All Chapters of Falling For The Billionaire CEO: Chapter 31 - Chapter 40

AYA'S POV Ang mga sumunod na linggo sa aming pinagtataguan sa Maynila ay tila isang walang katapusang gabi. Habang ang buong bansa ay pinagpipistahan ang aking pangalan dahil sa mga lumalabas na balita, kami nina Lucius at Mark ay nakakulong sa isang apartment na punong-puno ng mga screen at radio equipment. "Ma'am Aya, Sir Lucius, kailangan niyo itong makita," tawag ni Mark sa amin habang nakatitig sa kaniyang laptop. Ang kaniyang mga mata ay pagod pero nananatiling alerto. Ipinakita ni Mark ang isang serye ng bank transfers. "Nahanap na namin ang trail. Ang nagpopondo sa mga interview ni Miss Rivas at sa mga troll farms na sumisira sa inyo ay iisang source lang, isang dummy account na konektado sa Clarion Group. Mukhang nagsanib-pwersa na ang mga Montenegro at ang kumpanyang gustong kumalaban sa Alvero Group." "Ibig sabihin, mas malaki na ang kalaban natin kaysa sa inaasahan," sabi ni Lucius, ang kaniyang boses ay malamig at puno ng poot. Hinawakan niya ang aking kamay, ramdam k

AYA'S POV Hindi maalis sa isip ko ang itsura ni Lucius habang binabasa yung mga documents na nakuha ni Mark galing sa Pier 4. Akala ko okay na kami. Akala ko ang priority na lang namin ay mahanap si Nico at linisin ang pangalan niya sa mga fake news tungkol kay Don Roberto. Pero mali ako. Mukhang matagal nang naghanda si Gabriel Montenegro para dito. "Lucius, anong nangyayari?" tanong ko habang dahan-dahan akong lumalapit sa kanya sa loob ng safehouse. Pa-umaga na at sumisilip na ang araw sa kurtina, pero ang aura ni Lucius, sobrang bigat pa rin. Bigla niyang hinagis ang folder sa mesa. Nagkalat ang mga lumang pictures. Isang wasak na kotse, crime scene, at picture ng isang lalaking kilalang-kilala ko. Si Papa. "Ito ba ang dahilan kaya ka pumasok sa Alvero Grand?" Sobrang galit ang boses ni Lucius. Yung init sa pagitan namin kanina, biglang nawala. Bumalik siya sa pagiging cold at malayo, yung Lucius na nakilala ko noong first day ko sa hotel. "Anong sinasabi mo?" kinuha ko

AYA’S POV Puti. Yan ang unang nakita ko pagdilat ng mga mata ko. Sa amoy palang ng antiseptic at sa tunog ng heart monitor, alam kong wala na ako sa nagbabagang barko ni Gabriel. Buhay pa ako. "Ate? Ate Aya, gising ka na!" Naramdaman ko ang maliit na kamay na humawak sa akin. Si Nico. Umiiyak ang kapatid ko pero nakangiti siya. "Nico... ayos ka lang? May masakit ba sa'yo?" mahina kong tanong. "Okay lang ako, Ate. Iniligtas kami ni Kuya Mark at ng mga pulis," sagot niya habang humihikbi. Tumingin ako sa paligid. Nandoon din si Mark sa may pinto, may mga benda sa ulo at braso. "Ma'am Aya, ligtas na si Nico. Nakuha namin siya bago pa man siya masaktan ng mga tao ni Gabriel." "Salamat, Mark. Salamat sa lahat," bulong ko. Pero may hinahanap ang mga mata ko. Ang huling naalala ko ay ang pagsabog ng helicopter at ang pagtalon ni Lucius para saluhin ako. "Nasaan si Lucius? Mark, nasaan siya?" Hindi agad sumagot si Mark. Yumuko muna siya bago tumingin sa akin. "Nasa kabilang kwarto siya

AYA'S POVAng sumunod na umaga sa Tagaytay ay iba sa mga nakaraang araw. Wala na ang bigat sa pakiramdam na parang laging may sumusunod sa amin. Sa unang pagkakataon, ang sikat ng araw na pumapasok sa bintana ng resthouse ay hindi kaba ang dala, kundi kapanatagan na matagal ko nang hindi nararamdaman.Habang nagtitimpla ako ng kape sa kusina, narinig ko ang tawanan nina Nico at Lucius sa garden. Sumilip ako sa bintana at napangiti. Nakikipaghabulan ang dating "Ice King" sa kapatid ko, habang si Mark ay nakatayo sa gilid. May hawak siyang tablet pero sa pagkakataong ito ay hindi na siya mukhang problemado."Ma'am Aya," tawag ni Mark nang mapansin niya ako. Lumapit siya sa sliding door. "May magandang balita na kami galing Maynila."Inilapag ko ang tasa ng kape at lumabas sa balkonahe. "Ano 'yun, Mark?""Ang NBI at ang legal team namin ay nag-press conference na kaninang madaling araw. Inilabas na ang lahat ng ebidensya gaya ng confession ng dating pulis na binayaran ng mga Montenegro,

AYA'S POV Ang init mula sa nasusunog na SUV ay humahampas sa aming mga mukha, isang malupit na paalala na sa bawat hakbang namin patungo sa katotohanan, palaging may kapalit na panganib. Ang amoy ng gasolina at sunog na goma ay humahalo sa halimuyak ng mga bulaklak sa paligid, lumilikha ng isang nakakasulasok na atmospera sa gitna ng gabi. "Mark!" Sigaw ni Lucius bago pa man siya mapigilan ng mga pulis. Mabilis siyang tumakbo patungo sa kaniyang tapat na tauhan. Nakita ko ang pag-aalala sa bawat galaw ni Lucius, isang emosyong bihirang ipakita ng isang lalaking tulad niya. Si Mark ay dahan-dahang gumagalaw, pilit na bumabangon habang inuubo dahil sa makapal na usok. Ang pagsabog ay nagmula sa likurang bahagi ng sasakyan, at tila ang lakas ng impact ang nagpatalsik sa kaniya nang malayo. "Sir... ayos lang ako," paos na sabi ni Mark habang inaalalayan siya ni Lucius at ng dalawang medic na agad rumesponde. "Nakasalon lang ako ng kaunti