รักนี้อยู่ในออฟฟิศ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

25 チャプター

บทที่ 10 ความจริงที่ถูกซ่อนไว้

บทที่ 10 ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ เวลาล่วงเลยไปจนถึงช่วงพักเที่ยง กว่าที่ร่างสูงจะยอมปล่อยเขาให้เป็นอิสระจากการ ‘’สอนงานเลขาฯ’ ที่ฟังดูหรูหราแต่แท้จริงแล้วคือการนั่งใกล้ ๆ จนน่าอึดอัด และในที่สุด ท้องของธารน้ำก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ส่งเสียงร้องโครกครากออกมาประท้วงอย่างไม่อาจควบคุมโครกกกกคร้ากกก“หิวข้าวเหรออ้วน” ลูคัสถามอย่างยิ้มๆ“แหะ ๆ” ธารน้ำได้แต่หัวเราะแห้งๆ ด้วยความเขิน“พี่สั่งอาหารญี่ปุ่นมาให้แล้ว รอแป๊บ”“ขอบคุณครับ”“วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่”“ยังจะมีพรุ่งนี้อีกเหรอ!” “ใช่ และต่อจากนี้ไปพี่จะให้เรามาเป็นเลขาส่วนตัวของพี่” “คนเก่งและมีความสามารถมีเยอะแยะ ทำไมพี่ไม่เลือกเขา” ธารน้ำพยายามหาเหตุผลมาต่อรอง“ทำไมล่ะ? พี่อยากได้เรา”“แต่เราไม่อยากทำ”“นั่นมันเรื่องของเรา แต่เรื่องของพี่คือพี่อยากให้ทำ” ลูคัสยังคงใช้ความเผด็จการเข้าสู้“เห้อ! เราคุยเรื่องเดียวกันอยู่ไหมเนี่ย!”“เรื่องเดียวกัน”“เราขอเหตุผลหน่อยสิ! ทำไมต้องเป็นเรา!” ธารน้ำต้องการคำตอบอย่างจริงจัง“ไม่มีเหตุผล”“พี่ลูคัส!” ธารน้ำเรียกเสียงดังด้วยความโมโห“จะตะโกนทำไมเนี่ย อยู่กันแค่สองคน” ลูคัสปรามเสียงเ
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 11 ไปเที่ยวกับเพื่อน

บทที่ 11 ไปเที่ยวกับเพื่อนในที่สุด สุดสัปดาห์ที่รัก ก็มาถึง! ธารน้ำรู้สึกโล่งอกอย่างที่สุด ‘เหนื่อยชะมัด!’ พี่ลูคัสเล่นสอนงานเลขาให้เขาทุกวันตลอดทั้งสัปดาห์ มันทั้งน่าเบื่อ ทั้งต้องคอยแอบพี่ชมพู่ไม่ให้สงสัยอีกว่าเขาหายไปไหนนานๆ ว่าแล้วก็ต้องหาทางระบายความอัดอั้น เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาเพื่อนรักทันที“ฮัลโหล พร้าว! ไปดริ๊งก์ด่องกันป่ะ”“กูบอกให้เรียก มะพร้าว! เดี๋ยวมึงโดนแม่ตบปากแตกเลยนะอีธารน้ำ!”เสียงของมะพร้าวโวยวายดังลั่นมาตามสาย“โอเค ๆ! สรุปจะไปไหม” ธารน้ำเข้าสู่ประเด็นอย่างรวดเร็ว“ไปย่ะ! นาน ๆ ทีจะได้ปลดปล่อย เจอกันที่ ‘เอกมัยผับ’ ผับเดิม”“เค! โทรบอกส้มด้วยนะ”“กูรู้แล้วค่ะลูกสาว ไม่ต้องมาสั่งคุณแม่”“เออ เจอกัน”“เจอกันสามทุ่มครึ่ง อย่าสายนะมึง!”“รู้แล้วน่า!”วันนี้เขาตั้งใจจะไปเที่ยวให้มันส์สะใจ หลังจากที่ทำงานมาทั้งอาทิตย์เหนื่อยกับตัวเองก็พอแล้ว ยังต้องมาเจอผู้บริหารเผด็จการบังคับให้ทำเลขาอีก! ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าชีวิตทำไมต้องมาวุ่นวายขนาดนี้! คืนนี้แหละ... เขาจะต้องปลดปล่อยตัวเองให้สุดเหวี่ยง!เอกมัยผับ เวลา 21.00 น.เวลาตามนัด ธารน้ำ ที่วันนี้จัดเต็มด้วยกางเกงขา
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 12 พี่ขอโทษ 18+

บทที่ 12 พี่ขอโทษ 18+ลูคัสจ้องมองใบหน้าของธารน้ำที่เปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำตาด้วยความรู้สึกผิดที่โจมตีเข้ามาอย่างจัง เขารีบดึงร่างอวบอั๋นเข้ามาแนบชิดในอ้อมกอดทันที ราวกับต้องการซึมซับความเจ็บปวดนั้นไว้ที่ตัวเอง“พี่ขอโทษนะอ้วน” เขากระซิบเสียงนุ่ม พลางลูบผมอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน“ฮึก... ฮึก...” ธารน้ำสะอื้นไม่หยุด ซบหน้าเข้ากับอกแกร่งของลูคัส“อย่าร้องเลยนะคนดี ต่อไปพี่จะใจเย็นกว่านี้ จะฟังเรามากกว่านี้”เมื่อได้ยินคำปลอบโยน ธารน้ำก็พยายามดันตัวเองออกจากอ้อมแขนนั้น “ต่อไปนี้เราไม่ต้องมาเจอกันอีกแล้ว” เขาประกาศเสียงสั่นเครือ“ไม่ทำแบบนี้สิ” ลูคัสกอดเขาแน่นขึ้น กลัวว่าคนตรงหน้าจะหายไปจริงๆ“ฮึก ฮือ...”“พี่ขอโทษ... ขอโอกาสให้พี่ได้แก้ไขไหม”“ไม่!” ธารน้ำปฏิเสธอย่างเด็ดขาด“นะอ้วน...”“พี่ต้องฟังเราบ้าง! ไม่ใช่เอะอะก็เอาแต่ว่าตัดสินเราฝ่ายเดียว!” ธารน้ำตัดพ้อ“พี่หวงเรา” ลูคัสยอมรับตรงๆ“เราไม่ได้เป็นอะไรกัน จะหวงทำไม!”“เป็นสิ! เราเป็นของพี่ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว” ลูคัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่สั่งสมมานาน“โมเม! มโนไปเอง!”“ไม่รู้แหละ! ตั้งแต่ที่เราซื้อไอติมแท่งให้ผู้ชายที่ไม่
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 13 พี่หวงเรานะอ้วน

บทที่ 13 พี่หวงเรานะอ้วนพาร์ทลูคัสเมื่อคืนนี้... ผมแทบจะคลั่งตายตั้งแต่เดินเข้าไปในผับแล้ว!ผมเห็นเจ้าเด็ก แต่งตัวด้วยเสื้อเปิดไหล่กับกางเกงขาสั้นโชว์ขาขาวๆ ผมแทบจะไม่มีสมาธิคุยงานกับ ฟ้าลดา เลยสักนิด ผมรู้ว่าน้องน่าจะกำลังงอนผมอยู่ ที่ผมทำเหมือนไม่รู้จักกัน แต่ที่จริงแล้วผมมีเหตุผล เพราะไม่อยากให้ฟ้าลดาเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือสังเกตเห็นอะไรที่ผิดปกติพอคุยธุระเสร็จ ผมก็เห็นเด็กอ้วนของผมกระดกเหล้าเข้าปากไม่หยุด ผมอยากจะเดินเข้าไปตีให้ก้นลายเสียจริง ๆ แต่ก็ต้องพยายามเก็บกลั้นอารมณ์นั้นไว้ ผมยืนมองอยู่ห่าง ๆ ตลอดเวลา จนกระทั่งมีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้เข้ามาวอแวกับน้อง แล้วเหมือนทั้งคู่คุยอะไรกันจนเกือบจะจูบกันอยู่แล้ว!ตอนนั้นคือความรู้สึกของผมมันขาดสะบั้น! ผมทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ผมเลยเดินเข้าไปจัดการซัดหน้าไอ้เวรนั่นไปทีนึง แล้วคิดดู... เจ้าเด็กหันมาว่าผมอีก! เห้อ... นี่ถึงกับทำให้อารมณ์ผมขึ้นสูงสุด ๆ ผมแม่งโคตรหึง โคตรหวง สุด ๆ เลยจริง ๆสุดท้ายผมต้องลากเจ้าตัวกลับมาคอนโดผมจนได้ ผมทำน้องร้องไห้อีกแล้ว... ผมเสียใจมากนะ แต่ผมทนไม่ได้อยู่แล้วถ้าต้องปล่อยให้เจ้าเด็กคนนี้ไปเป็นของคนอื่น! ธารน้ำต้อ
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 14 เรียกหา

บทที่ 14 เรียกหา ‘เหมือนเขา... อยู่ดี ๆ ก็มีผัวเฉย! ฮ่า ๆ!’ ธารน้ำ คิดอย่างขบขันและเขินอายปนกันไปหมด ‘คนอะไรจะหล่อขนาดนี้วะ! แค่คิดก็เขินแล้ว งื้อ!’ เขาลูบแก้มตัวเองเบา ๆ พลางยิ้มอยู่คนเดียว“เป็นไรเจ้าเด็ก ทำไมมานั่งยิ้มอยู่คนเดียว” เสียง พี่ชมพู่ ดังขึ้นถามด้วยความสงสัย“เอ่อ... หิวข้าวครับ” ธารน้ำแก้ตัวอย่างไม่เนียน“ใช่หรือเปล่า” พี่ชมพู่จ้องมองอย่างจับผิด“ใช่ ๆ ครับ!” เขาตอบย้ำอย่างหนักแน่น“อ่ะ! ว่าไง ท่านประธานเรียกพบอีกแล้วนะ” พี่ชมพู่ยื่นกระดาษโน้ตมาให้“ครับ ๆ” ธารน้ำรับคำอย่างจำใจ“ประธานเรียกพบบ่อยนะเรา... มีอะไรหรือเปล่า”“ครับ...” เขาตอบรับสั้นๆ เพราะไม่รู้จะอธิบายว่าอะไร“ไปทำอะไรขัดหูขัดตาท่านหรือเปล่า ระวังตัวด้วย” พี่ชมพู่เตือนด้วยความเป็นห่วง“ไม่นะครับ... ขอบคุณครับ”‘อุ๊ย! อุตส่าห์บอกไม่ให้เรียกบ่อย ดูทำเข้าสิ! แบบนี้คนอื่นก็สงสัยหมดพอดี! เดี๋ยวเหอะ... เจอหน้านะจะข่วนให้!’ ธารน้ำบ่นกระปอดกระแปดในใจไปตลอดทาง ก่อนจะเดินเข้าลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นของผู้บริหารทันทีพอมาถึงเลขาหน้าห้องไม่พูดอะไรเยอะ แต่กลับบอกว่า “เข้าได้เลยค่ะ ท่านประธานสั่งไว้แล้ว”‘แหม... เตรียมพร้อม
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 15 ห่างกัน

บทที่ 15 ห่างกันประเทศอิตาลีลูคัส เดินทางออกมาจากประเทศไทยตั้งแต่สามทุ่ม หลังจากเคลียร์งานกับลูกค้าคนสำคัญเสร็จเรียบร้อยก็ขึ้นเครื่องบินส่วนตัวออกมาทันที โดยที่ยังไม่ได้มีโอกาสโทรบอกเจ้าเด็กอ้วนเลยสักคำ ‘สงสัยจะงอนแล้วล่ะ’พอมาถึงอิตาลีก็เป็นเวลา 9.00 น. ของอีกวันตามเวลาท้องถิ่น เขากะว่าจะลงจากเครื่องแล้วโทรหาทันที แต่จำเป็นต้องเข้าไปพบแด๊ดก่อนเป็นอันดับแรก ลูคัสก้าวเข้าสู่ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยบรรยากาศทรงอำนาจของบิดา“สวัสดีครับ คุณมัตเตโอ้” ลูคัสกล่าวอย่างเป็นทางการ“ห่างเหินจังนะลูกชาย” มัตเตโอ้ หรือแด๊ดของเขาตอบกลับอย่างเย็นชา“ครับ... แด๊ด” ลูคัสเปลี่ยนสรรพนามตามที่อีกฝ่ายต้องการ“ก่อนที่แกจะไปจัดการเรื่องที่บริษัท ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกแก”“ครับ" เขายืนประสานมือไว้เบื้องหน้าอย่างสงบในห้องทำงานของแด๊ด ศูนย์กลางแห่งอำนาจสูงสุดทั้งในอิตาลีและไทย บุคคลที่อยู่ตรงหน้ามีบารมีและความดุดันที่ใครเห็นก็ต้องยอมศิโรราบ ชื่อเสียงของเขาเลื่องลือในเรื่องความโหดเหี้ยมและไม่เคยประนีประนอม“ฉันจะให้แก แต่งงานกับฟ้าลดา”“ไม่ครับแด๊ด” ลูคัสปฏิเสธทันควัน“แกจะปฏิเสธไม่ได้! นี่คือคำสั่ง!”“ผมไม่ได้รั
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 16 คิดถึงที่สุด

บทที่ 16 คิดถึงที่สุดทันทีที่เครื่องบินส่วนตัวลงจอดที่สนามบินในกรุงเทพฯ ลูคัส ก็รีบตรงดิ่งกลับไปยังคอนโดมิเนียมของเจ้าเด็กอ้วนทันที โดยไม่แม้แต่จะแวะเข้าออฟฟิศของตัวเอง เขายังไม่ลืมที่จะหอบหิ้วของฝากน่ารัก ๆ อย่าง นาฬิกาดีไซน์เก๋ มาให้เป็นของขวัญปลอบใจนอกจากนี้ เขายังสั่งอาหารญี่ปุ่นชุดใหญ่จากร้านโปรดมาเตรียมไว้รอ พร้อมกับ ขนมเค้กสตรอว์เบอร์รี ที่รู้ว่าธารน้ำชอบเป็นพิเศษลูคัสมานั่งอยู่ในห้องของเจ้าเด็ก จัดเตรียมทุกอย่างให้พร้อมสรรพอย่างพิถีพิถัน ทั้งอาหาร ดอกไม้ และอุณหภูมิห้อง เมื่อจัดทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็สั่งให้ลูกน้องคนสนิทอย่างดีนและคาลไปพักผ่อนได้ เหลือเพียงเขาที่นั่งรอเจ้าตัวเล็กกลับมาอย่างใจจดใจจ่อ..ทันทีที่เลิกงาน ธารน้ำ ก็แบกร่างอวบอั๋นขี่น้องฟักทอง กลับคอนโดฯ ด้วยความเมื่อยล้าและเศร้าใจ แต่เมื่อยืนอยู่หน้าห้องตัวเอง เขาก็ต้องแปลกใจ เพราะเหมือนไฟในห้องจะเปิดอยู่ และแอร์ก็กำลังทำงานอยู่ด้วย! เขารีบเปิดประตูเข้าไปทันที“เซอร์ไพรส์!!”เพี๊ยะ!!เสียงฝ่ามือตบลงบนใบหน้าหล่อเหลาอย่างจัง โดยไม่ทันตั้งตัว“อ้วน! ตบหน้าพี่ทำไมครับ!” ลูคัส ถามอย่างตกใจ“ตลกมากนักหรือไง
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 17 อาหารเที่ยง 18+

บทที่ 17 อาหารเที่ยง 18+ทันทีที่มาถึงห้องทำงาน ธารน้ำ ก็เจอกับเลขาหน้าห้องคนเดิมที่นั่งอยู่ที่ประจำ เธอพยักหน้าให้เข้าไปได้เลย เพราะท่านประธานสั่งไว้แล้วพอเข้ามาถึงในห้อง ร่างสูงของ ลูคัส ก็รออยู่แล้ว เขานั่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่กว้างขวางโอ่อ่าสวยงาม“ล็อกประตูด้วยอ้วน” ลูคัสออกคำสั่งทันทีที่เห็นเขา“ล็อกทำไมครับ” ธารน้ำถามอย่างสงสัย“พี่ไม่อยากให้ใครรบกวนเราสองคน”แกร๊กเสียงล็อกประตูดังขึ้นตามคำสั่งของลูคัส เขากำลังจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับร่างสูง แต่ยังไม่ทันจะได้นั่ง“มานั่งตรงนี้” ลูคัสตบเบา ๆ ลงบนต้นขาของตัวเอง เป็นการเรียกให้เขาไปนั่งตักธารน้ำเดินอย่างอิดออดเข้าไปหา“ครับ”เขากำลังจะนั่งลงบนขาตามคำสั่ง แต่ร่างสูงกลับคว้าเอวเข้ามากอดก่อนแล้วดึงลงให้นั่งลงบนตักอย่างพอดี พร้อมกับซุกหน้าลงไปที่ต้นคอขาว ๆ ของเขา ธารน้ำพยายามผลักออกแต่ก็ไม่เป็นผล“พี่! ไหนว่าจะสอนงานครับ! อีกอย่างเราห่างกันแค่ไม่ถึงสองชั่วโมงเองนะ”“พี่คิดถึง” ลูคัสตอบเสียงอู้อี้“เห้อ... เมื่อคืนก็อยู่ด้วยกันทั้งคืนแล้ว”“ไม่รู้แหละ พี่คิดถึงเรามาก”“รู้แล้วครับ ปล่อยก่อน”“ไม่ครับ... พี่หิว
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 18 ไปหาพ่อกับแม่

บทที่ 18 ไปหาพ่อกับแม่หลายวันต่อมาวันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่สดใส...ทว่า ‘ธารน้ำ’ ยังคงทำตัวเป็นคุณชายขี้เซา นอนแช่อยู่ในที่นอนแสนนุ่มของตัวเอง ไม่ได้มีเพียงเขาคนเดียว แต่ยังพ่วงด้วยคุณประธานหนุ่มรูปหล่ออย่าง ‘ลูคัส มัตเตโอ้’ ที่นอนถอดเสื้ออยู่ข้าง ๆ เผยให้เห็นรอยสักสีเข้มที่โผล่พ้นแขนและคอได้อย่างยั่วเย้าใบหน้าขาวสะอาดของลูคัสนอนคว่ำหน้าอย่างน่ารักอยู่ข้างเขา สูดดมกลิ่นกายของคนรักอย่างหวงแหน ธารน้ำค่อย ๆ ขยับตัวหมายจะลุกขึ้น แต่แล้วมือไวของคนข้าง ๆ ก็เอื้อมมาจับเอวเขาไว้ ก่อนที่เขาจะลุกได้สำเร็จ“จะไปไหนครับ” เสียงแหบพร่าถามอย่างงัวเงีย“อาบน้ำ”“วันนี้ว่างไหม”“ทำไมครับ” ธารน้ำถามกลับอย่างระแวง“พาพี่ไปหาพ่อกับแม่เราหน่อย” ลูคัสกล่าวอย่างจริงจัง แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น“ไปทำไม?”“ไปบอกท่านว่าพี่จะขอคบลูกชายท่านอย่างเป็นทางการ”“ไม่ต้องหรอก” ธารน้ำเริ่มปฏิเสธ“ต้องสิครับ พี่อยากทำให้ถูกต้อง ไม่อยากให้ใครมาว่าเราได้ว่ามาคบกับพี่แบบลับ ๆ” ลูคัสให้เหตุผลหนักแน่น“ไม่เป็นไรเลย”“เราสำคัญกับพี่นะ อ้วน... พี่อยากให้เรามั่นใจว่าผู้ชายตรงหน้านี้สามารถดูแลเราได้ทั้งต่อหน้าและลับหลัง”
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む

บทที่ 19 ความสุขมักอยู่กับเราไม่นาน

บทที่ 19 ความสุขมักอยู่กับเราไม่นานวันนี้เป็นอีกวันที่ ธารน้ำ รู้สึกขี้เกียจมาก ๆ ถึงแม้จะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ควรได้หยุดพักผ่อนเต็มที่ เขารู้สึกว่าชีวิตช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมาวนเวียนอยู่แต่การทำงาน กลับคอนโดฯ เพิ่มเติมก็แค่มีประธานหนุ่มสุดหล่ออย่าง ลูคัส มัตเตโอ้ มาคอยนอนกอดด้วยทุกคืน มีอาหารอร่อย ๆ ให้กินไม่เคยขาด แถมยังมีบัตร Black Card ที่ให้มาแบบไม่จำกัดวงเงินอีก...แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงขี้เกียจอยู่ดี จนกระทั่งร่างสูงเดินเข้ามาหาถึงเตียง“ไปเที่ยวกันไหมครับ หมูอ้วน” ลูคัสถามด้วยน้ำเสียงเชื้อเชิญ“ไปไหนครับ” ธารน้ำถามอย่างงัวเงีย“ไปซื้อของไหม? หรือเราอยากกินอาหารญี่ปุ่นชุดใหญ่ที่ร้านโปรด”“ไปช็อปปิ้งครับ!” ธารน้ำตอบรับทันที เพราะข้อเสนอนี้น่าสนใจที่สุด“โอเค ลุกได้แล้ว”“ครับ! ไปแค่สองคนเรานะครับ” ธารน้ำรีบย้ำ เพราะไม่อยากให้ลูกน้องคนสนิทตามไปวุ่นวาย“ได้ครับ... ตามใจเรา” ลูคัสยิ้มรับธารน้ำรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวสบาย ๆ เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นที่เผยให้เห็นเรียวขา ส่วนร่างสูงใส่กางเกงยีนส์สีดำกับเสื้อยืดสีขาวที่เผยให้เห็นรอยสักสีเข้มที่แขนทั้งสองข้
last update最終更新日 : 2025-12-12
続きを読む
前へ
123
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status