“ยังค่ะ”“งั้นดีเลย หนูจะได้แสดงฝีมือให้พี่เขาได้ทาน พี่เขาเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย แต่ก็รักความสะอาดเหมือนพ่อเขาเป็นที่หนึ่ง ไม่ถึงกับสำอาง แต่เสื้อผ้าหน้าผมเขาไม่ปล่อยให้รกรุงรัง เขาค่อนข้างจะรักสุขภาพเอาการจ้ะ แต่ก็ทำงานหนักเหลือเกิน นั่นแหละถึงยังไม่มีเมียกับเขาสักที ก็หนูนี่แหละ แม่ถูกใจจริงๆ”รัตนปาตีเก็บข้อมูลของนำทัพใส่สมอง จรรยาชอบเล่าเรื่องของบุตรชายให้ฟัง ดูนางจะปลาบปลื้มเหลือเกิน แต่เธอก็เข้าใจสายใยของความเป็นแม่ลูก ถ้าเธอมีลูก ก็คงจะรักลูกแบบนี้แหละ เธอเคยเห็นรูปถ่ายของนำทัพที่ถ่ายกับบิดามารดาของเขา เขาเป็นคนรูปหล่อ คมสัน คมเข้ม ไม่เห็นจะขี้ริ้วขี้เหร่เหมือนอย่างที่อรุณจันทร์พูดสักนิด เธออดคิดไปไม่ได้ว่าอรุณจันทร์อาจจะไปเจอกับผู้ชายคนอื่น หรือไม่ก็ผิดพลาดอะไรสักอย่าง“พี่เขาชอบสีอะไรเหรอคะ”“สีเหรอ หนูจะทำอะไรให้เขาล่ะ” คุณจรรยาเอ่ยถามลูกสะใภ้“หนูเย็บผ้า ถักเสื้อเป็นหมดค่ะ เดี๋ยวจะทำให้คุณแม่ด้วยนะคะ”“ตายแล้ว สะใภ้ของแม่เก่งอะไรแบบนี้” รัตนปาตีได้แต่ยิ้มฝืนๆ จริงๆ แล้วเธอไม่ใช่ลูกผู้ดีมีเงินจึงทำงานอะไรพวกนี้เป็นหมด“ขนมที่หนูทำให้แม่ทานก็อร่อยจริงๆ หนูไปเรียนมาจากไหนจ๊ะ จ
最後更新 : 2026-05-25
