึ้นดังๆถานถานยกของว่างมาต้อ
last updateLast Updated : 2026-01-18
Read more

ตอนที่40ของสำคัญ

เหมยจิ้งกับถานถานเดินนำองค์ชายทั้งสอง หยางหลินและหยางจินไปยังห้องพักที่จือจื่อพูดถึง พวกเขาก้าวผ่านบรรยากาศที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของตำหนักตะกายดาว ที่ที่มีระบบน้ำที่ทำจากรางไม้ไผ่ไหลเย็นตลอดเวลา ลงไปยังบ่อปลาคาร์ฟสีสันสดใสและสวนดอกไม้ที่บานสะพรั่ง แม้ว่าอากาศข้างนอกจะร้อนระอุราวกับทะเลทราย แต่ในตำหนักตะกายดาวนั้นกลับเต็มไปด้วยความเขียวขจีและอากาศที่เย็นสบายหยางหลินมองไปยังสวนและระบบน้ำที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน พร้อมกับพูดขึ้นอย่างประทับใจ "ที่นี่เหมือนกับสวนสวรรค์ ท่ามกลางความแห้งแล้งที่อยู่ข้างนอก" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความทึ่งหยางจินไม่พูดอะไร แต่อย่างไรก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเขารู้สึกเหมือนอยู่ในโลกที่แตกต่างไปจากที่รู้จัก เขาหันมามองเหมยจิ้งและถานถานที่เดินนำหน้า แล้วได้ยินเหมยจิ้งพูดขึ้นเสียงดัง"พวกท่านทั้งสอง นั่นเขาเรียกว่าห้องสุขาเอาไว้เวลาปวดท้อง เดี๋ยวข้าน้อยจะสาธิตวิธีใช้ให้ท่านทั้งสองและด้านนี้คือห้องน้ำ ที่นั่นเรามีฝักบัวสำหรับอาบน้ำ อีกไม่นานเราจะมีออนเซ็น นายหญิงบอกว่ารอก่อนยังคิดหาทางทำน้ำอุ่นแบบเสถียรไม่ได้"“ฝักบัว…ไอ้ฝักบัวนี่เอาไว้ทำอะไร ทำไมห้องน้ำต้องมีฝักบัว
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status