All Chapters of Falling For The Billionaire CEO: Chapter 61 - Chapter 70

AYA’S POV Tumigil na ang ulan, pero ang amoy ng basang lupa at mahogany ay nanatiling nakabalot sa paligid ng lumang garahe. Hawak ko ang flashlight habang si Lucius naman ay nakaluhod sa loob ng lumang Mercedes-Benz. Inalis na namin ang mga upuan sa likod at ngayon ay sinusubukan niyang baklasin ang carpet sa ilalim ng driver’s seat. "Dahan-dahan, Lucius. Baka masira mo 'yung floorboard," paalala ko habang pinapanood ang bawat galaw niya. "May mechanism ito, Aya. Hindi ito basta-basta binuo para lang maging dekorasyon," sagot niya. May narinig kaming mahinang *click*. Isang maliit na bahagi ng bakal ang umangat. Sa ilalim niyon, may nakatagong metal box. Hindi ito kalakihan, parang size lang ng isang makapal na libro, pero ang bigat nung inilabas ni Lucius ay nagpapahiwatig na mahalaga ang laman nito. Dinala namin ito sa workbench sa gilid ng garahe. Pagbukas namin, hindi kami nakakita ng alahas o ginto. Sa loob ay may isang itim na passport holder, isang lumang keychain na may

AYA’S POV"Sigurado ka bang dito 'yun, Lucius? Parang kanina pa tayo paikot-ikot," bulong ko habang hinihila ko ang laylayan ng aking blouse. Medyo malagkit na ang pakiramdam ko dahil sa init, pero hindi ko magawang magreklamo dahil alam kong mas matindi ang pressure na nararamdaman ng kasama ko.Nandito kami ngayon sa Little India. Malayo ang itsura nito sa malinis, halos futuristic, at napakatahimik na Orchard Road na nilakaran namin kahapon. Dito, ang bawat kanto ay tila sumasabog sa kulay at buhay. May mga tindahan ng makukulay na saree na nakasabit sa labas, amoy ng malakas na jasmine mula sa mga tinitindang sariwang kuwintas na bulaklak sa gilid ng kalsada, at ang masarap pero matapang na amoy ng curry at iba’t ibang pampalasa na nanggagaling sa mga bukas na kainan."Sabi ni Mr. Chen, ang address ay nasa likod ng isang lumang spice warehouse. Pero nagpalit na raw siya ng pangalan para sa sarili niyang seguridad. 'Sita' na ang tawag sa kaniya rito," sagot ni Lucius. Nakakunot ang

AYA’S POV "Lucius, sigurado ka ba rito? Sabi ni Sarah, mapanganib daw ang lugar na ito kapag ganitong oras," bulong ko habang hinihigpitan ang kapit sa kaniyang braso. Nandito kami sa Geylang. Kung ang Orchard Road ay para sa mararangya at ang Little India ay para sa kultura, ang Geylang naman ay may ibang mukha. Ang mga eskinita rito ay puno ng mga lumang shophouse, maliliwanag na neon lights, at mga taong tila laging may minamadali. Ito ang lugar kung saan sinasabing nagtatago ang mga taong ayaw mahanap. At dito rin daw matatagpuan ang huling kuta ni Victor, ang ikatlong "Angel" na naging traydor. "Naka-deploy na sina Rafe sa bawat kanto, Aya. Hindi tayo lalapit kung hindi safe. Pero kailangan nating makuha ang huling piraso ng code bago pa maibenta ni Victor ang impormasyon sa iba," seryosong sagot ni Lucius. Naka-suot siya ng simpleng jacket at sombrero para hindi masyadong mapansin. Ramdam ko ang tensyon sa kaniyang katawan. Simula nung nangyari sa templo, hindi na siya mapak

AYA’S POV"Aya, nandito na tayo. Gising na," malambing na bulong ni Lucius habang dahan-dahang tinatapik ang balikat ko.Iminulat ko ang aking mga mata at ang unang nakita ko ay ang madilim na kalsada ng Pila, Laguna. Ang mga puno ng acacia sa gilid ng highway ay parang mga higanteng anino na sumasalubong sa amin. Malayo sa malamig at bakal na hangar ng Seletar, ang hangin dito ay amoy sariwang damo, basa ng hamog, at may kasamang amoy ng sinusunog na tuyong dahon sa malayo.Safe kaming nakarating. Ang biyahe mula sa pribadong airfield sa Batangas patungo rito sa Laguna ay tahimik. Wala kaming nakitang sumusunod. Pero alam ko na ang katahimikang ito ay pansamantala lang. Ang flash drive na nasa loob ng bulsa ng jacket ni Lucius ay parang isang ticking time bomb."Ma'am, Sir, nasa gate na po tayo," anunsyo ni Mark mula sa driver's seat.Bumukas ang malaking gate ng aming ancestral house. Kitang-kita ko ang mga bagong floodlights na ipinalagay ni Lucius bago kami umalis. May mga tauhang

AYA’S POV"Aya, tignan mo itong mga coordinates. Hindi ito random numbers lang."Nandito kami sa loob ng aming cottage, ang asul na notebook na kinopya ni Mark ay nakabuklat sa harap ng laptop ni Lucius. Ang liwanag ng screen ay nagbibigay ng kakaibang anino sa mukha ni Lucius na ngayon ay mukhang mas seryoso pa kaysa noong nasa Singapore kami. Ang gabi sa Laguna ay tahimik, pero sa loob ng kwartong ito, ang bawat bit ng impormasyon ay parang kulog."Ano 'yan, Lucius? GPS coordinates ba 'yan?" tanong ko habang lumalapit sa kaniya. May bitbit akong platito ng biskwit para kahit paano ay may laman ang tiyan namin sa pagpupuyat."Oo. At nung i-plot ko ito sa map, hindi ito tumuturo sa kahit anong residential area o business district," sagot niya habang pinalalaki ang satellite view sa kaniyang monitor. "Tumuturo ito sa paanan ng Bundok Banahaw. Isang liblib na lugar na malayo sa kabihasnan."Tinitigan ko ang screen. Ang makikita mo lang ay puro berde, makapal na kagubatan at bangin. Pero