All Chapters of Falling For The Billionaire CEO: Chapter 71 - Chapter 80

AYA’S POV "Huwag mong titingnan ang kanyang mga mata nang matagal, Aya. Baka mahalata niya ang alam natin." Iyan ang huling paalala ni Lucius sa akin bago kami lumabas ng cottage. Alas-otso pa lang ng umaga, pero ang sikat ng araw sa Laguna ay tila nanununuok na. Ang bawat singaw ng lupa ay may dalang amoy ng basa at sariwang damo, pero para sa akin, amoy ito ng isang paparating na bagyo. Isang bagyong hindi galing sa langit kundi mula sa mga taong akala namin ay pamilya. Naka-ready na ang garden cafe para sa aming munting "rehearsal" bago ang grand opening sa Sabado. Ang mga mesa ay nakalatag na, ang mga bulaklak na itinanim ko, mga sunflowers at rosas na galing pa sa aming nursery, ay tila masiglang-masigla, hindi alam na ang lupang kinatatayuan nila ay sentro ng isang madilim na plano. Sa kabilang dulo ng garden, nakita ko si Mang Isko. Naka-upo siya sa isang bench, tinatasa ang kaniyang lapis habang may tinitingnang blueprint. Mukha siyang lolo na mapagkakatiwalaan, ang mukha

AYA’S POV May kakaibang himig ang umaga sa Laguna. Hindi ito ang nakabibinging katahimikan ng takot, kundi ang malambot at dahan-dahang paggising ng kalikasan sa ilalim ng gintong sikat ng araw. Iminulat ko ang aking mga mata at ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar na kisame ng aming cottage. Ngunit may ibang init na nanggagaling sa aking tabi, isang presensyang nagpabago sa kahulugan ng salitang "tahanan." Dahan-dahan akong lumingon at halos mapatid ang aking hininga. Nakatagilid si Lucius, ang kaniyang ulo ay nakapatong sa isang kamay habang ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa akin. Hindi siya mukhang bagong gising. Maayos na ang kaniyang buhok, kahit may iilang hibla na nakalaylay sa kaniyang noo, at ang kaniyang mga mata ay malambot, malayo sa "Ice King" na kinatatakutan ng mga board members sa Manila. "Good morning," bulong niya. Ang kaniyang boses ay malalim at paos, isang tunog na tila humahaplos sa aking balat sa gitna ng malamig na simoy ng hangin. "Kanina ka pa

AYA’S POV May kakaibang bigat ang hangin ngayong gabi sa Laguna. Ito ang huling gabi bago ang itinakdang "Harvest" ng mga kaaway. Pero sa loob ng aming munting cottage, tila isang magkahiwalay na mundo ang umiiral. Matapos ang pag-amin namin ni Lucius kagabi sa garden, may nagbago sa bawat titig at bawat hawak namin sa isa’t isa. Wala na ang mga pader. Wala na ang mga alinlangan. "Aya, nakikinig ka ba?" Nabalik ako sa realidad nang maramdaman ko ang mainit na kamay ni Lucius sa aking balikat. Kasalukuyan kaming nakaupo sa sahig ng sala, napapaligiran ng mga blueprint ng garden at ang listahan ng mga security codes na ibinigay ni Mark. "Pasensya na, Lucius. Marami lang akong iniisip," sagot ko habang pilit na nakatitig sa screen ng kaniyang laptop. Inilayo ni Lucius ang laptop at humarap sa akin. "Alam ko. Kanina mo pa tinitignan ang listahan ng mga supplies pero pabaligtad mo itong hawak." Hinawakan niya ang magkabilang kamay ko. "Natatakot ka ba para sa bukas?" "Hindi para sa s

AYA’S POV Ang katahimikan ng library ay binasag ng isang nakakangilong tunog, ang pagkabasag ng malaking salamin sa bintana kasabay ng paghagis ng isang bagay na nag-aapoy. "Dapa!" sigaw ni Lucius. Bago pa man ako makahuma, naramdaman ko ang mabibigat niyang bisig na pumulupot sa aking baywang at marahas akong ibinalibag sa sahig. Dumagan siya sa akin, ang kaniyang katawan ay naging pananggalang habang umulan ng bubog sa paligid namin. BLAG! Isang bote ang tumama sa antique na estante ng mga libro ni Tatay. Sa isang iglap, sumiklab ang apoy. Amoy gas. Amoy kamatayan. Ang mga kurtina ay mabilis na kinain ng dilaw at asul na dila ng apoy, at ang init ay agad na humampas sa aming mga mukha. "Lucius... ang bahay..." garalgal kong bulong, ang lalamunan ko ay agad na nanuyo sa takot at usok. "Huwag mong intindihin ang bahay! Ang buhay mo ang kailangan ko!" mariing sagot ni Lucius. Hinila niya ako patayo, ang kaniyang pagkakahawak sa aking braso ay mahigpit na halos mag-iwan ng

AYA’S POV "Tatlo!" Sa huling sigaw na iyon ni Lucius, naramdaman ko ang biglang pagkawala ng lupa sa ilalim ng aking mga paa. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo habang bumubulusok kami sa kailaliman ng bangin. Ang huling nakita ko ay ang mga flashlights ng mga hitmen sa itaas, tila maliliit na bituin na mabilis na lumalayo, at ang sunod-sunod na putok ng baril na nalunod ng hagupit ng hangin sa aking pandinig. Splash! Ang bagsak namin sa ilog ay parang pagtama sa semento. Ang lamig ng tubig ay agad na pumasok sa aking mga baga, dahilan para mabulunan ako at mawalan ng direksyon. Madilim, malalim, at ang agos ay tila isang dambuhalang kamay na pilit kaming tinatangay sa kung saan. "Lucius!" sigaw ko pagkaangat ng ulo ko sa ibabaw, pero agad akong hinampas ng isang malakas na alon. Sa gitna ng kaguluhan ng tubig, naramdaman ko ang isang kamay na pilit na kumakapit sa akin. Si Lucius. Pero hindi gaya ng dati na matatag ang kaniyang hawak, ngayon ay tila wala na itong lakas. Sa il