All Chapters of Breaking Rules: The Sweetest Risk: Chapter 11 - Chapter 20

“Anong pumasok sa utak mo, Jyrone!”Napalunok ako nang magsimulang humakbang si Mama. Mabagal ang lakad niya, iniiwasang maapakan ang nabasag na baso.“Wala po…” Gusto kong umatras sa bawat hakbang niya, pero hindi ako makagalaw. Masyadong mahigpit ang kapit ni Ferly sa kamay ko, na parang doon siya kumukuha ng lakas.“Hindi mo ba ipapakilala ang kasama mo?” sabi ni Mama, medyo kumalma ang boses.Napangiti ako. Lumingon kay Ferly, na ngayon ay nakatingin na rin kay Mama. “Si Ferly po, ‘Ma. Girlfriend ko.” Pagpapakilala ko sa kanya. Hinalikan ko rin ang likod ng kamay niya.Hindi na nagsalita si Mama matapos kong ipakilala si Ferly. Tumitig lang siya sa amin. Hindi ko mabasa ang iniisip niya.“Darling,” sabi ko, mahina at kalmado, “si Mama Jena…”Bahagya akong lumingon kay Ferly.“Magandang gabi po,” sabi ni Ferly, bakas sa boses niya ang hiya. Agad din siyang nagbaba ng tingin.Hindi pa rin nagsalita si Mama, pero humakbang pa ng isang beses palapit sa amin.Gusto ko na lang tuloy mag

Ngumiti ako kay Ferly bago ihininto ko ang kotse sa tapat ng hospital, bumaba, at pinagbuksan siya ng pinto.Maaga pa lang pero gising na ang buong lugar. May mga ambulansyang naghahatid ng pasyente, may mga nurse na nagmamadali, at may mga pasyenteng kasama ang mga bantay nila.“Thank you,” sabi ni Ferly habang inaayos ang strap ng bag niya.Lumapit ako, hinaplos ang braso niya at tumitig sa kanya. “See you later, darling,” ngiti kong hinapit ang baywang niya at hinila siya palapit sa akin.“Jyrone, maraming tao…” Mahina niya akong tinulak, napapatingin sa paligid.Saglit akong lumingon at muling tumitig sa kaniya. “Pakialam ko sa kanila. Mamimiss kita.” Mabilis ko siyang hinalikan sa labi.“Ikaw…” Napailing siya, pero ngumiti rin.“Sige na, umalis ka na,” sabi niya habang tinutulak ako. “Ingat sa pag-drive, okay?”“I will, darling,” sagot ko. “Ikaw, huwag kang magpakapagod.”Tumango-tango siya. “Yes po.” Kumaway pa siya bago nagsimulang maglakad.Hindi agad ako umalis. Sinundan ko mu

“Jyrone…” tawag sa akin ni Ferly, pero ngiti na lang ang isinagot ko sa kanya habang hinihila ko siya papasok sa kwarto ng kapatid ko.“What’s up, bro…” masiglang bati ni Leandro nang pumasok kami, pero wala sa akin ang tingin niya. Na kay Ferly. And damn, ayoko sa klase ng tingin niya. Parang tagos hanggang damit ni Ferly.Si Claudia tahimik lang. Nakaupo sa gilid ng kama ni Leandro, nakahalukipkip, at matalim ang tingin sa akin.Lumingon ako kay Ferly, hinaplos ang likod niya, sabay sa mabagal naming lakad papunta sa kama ng kapatid ko.“What happened to your face?” tanong ko habang hinawakan ang mukha ni Leandro, pinaling ko pakaliwa at pakanan. Puno ng pasa ang mukha niya at may tatlong tahi sa may kilay. Saka ko siya binitiwan at pahapyaw na tumawa. “Whose girlfriend did you try to steal this time?”“Bunganga mo, bro,” sita niya sa akin, pero na kay Ferly na naman ang tingin. “Hi, pretty doc…” Naglahad siya ng kamay kay Ferly, pero ako ang tumanggap at pabagsak na binitiwan.“Aww,

FERLY“Anak…” Masiglang boses ang agad sumalubong sa amin ni Jyrone pagpasok namin sa bahay. Hindi gaya kagabi na puno ng katahimikan.“Magandang gabi po, Tita Jena,” bati ko sa mama ni Jyrone na agad lumapit sa akin at niyakap ako.“Hali na kayo, kanina pa nakahanda ang pagkain…” Masayang-masaya ang boses ni Tita Jena habang hinahaplos ang balikat ni Jyrone.“’Pa…” bati ni Jyrone nang lumapit ang papa niya sa amin. Hinapit niya ang baywang ni Tita Jena, pero ang tingin ay nasa akin.“Magandang gabi po…” bati ko. Hindi ko pa alam kung ngingiti o yuyuko. Sanay naman akong makakita o maka-meet ng mayayaman, malalaking tao dahil sa trabaho ko. Pero iba pala kapag malapitan, at nandito pa ako sa bahay nila. Parang nanliliit ako.“Darling, si Papa Leon,” sabi ni Jyrone. “’Pa, si Ferly po,” pakilala niya sa amin.Unang naglahad ng kamay si Tito Leon na agad kong tinanggap. Napapangiti ako, pero halata pa rin ang hiya.“Ang galing talagang pumili nitong anak namin,” biro niya, na ikinatawa na

JYRONEHindi ko mapigilan ang mapailing habang nagsasalita si Mr. Olivar sa harap ko.Siya ang supplier na sinasabi ni Calvin na nakausap nila ni Daniel kahapon. Siya rin ang mismong tinawagan ko para kausapin ang lalaking iyon. Ang hindi ko inasahan—magkakilala pala sila ni Calvin, na old friend ni Ferly.“Pure coincidence,” sabi niya habang nakasandal sa upuang nasa tapat ng desk ko. “High school classmates kami. Siyempre, nagkamustahan.”Tumango lang ako, pinipigilan ang ngiti.“Hindi ko alam na kakilala niya si Mr. Alcazar,” kuwento pa niya. “At alam mo kung ano ang mas nakakatawa? Mr. Alcazar assumed Calvin set everything up,” dagdag ni Olivar. “I didn’t correct him.” Tawang-tawa siya. “Hinayaan kong magyabang siya.”Hindi ko na napigilan ang tawa ko. Tumayo ako, lumapit kay Olivar, at tinapik ang balikat niya.“You did the right thing,” sabi ko. “Let him enjoy playing the hero.”Napailing din siyang tumayo. “Sige, mauuna na ako. Sabihin mo lang kung kailangan mo ulit ng tulong.”