Todos los capítulos de เมียอ้วนในความลับ: Capítulo 61 - Capítulo 70

ร่างสูงของธีรณัฐเดินโซซัดโซเซขึ้นมาบนห้อง พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นเมียตัวกลมนอนหลับอยู่บนเตียง ร่างกายร้อนรุ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์จนแทบคุมตัวเองไม่ไหว เขาเดินเข้ามาใกล้เตียงแล้วค่อย ๆ ทรุดตัวนั่งลงข้างคนที่นอนหลับตาปกติฟาริศาไม่ดื่มของมึนเมาจึงทำให้จมูกไวต่อกลิ่นแอลกอฮอล์ พอลืมตาขึ้นก็เห็นร่างสูงโอนเอนไปมานั่งอยู่ตรงหน้าส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้“คุณธี เมามาเหรอคะ?”“อืม”“ถ้างั้นก็ลุกไปอาบน้ำก่อนค่ะ จะได้สดชื่น อย่านอนทั้งอย่างนี้ เดี๋ยวฟาไปเตรียมผ้าเช็ดตัวให้นะคะ”คนเจ้าเนื้อทำท่าจะลุกขึ้นจากเตียง ทว่าก็โดนคนตัวโตกว่ารั้งแขนไว้แล้วกระตุกแขนเบา ๆ จนเธอล้มลงนอนเหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือร่างของเขาขึ้นคร่อมเธออยู่“คุณธีจะทำอะไรคะ?”“คืนนี้ขอได้ไหม?”“ขออะไรคะ?” หัวคิ้วย่นเข้าหากันทั้งที่รู้เธอความหมายของประโยคนั้นอยู่แล้วธีรณัฐโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนแก้มเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวทำให้ฟาริศารู้สึกสะท้าน เธอพยายามขยับตัวหลบ แต่แรงของเขามากกว่าหลายเท่า จึงไม่อาจต้านทานได้ชุดนอนตัวเก่งถูกดึงไม่กี่ทีก็หลุดออกง่ายดาย ชั่วพริบตาร่างกายอวบอัดเปล่าเปลือย ดวงตาคมที่จดจ้องมาชวนสยิวอย

“ป้าอรครับ ฟาริศาอยู่ที่ไหนครับ ผมกลับมาแล้วไม่เห็นเธอในห้อง”ร่างสูงกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงมาจากชั้นบนของตัวบ้าน หลังจากที่ไปส่งณลินกลับบ้านแล้ว เขาก็ตรงบึ่งมาที่นี่ทันที“อ้าว คุณฟาไม่ได้โทรบอกคุณธีเหรอคะว่าเธอจะกลับไปนอนบ้านคุณแม่”ธีรณัฐยืนนิ่งไปชั่วขณะ แววตาคมที่เคยแข็งกร้าวฉายแววกังวล“ทำไมเธอถึงต้องกลับไปนอนบ้านแม่ล่ะ?” น้ำเสียงที่ถามออกมานั้นฟังดูนิ่ง แต่ลึก ๆ เขารู้เหตุผลนั้นดีว่าทำไม“ป้าก็ไม่ทราบหรอกค่ะ เห็นบอกว่า แค่อยากลับไปพัก” ป้าอรตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ “...แต่ช่วงเย็นคุณฟาร้องไห้หนักเลยนะคะ ก่อนจะเก็บเสื้อผ้าออกไป ป้ายังบอกให้โทรหาคุณธี เธอก็บอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวคุณก็รู้เอง”ธีรณัฐหลับตาลง แล้วพ่นลมหายใจ ความรู้สึกบางอย่างตีตื้นขึ้นมา เขานึกถึงสีหน้า และน้ำเสียงน้อยใจปนตัดพ้อทว่าเขาเองกลับไม่ได้สนใจเพราะนึกเป็นห่วงแค่คนรักเก่าแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เลือกที่จะเฉย เธอบอกว่าอยากไปพัก หากเขาตามไป ก็รั้งแต่จะสร้างบรรยากาศอึดอัดให้แก่กันตอนแรกธีรณัฐคิดว่าหญิงสาวจะไปนอนค้างแต่วันเดียว แต่สุดท้ายก็หายไปถึงสองวัน ข้อความถูกส่งไปหานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าคนรับก็แค่เปิดอ่านไม่ตอบกลับแม้แต่

สุดท้ายแล้วธีรณัฐก็ไม่ได้พาฟาริศาไปหาหมอ เพราะเจ้าตัวดื้อดึงจะกลับบ้านอย่างเดียว ขนาดไม่มีแม้แต่แรงจะเดิน เจ้าตัวก็ยังพยายามจะลืมตา เปิดปากมาเถียงกับเขาพอกลับมาถึงคอนโดฯ เขาจึงเลือกที่จะโทรตามให้หมอมาตรวจอาการที่ห้องแทน ร่างอวบอ้วนซุกตัวอยู่แต่ในผ้าห่ม แล้วเพ้อตลอดเวลาว่าหนาว ๆ ต่อให้ธีรณัฐเอาผ้าห่มมาคลุมตัวให้กี่ผืนก็ยังไม่พอเขายืนมองคนตัวกลมอยู่นาน ก่อนตัดสินใจย่อตัวนั่งลงบนเตียงนอน โอบกอดร่างอวบนั้นไว้ เพราะเคยได้ยินมาว่าเนื้อห่มเนื้อนั้นจะอุ่นขึ้น“ปล่อยให้ตัวเองป่วยขนาดนี้ได้ยังไง”ปลายนิ้วเขี่ยไปยังแก้มป่องเนียน ไม่รู้ว่าเผลอไผล หรืออย่างไร เขาก้มหน้าลงจุมพิตหน้าผากมนไม่รู้ตัวสัมผัสอุ่นชื้นที่หน้าผากทำให้ธีรณัฐชะงักงัน เขาผละออกมาอย่างรวดเร็วราวกับต้องของร้อน หัวใจเต้นผิดจังหวะกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำลงไปโดยไม่รู้ตัวนี่เขาทำอะไรลงไปเนี่ยชายหนุ่มมองใบหน้าหลับใหลที่ซุกอยู่ในอ้อมแขนของเขา ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยอย่างน่ามอง แก้มป่อง ๆ นั้นขึ้นสีระเรื่อจากพิษไข้ชายหนุ่มลอบถอนหายใจยาว ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เคยรู้จักตีตื้นขึ้นมาในอก มันคือความเป็นห่วงจนเผลอไปอย่างนั้นเหร

เพราะอยากให้ผู้เป็นภรรยาได้รับโทษ และสำนึกผิดกับการกระทำของตนเอง ธีรนัยจึงปล่อยให้เจ้าหน้าที่ตำรวจขังคุกเป็นเวลาสามวัน โดยสั่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นลูกหรือญาติประกันตัว หากใครขัดคำสั่งเขาจะตัดวงจรทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตระกูลจากการที่ได้ไปใช้ชีวิตในคุกหลายวัน ร่างบอบบางทรุดตัวลงบนโซฟาอย่างอ่อนแรง ดวงตาเหม่อลอยไร้ซึ่งประกาย ไม่สนใจสิ่งใดนอกจากความว่างเปล่าที่รายล้อมรอบกาย ชุดที่สวมใส่มอมแมมบ่งบอกถึงความลำบากที่เพิ่งประสบมา ไม่เหมือนหญิงสูงศักดิ์ที่เคยหยิ่งทระนงธีรนัยมองการกระทำ และใบหน้าอิดโรยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา นี่คือผลของการกระทำของเธอ เขาตั้งใจจะให้เธอได้รับบทเรียน เพื่อที่จะได้สำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป“คุณพี่ใจร้ายกับฉันมากเลยนะคะ”“รู้สำนึกหรือยังล่ะว่า สิ่งที่ตัวเองทำลงไปมันร้ายแรงแค่ไหน ที่เธอได้ออกมาเพราะเจ้าธี ไม่เอาเรื่องหรอกนะ แต่น้องชายเธอ ฉันกับลูกไม่ละเว้น แล้วก็อย่าคิดที่จะช่วยเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นฉันกับเธอเราขาดกัน”คำประกาศิตนั้นทำเอาใบหน้าเหี่ยวย่นถึงกับสลดลง ไม่กล้าหือด้วยอีก เขากับเธออยู่ด้วยกันมานาน หากเขาจริงจังหรือคิดจะทำอะไรขึ้นมามันน่ากลัวกว่าที่คิด เ

“ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้ ไอ้คนหลายใจ!”ฟาริศาสบถคำออกมาเบา ๆ ดวงตาทอดมองไปยังภาพที่เห็น สองมืออวบกำหมัดแน่น ไม่คิดเลยว่าจะกล้านัดกันมาถึงที่นี่ ก็รู้อยู่ว่าพนักงานทั้งบริษัทมากันหมด“น้องฟาว่าใครเหรอ?” พี่สุริซึ่งหยุดพักจากการแข่งกีฬา เดินมาทันประโยคเมื่อครู่พอดี ก่อนจะมองตามสายตาของน้องคนสนิทไป ก็ถึงกับบางอ้อโดยไม่ต้องรอให้เจ้าตัวบอกเอาแล้วไง ศึกชิงชายน่าจะเกิดขึ้นที่นี่แหละ คนหนึ่งก็แฟนเก่า ส่วนอีกคนก็มีข่าวลือว่าเป็นกิ๊กที่บริษัท ส่วนภรรยาท่านประธานก็คงนอนช้ำใจอยู่บ้าน แถมเป็นเมียในความลับ เพราะแต่งงานมาตั้งหลายเดือนไม่เคยมีคนเห็นหน้าเมียเขามาที่บริษัทสักครั้ง ภาพหลุดก็ไม่มีให้เห็นแม้จะรู้สึกโกรธแค่ไหน แต่เธอก็ทำได้แค่อดทนเท่านั้น ลมหายใจพ่นออกมาเพื่อระงับความรู้สึกตัวเอง ก่อนจะหันไปหาหัวหน้างานที่ยืนมองคู่นั้นอยู่เหมือนกัน“พี่สุริคะ ช่วงเย็นบริษัทเรามีกิจกรรมอะไรบ้างเหรอคะ”“ก็ไม่มีอะไรนะ ก็น่าจะประกาศผลประกอบการ แล้วก็แจ้งโบนัสที่จะออกต้นปีหน้า”“ถ้าตอนนี้ไม่ได้มีอะไรให้ทำ ฟาขอไปเดินเล่นก่อนนะคะ”“อืม ไปสิ” เขาพยักหน้าให้ แววตาเปลี่ยนเป็นเห็นใจ แบบนี้สินะที่เรียกว่ากินน้ำใต้ศอกร่าง