Breaking Rules: The Sweetest Risk의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

Hindi ko napigilan ang ngiti. Hindi pa rin makakilos si Calvin, hindi lang dahil sa tanong ni Papa kundi dahil lahat ng mata ay nasa kanya, pati si Daniel na kanina’y nagtulog-tulugan, ngayon ay napapatitig na sa kanya.“Who’s telling the truth?” Nagpalipat-lipat ang tingin ni Papa sa amin ni Calvin.Ngiti lang ang isinagot ko kay Papa. Hindi ko na kailangang sumagot. Kilala niya ako. Alam niyang hindi ko gawain ang magsinungaling. Alam niyang mahalaga sa akin ang tiwala at integridad bilang anak niya.“Calvin—” simula sana ni Tita Felicia, pero nahinto nang bumukas ang pinto, pumasok ang doctor at nurse.Lahat ng tingin namin bumaling sa kanila.“Mrs. Alcazar, we’ve checked Mr. Alcazar’s vitals,” sabi ng doctor habang sinusuri ang chart. “His blood pressure spiked earlier, but it’s stabilizing now. We just need to keep him under observation overnight.”Napahawak si Tita Felicia sa dibdib. “Doctor, delikado po ba?”“He needs to avoid stress. Hypertension can be unpredictable, especiall

Lumipas ang mga araw matapos ang minor accident na saglit bumulabog sa amin ni Jyrone. Pero hindi pa rin nakapagbago sa pagmamahalan namin.Balik hospital na ako, tumatanggap na naman ng mga pasyente.Si Jyrone, naging abala rin sa opisina nitong mga nakaraang araw.Nagkikita kami sa gabi lang, sa condo na binili ni Jyrone para sa aming dalawa, kung saan malaya kaming gawin ang lahat bilang mag-asawa.Madaling araw na ako umuuwi sa apartment. May mga kapitbahay akong chismosa kaya umuuwi ako na tulog pa ang lahat.“Ma’am, please lie still and lift your blouse a little. We’ll start the ultrasound now,” sabi ko sa pasyente ko na agad namang sumunod.“Ma’am, everything looks normal,” sabi ko habang dahan-dahang pinupunasan ang tiyan niya. “Malakas ang tibok ng puso ng baby.”Napangiti ang babae, hawak ang kamay ng assistant nurse ko na kanina pa nakatayo sa gilid.Then habang inaalis ko ang gloves sa kamay ko, nag-vibrate ang phone ko sa bulsa ng coat.Hinayaan ko lang. Naglakad ako papun

“So, ang totoo, hindi mo nakitang sapilitan akong niyakap ni Calvin?”Hindi ko na napigilan ang luha ko. Para naman siyang naalimpungatan. Inangat niya ang kamay niya, gustong hawakan ako, pero umatras ako.“Kunwari galit ka sa kanila, pero sa akin ka pala totoong galit?”“Hindi, Ferly,” agad niyang sagot. Lumapit siya sa akin at hinila ako, niyakap nang mahigpit. Parang binubura lahat ng sakit na nararamdaman ko ngayon.Tuluyan akong napahikbi. Wala na akong pakialam kung may mga dumaraan o napapatingin sa amin.“Look at me,” mahina niyang sabi.Dahan-dahan niyang inangat ang mukha ko. Pinihit ko pakaliwa ang mukha ko, pero pinihit niya pabalik.“‘Wag mo ’kong hawakan…”Hindi siya nakinig. Pinunasan niya ang luha sa mata ko, saka ang pisngi ko. Marahan ang galaw niya, parang takot magasgas ang mukha ko.“I am not mad at you,” sabi niya. Malambing ang boses at diretso ang tingin niya sa akin. “I am angry because trouble keeps finding us. This is not the life I wanted for us. Not like

Napangiwi si Mine na tumitig muna sa kanya bago tinanggap ang kamay ni Leandro.Akmang hahalikan pa ni Leandro ang likod ng kamay niya, pero hinablot ni Mine.Nasapo ni Jyrone ang noo niya. Sabay pa kaming napailing.“Ganyan ka rin ba niligawan ng kapatid niya?” tanong sa akin ni Mine na mas ikinatawa ko.Umiling ako at muling umupo. Pinaghila naman ni Leandro ng upuan si Mine, na umupo rin agad at nagpasalamat.“Pagpasensyahan mo na ‘yang kapatid ko,” sabi ni Jyrone kay Mine. “He looks scary, but he’s actually kind.”Sinuri siya ni Mine mula ulo hanggang paa. “Hindi naman siya nakakatakot… ang guwapo nga eh… mukhang fuckboy nga lang.”“Hindi ah!” kontra ni Leandro.Napatawa kaming lahat, pero napalingon kami nang umalis si Calvin, malalaki ang hakbang habang binitbit ang wine na bigay ni Jyrone.“Out of place si ex…” tawang-tawa si Mine, sabay turo sa wine.Tumayo si Leandro. Naglabas ng isa pang wine na kapareho no’ng kay Calvin. “This is for you…”Umawang ang labi ni Mine habang dah

JyroneAng lamig dito sa hospital, pero lahat kami pinagpapawisan. Sinusuri pa rin ang lola ni Ferly ng doktor.Nandito kami sa hallway ng emergency room, nag-aalala sa kalagayan ng matanda. Magkatabi kami ni Leandro, parehong nakatingin sa pinto. Si Mine naman ay nakaupo, katabi si Ferly, magkahawak ang mga kamay nila.Si Tita Felicia ay hindi mapakali, uupo sandali tapos tatayo ulit. Paminsan-minsan ay napapakapa pa sa dibdib.Humawak si Ferly sa kamay niya at pinaupo siya. “Ma, please relax. Lola’s going to be okay.” Ngumiti si Tita, pero bakas pa rin ang lungkot sa namumugtong mga mata.Ang dalawang kapatid ni Ferly ay tahimik lang, parehong pagod at namumutla.Maya-maya ay bumukas ang pinto at lumabas ang doktor. Tinanggal nito ang mask at tumingin sa amin.“Who’s the immediate family of Pacita Caldron?” tanong niya.Agad tumayo si Ferly at ang mama niya. Sumunod ako, pero tumayo lang sa likuran ni Ferly.“Kumusta na po ang mama ko, dok?” tanong ni Tita Felicia.“Her blood pressur